StilleKracht coaching

Maar zie
de tijd staat op een kruispunt
en niemand weet waarheen
de schoonheid is soms ver te zoeken
de dromer staat alleen

Dus geef licht
geef licht aan degene in het donker
die verdwaald zijn in de mist
geef licht, geef licht
geef alles wat je hebt
geef de liefde een gezicht
geef, geef, geef,
geef licht

❤

Ik wens jou warme en liefdevolle dagen en een "licht" en "hoopvol" 2023!🙏

*Liedtekst: Stef Bos

Voor jou❤

Voor jou
steek ik een lichtje aan
en noem ik je naam

Het gemis en de leegte
vul ik met verwondering
van hoe het had kunnen zijn

Het geeft me een glimlach
en ook een traan
beiden een teken van jouw bestaan

Zo draag ik jou mee
in mijn hart
met liefde die oneindig is

Omdat er liefde is
bestaat er geen voorbij
in alle eeuwigheid ben jij

Het leven
mét het verlies
samen
hand in hand

Uitkijken- en verlangen naar heeft plaats gemaakt voor "instappen" met een "warm welkom"!

Afgelopen woensdag en donderdag startte ik met de "Mastercourse systemisch omgaan met traumatisch verlies" bij Expertisecentrum Omgaan met Verlies.

Tijdens deze prachtige dagen mocht ik op verschillende manieren en werkvormen (nieuwe) verbindingen maken met mijzelf in het "toen" naar het "hier en nu".
Het alles met een lach, een traan, een open hart en bovenal een liefdevol welkom voor alles wat zich wil laten horen en zien.

Dankbaar dat ik deze reis mag maken onder de bezielende begeleiding van de opleiders Riet Fiddelaers-jaspers, Machteld Lavell, Petra de Vreede en assistenten Mijntje van Daesdonk en Ria de Haan om zo in een veilige bedding te kunnen én mogen werken aan het ambacht van het systemisch omgaan en werken met traumatisch verlies en zo mijzelf nog beter als instrument kan inzetten voor allen die ik mag begeleiden.

Ik kijk uit naar de volgende lesdagen.

"Een stem geven aan veranderingen"

Daar zat hij, starend uit het raam met de hoodie ver over zijn hoofd getrokken, zodat niemand zijn gezicht zag.
Intuïtief voelde ik dat hij huilde en zei: "Ik zie dat je verdrietig bent en dat is niet erg. Ik rond mijn uitleg af en dan kom ik rustig bij jou."

Ik wist, deze jongen moest ik daar laten zitten, veilig en wat afgeschermd van de rest.
Zijn opgetrokken hoodie (wat hij nooit had) gaf mij dit duidelijke signaal.
Naast hem zittend zei ik: "Ik zie dat je erg verdrietig bent en dat is oké. Jouw tranen mogen er zijn." Als je wilt mag je mij vertellen waarom je verdrietig bent, dat moet niet, maar het mag wel.

Dikke tranen rolden over zijn wangen en zei: "Mijn papa en mama zijn vandaag precies drie jaar gescheiden." Al pratend vertelde hij mij waarom hij dit zo goed wist....
De les hebben we links laten liggen, zijn wens was "praten over het toen" maar voor het kind een duidelijk "hier en nu"...... (nog veel moois volgde)
Ik? Ik moest niets, enkel alleen er zijn, blijven en luisteren.

Een verlies, zo ook het scheiden van een papa en een mama blijft voor altijd. Ze verwerken het niet, maar moeten het met hun leven verweven.

Ook na de scheiding staan kinderen vaak oog in oog met veranderingen als: nieuwe liefdespartners, samengestelde gezinnen, verhuizingen etc.
Het vraagt (gigantische) aanpassingen van kinderen, boven op alle aanpassingen die er al waren door de scheiding.

Kinderen rouwen om het verlies en rouwen beïnvloedt de emoties, het denken en het lijf.
Dit kan zelfs jaren later nog (of weer) tot uiting komen, maar dan wordt het meestal niet meer gekoppeld aan het verlies van toen, wat meebeweegt in het hier en nu.

Ik gun kinderen, jongeren en jongvolwassenen de mogelijkheid om samen te kijken naar wat er voor hen veranderd is én naar de impact die deze veranderingen met zich meebrengen.
Het geeft ze de kans om in het hier en nu te voelen en te (her)ontdekken wat hun behoeften zijn. Hart, hoofd en lijf weer stromend in balans brengen.

Het geeft ze een stem, waar ze een papa of mama vaak niet mee lastig willen vallen.
En die stem kan helend zijn, voor zichzelf maar ook voor de papa en de mama.

#09-09-2022

"Pappa's rouwen ook"

Na het bijwonen van de boekpresentatie en de première van de documentaire "Pappa's rouwen ook" afgelopen juni heb ik in alle rust de tijd genomen het boek te lezen.

Twaalf vaders vertellen ieder hun eigen verhaal hoe ze in de kwetsbaarheid van het leven zijn omgegaan met het verlies om hun overleden kind(eren).
Dapper stellen ze zich kwetsbaar op, ook voor de lezer(s). Daar is moed voor nodig.
Een diepe buiging voor deze vaders.

De intieme verhalen kunnen andere rouwende pappa's o.a. her- en erkenning, houvast en troost geven.
Wat een geschenk, wat een kracht!

Daarnaast ook inzichten voor velen die naast deze rouwende pappa's leven, hetzij dichtbij of veraf als: echtgenote, partner, vriendin, vriend, familielid, hulpverleners, (huis)arts, chirurg, verpleger, werkgever....en meer.

Bjorn Visser schreef het boek en heeft daarnaast Stichting Rouwkost opgericht, welke ouders ondersteunt in hun rouw na het verlies van hun kind of kinderen.

"Moederdag"

Een dag vol liefde
voor mijn lieve "mama"

Ook komt het verdriet
even op bezoek
van wat niet was
of is
en niet meer zal zijn

Het verlies
stromend en in beweging
heet ik het welkom
en kijk ik het aan
kan ik het met liefde omarmen
en weer rustig laten gaan

Liefste mama
dankbaar voor jou
die mij het leven schonk

Mij koestert, verzorgt,
welkom heet
en bovenal volop liefde geeft❤

Dankjewel mama
dankjewel oma
dankjewel overgrootmoeder
dankjewel betovergrootmoeder
en alle vrouwen van daarvoor

Allen in liefdevolle verbinding
met mijn eigen "zijn"

Mijn pad volgen en gaande de weg creëren.

"Op de kaart staat niet
waar ik heen moet," zei Kleine Draak.

"Jouw reis staat op geen enkele kaart,"
zei Grote Panda.
"Je moet je eigen pad ontdekken."

Een lange tijd van maanden, weken, dagen en uren ben ik in "stilte" op pad gegaan om te luisteren naar wat mijn innerlijk kompas mij te vertellen had. De koers van mijn eigen pad was duidelijk nu gaan en ontdekken....

Ik gaf mijzelf de tijd, soms met een storm op mijn pad, die gelukkig ook weer ging liggen.
Met een bron van creativiteit, het luisteren naar mijn innerlijk kompas en het sprankelen in mijn "eigen"- wijze Zijn kon ik mijzelf inspireren en vervolgens creëren.

Met trots kan ik dan nu ook zeggen dat de website van mijn praktijk StilleKracht coaching klaar is.

Met een diepe buiging voor Paul Rill mijn rust in de storm als ik het spoor (even) bijster was.

Naast deze belangrijke steun is mijn dank voor hem ook groot, omdat hij voor mij de website heeft ontwikkeld en hebben we het als team samen prachtig vormgegeven.

www.stillekracht-coaching.nl

Ik blijf in beweging en de website beweegt met mij mee.



Website is ontwikkeld door: RillProgramming

StilleKracht coaching Eén in zelfliefde en liefdevolle verbinding met anderen.

"Familieopstellingen"

Tijdens mijn opleiding aan de " kwam ik middels het lesaanbod aldaar in aanraking én kennismaking met systemisch werk middels (familie)opstellingen. Op de toen aangereikte literatuurlijst stonden twee boeken om te lezen: "Kind en Familielot" en "Familieopstellingen met Kinderen en Jongeren" beide geschreven door zeer ervaren systemisch gezins- en familietherapeut . Het heeft toentertijd tijdens, maar ook ná het lezen een diepe indruk op mij achtergelaten.

Ontroerend waren ook de fysieke kennismakingen met systemisch werken tijdens mijn opleiding aan De Magie van Kindercoaching.

Het is al weer bijna een jaar geleden dat ik mij door al het bovenstaande heb ingeschreven voor de opleiding "Familieopstellingen basis" bij "Ingrid Dykstra Academy".

Gisteren en vandaag was het zover en nam ik deel aan de eerste twee lesdagen. Wat heb ik al veel mogen leren door te: zien, horen, doen en ervaren. Ik kijk al weer uit naar de volgende lesdag!

Warme groet,
Liesbeth.

Een Zwart G*t tijdens Zomers Licht…

Tijdens mijn eetstoornis Anorexia Nervosa was de zomer(vakantie) voor mij een bron van veranderingen. Van lage naar hoge zomerse temperaturen was er één van. Een ingrijpende, die veel impact met zich meebracht.

Hoge temperaturen zorgden er voor dat ik mijn lichaam niet kon verstoppen in kleding die het compleet bedekte.
Zowel binnen- als buitenshuis was het vaak te warm, waardoor ik genoodzaakt was zomerse kleding aan te trekken.
Een verandering waarbij ik geconfronteerd werd met een niet geheel bedekt lichaam die in mijn beleving moddervet was.
Het zorgde voor een impact van complete: paniek, stress, angst, verdriet, afgunst, eenzaamheid….

Stil en bevroren door alle emoties en negatieve gedachten zat ik dan ineengekropen in het hoekje van de bank en hoe minder ik bewoog, des te minder ik mijn lichaam voelde.
Al snel verloor ik mijzelf tijdens dat soort momenten en belandde ik in een "Zwart G*t" en dat tijdens dagen van "Zomers Licht."
Wat kon het op zomerse dagen tegelijkertijd zo vreselijk donker en kil zijn.

De storm die vanbinnen plaatsvond liet ik aan de buitenkant niet zien, daar was ik een “ster” in geworden.
Niemand kon én mocht mij helpen. Het niet begrepen voelen was erger dan het alleen doen. De gedachte dat ik dit zélf moest oplossen en niet tot last wilde zijn maakte dat ik dierbaren buitensloot. Ik moest en zou sterk zijn, alleen!

Gaarne de tijd kon ik naast ervaringsdeskundigen ook dierbaren toelaten en liet ik hen in alle kwetsbaarheid stukje bij beetje iets zien van de stormachtige binnenkant.
Langzamerhand ontstond er naast het onderzoeken en ontdekken ruimte voor het kenbaar maken van mijn behoeften om met de impact die de verandering van temperaturen met zich meebracht om te gaan.
Zo werden dierbaren, ieder op zijn eigen manier, maar ook: dieren, mijn puzzels, tekengerei en andere materialen een hulp- of steunbron.
Niet alles in één keer en ja het ging met veel ups en downs, maar het heeft me gebracht waar ik nu ben.

Ik loop al weer vele zomers op slippers gekleed in een jurkje, rokje of korte broek met een topje of een T-shirt! Ik sprankel en voel mij vrij in mijn "eigen"-wijze ZIJN!
Soms komt de “eetstoornisstem” nog even weer op bezoek, maar is het de gezonde sterke "ik" die het kort verwelkomt en vervolgens weer vaarwel kan zeggen. Het blijft Zomers Licht!

Heb jij een eetprobleem of eetstoornis en lees jij dit en heb jij ook last van een verandering als deze of wellicht een heel andere? Weet dan dat je het niet alleen hoeft te doen!
Ik kan naast jou plaatsnemen, naar je luisteren en met je meekijken. Bij mij mag en kun je, als je dat “wilt” op jouw tempo, in vertrouwen en binnen jouw grenzen je binnenkant laten zien.
Samen kunnen we kijken naar wat voor jou helpend of steunend kan zijn.
Voel je welkom op de manier die voor jou goed voelt, met alles wat is.

Leest u dit als ouder en maakt u zich zorgen over uw zoon of dochter en denkt u dat ik iets voor uw zoon of dochter kan betekenen? Of wilt u als ouder een luisterend oor of informatie? Voelt u zich welkom.

Een Zomers Lichte groet,
Liesbeth.

[email protected]
www.stillekracht-coaching .nl
0630812279