Yoga with Jib

ฝนตกแล้วหรอ

ช่วงนี้รู้สึกเหนื่อยมาก มีหลายช่วงที่รู้สึกว่าใจไม่ไหวเลย แต่ขอบคุณคนรอบ ๆ ที่คอยส่งกำลังใจให้

ไปหาแม่ ก็มีข้าวอร่อย ๆ กิน มีคนดูหนังเป็นเพื่อน ไปหาน้า ก็มีมะม่วงแสนอร่อยปอกพร้อมกินอยู่ใน Tupperware หันไปหาเพื่อน เค้าก็ถามว่า อยากเล่าให้ฟังไหม ขอให้นักเรียนสาววายเล่าความสุขจากการฮอบ ก็มีความสุขตามเค้า ชวนใครไปไหน เค้าก็ไปด้วยหมดเลย

ขอบคุณนะ ดีใจที่มีกัน ♡

ขอบคุณที่มาฝึกโยคะด้วยกันนะคะ ดีใจมากที่ได้พาทุกคนมาเที่ยวงาน Energy Playground กัน โยคะสอนให้เราหายใจอย่างมีสติ รับรู้พลังงานในร่างกาย

แต่จิ๊บได้เรียนรู้อีกมิติหนึ่ง นั่นคือพลังงานของโลกค่ะ เหมือนที่เราฝึกให้ร่างกายพึ่งพาตัวเองได้ บ้านของเราก็พึ่งพาพลังงานแสงอาทิตย์ได้เช่นกัน

ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่ช่วยกันจัดงานวันนั้นนะคะ สนุกมากเลย แต่อยากจะสารภาพว่าอยากเป็นผู้เข้าร่วมมากกว่า 55 อยากเดินเที่ยวเล่นงาน ลองกิจกรรมต่างๆ อย่างเต็มที่

ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่ร่วมตอบแบบสอบถามของ JET in Thailand ด้วยนะคะ จากที่ได้ยินมา สิ่งที่หลายคนเป็นห่วงร่วมกันคือค่าไฟที่แพงขึ้น อยากติดโซลาร์แต่ยังติดเรื่องเงินและข้อมูลที่เชื่อถือได้และพี่ช่างที่ไว้ใจ เหมือนโยคะเลยค่ะ ที่หลายคนอยากฝึกแต่ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง สำคัญคือต้องมีชุดข้อมูลพร้อมฝึกและครูที่ไว้ใจได้ค่ะ

เรื่องโซลาร์รออ่านบทสรุปเต็มๆ จาก JET in Thailand ได้เร็วๆ นี้นะคะ แล้วเราจะมาเรียนรู้เรื่อง #ไฟแดด ไปด้วยกันค่ะ

ชีวิตคนเมืองมันเหงา ชวนมาเจอเพื่อน ๆ ที่ชอบโยคะเหมือนกัน และจับคู่ฝึกโยคะกันในงาน #ไฟแดด ค่ะ ในงานมีกิจกรรมเยอะเลย ทั้งทำถุงหอม บอร์ดเกม ทำรถของเล่น พูดคุยกับช่างโซลาร์ คุยกับผู้คนเรื่องการใช้ไฟ และดนตรีบำบัด

มาน้า ไม่มีคชจค่ะ จิ๊บแปะช่องทางลงทะเบียนในคอมเม้นน้า

วันเสาร์นี้มาฝึกโยคะด้วยกันนะคะ กิจกรรมอย่างอื่นเพียบเลยยยย~

จิ๊บไปสอนโยคะในงานนี้ด้วยค่ะ มาด้วยกันน้า~ ลงทะเบียนในเวบกรีนพีซได้เลยย

การฝึกท่ากลับหัวทำให้คิดอยู่เสมอว่า บางทีการเปลี่ยนมุมมองไม่ใช่เรื่องใหญ่โต แค่ลองมองโลกจากอีกด้านหนึ่งก็พาเราเห็นทางออกใหม่ๆ ได้ เหมือนหลายปีที่ผ่านมา ตัวเองคิดนอกกรอบมาตลอด แต่เป็นการคิดแบบประคองตัวให้รอดมากกว่า เช่น เปิดสตูดิโอมีต้นทุน ค่าเช่า ค่าจัดการ ค่าทำความสะอาด ค่าไฟก็เป็น fixed cost ที่ต้องจ่าย (จะไม่เปิดแอร์นักเรียนก็จะเป็นลม ครูก็สอนไม่ได้ 555) ก็เลือกที่จะไม่เปิดสตูดิโอแต่ไปสอนออนไลน์เพื่อลดต้นทุน พอคนเรียนน้อยลงก็ปรับอีก พอเริ่มรู้ว่าสอนโยคะ full-time อย่างเดียวอาจไม่พอ ก็รับงานแปล งานล่าม เสริมเข้าไป มองย้อนกลับไปก็รู้สึกว่าเราใช้ความคิดสร้างสรรค์แก้ปัญหาอยู่เรื่อยๆ แต่ส่วนใหญ่ยังเป็นการหาทางออกคนเดียว

สิ่งที่เพิ่งเริ่มคิดตอนนี้ คือถ้าลอง “กลับหัว” วิธีคิดอีกแบบ จากการเอาตัวเองรอด ไปสู่การหาทางออกร่วมกันในฐานะเพื่อนร่วมอาชีพ จะเกิดอะไรขึ้น เราจะแชร์วิธีจัดการธุรกิจโยคะ แบ่งปันเครื่องมือ ช่วยกันส่งต่อนักเรียน หรือคุยกันเรื่องต้นทุนและทางเลือกใหม่ๆ ได้ไหม

ความคิดนี้ยิ่งผุดขึ้นเพราะวันที่ 9 พ.ค. จิ๊บจะไปร่วมกิจกรรมที่ Kenora Park n Play เป็นงานรวมตัวของคนสนใจใช้ #ไฟแดด ไฟโซลาร์ ซึ่งพอฟังก็แอบขำว่ามันโยงมาถึงเรื่องค่าแอร์สตูดิโอพอดี เหมือนประเด็นพลังงาน และชีวิตมันเชื่อมกันมากกว่าที่คิด (ซึ่งตอนมีวิกฤตพลังงานนี่แหละ ฮือ)

ในงานมีโยคะจับคู่และมีพื้นที่ให้นั่งคุยกันสบายๆ เลยอยากชวนครูโยคะหรือใครที่สนใจเรื่องการสร้างเครือข่ายมาเจอกัน มาลองคุยกันว่าเราจะคิดนอกกรอบแบบไม่ต้องคิดคนเดียวได้ยังไง

ใครสนใจทักจิ๊บมาเนอะ ไม่มีค่าใช้จ่ายค่ะ