Bodytrainingroom

Wolny termin na trening personalny

Środy godzina 17

Więcej info na priv

Komfort moich klientów jest najważniejszy. Nie ma miesiąca, aby nie następowała jakaś zmiana - czy to w kwestii sprzętu (wymiany) czy poszerzenia powierzchni użytkowej naszego studia. Do końca roku w planach jest jeszcze kilka rzeczy do wykonania, które podniosą komfort treningu- one już się dzieją, ale zakulisowo 😃

Ten obraz pokazuje, jak mięśnie szyi, pleców i klatki piersiowej współpracują jako jeden system. Nie działają osobno, ale razem pomagają utrzymać prawidłową postawę oraz płynny ruch głowy, łopatki i barku.

Mięśnie płatowate głowy i szyi biegną od górnej części kręgosłupa do czaszki. Odpowiadają za odchylanie głowy do tyłu, obracanie jej i przechylanie na boki. Ich najważniejszym zadaniem jest utrzymywanie głowy w stabilnej pozycji.

Mięśnie równoległoboczne łączą łopatkę z kręgosłupem piersiowym. Przyciągają łopatkę do kręgosłupa i stabilizują ją, aby stanowiła solidną podstawę dla ruchów ramienia.
Mięsień zębaty przedni łączy żebra z przednią powierzchnią łopatki. Utrzymuje łopatkę przylegającą do klatki piersiowej i pomaga jej przesuwać się do przodu oraz obracać ku górze.

Razem te mięśnie tworzą połączenie sił przebiegające od głowy przez szyję i klatkę piersiową do łopatki i żeber. Dzięki temu ruch głowy wpływa na ustawienie łopatki, a ustawienie łopatki wpływa na pracę barku.
Mięśnie równoległoboczne i zębaty przedni działają w przeciwnych kierunkach, ale w sposób skoordynowany. Mięśnie równoległoboczne cofają łopatkę, a zębaty przedni przesuwa ją do przodu. Ta równowaga pozwala łopatce poruszać się płynnie po klatce piersiowej.

Kiedy ten system działa prawidłowo, głowa jest ustawiona prosto, łopatka znajduje się w neutralnej pozycji, a bark porusza się sprawnie i bez nadmiernego obciążenia.

Gdy pojawiają się zaburzenia, na przykład wysunięcie głowy do przodu lub osłabienie mięśnia zębatego przedniego, równowaga zostaje zakłócona. Mięśnie szyi pracują zbyt mocno, mięśnie równoległoboczne są przeciążone, a łopatka ustawia się nieprawidłowo. Może to powodować ból szyi, pleców i barków oraz ograniczać ruch.

Podczas sięgania, podnoszenia i ciągnięcia wszystkie te struktury współpracują. Szyja ustawia głowę, kręgosłup przekazuje siły, a mięśnie łopatki dopasowują jej pozycję do ruchu ręki.

Oznacza to, że praca szyi i łopatki jest ze sobą ściśle połączona. Mięśnie płatowate, równoległoboczne i zębaty przedni tworzą wspólny system stabilizacji i ruchu, który poprawia efektywność ruchu i chroni szyję oraz bark przed przeciążeniem.

[Grafika z czaraGPT]

Obraz pokazuje jeden z najważniejszych systemów przenoszenia sił w ciele, czyli przednią taśmę skośną. W tym układzie mięsień zębaty przedni współpracuje z mięśniami skośnymi brzucha poprzez powięź. Mięsień zębaty przedni zaczyna się na górnych żebrach i przyczepia do łopatki. Mięsień skośny zewnętrzny biegnie od żeber w dół do miednicy, a mięsień skośny wewnętrzny od miednicy w górę do żeber. Takie ułożenie włókien tworzy układ krzyżowy, który pozwala sprawnie przenosić siły po przekątnej przez tułów.

Ten system działa jak mechanizm odpowiedzialny za rotację i przekazywanie siły. Gdy mięsień zębaty przedni pracuje, przesuwa i stabilizuje łopatkę oraz stabilizuje żebra. Dzięki temu mięśnie skośne mogą skutecznie wytwarzać ruch skrętny. Mięsień skośny zewnętrzny po jednej stronie współpracuje z przeciwległym mięśniem skośnym wewnętrznym. Razem odpowiadają za rotację tułowia, zgięcia boczne i stabilizację. Ich ustawienie sprawia, że zwykły skurcz mięśnia zamienia się w ruch obrotowy i przesuwający, co jest potrzebne przy chodzeniu, bieganiu, rzucaniu czy sięganiu.

Ważną rolę odgrywa tu powięź piersiowo lędźwiowa, która łączy górę i dół ciała. Gdy mięśnie skośne się napinają, napinają też tę powięź, co pomaga ustabilizować kręgosłup lędźwiowy i miednicę. Mięsień zębaty przedni pomaga utrzymać prawidłowe ustawienie klatki piersiowej i zapobiega rozszerzaniu żeber na boki. Dzięki temu siły są dobrze przekazywane, a nie tracone. W efekcie ciało jest jednocześnie stabilne i ruchome.

Podczas chodzenia ten system pracuje bardzo intensywnie. Gdy jedna noga idzie do przodu, przeciwna ręka też się przesuwa, a tułów lekko się skręca. Mięsień zębaty przedni po stronie wysuniętej ręki współpracuje z mięśniami skośnymi po drugiej stronie. Pomaga to utrzymać równowagę i kontrolę nad ciałem oraz zmniejsza obciążenie kręgosłupa.

Dodatkowo poprawia to efektywność ruchu.
Ten układ pomaga też rozkładać obciążenia. Zamiast przeciążać jeden fragment kręgosłupa, siły są rozprowadzane szerzej. Mięśnie skośne zwiększają ciśnienie w jamie brzusznej, co działa jak naturalny pas stabilizujący. Mięsień zębaty przedni dba o prawidłowe ustawienie klatki piersiowej, co ułatwia przekazywanie siły.

Jeśli ten system nie działa prawidłowo, pojawiają się problemy. Słaby mięsień zębaty przedni może powodować niestabilność łopatki i problemy z barkiem. Zaburzona praca mięśni skośnych utrudnia przenoszenie siły przez tułów. Może to prowadzić do przeciążeń w dolnym odcinku kręgosłupa i nadmiernej pracy innych mięśni, na przykład zginaczy biodra czy prostowników pleców. Z czasem pogarsza to jakość ruchu i zwiększa ryzyko kontuzji.

Najważniejsze jest to, że nie chodzi o jeden mięsień, ale o współpracę całego układu. Mięsień zębaty przedni i mięśnie skośne działają razem jako jeden system. Dzięki temu tułów łączy górną i dolną część ciała i pozwala na silny, płynny oraz kontrolowany ruch.

Od 18.05 zwalnia się termin na TP w każdy poniedziałek godzina 17.00

Do wynajęcia studio treningu personalnego – dostępne od piątku od godz. 16:00 do niedzieli wieczór

Idealna przestrzeń dla trenerów personalnych szukających komfortowego miejsca do pracy z klientami. Studio w pełni wyposażone, gotowe do prowadzenia treningów indywidualnych i w małych grupach.

Elastyczne warunki wynajmu. Zainteresowanych zapraszam do kontaktu prywatnego.

Wolny termin na treningi personalne

Piątki godzina 14.00

Kolejna dawka bardzo przydatnych informacji, po co nam trening siłowy 🤟

KLINICZNE PONIEDZIAŁKI #10

Jak dokładnie ruch wygasza przewlekłe zapalenie — na poziomie komórek, hormonów, układu nerwowego i powięzi?

Przewlekłe zapalenie to nie „ból i obrzęk”, który często widzę w gabinecie, tylko niewidzialny, niskopoziomowy ogień w całym organizmie.
Pogarsza regenerację, zwiększa ryzyko cukrzycy, chorób serca i nasila ból.

Poniżej przedstawiam Wam 10 mechanizmów, które tłumaczą jak ugasić ten ogień 🙂

1. Mięśnie działają jak narząd hormonalny.

Każdy trening wysyła do organizmu myokiny — sygnały przeciwzapalne:

IL-6 wysiłkowa
– hamuje TNF-α (jedną z głównych cząsteczek stanu zapalnego),
– pobudza IL-10 (mocno przeciwzapalna),
– poprawia spalanie tłuszczu.

IL-10
– gasi agresywną odpowiedź makrofagów,
– przyspiesza naprawę tkanek.

Irysyna, BDNF, spadek miostatyny
→ mniej tłuszczu, lepszy metabolizm, wygaszenie neurozapalenia.
Pamiętajcie, że każdy trening to fala przeciwzapalnych substancji.

2. Mądrzejszy układ odpornościowy

Ruch „uczy” odporność pracować precyzyjniej:
• makrofagi przechodzą z prozapalnych (M1) na regeneracyjne (M2),
• rośnie aktywność NK — komórek sprzątających uszkodzone tkanki,
• jest mniej zapalnych struktur NET tworzonych przez neutrofile.

W efekcie mamy mniej chaosu immunologicznego, więcej regeneracji.

3. Mniej tłuszczu trzewnego = mniej zapalenia

Tkanka tłuszczowa to największa „fabryka” cytokin zapalnych.

Trening skutecznie zmniejsza ilość tłuszczu,redukuje niedotlenienie tkanki tłuszczowej a także
ogranicza napływ makrofagów M1.

Trening to : mniej promotorów zapalenia i patologicznej IL-6.

4. Lepsza insulinowrażliwość

Insulinooporność nakręca zapalenie przez aktywację szlaku NF-κB.

Ćwiczenia poprawiają zużycie glukozy, obniżają insulinę oraz zmniejszają stres oksydacyjny.
Trening to po prostu mniejsze „podkręcanie” procesów zapalnych.

5. Wyhamowanie kluczowych szlaków zapalnych

Ruch wycisza główne „przełączniki” zapalenia — NF-κB i inflammasom NLRP3 — a jednocześnie uruchamia AMPK, czyli sygnał naprawczy, który pomaga komórkom działać spokojniej i zdrowiej.


6. Silniejsze mitochondria

Ćwiczenia poprawiają:
• biogenezę mitochondriów,
• neutralizację wolnych rodników,
• metabolizm energetyczny.

Silniejsze mitochondria to produkcja mniejszej ilości sygnałów zapalnych.

7. Lepsze ukrwienie oraz przepływ limfy.

Więcej tlenu to mniej sygnałów niedotlenienia i mniej lokalnej reakcji prozapalnej.

Ruch zwiększa angiogenezę(tworzenie nowych naczyń krwionośnych), poprawia elastyczność naczyń a także usprawnia odpływ limfy.

8. Układ nerwowy działa bardziej „antyzapalnie”

Wysiłek aktywuje nerw błędny → hamuje TNF-α.
Podnosi BDNF → zmniejsza neuroinflamacje.
Obniża poziom przewlekłego kortyzolu.
Mniej stresu to zwyczajnie mniej zapalenia.

Powięź reaguje na ruch jak tkanka immunologiczna

W powięzi znajdują się mastocyty i fibroblasty reagujące na obciążenie.

Ruch zmniejsza uwalnianie histaminy i cytokin, poprawia ślizg tkanek,redukuje lokalne mikrozapalenie i usprawnia drenaż limfatyczny.

To dlatego nawet delikatny ruch często zmniejsza ból pleców.

10. Mikrobiota wreszcie pracuje jak należy.

Aktywność fizyczna zwiększa różnorodność bakterii, produkcję SCFA (maślan) a także poprawia szczelność bariery jelitowej.

Mniej endotoksyn to
mniej zapalenia systemowego.

Ruch działa jak kompleksowy kombajn przeciwzapalny : wysyła myokiny, uspokaja układ odpornościowy, redukuje tłuszcz trzewny i poprawia insulinowrażliwość. Jednocześnie wycisza kluczowe szlaki zapalne (NF-κB, NLRP3), naprawia mitochondria, poprawia krążenie i obniża stres. A do tego usprawnia tkankę mięśniową i reguluje mikrobiotę — dlatego nie istnieje druga tak wszechstronna interwencja.

Staram się jak najczęściej zachęcać Was do ruchu, ale w tym wszystkim bardzo ważna jest ADHERENCJA.
To po prostu trzymanie się ustalonych zaleceń — robienie ćwiczeń tak, jak się umówiliśmy.
Ruch działa jak świetny lek, ale tylko wtedy, gdy pacjent naprawdę go wykonuje.
Bez regularności efekt jest słaby, a z nią potrafi zdziałać cuda.


Bardzo często poruszam temat wpływu aktywności fizycznej na zdrowie — zwykle w kontekście ciała, rzadziej psychiki. I teraz pytanie do Was: która grupa zawodowa powinna Waszym zdaniem rzetelnie łączyć te dwa obszary — fizyczny i psychiczny?
I jak oceniacie stan polskich social mediów w tej tematyce?

Do poczytania ☝️: The impact of exercise on chronic systemic inflammation: a systematic
review and meta–meta‑analysis

Pozdrawiam serdecznie
Marcin Absalon