Kindgeluk

Help mijn kind luistert niet! Wat kan ik doen?
Daarover heb ik voor jou een blog geschreven met concrete tips en praktische handvatten waar jij thuis gelijk je voordeel mee kunt doen. Lees het hier: https://kindgeluk.com/help-mijn-kind-luistert-niet-wat-kan-ik-doen/ of link in bio

Vragen? Even sparren? Want geloof me…gedrag – het niet luisteren – heeft een reden. Jouw kind doet dat niet zomaar of om jou bewust te plagen. Ga aan de slag met de oorzaak, de kern van het probleem (ik noem het liever hulpvraag 😉) en zorg zo voor meer rust, begrip en harmonie in huis. Voel je welkom!

❤️

Liefs,
Hermina

In elk gezin is wel eens ruzie. Ja, let’s keep it real. De kinderen onderling of de strijd die jij met je kind hebt. Niet fijn, voor niemand.

Je hoeft als ouder niet perfect te zijn; ruzies horen erbij. Het echte leermoment en de diepste verbinding ontstaan in hoe je het weer goedmaakt samen.

Als de onrust heeft plaatsgemaakt voor rust dan laten veel ouders het erbij zitten. Geen verbinding herstellen. Geen begrip over en weer. Geen leermoment. De ogenschijnlijke rust (er wordt niet meer geschreeuwd) is weg, dus klaar en doorrrrrrrr. Zonde!

Wat juist zo helpend is…
Zet na ‘het gedoe’ – wanneer de rust terug is - zelf de stap naar je kind voor een herstelmoment. Kijk van tevoren - figuurlijk gezien - in de spiegel, zie je eigen aandeel en wees daar open over. Naar jezelf en je kind. Je kunt iets zeggen in de trant van:

"Hé lieverd, net hadden we even flink ruzie en deed mama/papa heel boos en stond ik te schreeuwen tegen jou. Dat is niet ok en dat had ik liever anders aangepakt. Ik mag het de volgende keer rustig en duidelijk aangeven. Zullen we het weer helemaal goedmaken?"

Je kind leert hiermee dat relaties veilig blijven, ook als er ruzie is geweest. En dat je het altijd kunt herstellen en goedmaken en leren van situaties.

❤️

Liefs,
Hermina

Ken je dat moment?

Dat je jezelf hoort praten tegen je kind en denkt: wie is deze strenge politieagent? Dit is helemaal niet de vader of moeder die ik wilde zijn.

We nemen ons zo vaak voor om kalm te blijven. En toch, als de spanning in huis oploopt, vervallen we bijna automatisch in corrigeren, waarschuwen en strenger worden. Het nare is: het brengt je niet dichter bij je kind, het vergroot de afstand juist. Achteraf blijft er vaak een schuldgevoel achter, hoor ik van veel ouders.

Lieve ouder, die reactie is menselijk. Het is simpelweg hoe ons eigen systeem reageert op stress.

In mijn nieuwste podcastaflevering leg ik uit hoe je deze automatische piloot kunt doorbreken. We gaan kijken naar hoe je de overstap maakt van 'de baas willen zijn' naar 'de veilige haven zijn'. Want zodra jij de focus verlegt van de grens naar de veiligheid, zie je je kind voor je ogen veranderen. Je hoeft het niet perfect te doen, maar je mag het wel lichter maken voor jezelf en je gezin.

🎧Luister nu hier: kindgeluk.com/kindgeluk-podcast of via Spotify, Apple Podcasts of link in bio en luister meteen naar: 'Je kind test niet je grens. Je kind zoekt veiligheid.'

Luister je mee?
Laat me gerust weten wat je van de inhoud vindt en wat je er voor jezelf uit hebt gehaald. Dat vind ik echt tof om te weten!

❤️

Liefs,
Hermina

Gister zag ik een vader en een moeder in mijn praktijk tijdens een oudercoaching. Lieve ouders van 2 kinderen. Een jongen van 10 en een meisje van 8. Het gedrag van hun beide kinderen zorgt er regelmatig voor dat ze zich aangevallen voelen. Dat is niet een fijn gevoel. Vanuit dit gevoel (hun ‘pijn’) reageren en doen ze zoals ze doen. Hun gedrag is regelmatig niet helpend wat voor meer strijd en gedoe zorgde die zij en de kinderen ook natuurlijk niet willen. Het draagt niet bij in wat ze in de kern willen.

Gedrag is een signaal, geen aanval.

Zie het gedrag van je kind niet als een persoonlijke afwijzing of ongehoorzaamheid, maar als een signaal van bijvoorbeeld overprikkeling of een onvervulde behoefte.

Op het moment dat je kind dwars doet, roept dat bij een ouder vaak direct weerstand op, wellicht met de gedachte “Doe niet zo moeilijk en luister nog gewoon even en doe wat ik zeg”. Dit is niet helpend.

Wat werkt wél?
Vertragen en stilstaan. Adem in en uit en denk: "Ze doet dit niet om mij te pesten, ze heeft het ergens lastig mee", verandert jouw energie als ouder van strijd naar compassie.

Het is vooral óók helpend om te kijken wat de geraaktheid in jou jou wil vertellen. Dát gevoel wil gezien en gehoord worden. Onderzoek het, neem jezelf serieus. Door dát te doen, werk je aan je eigen triggers én juist dát werkt in jouw voordeel voor de langere termijn binnen jullie gezinsdynamiek. Dit is exact wat ik met deze ouders heb gedaan. Met vertrouwen en een rustig gevoel verlieten deze ouders mijn praktijk…fijn, fijn!

❤️

Liefs,
Hermina

Een moeder gaf net in een ons telefoongesprek aan dat ze gek wordt van het ‘geklier’ van haar kind. Herken jij dat ook?

Kinderen die negatieve aandacht vragen ("klieren"), doen dat vaak omdat hun tank met positieve aandacht leeg is. Negatieve aandacht is immers ook aandacht.

Als jij dit ook herkent dan adviseer ik je om dagelijks bewust 10 minuten onverdeelde 1-op-1 tijd te besteden met je kind.

Geef je zoon of dochter volledig de leiding over wat jullie gaan doen (zonder schermen, telefoons of huishoudelijke taken tussendoor). Dit vult de tank positieve aandacht (behoefte aan verbinding) en voorkomt een strijd op de lange termijn.

Ik ben eerlijk als ik zeg dat er soms meer nodig is dan het installeren van deze gewoonte in jullie dagelijkse leven. In het dagelijks leven kan het namelijk best een uitdaging zijn om dit vol te houden, zeker als oude patronen of eigen triggers je soms toch weer in de weg zitten.

Voel je dat jullie ondanks al je goede intenties in een vicieuze cirkel blijven hangen en verlang je naar meer rust, begrip en een diepere verbinding in huis? Dan is het Gezinsgeluk Traject er speciaal voor jullie. Samen duiken we dieper onder de oppervlakte om de rust in het gezin duurzaam te herstellen, zodat de sfeer thuis weer fijn en ontspannen wordt. Je hoeft het immers niet alleen te doen! Voel je welkom! ❤️

Liefs,
Hermina

"Hij doet het erom." Of: "Zij probeert gewoon te kijken hoe ver ze kan gaan."

Als je kind voor de zoveelste keer niet luistert, in de weerstand gaat en 'nee' zegt of in een heftige emotie schiet, gaat schreeuwen of je een grote mond geeft dan springt onze volwassen brein vaak meteen aan.

We vertalen het gedrag van ons kind als een persoonlijke aanval of een bewuste uiting.

Eerlijk? Dat voelt ontzettend vermoeiend.

Achter die harde buitenkant – het negatieve gedrag van je kind - zit vaak iets heel anders.

Wanneer een kind vastloopt in grote emoties, raakt hun eigen alarmsysteem overprikkeld. Ze kunnen hun gedrag niet meer relativeren of sturen. Wat ze op dat moment via hun gedrag eigenlijk roepen is: Help me om weer te landen in mezelf?!

Ze dagen je niet uit; ze peilen of jouw basis stevig genoeg is om hun situatie (onrust) te dragen.

In aflevering 20 van de Kindgeluk Podcast open ik de deur naar een heel nieuwe manier van kijken naar dit gedrag. Anders kijken is meer zien. Geen ingewikkelde theorieën, wel een liefdevolle eye-opener die direct voor verlichting zorgt in de dynamiek tussen jou en je kind.

Ben je klaar om de strijd te staken en de échte connectie te herstellen?

🎧Luister nu hier: kindgeluk.com/kindgeluk-podcast of via Spotify, Apple Podcasts of link in bio en luister meteen naar: 'Je kind test niet je grens. Je kind zoekt veiligheid.'

Luister je mee?
Laat me gerust weten wat je van de inhoud vindt en wat je er voor jezelf uit hebt gehaald. Dat vind ik echt tof om te weten!

❤️

Liefs,
Hermina

Herken je dit? 👇
Je kind durft geen dingen te proberen...
Een spreekbeurt of presentatie wordt angstvallig vermeden...
Je kind maakt zichzelf klein en zegt vaak: "Ik kan het niet" of "Ik durf het niet"
Je zoon of dochter klaagt over buikpijn als het naar school moet…
Je kind vindt sociale contacten aangaan en vriendjes/vriendinnetjes maken lastig…

Zo ontzettend sneu om te zien als ouder. Je gunt je kind zo'n sterke basis van zelfvertrouwen, zodat het voluit durft te leven en uitdagingen aangaat.

Het goede nieuws is: zelfvertrouwen is geen vaste eigenschap, maar een vaardigheid die je kind kunt leren.

Zelfvertrouwen krijg je niet door een toverstokje, maar door te dóén (ook al is het spannend). Het mooie is: je kunt je kind hier als ouder heel praktisch bij helpen.
Om je daarbij te helpen, heb ik een gratis e-book geschreven met 6 concrete tips om het zelfvertrouwen van jouw zoon of dochter direct een boost te geven.

📥 Download hem hier gratis: https://kindgeluk.com/gratis-e-book-6-tips-om-het-zelfvertrouwen-van-je-kind-een-boost-te-geven/

Lopen jullie hier tegenaan en wil je hier even over sparren? Stuur me gerust een berichtje, voel je welkom! ❤️

Liefs,
Hermina





-book

Ik wil even iets kwijt…

Afgelopen maandag was het feest, Kindgeluk bestond toen 9 jaar! 🎈🍰
9 jaar waarin het draait om persoonlijke groei, ontwikkeling en het terugbrengen van de rust en balans bij ouders en kinderen en daarmee binnen gezinnen. Wat is het een giga waardevol proces om te zien hoe gezinnen stap voor stap weer rust, ruimte, (zelf)vertrouwen en echt contact met elkaar vinden.

Ik deelde een bericht op Facebook en Instagram en ik kreeg zulke lieve leuke reacties onder het bericht maar zeker ook direct in mijn dm en via messenger. Super lief, een dikke dank jullie wel. Dat wilde ik even kwijt.

Een aller-laatste-liefdevolle-reminder…

Wie jarig is, trakteert en ik 3 hele waardevolle cadeautjes weg:

🎁 Cadeau 1: Het 'Lekker in je vel'-spel > Een prachtig emotiekaartspel om op een zachte en speelse manier in gesprek te gaan met je kind over gevoelens.

🎁 Cadeau 2: Het boekje 'De gids over emoties bij kinderen' > Boordevol met 80 praktische, heldere tips die direct rust brengen in jullie dagelijks leven.

🎁 Cadeau 3: Een gratis 1-op-1 coaching sessie met mij live in mijn praktijk of live online > Waarbij er ruimte is voor jouw verhaal, waarin we samen kijken naar hoe jij die stabiele, rustige basis kunt zijn voor jouw kind(eren) en gezin.

Hoe doe je mee?
Volg de pagina van Kindgeluk (als je dat nog niet deed).
Laat hieronder in een reactie weten welk nummer cadeau (1, 2 of 3) jij op dit moment het beste kunt gebruiken in jouw gezin.
Een deelactie van dit bericht in je verhaal (waarin je mij tagt) is ontzettend welkom en wordt enorm gewaardeerd!

Wacht niet en laat snel weten welk cadeau jouw voorkeur heeft want vandaag is de allerlaatste dag dat je mee kunt doen. Morgen/vrijdag kies ik de winnaars en neem ik via een persoonlijk berichtje contact met je op.

💛

Liefs,
Hermina

Wat als het loslaten van de strijd niet betekent dat je de controle verliest, maar dat je de verbinding wint?

Als je stopt met direct willen corrigeren wanneer de emoties het hoogst oplopen dan gebeuren er 3 giga mooie dingen:
✅ Je stapt direct uit de machtsstrijd.
✅ Je brengt je eigen zenuwstelsel tot rust (innerlijke rust).
✅ Je kind voelt dat het niet meer hoeft te vechten en kan zakken in de eigen emotie (veiligheid).

Het is de verschuiving van de situatie willen sturen naar er simpelweg in rust voor je kind zijn. Helder en liefdevol in de kaders die je stelt, maar altijd zacht in de verbinding.

👉🏻 Praktische tip:
Merk je dat de sfeer verhardt? Neem drie seconden pauze voordat je reageert. Die korte pauze is de ruimte waarin jij kiest voor verbinding in plaats van voor de strijd.

Verlang jij naar een thuis waarin strijd plaatsmaakt voor rust, harmonie, begrip en een ontspannende en gezellige sfeer? Voel je welkom bij Kindgeluk. Samen kijken we in het Gezinsgeluk Traject wat jouw gezin nodig heeft om dit te bereiken.

Liefs,
Hermina

De kop is eraf… en nu vasthouden

Gisteren was de grote dag: de eerste zwaai op het schoolplein, de nieuwe klas ontdekken en meteen weer doorrollen in je eigen werkritme. De eerste dag zit erop!

Vandaag is dag twee. De grootste spanning is er bij de meeste kinderen nu wel vanaf, maar dit is ook het moment dat de échte overgang begint wat nog steeds met spanning gepaard kan gaan. Vanochtend verliep het opstaan waarschijnlijk al met wat meer moeite dan gisteren. De omschakeling naar de vaste structuur vraagt nu echt even wat energie. Juist in deze eerste week hebben kinderen én wij als ouders te maken met een flinke omschakeling.

👉🏻Hoe zorg je ervoor dat de sfeer thuis zacht en gezellig blijft, terwijl de vermoeidheid gedurende de week oploopt?

Mijn 3 concrete tips:
1️⃣ Verwacht de 'dinsdag- of woensdagdip': Vaak zie je dat kinderen op dag twee of drie hun emoties meer gaan uiten. Thuis bij hun veilige plek, dus daar komt de ontlading van alle nieuwe indrukken eruit. Soms in de vorm van een korter lontje of juist extra aanhankelijkheid. Weet dat dit erbij hoort. Het is geen onwil, het is verwerking.
2️⃣ Houd de agenda's leeg: Probeer deze week na schooltijd zo min mogelijk extra afspraken, speelafspraakjes of clubjes te plannen. Geef je kind (en jezelf) de ruimte om na school of werk gewoon even 'niks' te hoeven. Samen een boekje lezen op de bank of even rustig buiten rommelen is juist nu goud.
3️⃣ Schakel bewust over na je werkdag: Kom je uit je werk en haal je je kind op? Neem één minuut in de auto of op de fiets om bewust diep in- en uit te ademen. Laat je werkdrute bewust achter je. Als jij straks als die rustige, stabiele ouder de middag instapt, voelt je kind die kalmte meteen. Jouw rust helpt hen om de spanning van de schooldag los te laten.

We zijn weer begonnen lieve mensen! Geef jezelf en je gezin de ruimte om deze week rustig te landen in het nieuwe ritme.

Ik wens jullie een hele fijne, rustige eerste school/werkweek toe! 💛

Liefs,
Hermina