To Dobry Czas - Przestrzeń Rozwoju Osobistego

Rodzice w wieku produktywnym w naszych czasach, mają trudno w inny sposób, niż miały poprzednie pokolenia
Wychowywani byliśmy po staremu: zimny wychów, dzieci i ryby głosu nie mają, idź się uspokój, o co ryczysz? Jak chcesz to za chwilę możesz mieć powód, nie wychylaj się, siedź w kącie, a znajdą Cię i wiele innych

Zwykle nie było ciepła, o emocjach nikt nie mówił, bo większość ich nie znała, często obecna była przemoc i alkohol, rodzic oprawca robił, co chciał, bo większość współmałżonków przyzwalała na to zachowanie albo ukrywała skutki przed innymi. Były też domy inne, takie, w których wszystko miało być pod linijkę i trzeba było pokazać, że ma się więcej i lepiej niż sąsiad. Trzeba było uśmiechać się i być wdzięcznym, kiedy w środku szalał huragan, który nie mógł wyjść, bo groziła za to kara. Były i takie domy, w których dziecko było jednocześnie dorosłym. Miało co prawda pieniądze, ale jak chciało posiłek to musiało go sobie przygotować, a żeby go przygotować, wcześniej musiało iść na zakupy. Pamiętanie o opłatach i codzienne porządki to była jego normalność. Były to domy, gdzie rodzic, opiekun wyjechał za granicę zostawiając dzieci pod opieką kogoś kto doglądał czy dziecko jest czyste, najedzone i czy chałupa stoi cała.
Mimo, że sytuacje były różne to jednak wszystkie prowadziły nas do wspólnej drogi: mały dorosły

Żyjąc w takich warunkach uczyliśmy się, ciągłego bycia w gotowości, w napięciu, bycia niewidzialnym, nie mówiącym czego nam potrzeba, strach i złość trzeba było łykać razem z łzami w ciszy. Taka była norma. Kto tam myślał o wsparciu psychicznym lub porozmawianiu z kimś innym. Wszystko było tajemnicą zamkniętą w 4 ścianach. Puszka Pandory…

Dziś czasy są inne. Mamy kursy, szkolenia, podcasty, webinary, gdzie większość sprzedawców w 2h i 5 krokach pokaże Ci, jak łatwo i szybko stać się super pracownikiem i super rodzicem. Sama łapałam się wielokrotnie na te marketingowe gadki.
Czas zainwestowany, pieniądze zainwestowane, treści przyjęte, zadanie odrobione i … i nic się nie zmienia, poza tym, że dochodzi kac moralny i głos jakże nieodstępującego nas krytyka wewnętrznego

Znasz to uczucie, kiedy prowadzący pięknie opowiada. Daje Ci merytoryczną, dobrze usystematyzowaną wiedzę i nic się nie zmienia poza tym, że jak już „kolejna akcja” w domu się skończy pozostajesz z pytaniem, dlaczego wiedza nie zadziałała? Czy coś jest ze mną nie tak? Dlaczego nie umiem zastosować tego, co wiem?

Nie omieszkam wspomnieć o presji społecznej, która wymaga od nas, by wiedzę stosować już, teraz, natychmiast i to na miarę eksperta, bo uczeń popełniający błędy to się nie godzi

Jesteśmy wychowani PO STAREMU, a oczekuje się od nas NOWYCH zachowań i to na 5

Sama wiedza nie działa, bo sama wiedza nie wystarcza. Potrzebne jest jeszcze wewnętrzne poczucie bezpieczeństwa. Coraz więcej osób o tym mówi i pracuje, co mnie cieszy

Razem z Fundacją „Skrzydła Przebudzenia”
zapraszam Cię na cykl 3 spotkań, na których dostaniesz:
🪴 merytoryczną wiedzę opartą na aktualnych badaniach
🌱 proste ćwiczenia, które wprowadzisz w codzienności
🫘 doświadczenie bezpieczeństwa w ciele
🏋️‍♀️ możliwość zdjęcia ciężaru, który myślisz, że musisz nosić każdego dnia

Zeskanuj kod, wypełnij formularz i widzimy się 22.09 o 18:30

Ostatnio kręcę się w okół intencji
Czy mam jej świadomość?
Czy umiem ubrać ją w słowa?
Co się we mnie dzieje, kiedy ją odkrywam?

Od dłuższego czasu przyglądam się swoim decyzjom aktualnym i przeszłym. Kiedy przyszła mi świadomość własnych intencji przyszło zmierzyć się z szokiem, wstydem, wyrzutami sumienia, poczuciem winy…

No, mało przyjemne, mało zachęcające stany
Nie, nie. Wcale nie mało zachęcające. Prawda jest taka, że zupełnie nie zachęcające, okropne i przytłaczające. Czy te zdania brzmią ocennie? No tak. Tego jesteśmy uczeni od najmniejszych zagadnień i od najmłodszych lat. Ocena bywa nam potrzebna i użyteczna, ale dziś nie o tym

Kiedy miałam 15 lat zakochałam się w zdaniu Seneki: To, co zdobyliśmy z największym trudem najbardziej kochamy. Kochałam to zdanie tak mocno, że je sobie wytatuowałam. Od 13 lat przez 24h/7 noszę je na sobie i zastanawiam się:
czemu na wszystko muszę ciężko pracować?
czemu wszystko przychodzi z trudem?
czemu to, co kocham i bardzo chcę wymaga ode mnie tak wiele?

Kochałam to zdanie do dziś, kiedy olśniło mnie i pomyślałam sobie: ni ch…ja, nie mam na to zgody!

Nie chcę tu pisać o Agape. Nie aspiruję na świętą😉 Bardziej myślę o warstwie psychoemocjonalnej i kontekście społecznym

Pomyślałam sobie jaki to zdanie miało wpływ na moje życie

Rozumiałam to zdanie wtedy, jako obietnicę, że za „wysiłek dostaniesz nagrodę”. Naturalnie nie byłabym sobą, gdyby nie rozszerzyła tego „wysil się, daj więcej, a dostaniesz dokładnie to, czego chcesz” (tak się stwarza własne iluzje i zabiera innym wolną wolę)

Od 13 lat noszę na sobie największe kłamstwo PRL-owskiego życia, że za wysiłek będzie nagroda, a w moim rozszerzeniu, „nagroda taka, jaką chcę”

Takie kłamstwa są podstawą tego, że:
pozwalasz na brak szacunku
pozwalasz na brak lojalności wobec siebie
pozwalasz robić z siebie wycieraczkę, bo jak ktoś wytrze buty to Ci za to podziękuje
zamykasz usta, by ktoś nie zdenerwował się
chodzisz na paluszkach, aby kogoś nie urazić
sama przesuwasz swoje granice
etc

Z tym kłamstwem wiele dziewczynek uczone jest, by:
nie wychylać się
nie być wyrazistą
być użyteczną
dbać o stany emocjonalne innych
tworzyć komfort życia innych
umniejszać siebie
zapominać o sobie
być dla innych
etc

Co się we mnie dzieje, kiedy o tym myślę zostawię sobie do pracy. Was zachęcam do sprawdzenia, co to robi Wam

Co jest piękne w pracy z intencją? Możesz ją zmienić. Możesz nadać nową

Kiedy już znasz starą to ją uznaj. Skoro była to znaczy, że na tamten moment pasowała do Ciebie. Służyła Ci. Dziś, jeśli uznasz, że już nie służy zmień ją na taką, która służy i wspiera

Dziś jest dzień na nowe intencje. Nie te z 🧠 tylko te z ♥️

Pozdrawiam

https://youtu.be/RBHwcgv37I4?is=yBqIQNJo5Z217onQ

Lubię rozmowy damsko- męskie/ męsko- damskie
Takie rozmowy poszerzają perspektywę, niosą rozumienie, budują

Uczmy się rozmawiać
Uczmy się robić przestrzeń na siebie i drugiego
Czyńmy się ważnymi sami dla siebie i wzajemnie

Jak się dogadać z mężczyzną. Rozmawiamy o tym jak być ważnym w relacji, jak mówić, by być usłysz...

Dzień dobry, dzień dobry
Przychodzę z informacją dotyczącą kameralnych spotkań, którą mam przyjemność poprowadzić

Więcej informacji w poście poniże
Obowiązują zapisy poprzez formularz

Do zobaczenia 🙂

FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY – „Twoje korzenie to jego skrzydła” O warunkach, które pozwalają dziecku rozwijać skrzydła Zapraszamy do kameralnego cyklu spotkań dla rodziców i opiekunów. To przestrzeń, w której będziemy nie tylko rozmawiać, ale przede wszystkim doświadczać, ćwiczyć i przenosić poznane narzędzia do codzienności. Grupa liczy maksym...

https://www.facebook.com/share/1ZiErPmtYS/?mibextid=wwXIfr

W końcu na naszym terenie 🤩

Facebook - log in or sign up Create an account or log into Facebook. Connect with friends, family and other people you know. Share photos and videos, send messages and get updates.

Jeśli Twoje dziecko
🙇🏻‍♂️czuje, że nie pasuje do grupy
🙇🏻‍♂️myśli inaczej
🙇🏻‍♂️czuje mocniej
🙇🏻‍♂️potrzebuje więcej czasu, żeby zaufać i
odnaleźć się wśród rówieśników
🙇🏻‍♂️doświadczyło odrzucenia
🙇🏻‍♂️wykluczenia
🙇🏻‍♂️przemocy rówieśniczej
🙇🏻‍♂️w klasie szkolnej zamiast poczucia przynależności poczuło, że jest „inne”, nieważne albo pozostawione same sobie
🙇🏻‍♂️jeśli zostało zlekceważone i pominięte
🙇🏻‍♂️jeśli nie otrzymało wsparcia od osób dorosłych, które za nie odpowiadały, czego efektem była zmiana szkoły
ta przestrzeń i to miejsce jest dla niego

Nie uczę dzieci, jak stać się kimś innym
Nie uczę jak się zmniejszyć, żeby pasować
Tworzę przestrzeń, w której poczują, że można czuć się ok będąc sobą, funkcjonować Inaczej niż dotychczas

Pomagam im odkrywać, jak być sobą i jednocześnie budować satysfakcjonujące relacje
Dzieci mogą doświadczyć, że są ważną częścią grupy

Dziecku nie brakuje chęci do relacji. Biologicznie jesteśmy skonstruowani do wchodzenia w relacje z innymi. Czasem brakuje dziecku miejsca, w którym ktoś najpierw zobaczy JEGO

Grupa ruszająca 5.09 jest już zamknięta
Trwa nabór na kolejną

Wytrwałość… kiedy zaczynam ten temat to reakcje innych są następujące: przewracanie oczami, nieme przekleństwa, nabieranie powietrza w policzki, a kto odważniejszy czasem westchnie 😉

Na drodze do nowego celu przychodzą takie momenty, kiedy jesteśmy zmęczeni, przeciążeni, kiedy nie widać spektakularnych efektów i „nie chce mi się” jest silniejsze niż „zrobię to”. W tym momencie najprędzej przyjdzie nam rezygnować. Nasz mózg od razu podeśle tysiące „ważnych” powodów, żeby się nie męczyć, nie wysilać, zrezygnować z tego, co nowe, nieznane i zagrażające

Wiesz, fala pierwszej ekscytacji opadła, entuzjazm nowicjusza rozpłynąć się nie wiadomo gdzie i została zwykła codzienność, rutyna dnia powszedniego. Nic ciekawego, nic spektakularnego, a oszałamiające efekty nie walą drzwiami i oknami

Są też osoby, które mówią, że na tym etapie to, co występuje to nuda. I myślę sobie, że jeśli odcinasz dostęp do kreatywności, ekspresji i spontaniczności to tak, nuda się rozgości i będzie zachęcała do powrotu. Nuda połączona z przeciążeniem i zniechęceniem będą szeptać: „stare jest cacy, nowe jest be”

Dziś nie mam dużo czasu, więc zrobiłam 3 podejścia do wytrwałości. Jeśli się wczytasz wyczujesz subtelną różnicę

Każdy z nas jest inny
Każdy jest niepowtarzalny
Każdy ma inne potrzeby lub nawet jeśli potrzeby są takie same, to mamy różne drogi, by je zaspokoić

Naprawdę jest tyle wariantów wytrwałości ilu ludzi. Weź sobie wersję najbliższą Tobie i poeksperymentuj z pytaniami oraz poszukaj odpowiedzi

Dobrej zabawy. Jesli masz pomysł na drogę do własnej wytrwałości podziel się ze mną, chętnie poszerzę swoją perspektywę

Pięknego dnia