PRANA - studio jogi

Ostatnio miałam okazję spędzić kilka dni nad Bałtykiem. Każdy poranek i każdy zachód słońca przypominały mi coś bardzo ważnego – jak cudownie oddycha się tam pełną piersią.

Świeże powietrze, szum fal, morska bryza, przestrzeń i natura. Nagle człowiek zauważa, jak bardzo przyzwyczailiśmy się do wszechobecnego upału, betonu, nagrzanych ulic i osiedli, na których coraz częściej brakuje drzew dających cień i życie.

Drzewa nie są przeszkodą w rozwoju. Są naszym naturalnym klimatyzatorem, filtrem powietrza i ochroną przed skutkami coraz większych upałów. Każda wycinka i każdy kolejny zabetonowany skwer to decyzje, które wpływają na zdrowie i komfort życia nas wszystkich.

Patrząc na piękno natury nad morzem, pomyślałam, że warto pamiętać o tym również podczas wyborów – zarówno lokalnych, jak i krajowych. Warto wybierać takich radnych, samorządowców i rządzących, dla których ważne jest dobro mieszkańców, zieleń, jakość powietrza i przestrzeń do życia. Takich, którzy myślą o przyszłych pokoleniach, a nie tylko o kolejnych inwestycjach przynoszących zyski deweloperom i nielicznym grupom interesów.

Bo ostatecznie wszyscy potrzebujemy tego samego – czystego powietrza, zdrowego środowiska i miejsc, w których można żyć, oddychać i odpoczywać.

A Wy? Kiedy ostatnio zatrzymaliście się na chwilę, by po prostu poczuć zapach morza, lasu lub świeżego powietrza i przypomnieć sobie, jak wiele znaczą dla naszego życia? 💚🌳🌊

W języku japońskim słowo Dō (道) oznacza drogę, ścieżkę. Nie jest to jednak droga prowadząca wyłącznie do celu. To sposób życia, codzienna praktyka i nieustanne odkrywanie siebie.

Dlatego tak wiele japońskich sztuk kończy się właśnie słowem Dō:

🥋 Jūdō – droga łagodności
⚔️ Kendō – droga miecza
🤝 Aikidō – droga harmonii energii
🍵 Chadō – droga herbaty
🖌️ Shodō – droga kaligrafii

W każdej z nich nie chodzi wyłącznie o mistrzostwo czy osiągnięcie celu.

Chodzi o to, kim stajesz się po drodze.

Od dawna podążam swoją własną drogą.

Nie zawsze była prosta. Czasem prowadziła przez zakręty, wątpliwości i zmiany kierunku. Czasem wymagała odwagi, by zaufać sobie, nawet wtedy, gdy inni szli w zupełnie inną stronę.

Nie naśladuję nikogo, choć inspiruję się wieloma ludźmi. Spotykam nauczycieli, mistrzów i piękne dusze, od których mogę się uczyć. Czerpię z ich doświadczenia, ale zawsze pozostaję wierna temu, co czuję w sercu.

Może dlatego tak bardzo porusza mnie znaczenie słowa Dō.

Kiedyś bardzo dużo chodziłam po górach. Zdobywałam szczyty, przemierzałam szlaki, spędzałam długie godziny w drodze. I choć widoki na szczycie zawsze były piękne, to nigdy nie one były dla mnie najważniejsze.

Najbardziej kochałam drogę.

Poranną ciszę.
Zapach lasu.
Zmęczenie nóg.
Rozmowy po drodze.
Momenty zachwytu, których nie da się zaplanować.

To właśnie tam nauczyłam się, że najważniejsze rzeczy dzieją się pomiędzy początkiem a końcem.

Dziś patrzę na życie podobnie.

Joga nie jest dla mnie celem.
Medycyna chińska nie jest dla mnie celem.
Rozwój nie jest dla mnie celem.

To wszystko jest drogą.

A ja każdego dnia uczę się nią iść coraz bardziej świadomie, z większym zaufaniem, spokojem i wdzięcznością.

Bo może najważniejsze nie jest to, dokąd zmierzamy.

Może najważniejsze jest to, jaką drogą idziemy.

🪷 „Nigdy nie kochałam szczytów tak bardzo, jak dróg, które do nich prowadziły.