Siup na sup

Chmury pękły i wylało się z nich złoto. Po deszczu Płonia zrobiła się inna – spokojniejsza, jakby też odetchnęła. Trzciny stanęły w blasku zachodzącego słońca, woda zamieniła się w lustro ognia, a ja stałem na desce jak na granicy dwóch światów. Natura nie prosi o pozwolenie, żeby być piękna – trzeba tylko tam być, kiedy się o tym decyduje.

A co się zbliża?? :))

Deszcz spadł znienacka, a rzeka Płonia przyjęła go bez drżenia. Ciepła woda, cisza, żadnego wiatru – tylko krople rysujące kręgi na wodzie. Płynąłem dalej, bo deszcz na desce to nie przeszkoda, to inny rodzaj ciszy. Drzewa nad brzegiem zamknęły się nade mną jak tunel, światło gasło powoli. Płonia potrafi być dzika i łagodna jednocześnie – i za to ją uwielbiam 🩵

Save the moment, save the world.

W dniu zaćmienia słońca rodzą się moce — tak zaczynał się każdy sezon Heroes. Tak to zaczyna się też u nas:)

Tego wieczoru na wodzie każdy z ekipy Siup na Sup odblokował coś nowego. Jeden zyskał umiejętność utrzymania równowagi na desce, która nie stoi w miejscu, jednocześnie robiąc idealne zdjęcie jedną ręką. Inny zdobył moc zatrzymania trzydziestu osób w bezruchu na dokładnie tę jedną sekundę, kiedy Księżyc odgryzł kawałek Słońca. Ktoś inny potrafił wyginać światło tak, że całe niebo wyglądało jak efekt specjalny, a nie jak zwykły sierpniowy wtorek. A cała flota desek znieruchomiała bez słowa, jakby ktoś nacisnął pauzę na całym jeziorze.

Słoneczne kadry dostarczył nieobliczalny fotograf Andrzej Bąk Thanks!!!

Peter Petrelli tylko by pozazdrościł — bo my nie musieliśmy kraść cudzych mocy. Mieliśmy niebo, wodę i ekipę, która nie bała się być na miejscu o zachodzie słońca.

Na w pojedynku gigantów liczy się jedno – czy ekipa gra jak drużyna. Asia to udowodniła aż po linię mety, za każdym razem, krok za krokiem, wiosło przy wiośle:)

Przecież mały upadek niczego nie przekreśla – liczy się to, co robicie zaraz po nim. Wstajecie, łapiecie wiosło i płyniecie dalej razem.

W tym roku nie udało się zdobyć pucharu, młode bestie pokazały pazury i tak oto na podium z 2 i 3 miejscem! 🥈🥉 wspaniała praca drużynowa!

Dziękujemy serdecznie za doping, za ten piękny dzień zawodów, za emocje warte grzechu. brawo 💪

Jezioro Strzeszyńskie w Poznaniu – małe, ale ma to coś. Mniejsze od naszego Głębokiego w Szczecinie, za to przepływowe i urokliwe. Woda idzie swoim rytmem, deska sama się niesie, a głowa się czyści szybciej niż zwykle.

Chill, dobre wibracje i totalny reset – tak wygląda pływanie, kiedy nie musisz nigdzie się spieszyć. Miłość do wody, radość z ruchu, sport bez ciśnienia.

Poznań, dziękujemy za widoki 🌊