LieverstCoaching

Wat als er niets mis is met jou en mij?

Afgelopen module, tijdens de Systemic Soul Coach-opleiding van Brenda van Donge waar ik mede begeleid, werd ik opnieuw geraakt door iets ogenschijnlijk eenvoudigs.
Niet omdat ik het nog niet wist. Maar omdat ik het opnieuw vóélde.

Hoe vaak kijken we eigenlijk met oordeel naar onze eigen patronen?
Naar het pleasen.
Het altijd doorgaan.
De behoefte aan controle.
Of het gevoel dat je steeds voor anderen zorgt en jezelf vergeet.

We noemen het al snel een valkuil of een slechte gewoonte.
Maar wat als dat patroon ooit precies deed waarvoor het bedoeld was?
Jou beschermen.

Dat inzicht raakt me iedere keer opnieuw. Niet alleen als begeleider van de opleiding of als coach, maar ook als mens. Het nodigt uit om met meer zachtheid en zonder oordeel te kijken naar gedrag dat we vaak het liefst zo snel mogelijk willen veranderen.

Want misschien is de belangrijkste vraag niet:
"Waarom doe ik dit toch steeds?"
Maar:
"Welk deel van mij probeert mij nog steeds te beschermen?"

Vanuit die gedachte schreef ik een nieuwe blog over trauma, overlevingsmechanismen en de gezonde delen in onszelf.

Ik neem je kort mee in de inzichten van Gabor Maté en Franz Ruppert en laat zien hoe patronen die ooit noodzakelijk waren om te overleven, ons later in het leven kunnen belemmeren. Niet om ze te veroordelen, maar om ze beter te begrijpen.
Want juist begrip en bewustwording kunnen de eerste stap zijn naar verandering.

Link naar de blog is in de comments.

Ik hoop dat de blog je uitnodigt om met iets meer mildheid naar jezelf te kijken. Misschien herken je jezelf erin. Misschien brengt het woorden aan iets wat je al langer voelde, maar nog niet goed kon plaatsen.

"Ruimte creëren waarin je jezelf niet hoeft te veranderen, maar jezelf weer mag ontmoeten."

Waarom je soms blijft vastlopen (en hoe het anders kan).

Misschien herken je dit.
Je neemt je voor om het anders te doen. Rustiger. Duidelijker. Meer jezelf.
En toch… gebeurt het weer. Je past je aan. Twijfelt. Gaat over je grens.
Alsof er iets in jou meespeelt dat sterker is dan je intentie.

Wat veel mensen niet weten, is dat dit niet komt doordat je het “niet goed doet”. Maar doordat er verschillende kanten in jou actief zijn die ieder iets anders willen.
Een deel dat wil groeien.
Een deel dat veiligheid zoekt.
Een deel dat verbinding wil houden.
Een deel dat het perfect wil doen.
En vaak neemt één van die delen onbewust de leiding, bijna alsof je geen keus hebt.
Welk deel zit er bij jou aan het stuur van je bus? En welke delen zitten wat meer achterin?

Al bijna 20 jaar werk ik als coach met Voice Dialogue.
Een methode die je helpt om deze innerlijke delen niet alleen te begrijpen, maar ze ook écht te ervaren.
En dat maakt het verschil.

Ik zie het telkens weer gebeuren. Zoals bij een cliënt die enorme angst had om zich uit te spreken in groepen. Alleen al het idee zorgde voor spanning en blokkade in haar keelgebied. Ze wist dat het vanuit haar gezin van herkomst kwam maar ze had nog geen manier gevonden om de lading eraf te halen.
Tijdens een Voice Dialogue sessie kwamen verschillende delen naar voren: een deel dat wilde verdwijnen (en letterlijk achter een gordijn ging staan), en een ander deel dat juist gezien wilde worden. Door deze delen ruimte te geven, ontstond er iets nieuws, de vrijheid om een keuze te kunnen maken.
Een tijd later gaf zij een workshop aan een groep van 100+ deelnemers!

Ook voor mij persoonlijk heeft Voice Dialogue veel betekend. Waar ik vroeger sneller streng en kritisch kon zijn voor mezelf, kijk ik nu met meer mildheid en compassie.
Naar mezelf. En naar anderen.
Dat heeft niet alleen mijn werk verdiept, maar ook gezorgd voor meer rust en minder stress in mijn dagelijks leven.

Wil je weten wat voice dialogue is en hoe het jou kan helpen?
Lees het hele artikel via de link in de comments.

VROUWELIJKE KRACHT EN INNERLIJKE VRIJHEID

Morgen 8 maart is het Internationale Vrouwendag.

Een dag waarop we wereldwijd stilstaan bij de kracht van vrouwen, hun rechten en hun plek in de samenleving.
En helaas is dat nog steeds nodig.
In veel delen van de wereld worden vrouwen nog steeds onderdrukt, gediscrimineerd of buitengesloten van onderwijs, werk of politieke invloed. Er zijn vrouwen die geen eigen keuzes mogen maken over hun lichaam, hun toekomst of hun stem. Vrouwen die te maken hebben met geweld of zelfs hun leven verliezen omdat ze vrouw zijn.
Dat besef is confronterend.

Tegelijkertijd laat het ook zien hoe belangrijk het is dat vrouwen hun stem laten horen, hun plek innemen en elkaar blijven ondersteunen.
Maar verandering ontstaat niet alleen op grote politieke of maatschappelijke schaal. Verandering begint vaak veel dichterbij. Die beweging begint in jou.

In dat moment waarop je voelt: Zo wil ik het niet meer.
Wanneer je merkt dat je jezelf te vaak wegcijfert.
Dat je verantwoordelijkheid draagt die niet van jou is.
Dat je je aanpast om de harmonie te bewaren.
Dat je harder werkt dan goed voor je is.
Dat je je grenzen voelt, maar ze nog niet uitspreekt.

Veel vrouwen zijn sterk in zorgen, dragen en aanpassen. Prachtige kwaliteiten.
Tot het moment waarop het teveel wordt. Tot je merkt dat je energie langzaam weglekt. Dat je vooral geeft, maar weinig ontvangt.

Internationale Vrouwendag gaat daarom niet alleen over rechten of gelijkheid.
Het gaat ook over innerlijke vrijheid.

Innerlijke vrijheid betekent dat je jezelf serieus neemt.
De vrijheid om:
• je plek in te nemen
• je grenzen serieus te nemen
• te voelen wat er werkelijk in je leeft
• je stem te laten horen

Zonder schuldgevoel. Zonder jezelf kleiner te maken.
Wanneer vrouwen weer in contact komen met hun eigen kracht, gebeurt er vaak iets bijzonders. Dan verschuift er iets. In henzelf.
En in de wereld om hen heen, als een uitdijende inktvlek.

Vandaag dus een uitnodiging. Niet om méér te doen.
Maar om even stil te staan en jezelf een paar vragen te stellen:
- Waar wil ik mezelf serieuzer nemen?
- Waar mag mijn stem meer ruimte krijgen?
- Wat zou er veranderen als ik mezelf op de eerste plek zet?

Misschien begint verandering precies daar.
Bij één vrouw. Die besluit om zichzelf niet langer kwijt te raken.

Help jij vaak, neem je snel verantwoordelijkheid over en blijf je toch met frustratie of vermoeidheid achter?

Wat begint als betrokkenheid en zorg, kan ongemerkt veranderen in reddersgedrag. Je trekt, lost op en denkt vooruit, terwijl de ander juist minder in beweging komt.

In mijn nieuwste blog lees je een herkenbare praktijkcasus en ontdek je hoe de dramadriehoek werkt. Je krijgt inzicht in wat reddersgedrag met jou en de ander doet én hoe je kunt verschuiven van redden naar ondersteunen, zonder jezelf te verliezen.

Wil je hier niet alleen over lezen maar het ook echt leren toepassen? In de online workshop Van dramadriehoek naar winnaarsdriehoek ga je hiermee praktisch aan de slag.

Lees de blog via de link 👇in de comments.
Daar vind je ook info over de workshop. Dat kun je lekker thuis en in eigen tempo doen.