Trenuj z Lui

Pożegnalny trening w doborowym towarzystwie w kultowym klubie Paco przy Kiepury 5b w Lublinie. Chłopaki na zdjęciu wyglądają świetnie, ale wszyscy wiemy, kto jest tutaj główną atrakcją od ćwierć wieku. Gwiazda jest tylko jedna 😅 Cóż jestem najprawdopodobniej najdłużej trenującą Kobietę przy Kiepury 5b w Lublinie.

Ponad 20 kilka lat temu weszłam do Paco jako dziewczynka, która chciała trochę poćwiczyć. I to „trochę” przerodziło się w pasję, która ukształtowała moje dorosłe życie. Pasji, która rozpala moje serce do dziś. To tu w oldschoolowym klubie Paco przeżywałam pierwsze wzloty i upadki. To tu uczyłam się pokory i pokonywania swoich słabości. To tu rzucałam kulturystykę tysiące razy, by później do niej wracać z jeszcze większą żarliwością. To tu nawiązałam stabilne i prawdziwe przyjaźnie, które trwają do dziś. I wreszcie to tu śmiałam się i płakałam nabierając dystansu do siebie i tego, co robię.
Tak, Klub Paco niewątpliwie mnie wychował, zahartował i nauczył, że sztanga nie zawsze waży tyle, ile jest napisane na gryfie dosłownie 😅

I na koniec, to co najważniejsze- Klub Paco to wyjątkowe miejsce na mapie Lublina, a swój niepowtarzalny klimat zawdzięcza Prezesowi Andrzejowi Stachurze Andrzej Stachura To jedyny klub sportowy w tej części Polski z tak bogatą, ponad 35 letnią tradycją sportową. Klub, który wychował wielu wspaniałych zawodników i nadal tą tradycję kultywuje. Klub, w którym każdy znajdzie swoje miejsce. Klub, który nie dzieli nikogo na tych lepszych i gorszych. Klub w którym nie ma lansu i nagrywania tik - toczków. Klub, w którym nie siedzi się na maszynie z komórką w ręku zajmując niepotrzebnie sprzęt. Klub, w którym mówi się "cześć" i "do zobaczenia" do innych trenujących. Klub, w którym panuje wzajemny szacunek i w którym można liczyć na pomoc kolegi.

I wreszcie to, co najbardziej fascynujące w całej tej opowieści o kultowym Paco przy Kiepury 5b to, to że historia zatacza koło. Bo już za chwilę Klub trafi pod skrzydła wieloletniego wychowanka Paco, wspaniałego zawodnika kulturystyki i mojego pierwszego Trenera Dominika Hałasa Dominik Hałas. Jestem więc spokojna o przyszłość tego klubu - zatem pożegnalny z pewnością nie był ostatnim.

Do zobaczenia 💪🔥


Paco Klub Sportowy Lublin paco.pl

✨ Progres vs. stagnacja.

W treningu siłowym progres
pojawia się wtedy, gdy bodziec jest wystarczająco silny, a regeneracja odpowiednio zaplanowana.

Stagnacja nie jest błędem — to informacja, że organizm zaadaptował się do obecnych wymagań. Przypomina, że coś trzeba zmienić — ciężar, intensywność, sen, jedzenie, albo… swoje własne wymówki.

Siła rośnie, gdy zwiększamy stopniowo obciążenie, objętość lub intensywność.
Mięśnie rozwijają się, gdy dostarczamy im białka, snu i czasu.
A zmiany sylwetki zachodzą wtedy, gdy konsekwencja spotyka się z nauką.

Progres to sygnał, że idziesz naprzód.
Stagnacja — że czas podnieść poprzeczkę.

A więc jak wygląda obecnie trening starszej Pani ?😅

Trenuje 4-5x w tygodniu, w zależności od kondycji mojego organizmu. Słucham ciała i obserwuje je.
3x w tyg.ćwiczę nogi z akcentem na pośladki.
2x w tyg. trenuję naramienne i plecy. Nie ćwiczę bicepsów i tricepsów. Priorytetem są barki. Wykonuję 3 ćwiczenia do upadku mięśniowego lub blisko niego. Trenuję je zawsze na początku sesji. Nie wykonuję żadnych wyciskań. Wybieram ćwiczenia, kąty i zakresy, które jestem w stanie zrobić. Plecy to 2-3 ćwiczenia z dużym obciążeniem. Czuję niedosyt, ale też wiem, że regeneracja przebiega wolniej , a kontuzja goni kontuzję. Biologii nie oszukam i choć kulturystyka to sport ekstremalny, to taki właśnie sobie wybrałam lub on mnie 😅

Lubię być w rozwoju, bo kształtowanie sylwetki ma nie tylko wymiar cielesny, ale też mentalny, a nawet duchowy. I jeśli nauczysz się dobrze zarządzać tym procesem, to Twoja jakość życia, relacje i otoczenie wejdą na wyższy level.

Progres nie jest przypadkiem. Progres jest decyzją. Nie tracę czasu.

Nie zawsze zobaczysz progres w lustrze.
Czasem to po prostu jedno powtórzenie więcej, kilka kilogramów więcej na sztandze albo chwila, w której nie odpuszczasz — mimo, że głowa mówi „dość”.

Właśnie wtedy dzieje się prawdziwa zmiana.
Nie w jednym treningu, ale w setkach tych, których nikt nie widzi.
Nie w chwili, kiedy jesteś zmotywowana, ale w codziennej konsekwencji, mimo, że nie zawsze Ci się chce.

Nie szukaj perfekcji — szukaj postępu.
Bo każdy dzień, w którym jesteś lepsza choć odrobinę od wczoraj, to już zwycięstwo.

Zdjęcie zostawiam na pamiątkę, by mieć punkt odniesienia w dalszym rozwoju.