Bart van Toor Coaching

Als pleegouder heb je over het algemeen liefde beschikbaar voor het kind wat je opvangt. Je wilt het kind verzorgen, pijn leren dragen en samen nieuwe stappen in het leven zetten.

Het is een valkuil voor pleegouders dat zij het kind daarmee meer geven dan nodig is. Dit komt bijvoorbeeld tot uiting in het mooier verpakken van pijnlijke of negatief geladen boodschappen.

Hiermee lijkt het voor het kind dragelijker te worden. Maar het tegendeel is waar.

De systemische wet ‘Erkennen wat er is’ vraagt 100% eerlijkheid.
Ook als je aanvoelt dat het schuurt.

Meer lezen? Bezoek mijn website.

Welkom op mijn website!

Een mooie eerste stap als je onrust voelt van binnen maar nog niet weet waar te beginnen.

Ik heb je liefde nodig

Maar ik wil niet verstikt worden

Ik heb ruimte nodig

Maar wil niet in de steek gelaten worden

Ik wil aangeraakt worden op een manier die ik fijn vind

Ik wil mijzelf zijn zonder mij daarvoor te hoeven schamen of schuldig te voelen

Ik wil mijzelf zijn en voelen dat ik geliefd ben

Ik wil voelen dat ik een plek in dit gezin heb

Ik heb jouw zorg, bescherming en aanmoediging nodig

Maar ik wil de dingen wel op mijn manier doen

Ik wil graag van jouw wijsheid en levenservaring leren

Maar ik wil niet jouw kritiek

Ik wil mij welkom voelen zoals ik ben

en ondersteund worden in hoe ik ga worden

Lars Faber

Ben jij je bewust van jezelf?

Een mens in vol bewustzijn ziet de groeimomenten aankomen en neemt regie. Hij/zij regelt mensen om zich heen die hem/haar begeleiden bij het leerproces. Mensen die tegengas geven omdat ze zien dat wat hij/zij doet niet klopt met wat hi/zij in z´n mars heeft.

Een mens in volle bewustzijn ziet de crisismomenten aankomen en neemt de verantwoordelijkheid om te veranderen.

Tijdens bokscoaching in groepsverband zul je je plek in een groep leren kennen en zullen patronen in een team zichtbaar worden.

Boksen in de ring of daarbuiten zal jou uitdagen om alles uit jezelf te halen.

Je staat oog in oog met elkaar en je weet: ‘de ander accepteert geen compromis’.

Zijn jullie bereid om in die spiegel te kijken?

Kracht en souplesse. Twee woorden zongen lang door mijn hoofd.

En toen ging ik mij richten op kickboksen als sport.
Om de sport onder de knie te krijgen en om mezelf in de spiegel te kijken. Minimaal 10 keer.

Voor de fysieke uitdaging en om een tegenstander in het boksen te leren lezen. Wat doet zijn lijf?
Wat is hij van plan?
Hoe verhoud ik mij tot hem?
Wat geb***t er in mijn lijf?
En wat leer ik hiervan, zodat ik dit in het dagelijks leven kan gebruiken?

Kickboksen dag 1. Een drijfnat shirt. Een mooie ontmoeting met een toffe groep. Spierpijn. Een pijnlijk oog en daardoor hoofdpijn. 's Nachts wakker liggen van de hoofdpijn…..leuk zeggen ze dan, pijn.

Hoofdpijn heeft mijn leven lang aandacht van me gevraagd. Dus als ik dit even uit de weg kan gaan, doe ik dat graag.
Ik neem me voor uit te pluizen wat ik anders kan gaan doen en ik ontdek het:
ik werkte vanuit KRACHT.

De eerste opmerking die ik maakte naar een jonge gast die aan het boksen was: ‘hè, het lijkt wel op dansen wat jij doet!’
En toen ik aan de b***t was bokste ik vervolgens weer vanuit kracht.
Hij deed het met SOUPLESSE. Een wereld van verschil. In uiterlijk, in uithoudingsvermogen. Fan-tas-tisch. Ik ben jaloers.

Op naar kickboksen dag 2.
Ik zeg ‘ik ben bereid met hoofpijn thuis te komen’. ‘Ik ben bereid weer wakker te liggen na het boksen’. Eerlijk is eerlijk. Mijn lijft schreeuwt natuurlijk ‘nee’. Iedereen zou nu kunnen zeggen: ik ga niet! Ik kies wat anders.

Ik ga uit mijn comfortzone. Ik ontmoet een grens van ‘nee’.
Ik ga daar langs en zal nieuw terrein ontmoeten.
Die jonge gast, daar kan ik van leren.
Hij heeft KRACHT! Dat zie je.
Maar hij straalt deze uit door SOUPLESSE. Dat is mijn horizon.
Want in SOUPLESSE zit geen kramp.
De spierpijn in mijn borstkas en mijn hoofdpijn komen van deze kramp.
Ik heb me zo aangespannen!

Kracht is pijn!
Souplesse is levenskunst!
De weg om souplesse te leren doet pijn.
Ik win, verlies, val en sta op. Een andere weg is er niet.

Welke kramp herken jij?
Wat put jou uit en heb je dagen last van?
Herken je dan de kracht die je levert?
Hoe zou het zijn als je meer souplesse zou hebben?

Ik heb iets gemeen met Thomas uit de Bijbelse verhalen.
Als persoon, maar ook binnen mijn werkwijze.
Ik heb de neiging om veel vragen te stellen.
Ik heb ook de neiging om alles zelf te willen bekijken en te onderzoeken.
Ik geloof wel wat een ander zegt, maar ik heb een eigen intensiteit die ik een plek wil geven in het zelf luisteren en zelf zien van die ander.
Daarom wil ik altijd de gelegenheid hebben om het zelf van dichtbij te ervaren.
Mijn eigen interactie te hebben met degene tegenover me.
Ik heb de verbinding met de ander echt nodig.
Ik ga niet voor het kortste antwoord.
Ik ga niet voor de meest voordehand liggende oplossing.
Ik zoek altijd verder en dieper.
Want mogelijk ligt er nog wat onder datgene wat je nu zegt, denkt of voelt.

Ik geloof ook dat ieder mens meerdere kansen krijgt om naar datgene te kijken wat voor hem/haar belangrijk is.
Wat is het fijn om een tweede kans te ontvangen.
Het hoeft dus niet in één keer.
Het leven is mild en zit vol met herkansingen.

Daar gaat coaching over wat mij betreft.

Thomas loopt vast in het geloven in Jezus wanneer anderen daarover vertellen.
Hij is, misschien wat dwangmatig, vasthoudend in wat hij wil.
En dat levert hem enorm veel op!
Dat is het goede nieuws.
En hij wordt in dit zoeken ook nog eens enorm welkom geheten door Jezus.

Ik wil namelijk zoals Thomas jouw thema’s van dichtbij bekijken.
Onderzoekend, doorvragend en vertrouwen gevend.
Uitdagend, tot buiten de comfort en afpellend tot de kern.

En als laatste en als belangrijkste doe ik dit in contact en samen.