Psyche Soma System Kamila Grześkowiak

OŚWIADCZENIE

Oświadczam, że nie zaśpiewam na scenie obok Skolima podczas wydarzenia dla młodzieży w Juracie.

OK, skoro mam już Waszą uwagę - pod patronatem prezydenta RP za środki kancelarii (czyli nasze wspólne) zaśpiewa Konrad Skolimowski - autor m.in. przeboju pt.: "Wyje Bane", którego fragmenty brzmią tak:

"Kobiety już dawno nie mają swej godności.
Instagramowe lalki niczym k*rwy w burdelu,
(...)
Szanuj się dziewczyno, bo jesteś taka pusta,
Pewnie sama już nie zliczysz ile ch*jów miałaś w ustach
(...)
Seriooo, na wszystko masz wyj*bane,
Liczy się hajs i dobre r*chanie,
Seriooo, na wszystko masz wyp*erdolone,
Z takim podejściem znajdziesz k*rwę a nie żonę."

Mogłabym o tej bulwersującej sprawie napisać wiele. Ale czasem i psychologowi opadają ręce.

Sprzeciwiam się instytucjonalnej normalizacji postaw mizoginistycznych i seksistowskich.

Nie zgadzam się na to, by prezydent - człowiek, który jest reprezentantem zarówno kobiet (stanowiących większość społeczeństwa), jak i mężczyzn, legitymizował swoim urzędem i majątkiem kancelarii (czyli naszym wspólnym) tak szkodliwe treści.

Nie chcę, by jakakolwiek dziewczynka lub kobieta usłyszała kiedykolwiek z chłopięcych lub męskich ust "mogę nazywać cię k*rwą. Nadworny artysta prezydenta tak śpiewa o kobietach, więc skoro jemu wolno, to mnie chyba też?".

Do czego może prowadzić akceptacja i legitymizacja postaw prezentowanych w tekstach przez artystów pokroju Skolima (niestety jest ich więcej)? Do normalizacji takiego języka i sposobu myślenia. Co może spotkać kobiety w świecie w którym jest to nie tylko tolerowane, ale wręcz wynagradzane?

Nietrudno się domyślić.

Na koniec pozostawię do refleksji myśli innych mężczyzn.

„Standard, obok którego przechodzisz obojętnie, jest standardem, który akceptujesz”

/David Hurley/

"Kto pozwala na opresję, współuczestniczy w zbrodni”

/Erazm z Rotterdamu/

Największy dar miłości do siebie to odejść od osoby, którą kochasz, gdy wiesz, że nie jesteś z nią szczęśliwa/y.
Największy dar miłości do drugiej osoby to pozwolić jej odejść, nawet gdy ją kochasz, bo wiesz, że nie jest z tobą szczęśliwa.

Co parawan mówi o Twoim potencjalnym ukochanym? 👀
🏖️ Zastanawialiście się kiedyś, co psychika plażowicza ukrywa za parawanem? Ja też nie, dlatego jako psycholożka nie mogłam teraz przejść obok tego obojętnie (no dobrze, mogłam, ale nie przeszłam) i przygotowałam dla Was małą, humorystyczną analizę typów osobowości. Zupełnie niepoważną, rzecz jasna.

➡️ Jeśli spędzacie urlop nad Bałtykiem i szukacie miłości, oto krótki przewodnik. Czytacie na własną odpowiedzialność.

🌊 Parawan w biało-niebieskie pasy

Klasyk nad klasykami. Twój wybranek przywiązuje się do tradycji. Być może ceni wartości rodzinne, bo ten sam model towarzyszył jego wyjazdom z rodzicami, gdy miał pięć lat. To bez wątpienia esteta, porządek w otoczeniu to dla niego świętość.

🌊 Parawan z nazwą ośrodka wypoczynkowego

Kryje się za nim mężczyzna niezwykle pragmatyczny. Po co kupować własny parawan, skoro jest na wyposażeniu pokoju? Na randce nie wyskoczy ze spontanicznym gofrem, za to jest mistrzem jazdy w trybie eco, na jednym baku dojedzie z Krakowa na Hel i z powrotem.

🌊 Parawan z napisem „I love Mielno” (lub nazwą innego kurortu)

Z nim na pewno nie będziesz się nudzić! To miłośnik spontanicznych przygód, który po prostu przyjechał na wakacje bez parawanu i kupił go na miejscu. Nie liczy każdej złotówki, ceni komfort, ale... jeśli to do niego szybciej bije Twoje serce, zostaniesz królową planowania.

🌊 Parawan z nazwą marki piwa

Tutaj moja rada brzmi krótko: trzymaj się z daleka. Chyba, że lubisz skomplikowane relacje z etanolem w tle.

🌊 Parawan w wielokolorowe pasy

Wypoczywa za nim mężczyzna o liberalnych poglądach. Pewny swojej męskości, nie ma problemu z tęczą.
W wolnych chwilach udziela się jako wolontariusz w schronisku, na co dzień nie stosuje używek.

🌊 Parawan personalizowany

Tutaj mamy zagadkę. Albo to pragmatyk, który po prostu nie wyrzucił prezentu urodzinowego od byłej sprzed pięciu lat, albo ma zamożnych znajomych z ogromnym poczuciem humoru. Zanim podasz mu swoje imię, najpierw zapytaj skąd ma to dzieło sztuki.

🌊 Parawan w serduszka, słoneczka lub delfiny

Nawet jeśli siedzi sam, to wcale nie jest singiel. Żona poszła pewnie po gofra albo do łazienki. Szukaj dalej!

🌊 Brak parawanu

Droga Czytelniczko... przyznaj szczerze: czytasz ten tekst na plaży w Grecji lub Chorwacji. Po co Ci w ogóle studiowanie polskich plażowych realiów? 😉

Skoro doczytała/eś ten tekst do końca, to znaczy że nie bierzesz życia zawsze na poważnie. Brawo! A teraz napisz który opis plażowicza spodobał Ci się najbardziej 😄

𝗔𝗻𝗻𝗮 𝗞𝗼𝗿𝘆𝘁𝗼𝘄𝘀𝗸𝗮, 𝗩𝗼𝗴𝘂𝗲 𝗣𝗼𝗹𝘀𝗸𝗮: - Kto jest szczególnie narażony na wystąpienie zaburzeń psychosomatycznych?
𝗞𝗮𝗺𝗶𝗹𝗮 𝗚𝗿𝘇𝗲𝘀́𝗸𝗼𝘄𝗶𝗮𝗸, 𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗲𝘂𝘁𝗸𝗮: – Czynnikami ryzyka wystąpienia zaburzeń na tle psychosomatycznym są m.in. doświadczenie zaniedbania emocjonalnego w okresie dziecięcym, historia nadużyć seksualnych, trudności z rozpoznawaniem i wyrażaniem emocji, depresja, zaburzenia lękowe.

Zaburzenia psychosomatyczne częściej diagnozowane są u kobiet niż u mężczyzn. Jako kobiety żyjemy w świecie dopasowanym do męskiego dobowego cyklu hormonalnego, w którym od rana poziom kortyzolu rośnie, by wieczorem spadać przed snem. Pomimo że u kobiet w zależności od fazy cyklu dobowy zasób energii fizycznej i motywacji do działania jest inny (co stanowi fizjologiczną normę, a nie patologię), oczekuje się, że zaangażowanie w pracę, obowiązki domowe i inne aktywności będzie codziennie na stałym poziomie. Próba dopasowania się do tego modelu może być źródłem nieuświadomionego napięcia i rezygnacji z ważnych potrzeb, co skutkować może większym ryzykiem rozwoju objawów psychosomatycznych u kobiet.
--

Link do wywiadu znajdziesz w komentarzu.

𝗔𝗻𝗻𝗮 𝗞𝗼𝗿𝘆𝘁𝗼𝘄𝘀𝗸𝗮, 𝗩𝗼𝗴𝘂𝗲 𝗣𝗼𝗹𝘀𝗸𝗮: - Czym są zaburzenia psychosomatyczne?

𝗞𝗮𝗺𝗶𝗹𝗮 𝗚𝗿𝘇𝗲𝘀́𝗸𝗼𝘄𝗶𝗮𝗸, 𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗲𝘂𝘁𝗸𝗮: – Zaburzenie psychosomatyczne to, ujmując najogólniej, wszystkie stany nierównowagi psychofizycznej, w których czynnik emocjonalny odgrywa znaczącą rolę przyczynową, nawrotową lub nasilającą objawy fizyczne.
Stres może leżeć u podłoża chorób w dowolnym układzie ciała (np. krwionośnym, trawiennym, sercowo-naczyniowym). Wiele badań ujawniło już korelację między chorobą nowotworową, cukrzycą, migrenami, dysfunkcjami seksualnymi, bezsennością i innymi zaburzeniami a przeżywanym stresem psychicznym.

𝗔𝗞: - I chociaż jeszcze nie tak dawno do zaburzeń psychosomatycznych zaliczano wyłącznie konkretne choroby, takie jak nadciśnienie, astma czy atopowe zapalenie skóry, dzisiaj diagnostyka ta jest zdecydowanie bardziej dokładna i indywidualna.

𝗞𝗚: – Posługujemy się modelem biopsychospołecznym, w którym przyjmujemy, że u podłoża dolegliwości mogą leżeć specyficzne dla danej osoby związki m.in. pomiędzy relacjami rodzinnymi i towarzyskimi, funkcjonowaniem ciała i genetyką a samooceną i zdrowiem psychicznym. Sytuację każdego pacjenta należy rozpatrywać indywidualnie.
--
Link do całego wywiadu znajdziesz w komentarzu

𝗔𝗻𝗻𝗮 𝗞𝗼𝗿𝘆𝘁𝗼𝘄𝘀𝗸𝗮, 𝗩𝗼𝗴𝘂𝗲 𝗣𝗼𝗹𝘀𝗸𝗮: - Boli głowa, brzuch albo kręgosłup. Pojawiają się nudności i problemy ze snem. Leczenie objawów nie przynosi ulgi, którą powinno dać. Skąd zatem te dolegliwości?

𝗞𝗮𝗺𝗶𝗹𝗮 𝗚𝗿𝘇𝗲𝘀́𝗸𝗼𝘄𝗶𝗮𝗸, 𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗲𝘂𝘁𝗸𝗮: - Gdy nie jest możliwe ustalenie innej medycznej przyczyny wystąpienia objawów, wielu specjalistów diagnozuje zaburzenia psychosomatyczne, czyli stan, w którym doświadczany stres psychiczny negatywnie wpływa na funkcjonowanie naszego ciała. Wiele pacjentek i pacjentów, którzy się do mnie zgłaszają, ma za sobą miesiące lub lata poszukiwania odpowiedzi na pytanie o źródło fizycznych dolegliwości i często po raz pierwszy w życiu decyduje się skorzystać z pomocy psychologicznej. (...) Zaburzenie psychosomatyczne to, ujmując najogólniej, wszystkie stany nierównowagi psychofizycznej, w których czynnik emocjonalny odgrywa znaczącą rolę przyczynową, nawrotową lub nasilającą objawy fizyczne.
--
Link do całego wywiadu znajdziesz w komentarzu

𝐀𝐥𝐞𝐤𝐬𝐚𝐧𝐝𝐫𝐚 𝐂𝐡𝐫𝐮𝙨́𝐜𝐢𝐞𝐥𝐞𝐰𝐬𝐤𝐚, 𝐖𝐢𝐫𝐭𝐮𝐚𝐥𝐧𝐚 𝐏𝐨𝐥𝐬𝐤𝐚: - A jak na to wszystko patrzą mężczyźni? Nadążają w ogóle za tymi zmianami?

𝐊𝐚𝐦𝐢𝐥𝐚 𝐆𝐫𝐳𝐞𝙨́𝐤𝐨𝐰𝐢𝐚𝐤, 𝐭𝐞𝐫𝐚𝐩𝐞𝐮𝐭𝐤𝐚: - Z mojej perspektywy nie. Kobiety mają dziś większe przyzwolenie na mówienie o emocjach, od lat budują sieci wsparcia i coraz częściej inwestują w rozwój. Czytają, chodzą na terapię, pracują nad sobą. W efekcie mają większą świadomość i kompetencje w obszarze relacji, a także częściej inicjują pracę nad związkiem, choćby proponując terapię par.

Mężczyźni są raczej mniej chętni, aby rozwiązywać problemy w ten sposób. Mierzą się z dużą presją rosnących oczekiwań, ale też zmieniającej się pozycji kobiet, które często są lepiej wykształcone czy bardziej niezależne finansowo. Część z nich reaguje na to wycofaniem albo przyjmowaniem bardziej skrajnych, wręcz radykalnych postaw.

--
Link do całego wywiadu znajdziesz w komentarzu.