Gooise Atletiek Club - GAC - Hilversum - The Netherlands

Een clubrecord dat meer dan 50 jaar wachtte… en nu twee keer in iets meer dan 2 maanden tijd sneuvelt...

De afgelopen weken was Myrte met haar 400m basis de ideale haas op de 800m: twee keer trok ze Femke Broeders‑Bol naar een Nederlands record. Maar vandaag, in Belinzona, was het haar eigen moment.

Op haar allereerste internationale 800 meter liep ze met lef, rust en een felle laatste 200 meter naar 2:01,08. Een nieuw clubrecord én een tijd die haar meteen op de Europese radar zet.

En kijk wat ze hiermee doorbreekt:

1964: Janny van Eijk‑Vos, 2:05,7h (Olympische Spelen Tokyo). Een clubrecord dat meer dan 50 jaar onaangeroerd bleef.

2026: Noor Knoop, 2:05,27 (Hengelo, 20 juni) Eindelijk verbroken, na een halve eeuw.

2026: Myrte van der Schoot, 2:01,08 (Belinzona) En nu… nóg eens verpulverd. Twee keer in iets meer dan twee maanden.

Dit is geen evolutie: dit is een revolutie!

Myrte laat zien dat ze niet alleen een fenomenale haas is, maar een internationale 800‑meterloopster in wording. En dit voelt nog maar als het begin. ✨

📷 James Rhodes

Bronzen medaille voor TeamNL met Myrte van der Schoot 🥉🇳🇱

Een teamprestatie waar iedereen zijn rol speelde en waar het zonder de vertrouwde eindsprint van Femke Bol nog meer dan anders op samenwerken aankwam.

Startloper Jonas Phijffers zette Nederland sterk op weg met een slimme, gecontroleerde eerste ronde.
Daarna bracht Lieke Klaver het stokje met een indrukwekkende 400 meter en een groot g*t op de concurrentie achterlatend naar de kop van het veld, pure klasse.

In de derde b***t hield Terrence Agard die voorsprong knap vast. Hij moest tot het uiterste gaan en kwam na zijn wissel uitgeput ten val. Alles gegeven voor het team.

Tenslotte vocht onze eigen GAC‑atlete Myrte van der Schoot voor elke meter op het slotstuk. Ze verdedigde de leiding tot diep in de laatste bocht, maar kreeg toen twee wereldtoppers over zich heen:
Henriëtte Jæger, een klasse apart
en Yemi Mary John, die ook al onder de 50 seconden heeft gelopen.

Noorwegen goud — 3:09.62 CR. NR, EL
Groot‑Brittannië zilver — 3:10.47
Nederland brons — 3:10.77

Een race met hart.
Een team dat stond.
En een GAC‑loopster die liet zien dat ze thuishoort in de internationale top.

Van euforie naar teleurstelling… 💔
Het WKU20 in het iconische Hayward Field werd voor Sytse Lutgendorff een dag met twee gezichten.

De wedstrijd begon met een droomstart: een PR op de 100 m (11.00) en daarna een magistrale sprong van 7.34 m, goed voor de leiding na twee onderdelen. Pure bravoure, pure decathlon‑energie en het bewijs dat hij thuishoort op dit wereldpodium.

Maar sport is soms meedogenloos. Tijdens het hoogspringen speelde de knie zo op dat hij de wedstrijd moest staken en niet meer kon starten op de afsluitende 400 m.

Geen eindscore.
Wel lef, klasse en een statement: Hayward Field heeft hem gezien en hij komt terug. Sterker. 🔥🇳🇱

Alvast een vooruitblik op het NK op eigen baan in het jubileumjaar volgend jaar door Noor Knoop, Myrte van der Schoot, Binne Brok en Yoram Vriezen.

Lees het hele artikel op de website van de Gooi en Eemlander.

Binne Brok — Brons in de stromende regen 🥉🌧️🔥

Sommige prestaties glanzen extra hard wanneer je weet welke weg eraan voorafging. Voor Binne Brok was deze bronzen medaille op het NK 400m horden zo’n moment.

Na zijn indrukwekkende U20‑Nederlands record leek de stap naar Papendal logisch: trainen in een topsportomgeving, tussen de beste hordenlopers van het land. Maar blessureleed gooide roet in het eten. De progressie stokte, ritme verdween en het plezier raakte verstopt achter revalidatie en teleurstelling.

Dit jaar koos Binne voor een moedige reset: terug naar Team Arena bij GAC, terug naar de trainers en trainingsmaatjes die hem groot maakten, terug naar de basis waar hij zich weer atleet kon voelen. En dat zie je. In de series liep hij een sterke 51,66, en in de finale — in stromende regen, op een kletsnatte baan — vocht hij zich naar 52,10 en het brons bij de senioren. Een race met karakter, met lef en met herwonnen vertrouwen.

Mooi detail: ook winnaar Ramsey Angela maakte een soortgelijke reis. Na blessureleed verliet hij Papendal, keerde terug naar zijn club PAC Rotterdam en vond daar opnieuw zijn wedstrijdvorm. Twee hordenlopers, twee verhalen, één boodschap: soms moet je terug naar de basis om weer vooruit te kunnen.

Een bronzen medaille die voelt als een nieuwe start. Binne is weer onderweg. ⚡🧡

Finale 400m horden
🥇 Ramsey Angela — 50,41
🥈 Daan Kneppers — 50,49
🥉 Binne Brok — 52,10

📷 Niek Daalmeijer