Sentio subeo

Nie każda decyzja, która wydaje się rozsądna, prowadzi nas tam, gdzie naprawdę chcemy być.

Czasem wybieramy bezpieczniej. Wycofujemy się. Odkładamy coś na później. Mówimy „nie”, choć jakaś część nas bardzo chciałaby powiedzieć „tak”. 🤫

I dopiero po czasie zauważamy, ile w tej decyzji było nas, a ile strachu przed tym, co mogłoby się wydarzyć.

Dlatego przed kolejnym ważnym wyborem spróbuj zatrzymać się przy jednym pytaniu:
🌱 Co jest źródłem mojej decyzji - miłość czy strach?

Odpowiedź może nie pojawić się od razu.
Samo zauważenie, z jakiego miejsca wybierasz, potrafi jednak zmienić bardzo dużo. 🤍

Najważniejszy chwile rzadko proszą o uwagę.

Zapach porannej kawy.
Czyjś uśmiech.
Ciepło słońca na twarzy.

Z pozoru zwyczajne, a przecież właśnie z nich składa się życie.

I nagle okazuje się, że nie brakuje nam czasu. Brakuje nam obecności w chwilach, które już mamy.

Uważność to nie cisza. To obecność. 🤍

Czasem szukamy czegoś wyjątkowego, co pozwoli nam poczuć większy spokój. A potem okazuje się, że najbardziej kojące są rzeczy, które mijamy każdego dnia.

Zapach świeżo zaparzonej kawy.
Dźwięk deszczu za oknem.
Spacer bez słuchawek.
Kilka minut rozmowy, podczas której naprawdę jesteś obecna.

🌿 nic spektakularnego
🌿 nic do osiągnięcia
🌿 nic do odhaczenia

Zwykłe chwile, które zauważone stają się czymś więcej.
To właśnie tam najczęściej czeka na nas uważność. 🤍

Są dni, kiedy funkcjonujesz tak sprawnie, że nawet nie zauważasz, ile rzeczy robisz wbrew sobie.

Uśmiechasz się. Odpowiadasz. Działasz.
A ciało od dawna próbuje powiedzieć coś ciszej niż cały świat wokół.

🌿 cięższy oddech pod koniec dnia
🌿 napięcie, które stało się już „normalne”
🌿 momenty, w których wszystko Cię drażni, choć nie wiesz czemu

Wracanie do siebie nie zaczyna się od wielkich zmian. To może być ta jedna chwila, w której przestajesz wszystko zagłuszać i naprawdę zaczynasz słyszeć siebie. 🤍

Są takie momenty, kiedy ktoś coś do Ciebie mówi, Ty kiwasz głową, odpowiadasz normalnie... a w środku cisza, której nikt nie słyszy.

🌿 momenty, kiedy masz wrażenie, że nikt naprawdę nie rozumie
🌿 kiedy jesteś "gdzieś obok", nawet będąc z innymi
🌿 kiedy brakuje zwykłego, ciepłego "jestem"

Może to nie jest coś, co trzeba "naprawić". może to moment, żeby na chwilę wrócić do siebie.

Usiąść bliżej.
Posłuchać.
Pobyć.

Nawet jeśli czujesz się teraz sam/sama, to w tym wszystkim nadal jesteś ze sobą 🤍

Czasem siadasz tylko na chwilę i prawie od razu pojawia się to znajome uczucie, że „to nie tak powinno wyglądać”.

Jakby spokój był czymś, co trzeba szybko przerwać.
Jakby chwila nicnierobienia wymagała usprawiedliwienia.

A w tym samym czasie ciało już dawno próbuje zwolnić.

🌿 ramiona opadają, kiedy na moment odpuszczasz
🌿 oddech robi się głębszy, ale zaraz go „przerywasz”
🌿 pojawia się impuls, żeby wstać i wrócić do działania

I łatwo to zignorować, bo głowa ma swoje tempo.
Tylko, że bez tych małych zatrzymań trudno iść dalej w swoim.

Czasem to właśnie te krótkie momenty, kiedy nic nie robisz, pozwalają naprawdę wrócić do siebie.
Tak po cichu. Od środka. 🤍

Czasem stoimy przed wyborem i odruchowo zaczynamy szukać odpowiedzi na zewnątrz.
Sprawdzamy. Dopytujemy. Analizujemy jeszcze raz.

A w środku często już pojawiła się jakaś pierwsza reakcja.
🌿 kiedy myślisz o jednej opcji i w środku robi się trochę spokojniej
🌿 kiedy przy innej pojawia się dziwne napięcie, którego nie umiesz wytłumaczyć
🌿 kiedy coś w Tobie mówi „poczekaj chwilę”, ale łatwo to zagłuszyć

Intuicja rzadko walczy o uwagę.
Najczęściej daje się usłyszeć dopiero wtedy, gdy na chwilę zwolnisz - w oddechu, w ciszy, w krótkim zatrzymaniu.

Dlatego zanim zapytasz jeszcze jedną osobę, spróbuj przez moment zapytać siebie. 🤍