Praktijk de Sprankeling

Soms bepaalt het leven ineens zelf het tempo.

De afgelopen weken heb ik twee weken in het ziekenhuis gelegen vanwege een zware ontsteking. Een periode die behoorlijk veel van me heeft gevraagd.

Nu ben ik thuis en begint het herstel. En hoewel ik natuurlijk het liefst alweer van alles zou willen oppakken, vraagt mijn lichaam om iets anders: rust.

Daar luister ik naar.

De komende tijd zal het daarom wat rustiger zijn op mijn pagina's en in de praktijk. Ik neem de ruimte om goed te herstellen en mijn energie rustig weer op te bouwen.

Want uiteindelijk gaat het niet om zo snel mogelijk weer aan het werk te gaan, maar om echt de tijd te nemen om kracht te komen. Zodat ik jullie weer 100% kan geven.

Dus voorlopig even een stapje terug. Om straks weer voluit vooruit te kunnen.

Liefs,
Yvonne

Wanneer heb jij jezelf voor het laatst écht de tijd gegeven om stil te worden?

Om echt te luisteren, naar dat stemmetje dat je in de drukte van alledag zo gemakkelijk overstemt.

Op zaterdag 7 november organiseer ik een bijzondere retraitedag.

Een dag waarop we niet aan de oppervlakte blijven, maar samen de diepte ingaan. Een innerlijke reis waarin je opnieuw verbinding maakt met jezelf... en met de wijsheid van jouw ziel.

In een kleine, veilige groep van maximaal 10 vrouwen is er alle ruimte om te voelen, te ontdekken en thuis te komen bij wie jij werkelijk bent.

Voel je dat er iets in jou nieuwsgierig wordt?

Stuur me dan een Ja, ik hoor graag meer of een berichtje met 'Meer informatie'. Dan vertel ik je alles over deze bijzondere dag.

De afgelopen vier jaar zijn enorm pittig geweest, heftige gebeurtenissen volgenden elkaar in korte tijd op. Maar in alles wist ik dat het belangrijk was om dicht bij mijzelf te blijven, te luisteren naar mijn intuïtie. Wanneer ik dat niet had gedaan dan had ik echt mijzelf kwijt kunnen raken in verdriet aan strohalmen die dat niet zijn.

In korte tijd kwam alles tegelijk:
– een miskraam
– mijn moeder op de IC in Spanje (twee hartinfarcten, longoedeem)
– de scheiding van mijn ouders
– een vader die veranderde
– een moeder die steun nodig had
– diagnose diabetes type 2 (4 maanden lang iedere dag diarree, zo heftig dat ik het huis niet meer uit kon)
– een POH die niet luisterde
– IVF poging 2 zonder bruikbare eitjes
– IVF poging 3 met terugplaatsing, maar iedere dag, de hele dag door overgeven tot 3 maanden nadien en geen positieve test
– en uiteindelijk het besef dat ik geen kinderen zal krijgen.

Drie rouwprocessen tegelijk.

En toch ben ik zo goed en kwaad als het kon blijven staan.
Niet omdat het makkelijk was en is.
Maar omdat ik steeds terugging naar mijn kern.
Omdat ik bleef luisteren naar mijn intuïtie, zelfs wanneer mijn lichaam het opgaf.
Omdat ik bleef voelen wat van mij was — en wat niet.

Dat is wat mij heeft gedragen.
En dat is waarom ik vrouwen begeleid terug naar hun eigen kern.
Omdat ik weet hoe het voelt om jezelf bijna kwijt te raken.
En hoe het voelt om jezelf terug te vinden.

Het gebeurt vaak tijdens de vakantie.
Wanneer de dagen eindelijk niet overvol zitten.
Wanneer je ’s ochtends wakker wordt zonder planning, zonder haast, zonder dat iemand iets van je nodig heeft.

Je zit buiten, misschien met je voeten in het gras of met een boek dat je leest.
En dan komt het.
Dat kleine, stille stemmetje dat je eerder niet kon horen.

“Ik voel eigenlijk al een hele tijd geen voldoening meer in mijn leven.”
Of:
“Ik ben mij in mijn leven constant aan het aanpassen, dat ik niet zo goed meer weet wie ik ben.”

In de rust van de vakantie klinkt het stemmetje helderder.
Het wil je niet een probleem aanpraten, maar uitnodigen.

Alsof de stilte je eindelijk laat zien wat de drukte verborgen hield.
Alsof er een deur opengaat naar dat deel van jou dat je onderweg bent kwijtgeraakt.

Die deur, dat is waar mijn gratis masterclass "Terug naar de Kern" begint.
Een 75 minuten durende reis terug naar jezelf.

Rustig. Aards. Helder.

Thuiskomen, zonder iets te hoeven bewijzen.

Je kunt je nu aanmelden.

https://praktijk-de-sprankeling.email-provider.eu/memberforms/subscribe/standalone/form/?a=r6vuste6j4&l=o8lsmcyhgz

We zijn er klaar voor... En hebben er ontzettend veel zin in.

Je leeft niet vanuit je volledige innerlijke kracht, waarheid en gevoel, maar vanuit een ingehouden, aangepaste versie van jezelf.

Niet omdat je dat bewust kiest, maar omdat niemand je ooit heeft geleerd hoe je terugkeert naar wat er onder de oppervlakte leeft. Naar wat je écht voelt, vóórdat je het wegredeneert, wegstopt of zegt: *"Het gaat wel."* Terwijl dat eigenlijk niet zo is.

Op 7 november organiseer ik de retraite dag Innerlijke reis naar Zielsverbinding.

Dit is niet de zoveelste dag waarop je inzichten verzamelt. Dit is een dag waarop je werkelijk iets in jezelf in beweging zet.

We gaan de diepte in. Écht de diepte.

Met lichaamsgerichte oefeningen, meditatie en verdiepende opdrachten maak je weer contact met wat er in jou leeft. Activeren we je innerlijke eerlijkheid en maken we ruimte voor alles wat je misschien jarenlang hebt weggedrukt of buitengesloten.

In een kleine groep van maximaal 10 vrouwen werken we aan:
✨ helder krijgen wat écht bij jou past
✨ het doorbreken van oude patronen
✨ het hervinden van jouw innerlijke richting
✨ het ervaren van jouw eigen kracht en waarheid

📅 Zaterdag 7 november
🕘 09.30 – 16.30 uur
💛 €149,- inclusief koffie, thee en een gezonde lunch

Voel je dat je niet nóg een jaar wilt doorgaan zoals nu?

Dan is dit jouw moment.

Stuur me een bericht!
Ook wanneer je nog twijfelt of nog iets wilt weten mag je mij een bericht sturen.

Soms heb je van die dagen waarop niets lukt en je het leven niet de moeite waard vindt.

Je voelt je leeg, je hoofd draait over uren met en het lijkt alsof het gevoel van liefde is begraven onder een bult puin.

En dan ineens gebeurt er iets.
Een klein moment dat iets in je opent.
Een geur, een liedje, een wandeling, een stem.
Iets dat je herinnert aan wie je bent,
en dat je weer kracht geeft om beetje bij beetje het leven weer wat te omarmen.

Ik ben benieuwd:
wat helpt jóu om tijdens deze donkere momenten de weg terug te vinden naar liefde, positiviteit en kracht? Eén woord of zin is al genoeg.

Van 3 t/m 5 juli ben ik aanwezig op het Healing Weekend van de Zenranch.
Ik geef korte soulreadings en beantwoord vragen over rouw — in een veilige, warme setting.

Voel je dat je iets wilt aankijken, verzachten of begrijpen?
Kom langs. Je bent welkom.

https://www.facebook.com/events/2576586499342638/?post_id=2842306776103941&acontext=%7B%22source%22%3A%2229%22%2C%22ref_notif_type%22%3A%22admin_plan_mall_activity%22%2C%22action_history%22%3A%22null%22%7D¬if_id=1781341207907458¬if_t=admin_plan_mall_activity&ref=notif

Ik ben benieuwd...

Als jij mij in één woord zou moeten omschrijven, welk woord komt dan als eerste in je op?

Er zijn geen goede of foute antwoorden. Soms zien anderen kwaliteiten in ons die we zelf niet eens doorhebben. 💛

Ik lees met liefde mee in de reacties. 👇

taan op woorden waar iemand logisch op zou willen doorvragen.

Rouw verandert je — en brengt je dichter bij jezelf
Ik zie het in mijn praktijk. Keer op keer.
Een vrouw die binnenkomt en zegt: “Ik wil mezelf terug.”

Maar terwijl we samen door haar rouw bewegen — door de pijn, de stilte, de lagen die ze zo lang heeft gedragen — ontdekt ze iets wat ze nooit had verwacht.

Ze wil de oude versie van zichzelf helemaal niet meer terug.

Niet omdat die vrouw niet goed genoeg was.
Maar omdat ze nu iemand is geworden die ze nog nooit zo helder heeft gekend.
Iemand die weet wat ze aankan.
Iemand die voelt wat echt telt.
Iemand die niet meer wacht op toestemming om zichzelf te zijn.
Iemand die zachter is — voor anderen, maar eindelijk ook voor zichzelf.
Iemand die verbinding voelt op een manier die ze nooit eerder heeft durven toelaten.

Rouw heeft haar ontmanteld.
Laag voor laag.
Niet om haar te breken, maar om ruimte te maken.
En in die ruimte komt de meest echte versie van haar naar boven.

Niet de vrouw die alles onder controle hield.
Niet de vrouw die altijd sterk moest zijn.
Niet de vrouw die leefde naar verwachtingen.

Maar de vrouw die eindelijk weet wie ze is.

Dat is wat rouw doet.
Niet als cadeau — niemand zou ervoor kiezen.
Maar als onverwachte bijwerking van het diepste proces dat een mens kan doormaken: transformatie.
Niet het verdwijnen van wie je was, maar het ontstaan van wie je altijd al had kunnen zijn — als het leven je de ruimte had gegeven.

Herken jij dit?
Dat je na verlies niet meer de oude bent — maar wel méér jezelf?

Ik lees graag wat jouw rouw jou heeft gebracht, hoe onverwacht ook.