Basudev Pokhara Page

゚viralシviralシfypシ゚viralシalシ

यो दिव्य वाणी गुरु नानक देव जी को अनुभूतिपूर्ण घोषणा हो। यहाँ शब्द होइन, आत्मा बोलिरहेको छ।

“हे सन्तजनहरू! मैले त्यो प्रिय गुरुलाई भेटेँ, जसलाई आत्माले युगौंदेखि खोजिरहेको थियो; र मेरो तृष्णा—जो जन्मजन्मान्तरको भोक थियो—सधैंका लागि शान्त भयो।

म आफ्नो तन–मन सद्गुरुलाई अर्पण गर्छु, किनकि उहाँले मलाई प्रभुसँग मिलाइदिनुभयो।

धन्य छन् ती महान् गुरु, जसले अन्धकारमा दिशा देखाए र जीवलाई परमात्माको आलिङ्गनसम्म पुर्‍याए।

गुरु नानक भन्छन्—भाग्यमानीले मात्र हरि पाउँछ, र नामस्मरणमै उसको हृदय प्रस्फुटित हुन्छ।”

तर गुरुजी, यहाँ “तृष्णा निभ्नु” भनेको केवल चाहना पूरा हुनु होइन—यो चाहनाको जडै गल्नु हो। मानिस संसारमा दौडिरहेको छ—धन, मान, पद, प्रतिष्ठा, सम्बन्ध—सबै पाइसकेपछि पनि भित्रको खालीपन उस्तै रहन्छ। किन? किनकि तृष्णा वस्तुबाट शान्त हुँदैन; त्यो त आत्मबोधबाट मात्र गल्छ। जब गुरु भेटिन्छ, बाहिरी खोज अन्त्य हुन्छ र भित्री यात्रा सुरु हुन्छ।

“हउ मन् तन् देवा”—यो वाक्य गहिरो आत्मसमर्पणको उद्घोष हो। तन–मन अर्पण गर्नु भनेको स्वार्थ, अहंकार, आफ्नै विचारको जिद त्याग्नु हो। जबसम्म ‘म’ जिउँदो छ, तबसम्म मिलन अधुरो छ। गुरु त्यो अग्नि हुन् जसले ‘म’लाई जलाएर ‘ऊ’ प्रकट गराउँछन्।

“धनु धनु गुर वड पुरखु”—गुरु कुनै व्यक्तित्वको पूजा होइन; यो चेतनाको उच्चतम अवस्थाको सम्मान हो। गुरु बाहिर भेटिए पनि, उनको अन्तिम उद्देश्य भित्रको गुरु जगाउनु हो।

“नामि विगासे”—नाम जप्दा केवल जिब्रो चल्दैन; हृदय फुल्छ, चेतना सुगन्धित हुन्छ, दृष्टि निर्मल हुन्छ। नामस्मरणले व्यवहार बदल्छ—क्रोध करुणामा रूपान्तरित हुन्छ, लोभ सन्तोषमा गल्छ, असन्तुलन समत्वमा रूपान्तरित हुन्छ।

यो वाणीले झक्झक्याउँछ—यदि तृष्णा अझै बलिरहेको छ भने गुरु केवल शब्द बनेका छन्; यदि शान्ति बढिरहेको छ भने गुरु चेतनामा अवतरित भइसकेका छन्। गुरु भेटिनु भाग्य हो, तर गुरुमा विलीन हुनु साधना हो। यहीँ मिलनको चरम बिन्दु छ—जहाँ जीव हराउँछ र हरि मात्र बाँकी रहन्छ। 🙏

जिन्दगीका केही नियमहरु खेलका नियमजस्तै हुन्छन् । तपाईंले "सफलताको लाइन" छुनेबित्तिकै मान्छेहरु तपाईंको खुट्टा तान्न आइपुग्छन् ।।✌️✌️

यो पवित्र वाणी गुरु नानक देव जी को गुरुवाणीबाट लिइएको गहिरो आध्यात्मिक अनुभव हो।

सन्तजनहरू! मलाई मेरो प्रिय गुरु प्राप्त भएका छन्, र मेरो तृष्णा सधैंका लागि शान्त भएको छ।

म आफ्नो तन–मन सद्गुरुलाई अर्पण गर्छु, किनकि उहाँले मलाई प्रभुसँग मिलाउनुभएको छ।

धन्य–धन्य ती महान् गुरु हुन्, जसले मलाई परमात्मासम्म पुग्ने बाटो देखाउनुभयो।

गुरु नानक भन्छन्— जो भाग्यशाली हुन्छ, उसैले हरि प्राप्त गर्छ र नामस्मरणमा आनन्दित हुन्छ।”

गहिरो अर्थमा हेर्दा यहाँ “तृष्णा” केवल सांसारिक चाहना होइन; यो मनको अतृप्त भोक हो, जसले मानिसलाई बाहिरी वस्तुहरूमा दौडाइरहन्छ। जब साँचो गुरु भेटिन्छ, त्यो दौड अन्त्य हुन्छ। गुरु केवल शिक्षा दिने व्यक्ति होइनन्, चेतनालाई परमचेतनासँग जोड्ने सेतु हुन्। तन–मन अर्पण गर्नु भनेको शरीर त्याग्नु होइन, अहंकार विसर्जन गर्नु हो।

“धनु धनु गुर वड पुरखु है” भन्नुको अर्थ गुरु कुनै साधारण देह होइनन्; उनी महान् चेतनाको प्रकट स्वरूप हुन्। उहाँले देखाउने बाटो बाहिरी सडक होइन, अन्तर्मनको द्वार हो। “नामि विगासे” भन्नाले नामस्मरणद्वारा हृदय फुल्नु, चेतना प्रसन्न हुनु र आत्मा उज्यालिनु हो।

गुरु नानकको यो वाणीले हामीलाई एउटा गम्भीर सन्देश दिन्छ— गुरु भेटिनु संयोग मात्र होइन, पूर्वसञ्चित पुण्य र आन्तरिक तयारीको परिणाम हो। तृष्णा शान्त नभएसम्म शान्ति सम्भव छैन, र तृष्णा शान्त गर्ने औषधि सद्गुरुको संग र नामस्मरण नै हो।

यही नै साँचो मिलन हो— जहाँ खोज्ने हराउँछ र पाउने मात्र बाँकी रहन्छ। 🙏
सबैको जय होस् सबैको मङ्गल होस् सबैको कल्याण होस् सबैको शुभम शुभम शुभम ゚viralシviralシfypシ゚viralシalシ ゚viralシfypシ゚viralシ

आज निर्णय गर—म रोगको कथा होइन, स्वास्थ्यको

क्रान्ति बन्छु; बिहान सूर्य उदाउनुअघि दुई घण्टा अगाडि उठ्ने संकल्प गर, किनकि त्यही समय जीवनको सुनौलो ढोका हो; हामी रोगलाई दोष दिन्छौं, तर रोग हाम्रो अव्यवस्थित दिनचर्याको परिणाम हो; अल्छीपन हाम्रो मौन शत्रु हो, जसले हाम्रो ऊर्जा चुस्छ, हाम्रो उत्साह मार्छ, हाम्रो शरीर कमजोर बनाउँछ; ब्रह्ममुहूर्तमा उठ्नु भनेको आफैंलाई जित्नु हो, आफ्नै दुर्बलतालाई पराजित गर्नु हो; जब तिमी ओछ्यान छोड्छौ, तिमी आफ्नो सीमित सोच छोड्छौ; जब तिमी भोरलाई अंगाल्छौ, तिमी जीवनलाई अंगाल्छौ; स्वास्थ्य नै सम्पत्ति हो, स्वास्थ्य नै शक्ति हो, स्वास्थ्य नै स्वतन्त्रता हो; अब बहाना नगर—समय छैन, थकाइ छ, निद्रा लाग्छ भन्ने कुरा केवल मनका जाल हुन्; उठ, ध्यान गर, योग गर, सूर्यलाई प्रणाम गर, आत्मालाई धन्यवाद देऊ; हरेक बिहान नयाँ जन्म हो, हरेक भोर नयाँ अवसर हो; यदि तिमी साँच्चै स्वस्थ हुन चाहन्छौ भने, अल्छीपनको अन्त्य गर, अनुशासनलाई मित्र बनाऊ, र ब्रह्ममुहूर्तलाई आफ्नो गुरु बनाऊ; याद गर, रोग औषधिले मात्र हट्दैन, रोग चेतनाको परिवर्तनले हट्छ; अब जाग, अब होशमा आऊ, आफ्नो शरीरलाई मन्दिर जस्तो सम्मान गर, र जीवनलाई प्रकाशमय बनाऊ।
゚viralシfypシ゚viralシ ゚viralシviralシfypシ゚viralシalシ

यदि तपाईंको जीवनमा तपाईंलाई सच्याउने, तपाईंका कमजोरीहरू औँल्याउने, तपाईंको ढिलासुस्ती र अहंकारलाई छेड्ने कोही छैन भने बुझ्नुस्—तपाईं विकासको मार्गमा होइन, आत्मसन्तुष्टिको दलदलमा फसिरहनुभएको छ। जसले तपाईंको कुम्लो चिताउँछ, उसले तपाईंको उन्नतिको ढोका खोलेको हुन्छ; जसले तपाईंको गल्ती देखाउँछ, उसले तपाईंको भविष्य सुरक्षित गरिरहेको हुन्छ। डर बिना विद्यार्थी मेहनती हुँदैन भने अनुशासन बिना मनुष्य महान् हुँदैन। तर यहाँ गहिरो सत्य के छ भने, न अत्यन्त टाढा रहनु बुद्धिमानी हो न अत्यन्त नजिक; टाढा रहँदा चेतावनीको आवाज सुन्न छाडिन्छ, नजिक रहँदा नकारात्मक ऊर्जा आत्मामा पस्छ। जीवनको परिपक्वता भनेको दूरीको सन्तुलन हो—जहाँ तपाईं आलोचनाबाट भाग्नुहुन्न, तर आलोचकको विषलाई पनि हृदयमा जम्न दिनुहुन्न। जागरण त्यहीँबाट सुरु हुन्छ, जहाँ हामी प्रशंसकभन्दा सच्याउनेहरूलाई मूल्य दिन थाल्छौं।
सबैको शुभ होस् सबैको मङ्गल होस् सबैको कल्याण होस्
゚viralシfypシ゚viralシ

जीवन कुनै साधारण यात्रा होइन, यो दिव्य आमन्त्रण हो— क्षणभंगुर देहभित्र अनन्त आत्माको उत्सव; यसको सार प्रेम हो, यसको संगीत करुणा हो, यसको प्रकाश विनम्रता हो। जब हामी अहंकारको आवरण फुकाल्छौं, तब हृदयको साँचो स्वर सुन्न थाल्छौं; जब हामी छिटो माफ गर्न सिक्छौं, तब आत्मा हलुका भएर आकाशतिर उड्न थाल्छ; जब हामी बिनम्र शब्द बोल्छौं, तब वाणी मन्त्र बन्छ; जब हामी ईमान्दार श्रम गर्छौं, तब कर्म पूजा बन्छ। जीवन अर्चनाको फूल हो— यसलाई कपटले नछु; जीवन वर्षापछिको इन्द्रेणी हो— यसलाई निराशाले नढाक; जीवन प्रार्थनाको कम्पन हो— यसलाई द्वेषले नबिगार। बाटोमा फूल रोप्नु भनेको आफ्नै चेतनामा सुगन्ध फैलाउनु हो; काँडा हटाउनु भनेको आफ्नै कठोरता गलाउनु हो; ओत बनाउनु भनेको अरूको पीडामा छाता बन्नु हो; पशुपंक्षीलाई माया गर्नु भनेको सृष्टिसँग एकाकार हुनु हो। जब हृदय प्रेमले भरिन्छ, तब विपत्ति पनि शिक्षक बन्छ; जब करुणा जाग्छ, तब शत्रु पनि मित्र बन्छ; जब सेवाभाव प्रकट हुन्छ, तब जीवन स्वयं तीर्थ बन्छ। यस्तो अवस्थामा अदृश्य करुणा सधैं साथ रहन्छ— त्यो करुणा स्वयं भगवान नारायण को अनुग्रह हो, जसले प्रत्येक शुद्ध हृदयको रक्षा गर्छ। त्यसैले प्रेम धारण गर, क्षमा ओढ, विनम्रता पहिर, र जीवनलाई परमात्माको काखमा निष्कलंक फिर्ता गर्ने प्रतिज्ञा गर।
सबैको कला होस् सबैको मङ्गल होस् सबैको शुभ होस्। ゚viralシviralシfypシ゚viralシalシ ゚viralシfypシ゚viralシ

आज ठिक ४ :०० बजे पोखरा बरपर रहनुहुने प्रियजनहरुको लागि

समाज तब परिपक्व बन्छ जब ऊ पीडालाई व्यापार बनाउँदैन; दुर्घटनाका दृश्यहरूलाई ‘सूचना’को नाममा प्रसारण गर्नु संवेदनाको क्षय हो, र यस्तो सामग्रीले कोमल मनहरूमा भय, आघात र निराशाको बीउ रोप्छ, त्यसैले हामी सजग नागरिक भएर दुःखद दृश्यहरू रोकेर, सत्यापित र आवश्यक जानकारी मात्र संयमित भाषामा प्रवाह गरौँ—यही नै मृतकप्रतिको सम्मान र जीवितप्रतिको दायित्व हो। ゚viralシviralシfypシ゚viralシalシ ゚viralシfypシ゚viralシ

“अथातो ब्रह्म जिज्ञासा” — यो उद्घोष ब्रह्मसूत्र को

पहिलो सूत्र हो, तर यो केवल वाक्य होइन, चेतनाको ढोका हो; जब मनुष्य जीवनका सुख–सुविधाले तृप्त हुँदैन, जब दुःखले उसलाई भित्रैदेखि च्यात्छ, जब उसले पहिलोपटक सोध्छ—“म को हुँ? कहाँबाट आएको? मृत्यु पछि कहाँ जाने?”—त्यही क्षण ब्रह्म जिज्ञासा जन्मिन्छ; अधिकांश मानिस दुःख आउँदा प्रभुलाई दोष दिन्छन्, भाग्यलाई सराप्छन्, समाजलाई कोस्छन्, तर थोरैले मात्र दुःखलाई गुरु बनाउँछन्; दुःख शत्रु होइन, संकेत हो—तिमीले आफूलाई चिनेका छैनौ; जबसम्म “म शरीर हुँ” भन्ने भ्रम छ, तबसम्म जन्म–मृत्युको चक्र र पीडाको लहर चलिरहन्छ; शास्त्रहरू नक्सा हुन्, वेदहरू दिशासूचक दीप हुन्, तर गन्तव्य अनुभूतिमा मात्र खुल्छ; भगवद्गीता ले कर्म, ज्ञान र भक्ति मार्ग देखाउँछ, तर हिँड्नु तिमीले नै पर्छ; गुरु बिना बाटो अस्पष्ट हुन्छ, किनकि गुरु शब्द होइन—जागृत चेतना हो; जब शिष्य साँचो जिज्ञासु बन्छ, तब गुरु प्रकट हुन्छ; ब्रह्म जिज्ञासा भनेको संसार त्याग्नु होइन, भ्रम त्याग्नु हो; जब तिमी आफैंलाई खोज्न थाल्छौ, अहंकार गल्छ, दृष्टि बदलिन्छ, व्यवहार शुद्ध हुन्छ, र जीवन केवल गुजारो होइन—साक्षीभाव बन्छ; हरि ॐ तत्सत। ゚viralシviralシfypシ゚viralシalシ ゚viralシfypシ゚viralシ

https://www.facebook.com/share/p/1BKbC252qV/

सलादलाई साइड डिश नसम्झ है 😏 🥒 काक्रो – गर्मीको रानी 🥕 गाजर – आँखाको साथी ⚪ मुला – जाडोको खेलाडी ❤️ चुकन्दर – रगतको शक्ति तिमी कुन टिम? 👇 #HealthyNepal #NepaliFood #SaladPower #DalBhatLife #EatLocal

सास अहिले छ, हृदय अहिले धड्किरहेको छ, #शुभसबैमा🙏🌺🌹 ゚viralシviralシfypシ゚viralシalシ ゚viralシfypシ゚viralシ
आँखा अहिले देखिरहेको छ । जीवन यही हो। भोलिको घर, भोलिको गाडी, भोलिको खुशी
सबै मनको भ्रम। आज आमाको आवाज सुन, आज श्रीमतीको मुस्कान हेर, आज सन्तानको हात समाऊ।आज क्षमा बन, आज कृतज्ञ बन, आज सजग बन।किनकि भोलि समय होइन, सम्भावना मात्र हो। आज नै परम सत्य हो।