16/07/2026
Afgelopen week heb ik met succes mijn Orun-examen gehaald. Dat betekent dat ik mijzelf nu officieel KNHS-instructeur mag noemen. Wie had dat gedacht?
Drie jaar geleden zat ik nog vier maanden in een rolstoel na een ongelukkig slippertje op een skateboard. Na corona en mijn revalidatie moest ik ook stoppen met Expocafé Zamen. Tien jaar lang hadden mijn moeder en ik daar alles ingestopt wat we hadden. Ineens viel dat weg. En als er iets confronterend is, is het wel opnieuw moeten bedenken wie je bent als het leven besluit dat jouw plan even niet doorgaat.
Terwijl ik alles opnieuw aan het uitzoeken was, bleef er steeds één beeld terugkomen. Ik zag mezelf springen. Niet figuurlijk, maar letterlijk. Met een paard. Best opmerkelijk, want ik kwam uit de reining en had nog nooit serieus gesprongen.
Toch bleef dat beeld zich opdringen.
Dus sprak ik het hardop uit. Eerst een beetje ongemakkelijk. Daarna steeds overtuigder. En vervolgens kwam het minst romantische gedeelte van dromen: het werk. Les na les. Fout na fout. Twijfel. Nog een keer proberen. En nog een keer.
En nu, nog geen drie jaar later, ben ik officieel KNHS-instructeur.
Soms blijkt een omweg geen omweg te zijn, maar gewoon de enige route die je nog niet kende.
Dat was me nooit gelukt zonder Team Manege Nieuw amstelland. Dank jullie wel voor jullie vertrouwen, geduld, kennis en het geloof dat er soms nét iets eerder was dan het mijne.
En nee, ik ben voorlopig nog niet klaar.
Als ik iets heb geleerd, dan is het dat je nooit te laat bent om opnieuw te beginnen. Niet als je groot durft te dromen. Niet als je accepteert dat dromen vooral heel veel werk zijn. En al helemaal niet als je bereid bent om elke keer weer op te stappen.
Wil je les van juf Lana? Stuur gerust een DM of mail naar [email protected]. 🤍
Shout out naar mn paardrijd instructeurs uit het verleden; Marc Gregoir (r.i.p.), Evelien Geerlof, Franke, en natuurlijk Pip.
20/05/2026
03/03/2025
26/11/2024
04/11/2024
15/08/2024