Wezcienasdoligi

Talent Pro 2026⚽️

Kolejny już raz spotykamy się z grupą 40 najzdolniejszych mlodych piłkarzy w Polsce, gdzie przez tydzień pracujemy nad ich zdolnościami indywidualnymi, szlifujemy ich umiejętnosci gry na poszczególnych pozycjach a także - pracujemy nad ich świadomością.

Talent Pro to nie tylko treningi. To rownież codzienne warsztaty tematyczne, spotkania z selekcjonerami czy praca nad obszarem mentalnym.

Super projekt który buduje przyszłość polskiej piłki nożnej⚽️

About last days⚽️
Teraz Fire🔥 Robert Lewandowski

“Ja zawsze robiłem przez 6 tygodni siłę, potem przechodziliśmy na 4 tygodnie w moc a w sezonie to już podtrzymanie”

To zdanie słyszałem już kilkadziesiąt razy od różnych trenerów. Liczebniki dotyczące tygodni na daną zdolność możecie podstawić dowolnie - zależnie od stosowanej periodyzacji.

No właśnie - periodyzacji.

Mnóstwo - głównie jednak młodszych - trenerów wchodząc do świata zawodowego sportu “wjeżdża” grubo ze swoimi metodami. Znają ten czy tamten model treningowy, stosowali go jeden czy dwa sezony gdzieś tam kiedyś i chcą go zaraz stosować wyżej ponieważ “się sprawdził”. 

Chcieliby pracować blokowo/ liniowo/ w sposób sprzężony/ falowo / w podziale na skurcze / fazy / prace ekstensywną / intensywną - słowem przejść całą progresję. Całą periodyzację.

Dotyczy niemal każdej zdolności motorycznej - siły, mocy, szybkości, wytrzymałości….

Problem w tym, że życie pokazuje, że jest to cholernie trudne do wykonania w zawodowym sporcie. (Abstrahując, że PRE-Season ma 4-5tygodni😅)

Do tego wpisu skłoniła mnie lektura posta Mladen Jovanović na temat jego podejścia do tematu długofalowego planowania o ciekawej nazwie: Pain-Based Periodisation.

Pain-Based - kolejny “złoty” model periodyzacji❓

Nic bardziej mylnego. Raczej wskazówka na temat sposobu myślenia o planowaniu treningu. Bo prawda jest taka, że ten tytułowy “Pain” bardzo często bedzie kluczowym czynnikiem w planowaniu procesu treningowego w zawodowym sporcie. 

✅Nie boli - trenujemy. Super, ciśniemy kolejny tydzień.
❌Boli - wypadasz. Nie mozesz. Modyfikacja planu. 

Praca trenera przygotowania motorycznego to niestety ciągła modyfikacja idealnego planu znanego z kursów. Bo masz 25-30 gości na treningu. I niemal każdego coś boli. Ktoś wypada, ktoś dołączył do drużyny w okienku transferowym, a ktoś inny został przysłany na trening z rezerw.

A wszyscy muszą byċ gotowi na sobotę. Bo to jest ich praca

Najlepszy plan treningowy to nie ten, który został idealnie skopiowany z książki, lecz ten, który można konsekwentnie realizować pomimo pojawiających sie problemów. 

Context is king.
Wydaje mi sie, ze zbyt często o tym zapominamy.

Mentoring - link w bio🔗

Dziś znowu obejrzałem webinar o przygotowaniu motorycznym.
Niby wszystko się zgadza — ciekawy tytuł, doświadczony trener „zza granicy". Może jestem zbyt wymagającym odbiorcą. Może oglądam tego za dużo — zwykle kilka takich wykładów w miesiącu.
Ale tego typu treści zaczynają mnie trochę irytować.
Bo ciągle to samo:

👉 MD-4 siła i acc/dec
👉 MD-3 sprinty
👉 MD-1 aktywacja
👉 MD+1 „bardzo ważna jest regeneracja"

Każdy opowiada o tym samym. A my ciągle tego słuchamy — z utęsknieniem czekając, aż ktoś wreszcie powie, jak to się robi. Za granicą.

Uważam, że jesteśmy już dużo dalej. Że każdy z nas powinien dawno wiedzieć, że we wtorek akcent zwykle kładzie się na hamowania i przyspieszenia, w środę częściej na sprinty, a dzień przed meczem aktywacja ma być krótka i intensywna. Że odnowa jest ważna. Że Total Distance nie przesądza, czy zawodnik rozegrał dobry mecz.

To wiemy.
Ja chciałbym wreszcie usłyszeć:
Dlaczego❓ Jak❓ Co jeśli❓

👉Dlaczego we wtorek siłownia przed treningiem, a nie po❓

👉Jak konkretnie reagujesz, kiedy zawodnik ma obniżony wynik w badaniu readiness❓

👉Co jeśli, gdy odmawia wykonania procedury regeneracyjnej❓

To są pytania, na które odpowiedzi mają znaczenie praktyczne. Pozwalają podejmować decyzje na wysokim poziomie. Dokładać kolejną cegiełkę do własnej wiedzy — zamiast kopiować czyjś warsztat.

I właśnie o takich rozmowach myślałem, budując coś innego, starając się zapewnić innym to czego sam potrzebuję. Mniej „Co robić w MD-3". Więcej „dlaczego, jak, i co kiedy nie wszystko idzie po Twojej myśli".

Bo to dopiero jest rozwój.

Mentoring dla Trenerów Przygotowania Motorycznego ! Pierwsze miejsca już zajęte!

Żeby było jasne, co kupujesz — tak wygląda jedna edycja. Konkretny harmonogram, praktyczne podejście dające rozwiązania Twoich realnych problemów, praca na Twoich przypadkach.

Niezależnie od tego, czy pracujesz już w klubie czy w siłowni, jesteś fizjoterapeutą wchodzącym dopiero w motorykę, czy może trenerem piłki nożnej — to miejsce jest też dla Ciebie.

Pierwsza edycja rusza już6 lipca. Tego dnia zamykamy też zapisy a kolejna edycja ruszy najwcześniej w 2027 roku.

Liczba miejsc ograniczona. Jeśli dalej się zastanawiasz - napisz do mnie. Wyjaśnię wszystko czego potrzebujesz.

Link do zapisów w bio. 👇

Kilka dni temu napisałem, o jednej z największych bolączek w naszej branży. Mam wrażenie, że rosnąca liczba kursów i konferencji z zakresu przygotowania motrycznego nie koniecznie przekłada się na liczbę specjalistów, którzy realnie dają sobie radę na rynku pracy.

Pisałem wtedy o rzeczy, która realnie robi różnicę. Nie o kolejnym certyfikacie a o praktyce. Wspomniałem o kimś bardziej doświadczonym, kto pomoże zweryfikować to, co wyniosłeś z kursów i konferencji.

Ten post odbił się szeroko. Sporo z Was odezwało się w DM.

Dlatego też postanowiłem, że robimy to wreszcie 😀

👉 Robimy to o czym myślałem od wielu miesięcy
👉 Coś czego na polskim rynku szkoleniowym nie ma, 👉 Coś w czym sam chciałbym uczestniczyć

🔥 Ruszam z mentoringiem dla trenerów przygotowania motorycznego w piłce nożnej 🔥

Bo wiem, że znasz to uczucie:
— masz wątpliwości, jak dobrze przepracować okres przygotowawczy,
— nie do końca wiesz, jak zinterpretować wyniki testów, które sam przeprowadziłeś,
— chciałbyś poradzić się kogoś, kto przez to przeszedł,
— brakuje Ci kogoś, z kim na spokojnie przegadasz tematy, które realnie Cię nurtują
— chciałbyś postawić kolejny krok w swojej karierze trenerskiej

To nie będzie kolejny kurs, gdzie ktoś opowiada rzeczy ktore nie mają zastosowania w praktyce, a Ty słuchasz i zapominasz po tygodniu😅

Tu przynosisz realny problem ze swojego środowiska — rozkładamy go razem na czynniki pierwsze. Uczysz się przez działanie, nie przez bierne słuchanie.

I jeśli myślisz, że to nie dla Ciebie, bo nie pracujesz jeszcze w lidze — to dla Ciebie. Jeśli pracujesz na wysokim poziomie i chcesz skonfrontować swoj warsztat - także. Niezależnie od poziomu rozgrywkowego.

Zapraszam też fizjoterapeutów, którzy chcą lepiej rozumieć motorykę, trenerów z licencją UEFA B/A, którzy chcą wejść w ten obszar głębiej, może nie mają swoich trenerów przygotowania motorycznego w klubie i chcieliby skonsultować swoją pracę.

Pierwsza edycja startuje już 6 lipca. Chcę abyście wsparcie uzyskali jak najszybciej, jeszcze przed okresami przygotowawczymi. Liczba miejsc jest ograniczona — chcę, żeby każdy realnie z tego skorzystał.

Zapisy są już otwarte. Link i więcej informacji w bio. 👇

Kilka dni temu wróciłem do myśli, którą usłyszałem w jednym z podcastów:
„Masz 10 lat doświadczenia czy jeden rok doświadczenia powtórzony 10 razy?”
To zdanie dobrze podsumowuje mojający sezon 2024/25.

Im dłużej pracuję w piłce, tym bardziej rozumiem, że same lata pracy bywają przeceniane.
Bo nie sam upływający czas rozwija.
Rozwijają sytuacje, których wcześniej nie przeżyłeś.
Ludzie, których wcześniej nie spotkałeś.
Problemy, których wcześniej nie musiałeś rozwiązywać.

Ten sezon był pod tym względem wyjątkowy. Wśród kolejnych cegiełek do moich doświadczeń dorzucam miedzy innymi
- Pracę w różnych środowiskach reprezentacyjnych (projekty młodzieżowe AMO, Talent Pro, bio-bandingowe, czy przede wszystkim praca i pomoc w sztabach Reprezentacji w kilku kategoriach wiekowych).
- Rozwijanie struktur przygotowania motorycznego w roli koordynatora
- Indywidualna współpraca treningowa z zawodnikami z najwyższego poziomu
- Prowadzenie procesów rehabilitacji i RTP po urazach - coś co niesamowicie rozwija warsztat trenerski i niezmiernie cieszę się, ze do tego wróciłem
- Kolejne staże, rozmowy i obserwacje ludzi pracujących na najwyższym poziomie
- Udział (jako prelegent i ale i słuchacz) w wielu świetnych konferencjach przygotowania motorycznego wreszcie, na żywo, nie jedynie online.
- Audyty toczących się procesów i konsulting dla działów medyczno-motorycznych w klubach - coś o czym tutaj za wiele pisać nie mogłem, jednak działo się w tym sezonie i dało kolejną fenomenalną okazję to skonfrontowania swojej wizji pracy z różnymi środowiskami

Każde z tych doświadczeń dołożyło kolejną perspektywę.
A coraz bardziej wierzę w zbieranie różnych perspektyw.

Bo rozwój rzadko wynika z kolejnego roku pracy.
Najczęściej pojawia się wtedy, gdy konfrontujesz się z sytuacjami, które podważają to, co wydawało Ci się oczywiste.

Dlatego kończący się sezon zapamiętam nie przez liczbę meczów, zgrupowań czy przejechanych kilometrów.
Zapamiętam go jako kolejny rok, w którym nauczyłem się więcej niż rok wcześniej. Dużo więcej.

I mam nadzieję, że właśnie tak będzie wyglądał każdy następny.

Ostatnie tygodnie ponownie pokazały mi, że w sporcie stała jest tylko zmiana i niemal cały czas trzeba być gotowym do pokazania swojej wiedzy i umiejętności adaptacji.

Przez ostatnie tygodnie miałem możliwość pomagać sztabowi szkoleniowemu Rakowa Częstochowa w kontekście przygotowania motorycznego zespołu w końcowej fazie rozgrywek.

Wejście do zespołu w trakcie sezonu, dość specyficzna rola i ukierunkowanie pracy na cele krótkoterminowe - to kolejne doświadczenia, które dokładam do swojego trenerskiego warszatu.

Cieszy pozytywny odbiór mojej pracy zarówno przez sztab jak i zawodników. Pokazuje mi to, że moja wiedza i doświadczenie mogą stanowić wartość dodaną nawet do tak wymagającej organizacji jak Raków.

Dziękuję zarządowi za tą możliwość i za zaufanie. Trenerom z którymi miałem okazję przez ten czas współpracować, a także piłkarzom i wszystkim pracownikom za otwartość na moje działania.

Trzymam kciuki za przyszły sezon Rakowa w Europie, a ja wracam do swoich standardowych działań - przed nami sezon reprezentacyjny!

Coś się zaczyna zmieniać – i to w dobrym kierunku.

Coraz częściej widzę naszych trenerów przygotowania motorycznego na konferencjach i webinarach poza Polską. Nie jako uczestników, tylko jako prelegentów. I to nie jest przypadek ani „trend znikąd”. To efekt lat pracy, nauki, doświadczeń i budowania naszej jakości.

Prawda jest taka, że jako środowisko od dawna nie mamy się czego wstydzić. Nasza wiedza, sposób myślenia i praktyka stoją na bardzo wysokim poziomie. Problem nie leży w naszych kompetencjach – tylko w tym, że za rzadko pokazywaliśmy je szerzej niż na własnym podwórku.

Jeśli sami nie będziemy mówić o tym, co robimy dobrze, to nikt za nas tego nie zrobi.

to tylko pewnie niektóre nazwiska które ma na myśli. Pewnie jest ich co najmniej o kilka więcej. Ja również miałem ostatnio okazję kilkukrotnie wystąpić przed zagranicznymi odbiorcami.

Takie wystąpienia za granicą to coś więcej niż pojedyncze „eventy”. To ma realny wpływ na to, jak postrzegani są polscy trenerzy. I jeśli ten kierunek się utrzyma, to prędzej czy później zaczniemy być doceniani dokładnie tak, jak powinniśmy.

A przy okazji – może pomoże to też nam w tym abyśmy sami przestali patrzeć na siebie z niepotrzebnymi kompleksami wobec zagranicznych fachowców.

Bo naprawdę nie ma ku temu powodów.

Miniony weekend po raz kolejny spędzony na sali konferencyjnej😎 Na podczas konferencji miałem możliwość podzielenia się swoimi doświadczeniami w zakresie pracy w zawodowej piłce nożnej i skutecznego wykorzystania zbieranych coraz powszechniej danych.

Do tematu podszedłem z odrobinę innej strony ponieważ wierzę, że prawdziwe znaczenie ma nie to jak dużo danych zbierzemy i jak głęboko merytoryczne raporty generujemy, a to aby nasza wiedza i działania miała realny wpływ na proces treningowy.

Sądzę, że tego typu spotkania są okazją do tego typu refleksji, a nie jedynie skupiania się na kolejnych liczbach i parametrach. O nich coraz cześciej możemy poczytać w ogólnodostępnych źródłach w internecie czy publikacjach naukowych. Natomiast prawdziwa „magia” konferencji polega na realnym kontakcie z prelegentem i możliwości konfrontacji jego doświadczeń z własnymi.