Pracownia Dobrego Stanu

Zestaw deserowy we wzorze ✨️Krople Rosy✨️, wyprodukowany w Hucie Szkła Gospodarczego „Ząbkowice”. Projekt autorstwa Eryki Trzewik-Drost.

Szkło sodowe prasowane.
Klimat polskiego modernizmu lub jak kto woli mid-century modern 😉

🟠 Ich zewnętrzną stronę pokrywają regularne, koncentryczne rzędy wypukłych, szklanych perełek/kropel, które pięknie bawią się światłem i cieniem. Od wewnątrz powierzchnia naczyń jest gładka.

W skład zestawu wchodzi łącznie 12 elementów:
👉 6 x talerzyk deserowy (średnica ok. 17 cm)
👉 6 x miseczka / salaterka (średnica ok. 10,5 cm)

Idealne na lato ☀️ sprawdzą się do serwowania lodów, owoców, galaretek, ciast oraz wszelkich innych domowych deserów.

Stan bardzo dobry! Szkło jest czyste, przejrzyste i bez zmatowień. Brak osadów, pęknięć. Na niektórych rantach pod palcem wyczuwalne są jedynie drobne mikro uszczerbki (uszczypnięcia), co jest naturalne przy ich użytkowaniu.

💚 szukają nowego domu

💰 za zestaw 12 elementów 140 zł

Czasem największe skarby czekają na starociach ✨✨️
Od dłuższego czasu wypatrywałam tej książki. W końcu jest! 😀📖

„100 zabawek na choinkę” Haliny Kowalczyk. Wydanie z 1987 roku – tylko o rok młodsze ode mnie 🫣 To nie tylko poradnik z ozdobami. To kawałek historii domowego rękodzieła. Książka po raz pierwszy ukazała się w 1984 roku, a później doczekała się kolejnych wydań, bo cieszyła się dużą popularnością. Zawiera aż 100 projektów papierowych i przestrzennych ozdób choinkowych wykonywanych własnoręcznie 🙌

Z dzisiejszej perspektywy wiele z tych pomysłów wpisuje się w ideę drugiego obiegu i tworzenia z tego, co już mamy. W latach 80. nie nazywano tego zero waste czy upcyklingiem. Po prostu wykorzystywało się to, co było pod ręką: papier, skrawki, tekturę czy bibułę. Liczyły się pomysłowość, cierpliwość i własne ręce. I jest w tym coś symbolicznego 🧡 Książka o tworzeniu z tego, co już mamy, sama trafiła do mnie z drugiego obiegu.

I chyba właśnie to lubię w tej książce najbardziej 🥰
Nie perfekcyjne dekoracje. Nie modne trendy. Ale radość z tworzenia. Szczególnie kiedy przypominam sobie ozdoby, które robiłam w dzieciństwie 😅

Mam nadzieję, że już w grudniu część tych projektów odżyje podczas świątecznych warsztatów Pracowni Dobrego Stanu 🎄✨️

A Ty? Pamiętasz własnoręcznie robione ozdoby z dzieciństwa? Może w Twoim domu też były papierowe łańcuchy, aniołki, gwiazdy albo pawie oczka? ❤️

DIY

Kultura i biznes – czy to może się udać? 🤔 Moim zdaniem nie tylko może, ale i powinno!

Wróciłam ze spotkania CreArt w Lublinie z ważną refleksją. Prowadzę warsztaty work-life balance i widzę jedno: najtrudniej „odpiąć głowę” od pracy, gdy szkolenie odbywa się w siedzibie firmy. Biurko za ścianą, telefon w kieszeni i mentalna lista zadań nie dają nam w pełni odpocząć. 😉

Dlatego tak zachwycił mnie pomysł dyr. Beaty Sawickiej dotyczący wolontariatu pracowniczego w kulturze.

Wyobraźcie sobie: zamiast kolejnej godziny w sali konferencyjnej, zespół wychodzi do teatru, galerii czy fundacji. Pomaga swoimi kompetencjami, a w zamian dostaje:
✨ autentyczny reset i inną energię,
✨ wyjście poza schemat "szklanego biurowca",
✨ poczucie realnego wpływu na kulturę w swoim mieście.

Kultura, podobnie jak biznes, zmaga się z wyzwaniami, KPI i ryzykiem wypalenia zawodowego. Wsparcie ze strony biznesu to dla niej ogromna wartość, a dla pracowników_czek – najlepszy trening dobrostanu, jaki można sobie wyobrazić.

Czas łączyć kropki!

Praca z siostrą 🧡 przez 10 lat wspólnie tworzyłyśmy MAMYWENE. Po przeprowadzce do Lublina wciąż trochę trudno mi się odnaleźć. Zauważyłam, że nieświadomie porównuję się do siebie sprzed depresji, z gdańskich czasów i marki budowanej przez dekadę. Tak wiem jak niedorzecznie to brzmi 🫣

Na szczęście Aga działa w Gdańsku i przyjeżdżam czasem poprowadzić wspólnie jakieś warsztaty 😄 i mieć takie widoki na morze 😍

Wszystkim obserwującym polecam się serdecznie do warsztatów i szkoleń w tematyce zrównoważonego dobrostanu.

❤️

Szklane kury z Huty Szkła Gospodarczego Ząbkowice, to nie lada znalezisko! Niestety nie mam żadnej.. Ale cieszę się, że przecierają kolejne szlaki w odkrywaniu na nowo polskiego wzornictwa 😊

Ta kura zagubiła się w lesie. Trudno mi zrozumieć jak można wyrzucać "śmieci" do lasu 🥺 nie tylko klasyki polskiego designu, ale jakiekolwiek przedmioty..

Moje leśne znaleziska nie są tak efektowne.. raczej standardowe śmieci..

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=122171037848908291&set=a.122096752100908291&type=3&mibextid=rS40aB7S9Ucbxw6v

Leśne znalezisko tygodnia❗
Podczas rutynowego spaceru po lasach Nadleśnictwa Radziwiłłów podleśniczy Kuba natknął się na niezwykle rzadki okaz… 🧐

🐔 Kura ząbkowicka (Gallus ceramicus?) 🐔

Osobnik ten prowadzi wyjątkowo skryty tryb życia. Nie gdacze, nie znosi jaj, za to doskonale maskuje się w ściółce leśnej. Najczęściej spotykany w pobliżu szlaków spacerowych, gdzie cierpliwie „wysiaduje” swoją pozycję od wielu lat.

Cechy charakterystyczne:
✔ śnieżnobiałe upierzenie odporne na warunki atmosferyczne
✔ absolutny brak reakcji na obecność człowieka

A tak już całkiem serio pamiętajcie, żeby nie zostawiać w lesie żadnych przedmiotów. Nawet jeśli wyglądają tak… swojsko 😅

Oto miś o imieniu "Dziab". Szukam o nim informacji 😀
☀️ Dziaba przygarnęłam kilka ładnych lat temu z ulicy Aksamitnej na Starym Mieście w Gdańsku.
☀️ Dziab zagrał w filmie ( przypomnij mi w jakim 🫣)
☀️ Dziab jest miśkiem-trociniakiem i dzięki wypełnieniu mocno ubitą wełną drzewną zachował swój kształt.
☀️ Dziab ma mechanizm stawowy, rusza rękami, nogami i głową.
☀️ Dziaba "skóra", to wełniana tkanina (często były to pozostałości poprodukcyjne z płaszczy i garniturów)
☀️ Dziab powstał prawdopodobnie w latach 60. XX wieku.