Danielle Coacht

Deze week keek ik een filmpje waarin de hoofdrolspeler hetvolgende uitlegde:
Je kunt de verantwoordelijkheid van jouw liefde niet bij de ander leggen. Hoe weet je of je van hem of haar houdt? Wat is dat? Houden van?

Je krijgt een bepaald gevoel, een fijn gevoel. Jij hebt invloed op dat gevoel.

Eigenlijk vind je jezelf leuker als je bij de ander bent. En toen moest ik dit nummer denken.

Is het niet herkenbaar? Je laat een kant van jezelf zien afhankelijk van degene met wie je bent. Liefdevol, aardig, humoristisch, geïrriteerd, boos....
Allemaal kanten van jezelf maar je mooiste kant is je liefdevolle kant.
Dus dit nummer is zo treffend❤️❤️❤️

Als ik eindelijk kan vertragen zoals nu tijdens mijn vakantie evalueer ik altijd mijn leven. Ik hoef niet na te denken of ik met de juiste persoon ben, want dat ben ik. Maar wel doe ik nog de dingen die ik leuk vind.
Naarmate ik ouder wordt merk ik dat mijn innerlijke kringetje kleiner wordt. Ik heb daarin ook keuzes gemaakt tijdens zon vertraagmoment.
Mijn baan komt iedere vakantie terug. Dan maak ik de balans op. Maar ook het hele jaar door als ik iets leuks voorbij zie komen. Geef ik dit op voor iets anders?
Ik vind dat soort momenten belangrijk.
Hoe zit ik in de wedstrijd. Als ik niet zon vertraagmoment heb kan ik volledig gegrepen worden door de waan van de dag.

Deze keer net als alle andere keren besluit ik dat ik dat anders wil gaan doen.
En dat is de uitdaging.
Daarom maak ik veel fotos. Deze zorgen ervoor dat ik even terug kan naar dit gevoel.....vertragen een mooi woord ❤️❤️❤️

Dit is één van mijn grootste liefdes. Hij viert het leven.

Als ik even weg ben, begroet hij me alsof ik dagen weg ben geweest… terwijl ik alleen maar even naar de wc was.

Als ik thuiskom, legt hij al zijn knuffels aan mijn voeten.
Als ik de riem pak? Eén groot feest.
Als hij eten krijgt? Een nóg groter feest.

En als ik ’s ochtends beneden kom…
dan lijkt zijn staart bijna uit de kom te raken.
De snelheid, het gedraai…
het geeft mij het gevoel dat ik belangrijk ben voor hem.

Hij leert mij te genieten van de kleine momenten.
Hij geeft onvoorwaardelijke liefde.
Hij is nooit boos op me.
En soms kijkt hij me zo liefdevol aan…
dat mijn hart gewoon smelt.

Dan realiseer ik me hoe belangrijk het is om liefde te krijgen.
Maar om dat te ontvangen, moet je het ook geven.
Zonder rem, wat mij betreft.

Veel liefde in je leven maakt je ook kwetsbaar.
Want je hebt veel te verliezen.
Maar zonder liefde… kun je niet echt leven.

Net als bij deze lieverd weet ik dat onze tijd samen beperkt is.
Maar dat doet niets af aan de hoeveelheid liefde die ik geef en ontvang.
Beter iets moois verliezen…
dan het nooit hebben gehad.

Liefde is het antwoord op haat.
Maar je moet het wel ergens in jezelf durven zoeken.

De één vindt dat makkelijk,
de ander heeft er een zaklamp voor nodig.

Maar ergens… diep vanbinnen… is het er.
En als je het aandacht geeft,
als je het water geeft…

dan gaat het groeien. 🌱💛

Op een dag als vandaag realiseer me alweer hoe kostbaar herinneringen zijn. Op een dag als vandaag voel ik de liefde die ik mag ontvangen van de meest dierbaren in mijn leven. Liefde die zich uit in woorden, verhalen en blikken.....

Sommige cadeautjes hoeven niets te kosten maar zijn onbetaalbaar.

Vandaag ben ik nog dankbaarder dan gisteren. Gisteren was ik zo dankbaar.... Samen fietsen met mijn volwassen dochter luisteren naar haar belevenissen van haar dag, haar wijsheid en haar eerlijke mening en feedback.... Ik luister aandachtig naar haar en geniet van haar wijsheid. Ik ben zeer geinteresseerd in de menselijke psyche en laat zij nou net haar master psychologie afronden. Ze geeft me tips hoe om te gaan met situaties en mijn gevoelens daarover. Hoe ik dingen bij de ander moet laten. Mezelf afvragen is dit van mij of is dit van de ander. Moet ik hier iets mee of is dit voor de ander hier iets mee te doen. Door haar groei ik... iedere dag een stukje.

Vandaag en de dag is net begonnen en al zoveel liefde mogen ontvangen...

Lieve woorden van de grootste liefdes in mijn leven laten mij glimlachen, laat mijn hart sprongetjes maken en vooruit kijken naar onze tijd samen die nog gaat komen.

Waar ben jij dankbaar voor? Soms helpt het om dat eens op te schrijven en wellicht zul je jezelf verbazen....en vergeet niet wat je geeft krijg je vaak ook weer terug Misschien niet meteen maar een bloem begint ook bij een za**je..

❤❤❤❤❤❤❤❤

Een simpel verkeersbord…
maar wat betekent het eigenlijk?

Het pad is alleen bedoeld voor voetgangers.
Een plek waar je veilig kunt lopen.
Waar je beschermd bent.

👨‍👧 Het symbool van een volwassene met een kind staat voor veiligheid.
Voor zorg.
Voor iemand die over je waakt.

Maar in deze tijd zet het me aan het denken…

Hoe mooi zou het zijn als er ook een bord bestond met twee volwassenen, hand in hand?
Als symbool voor veiligheid bij elkaar.

Want laten we eerlijk zijn:
De wereld lijkt soms harder te worden.
We letten op wat we zeggen, doen, dragen, hoe we ons gedragen…
En ongemerkt ontstaat er afstand.

Maar…
Vragen we elkaar nog om hulp?
Voelen we ons nog echt veilig bij elkaar?

Misschien zit echte veiligheid niet alleen in regels of borden,
maar in hoe we met elkaar omgaan.

💛 Hoe mooi zou het zijn als wij zelf dat bord worden.
Voor elkaar.

Onderprikkeling…
een mooi woord in een tijd waarin we juist overspoeld worden door prikkels.

Deze week sprak ik een bedrijfsarts die me vertelde dat wanneer mensen mínder prikkels krijgen, dit direct invloed heeft op hun mentale gezondheid. Soms zelfs zo sterk dat mensen er somber of depressief van worden.

Dat zette me aan het denken.
Onderprikkeling… wat is dat eigenlijk?

Het betekent dat je te weinig mentale of zintuiglijke stimulatie krijgt.
Je hersenen worden als het ware onderbenut.

En het ontstaat zelden door één ding.
Vaak is het een combinatie van factoren, zoals:
✨ Werk dat weinig uitdaging biedt
✨ Thuis weinig nieuwe impulsen
✨ Geen doelen om naartoe te groeien

Voor iemand die haar weg zoekt door de overgang – en alles wat daarbij komt kijken – is dit een interessante spiegel.

Shout-out naar alle vrouwen die hier fluitend doorheen gaan 😉
Maar eerlijk? In mijn zoektocht naar balans, rust en herstel…
loop ik misschien ook het risico mezelf niet meer genoeg uit te dagen.

Ik heb mijn portie uitdagingen gehad, dat zeker.
Maar misschien is het tijd om mezelf weer eens op een andere manier uit te dagen.

Niet harder.
Maar wél bewuster.

💭 Genoeg om over na te denken…
En dat allemaal door één woord: onderprikkeling..

Soms is het nodig dat iemand met een klein fileermesje je aan het denken zet, zeker als je zelf al zoveel laagjes hebt opgebouwd.

Dat is wat mij deze week overkwam. Maandenlang bouwde ik laagje op laagje, tot ik eigenlijk niet meer wist waar het écht om draaide. Ik focuste me vooral op het laatste laagje en vergat waar de onrust ooit begon.

Dat scherpe “mesje” was precies wat nodig was om alles weer met elkaar te verbinden.

Toen kwam de vraag: waarom ben ik eigenlijk zo boos?
Alles bleek met elkaar verweven. Maar toen ik elk laagje apart bekeek, kreeg ik een ander perspectief. Was mijn boosheid terecht? Of kwam het door verwachtingen die ik nooit had uitgesproken?

Dat laatste dus.

Voor mij is het leggen van verbanden vanzelfsprekend. Maar ik kan er niet vanuit gaan dat dat voor iedereen zo werkt. Verwachten dat een ander diezelfde link legt, is eigenlijk de kortste weg naar teleurstelling.

Dus vandaag pel ik laagje voor laagje af.

“Cirkel van invloed, Daan,” fluisterde iemand deze week tegen me.

Mijn nieuwe mantra: ik heb niet overal invloed op. Sommige dingen zijn simpelweg niet mijn verantwoordelijkheid. Dus focus ik me op waar ik wél invloed op heb.

Lief zijn voor jezelf ❤❤❤

We denken vaak dat rust ontstaat zodra iets verandert, zodra een probleem verdwijnt of een situatie zich oplost. Maar meestal zit de echte spanning niet in wat er is, maar in ons verzet daartegen. Hoe harder je probeert te duwen tegen iets wat niet te veranderen is, hoe meer het wringt.

Vrede begint ergens anders. Niet bij controle, maar bij toelaten. Bij het moment waarop je stopt met vechten tegen de realiteit en zacht wordt voor wat er al is. Niet omdat je het goedkeurt, maar omdat je het niet langer hoeft weg te duwen.

En juist daar ontstaat ruimte. Om te ademen, om te voelen, om weer in contact te komen met wie je in essentie bent onder de onrust, onder het moeten. Misschien is dat wel de beweging waar je naar zoekt. Niet weg van wat er is, maar er met iets meer zachtheid bij aanwezig zijn.

Wil je hier dieper in duiken? Klik hier voor ons boek Peace of Mind: https://365dagensuccesvol.com/47aAwbF Als je 'm vandaag nog bestelt ontvang je er een gratis pocketversie bij!

What's in it for me....

Ooit hoorde ik dat wat mensen ook doen ze jagen altijd hun eigen belang na. Ook in wat ze zeggen.

Ik ben bijvoorbeeld niet de slankste. In het verleden ben ik hierop wel eens op aangesproken in de trant van "oh jij bent ook dikker geworden". Kwetsend zeker. Maar dan denk ik verder. Wat is de reden waarom jij het nodig vind dit te zeggen?
Ten eerste ben ik de eerste die dat merkt. Dus voor mij is het niets nieuws
Ten tweede ben jij niet degene die mij daarop hoeft te wijzen.

Dus wat heb jij eraan dit te zeggen? What's in it for you?

Krijg jij hier een goed gevoel over?

Dit is natuurlijk een veel voorkomend iets. Ik neem dit voorbeeld om het duidelijk te maken.

Als je kwetsende opmerkingen nader onderzoekt begin dan bij de ander.
❤️Waarom heeft die de behoefte dit te zeggen?
❤️Wat zit daaronder?

Een dergelijke opmerking zegt vaak iets over hen.

Ik heb mij voorgenomen als iemand iets kwetsend zegt te vragen
"wat maakt dat je dit zegt?
Ik vind dit kwetsend".

Misschien denk je nu dat ik dat niet lastig vindt? Think again, want op mijn meest kwetsbare moment moet ik daar rationeel mee omgaan. Kei lastig.

Niemand heeft het recht mij en ook jou te kwetsen. Niet bewust maar ook niet onbewust. Maar wees ook voorbereid dat het omgekeerde gebeurt. Niemand gaat door het leven zonder een ander te kwetsen.

Liefde geven en erkenning krijgen zijn belangrijke ingrediënten in dit leven❤️