31/08/2026
Czego delfinie córki uczą się od matek.
🐬
Badania Janet Mann i współpracowników pokazały, że technika jest przekazywana przede wszystkim przez matki - szczególnie córkom. Naukowcy traktują ją więc jako przykład kulturowo przekazywanej tradycji żerowania u delfinów.
Delfin odrywa gąbkę morską od dna, nakłada ją na koniec rostrum, czyli pyska, i z taką osłoną przeszukuje piaszczyste dno. Gąbka chroni wrażliwy pysk podczas szukania ryb ukrytych w osadzie. To rzeczywiście narzędzie ochronne. Delfin grzebie zabezpieczonym pyskiem w dnie, kiedy wypłoszy zdobycz, zrzuca gąbkę, łapie rybę, a potem wraca po swoją gąbkę i używa jej ponownie. I to nie jest zachowanie całej populacji!
Delfin śpi. Ale tylko w połowie.
Dosłownie. Kiedy jedna półkula mózgu odpoczywa, druga pozostaje aktywna, pilnuje otoczenia i przede wszystkim tego, żeby właściciel mózgu nie zapomniał wypłynąć po powietrze. Po jakimś czasie półkule zamieniają się rolami. System mało popularny, ale przy oddychaniu, o którym trzeba pamiętać, dość praktyczny.
Delfin ma własny język.
Zresztą delfini mózg to całkiem imponująca konstrukcja. U niektórych gatunków jest większy od ludzkiego, bardzo silnie pofałdowany i przystosowany do funkcjonowania w świecie, w którym wzrok jest tylko jednym z kilku sposobów zdobywania informacji. Delfin potrafi obejrzeć wszystko za pomocą echolokacji! Ten mózg pozwala im na komunikowanie się na wiele sposobów, konstruowanie skomplikowanych społeczności, zawieranie sojuszy, współpracę podczas polowania, zabawę, rywalizację… Używają dźwięków, dotyku, ruchów ciała, ustawienia płetw i całego repertuaru zachowań, z którego człowiek rozumie tylko fragmenty. I mają swoje „wizytówki dźwiękowe”.
Młode delfiny wykształcają charakterystyczny gwizd, tzw. signature whistle, który jest związany z konkretnym osobnikiem. Inne delfiny potrafią go rozpoznać i naśladować, kiedy chcą zwrócić uwagę konkretnego kumpla Co jeszcze ciekawsze, pamięć do dawnych znajomych mają znakomitą. W eksperymentach rozpoznawały charakterystyczne gwizdy osobników, których nie słyszały od kilkunastu lat! Czyli delfin może nie pamiętać, gdzie zostawił kalmara, ale kolegi sprzed dwóch dekad tak łatwo z kontaktów nie usuwa.
Nie są przy tym łagodnymi wodnymi maskotkami, choć filmy familijne zrobiły sporo, żebyśmy tak o nich myśleli. Ich życie społeczne obejmuje również agresję, walkę o pozycję, bardzo intensywne zachowania seksualne. Kiedy trzeba, potrafią być piekielnie szybkie. Opływowe ciało i potężna płetwa ogonowa pozwalają niektórym gatunkom osiągać imponujące prędkości. My widzimy kilka eleganckich wyskoków nad powierzchnię i mawiamy „ale się wspaniale bawią”. Delfin widzi pewnie grupę ludzi, którzy z jakiegoś powodu bardzo się ekscytują jego zwyczajowym przemieszczaniem się z punktu A do B.
No i ten słynny uśmiech.
Wygląda, jakby był zachwycony światem, tyle że ten słynny uśmiech nie mówi absolutnie nic o jego nastroju. To anatomia. Żuchwa delfina jest po prostu wysunięta do przodu i nawet delfin mający fatalny dzień nadal wygląda, jakby właśnie dostał podwyżkę.
Delfiny są dużo ciekawsze niż ich wersja z kubków, ręczników i wakacyjnych folderów. Inteligentne, społeczne, świetnie komunikujące się, czasem opiekuńcze, czasem brutalne, no ale przede wszystkim zajęte własnym życiem.
Będziemy je podglądać na naszych safari już tej jesieni!
Mamy miejsca na trasy:
10-17 września Nowa Wielka Piątka
17-24 września Fury Shoals
👉[email protected]
👉797 025 117
25/08/2026
21/08/2026
19/08/2026