Lidkowo Koniom - Lidia Kacperska

„Co musi się wydarzyć w koniu, żeby zaczął atakować człowieka?”

Poznaj Libię.
Dwuletnią klacz, która kiedy trafiła pod naszą opiekę, reagowała na obecność człowieka w sposób, który dla wielu byłby jednoznaczny — niebezpieczny, nieprzewidywalny, „agresywny”.
Potrafiła podejść od tyłu i ugryźć.
Kopała, kiedy tylko coś przekraczało jej granicę napięcia.
Ale im dłużej ją obserwowałam, tym wyraźniej widziałam, że to nie jest historia o agresji.
To była historia o ogromnym wewnętrznym konflikcie.
Bojaźliwość splatająca się z potrzebą kontroli.
Impuls mieszający się z napięciem, którego nikt wcześniej jej nie pomógł rozładować.
I do tego jeden bardzo silny, utrwalony schemat — człowiek istnieje tylko wtedy, kiedy przynosi jedzenie.
To właśnie ten schemat sprawiał, że każda nasza obecność budowała w niej jednocześnie nadzieję, frustrację i rosnące napięcie, które w końcu musiało znaleźć ujście w zachowaniu.
Nie można było wejść na padok spokojnie.
Nie można było „po prostu być”.
I w takich momentach bardzo łatwo jest próbować zatrzymać zachowanie.
Ale ja wiedziałam, że jeśli nie dotknę tego, co jest pod spodem — nic się naprawdę nie zmieni.
Dlatego ta praca od początku nie była o posłuszeństwie.
Była o zmianie sposobu przeżywania obecności człowieka.

Dzisiaj Libia stoi obok człowieka spokojnie.
Nie dlatego, że została „nauczona, żeby nie reagować”.
Ale dlatego, że jej układ nerwowy przestał widzieć w tej sytuacji zagrożenie i konflikt.

Jeśli chcesz zobaczyć, jak naprawdę wygląda praca z koniem, który reaguje w ten sposób,
jeśli chcesz zrozumieć, co stoi za „agresją” i jak pracować, żeby zmieniać emocję, a nie tylko zachowanie,
przygotowałam dla Ciebie materiały nagrań, w których pokazuję cały ten proces — krok po kroku, bez skrótów, bez pomijania trudnych momentów.

Pozdrawiamy Li, Misza i Libia 💫❤️

Błąd nie jest zagrożeniem. Jest informacją.
W pracy z koniem tak łatwo wpaść w potrzebę „robienia wszystkiego dobrze” — przewidywania, kontrolowania, zapobiegania każdemu potknięciu. Tylko że wtedy nie uczymy. Wtedy pilnujemy.
Jeśli nie zostawimy przestrzeni na błąd, stajemy się dla konia strażnikiem zamiast przewodnikiem. A koń, zamiast rozumieć, zaczyna jedynie unikać pomyłek — często kosztem napięcia, wycofania albo zgadywania, czego od niego chcemy.
Przestrzeń błędu to przestrzeń uczenia się. To moment, w którym koń może sprawdzić, poszukać, doświadczyć konsekwencji i znaleźć właściwe rozwiązanie. To właśnie tam rodzi się prawdziwe zrozumienie zadania.
Ale to działa w dwie strony.
Nasze błędy również są potrzebne. Pokazują nam, gdzie komunikacja była nieczytelna, gdzie tempo było zbyt szybkie, gdzie oczekiwanie wyprzedziło gotowość konia. Każdy taki moment to szansa, żeby stać się bardziej precyzyjnym, bardziej uważnym i bardziej uczciwym w tym, co pokazujemy.
Nie chodzi o to, żeby się mylić bezrefleksyjnie. Chodzi o to, żeby nie odbierać sobie i koniowi prawa do procesu.
Bo koń nie potrzebuje perfekcji. Potrzebuje jasności, spokoju i przestrzeni, w której może się uczyć.

Napisz mi proszę w komentarzu na jakim błędzie najwięcej się nauczyłaś ☺️

Pozdrawiamy ciepło i serdecznie Li, Ola i Inka ❤️

Łap chwile…
Łap relacje…
Albo… ktoś zrobi to za Ciebie. Bo takie momenty nie czekają długo. ✨🐴

Ja kiedyś złapałam jego spojrzenie…
A może to on złapał mnie? 🙈

Łobuzerskie oczy, ogromna siła i pomysły, dzięki którym ludzie częściej latali w powietrzu niż spacerowali obok niego 😅
Nie zastanawiałam się długo…
Adoptowałam tego molosa.

I tak został naszym Łapaczem ❤️

Dziś, dzięki pracy z ziemi, cierpliwości i budowaniu prawdziwej relacji — razem łapiemy setki pięknych chwil.
Spokój.
Zaufanie.
Lekkość.
Porozumienie, którego nie da się wymusić… ale można je stworzyć 🤍

Może właśnie teraz jest moment, żebyś i Ty złapał swoją szansę?
Dołącz do naszych warsztatów pracy z ziemi i zobacz, jak bardzo może zmienić się relacja z koniem, kiedy zaczynasz naprawdę się komunikować 🐴✨

Bo najpiękniejsze rzeczy często zaczynają się od jednego momentu… który odważysz się złapać 🌿

👉 Jeśli chcesz:
– przestać się siłować ze swoim koniem
– zacząć budować prawdziwe porozumienie
– poczuć spokój i kontrolę bez presji
to nie czekaj „na lepszy moment”.
On nie przyjdzie sam.
👉 Złap swoje miejsce na warsztatach pracy z ziemi
i zacznij tworzyć relację, jakiej naprawdę chcesz.
Miejsca są ograniczone.

Chcesz poznać więcej szczegółów? ostatnie 2 miejsca
Zobacz na link w komentarzu 🤍

🎥 💫

Moi drodzy ❤️
Skoro nas obserwujecie to Wiecie jak zależy nam na szerzeniu wiedzy na temat dobrostanu koni.
Wiecie jak zależy nam na pokazywaniu podejścia opartego na komunikacji i zrozumieniu konia.
Jeśli chcecie, aby więcej osób miało dostęp do tych treści, jeśli chcecie wspólnie z nami zmieniać podejście do koni to możecie zaangażować się na wiele sposobów które pozwolą nam działać skuteczniej!
Możecie komentować, udostępniać oraz wpłacać 1,5% na naszą Fundację która pomaga Wam i koniom w tworzeniu lepszej przyszłości ❤️

Przekaż 1.5% podatku na KRS: 0000270261
z celem szczegółowym: FUNDACJA LIDKOWO KONIOM 29128

Z całego serca dziękujemy, że jesteście z nami
Z całego serca cieszymy się, że doceniacie to co robimy

Niech płynie do Was Wszystko co najlepsze ✨🙌✨

Li i team Lidkowa ❤️

🎥 ✨🫶



, , , , , , , , , , ,

Arabika miała być koniem tylko na zielone łąki…
Nieliczne konie mają to szczęście, że trafiają na ludzi, którzy traktują je jak swoich przyjaciół lub członków rodziny. Zwłaszcza gdy były kupowane jako konie wierzchowe a tu z czasem okazywało się, że ich kariera sportowa zrujnowała im zdrowie.
Chciałabym tu wspomnieć Karolinę i wiele jej podobnych osób. Dla mnie to cisi bohaterowie…nie zdobędą medali, bo ich konie w wyniku trudnej przeszłości mają potężne uszczerbki na zdrowiu, ale każdego dnia zapewniają im najlepszą opiekę. Dbają o każdy ich aspekt życia.
Arabika dziś to zupełnie inny koń, zajęło to nam dwa lata i było to możliwe tylko dzięki wierze i zaangażowaniu Karoliny, my jedynie pomogliśmy stworzyć do tego sprzyjające warunki 😘
Ps to nasza pierwsza jazda bez jakiegokolwiek ogłowia.

Ściskamy Was Mocno! Arabika, Li, Misza oraz team Lidkowa ❤️



, , , , , , , , , , ,

„Nie oswajam lęku — daję mu miejsce, by sam się przemienił.”
Na tym nagraniu widać moment, w którym Shanti — klacz z natury bardzo ostrożna — zamienia swój strach w ciekawość.
Nie dlatego, że ktoś „przebił” jej lęk.
Nie dlatego, że użyłam presji, by się „przełamała”.
Wręcz przeciwnie — wszystko wydarzyło się w atmosferze całkowitej dobrowolności.
Shanti mogła odejść. Mogła się nie zbliżać.
Nie musiała niczego „zrobić dobrze”. Ja tylko obserwowałam, motywowałam głosem nagradzając każdą najmniejszą oznakę zaufania — spojrzenie, krok, westchnienie.
I właśnie w tej przestrzeni wolności, wzmocnionej przez pozytywne odczucia, lęk zaczął topnieć.
Zamiast napięcia pojawiło się zaciekawienie. Zamiast unikania — delikatny ruch w stronę parasolki.
To niezwykłe, jak koń — gdy ma wybór i poczucie bezpieczeństwa — sam sięga po odwagę.
Nie przez walkę, tylko poprzez ciekawość.

Pozdrawiamy ciepło Li, Shanti oraz team Lidkowa ❤️

Możesz wstawić do mnie konia w trening —zwolniło się jedno miejsce!!!

To nie jest oferta dla każdego.

To nie jest miejsce na szybkie rozwiązania.
To nie jest „napraw mi konia”.

To jest przestrzeń dla ludzi, którzy kochają wystarczająco mocno,
żeby zrobić coś inaczej.

Dla tych, którzy widzą w koniu więcej niż problem…
i są gotowi zajrzeć głębiej.

U mnie koń nie jest łamany.
On zaczyna rozumieć.
Zaczyna ufać.
Zaczyna chcieć.

Ale to wymaga też Twojej odwagi.

Bo kiedy koń się zmienia —
Ty też nie możesz zostać w tym samym miejscu.

Jeśli to w Tobie porusza coś prawdziwego…
napisz do mnie.

Jeśli chcesz pomóc odnaleźć potrzebującym nasze miejsce, udostępnij ten post dalej 😊

Ściskam z serca Li i Max ❤️

🎥 💫