20/09/2026
Als je maar vaak genoeg hoort dat je anders bent…
Dan ga je het vanzelf geloven.
Veel kinderen die bij mij komen, hebben het op school al behoorlijk zwaar.
De klas is druk.
Er gebeurt de hele dag van alles.
Leren kost ontzettend veel energie.
En ondertussen zien ze andere kinderen iets wél begrijpen wat bij hen maar niet lijkt te lukken.
En dan komt er misschien ook nog:
“Weet je dat nou nóg niet?”
“Dat is toch makkelijk?”
Of kinderen die lachen wanneer je een fout antwoord geeft.
Dus steek je je vinger maar niet meer op.
Want stel dat het fout is.
Je gaat jezelf vergelijken.
Je voelt je dom.
Je probeert vooral niet op te vallen.
Misschien durf je op een gegeven moment ook niet meer te vragen of je mee mag doen.
Of je doet juist het tegenovergestelde.
Je wordt grappig.
Luid.
Stoer.
Brutaal misschien.
Alles om maar niet te laten zien hoe onzeker je je eigenlijk voelt.
En dát raakt me.
Omdat ik weet hoe het voelt om op school het idee te krijgen dat jij degene bent die anders is.
Als dit niet een stukje van mijn eigen verhaal was geweest, had Praktijk Liefs waarschijnlijk niet bestaan.
Volgende week is het de Week tegen Pesten.
En daarom wil ik het hier komende week niet alleen hebben over pesten.
Maar juist over wat er vaak onder zit.
Over erbij willen horen.
Over jezelf kleiner maken.
Over vriendschap.
Over grenzen.
Over kinderen die zich alleen voelen.
En vooral over dat kind dat misschien allang niet meer denkt:
“Deze som lukt me niet.”
Maar:
“Ík ben niet goed genoeg.”
Want dát is een veel groter verschil. ❤️
En precies daarom wil ik dat een kind bij Praktijk Liefs niet alleen ontdekt:
Ik kan leren.
Maar ook:
Ik mag er zijn. Precies zoals ik ben.
