Achilles '12 zaterdag 2

3-1

Zaterdag 2 wint haar 1e wedstrijd van het nieuwe seizoen! Onze vrienden van Oranje Nassau 2 kwamen op bezoek en verlieten het sportpark met een 2-1 nederlaag. In de 1e helft kwam zaterdag 2 op een 2-0 voorsprong door een schitterende vrije bal van Pearcy P en MW11. In de 2e helft heeft ON van alles geprobeerd om Patrice te passeren, echter had Patrice de dag van zijn leven en was onpasseerbaar! Vandaag maakten onze nieuwe aanwinsten Mink, Peter & Gait hun debuut. Hun ontgroening en ontwikkeling zal binnenkort volgen, hierover later meer.

Volgende week uit naar DETO!

Thanks to Peter Levink voor de foto's. Helaas geen overwinning.

CRISIS bij FC Hollywood! Door wederom een nederlaag kunnen we niet meer om het woord heen. De heren vestigde niet alleen een neg*tief clubrecord door voor de derde keer op rij te verliezen, zat2 kwam ook voor de tweede keer op rij niet tot scoren. Om die reden heeft de technische staf een media verbod opgelegd aan de spelers. Voor het media verbod inging konden we snel een quote krijgen van Glenn Nijland over de situatie. Volgens Glenn was de sfeer binnen het team "DRA-MA-TI-SCH!" Boomers en van Duist hebben twee weken de tijd om de zaak weer op de rails te krijgen, voordat het zwaard van Damocles weer boven beide hoofden begint te zweven. Om de boel weer op te rails te krijgen werd er gesuggereerd om op dinsdagmiddag te gaan trainen, een andere suggestie die binnen kwam was om de bidons aan de andere kant van het hek te plaatsen. Wat de trainers gaan doen met deze suggesties zien we over twee weken als we om 11:45(!) mogen aantreden tegen FC Zutphen.

Vrijdagavond, 20:35. De heren van zaterdag 2 hadden wederom een puike training achter de rug en zochten gebroederlijk de kleedkamer op. Iedereen, behalve Roy Krabbenbos. Die wilde de trainer even onder vier ogen spreken. Roy vroeg zich namelijk af of hij de dag erop na tachtig minuten gewisseld kon worden. die zaterdagavond had hij namelijk een belangrijke afspraak en wilde er voor zorgen dat alles tot in de puntjes geregeld was. Naar alle waarschijnlijkheid doelde Roy op z'n kapsel, waar hij dagelijks veel tijd en energie insteekt om de puntjes precies zo te krijgen als de kroon van Lady Liberty. Peter "Mag*th" Boomers moest nu niet alleen met een tactisch plan op de proppen komen, hij moest ook nog bedenken hoe hij Roy negentig minuten lang bij de ploeg kon houden. Zodoende figureerde Roy Krabbenbos als kapitein van het vlaggenschip van de zaterdag afdeling. Of had het meer te maken met het gefluister in de wandelgangen? Krabbenbos heeft gedurende meerdere trainingen aangegeven er klaar mee te zijn en heeft zelfs al proefwedstrijd(en) bij ATC-5 meegespeeld. Hoe dan ook Boomers z'n charme offensief heeft gewerkt en Krabbenbos heeft de negentig minuten volgemaakt. Onder zijn bezielende leiding begon zat2 furieus aan de wedstrijd en kwam het al snel op een 2-0 voorsprong. Het technisch hart sprak al snel over de legendarische 10-0 overwinning van PSV op Feyenoord en in extase begonnen beide heren "10! 10! 10! 10!" te scanderen. Niet veel later zette Jordy ten Damme als de klassieke nummer 10 die hij is met een splijtende steekpass de spits één op één met de keeper. Het was voor de spits een koud kunstje om de bal af te ronden. Iedereen die Jordy kent, weet dat hij graag cadeautjes koopt voor z'n sc***je. Hij neemt geregeld een leuk bosje bloemen mee voor de vrouw en heeft zelfs een prachtig waterornament ter ere van haar in de achtertuin laten installeren. Helaas nam Jordy die gulheid mee naar de wedstrijd en was de prachtig afgemeten pass niet voor onze spits, maar voor die van de tegenstander. Zo stond het uit het niets 2-1. Voor de vaste volgers komt dit niet als een verrassing. iedereen die zaterdag2 beetje volgt of wie de spelers ook maar een klein beetje kent, weet dat zat2 het zichzelf geregeld onnodig moeilijk maakt. Na de 2-1 kwam ook al snel het ware karakter van zat2 naar boven. Zo was de eerste gele kaart van het seizoen een gele kaart voor praten, de quotering was ook maar 1.10. De ontvanger van de kaart was ook niet geheel verassend Ric Nijenhuis. Nu krijgt u een paar regels de tijd om te bedenken wie er in de tweede helft nog meer een gele kaart ontving voor praten. Een tipje van de sluier, de quotering dat deze speler geel zo krijgen voor praten was 1.01. Het was natuurlijk niemand minder dan de notoire kaartenpakker en de enige speler op de Internationale velden die meer kaarten pakt dan meters aflegt per wedstrijd. Het was niemand minder dan Ramon Levink. Het scoreverloop na de rust. 3-1, 3-2, 4-2, 4-3, 5-3. In totaal vielen er negen gele kaarten en een rode. Wat opviel na de wedstrijd was hoe snel Roy Krabbenbos weg was. Enigszins gepikeerd dat hij geen extra tijd had om zijn spikes tot in de puntjes te modelleren verliet hij het sportpark. Hopelijk was je charme offensief net zo succesvol als dat van de trainer en heb je het op de date ook negentig minuten kunnen vol houden. Verder kwam Patrik Langendonk na een grondige inspectie van de voetbalschoenen van Sören van Duist er achter dat deze geen lijm aan de schoenen had en bleef zich daarom afvragen waarom Sören bij de tegengoals niet dook. Aan het eind van de avond kwam Patrik met een plausibele conclusie, Sören heeft in zijn jonge jaren teveel naar Oscar Moens gekeken. Iets anders kon het volgens Patrik niet zijn. Kortom er was weer van alles te beleven op Sportpark het Wilbert. Goals, kaarten en dates.

“Het is me even helemaal misgegaan vanmorgen”
Sinds vandaag staat onze vaste supporter Bram Bollerman een kwarteeuw op deze aardkloot. Reden genoeg voor een feestje, natuurlijk hoort bij deze illustere leeftijd ook een spandoek en dat werd gisterenavond dan ook vakkundig opgehangen door een aantal spelers uit de selectie van zaterdag 2. Tijdens en na het ophangen van het spandoek werden er diverse spiritualiën genuttigd. In de wandelgangen werd gefluisterd dat Soren van duist om 03:30 beneden werd aangetroffen met een fles Żołądkowa gorzka. Terwijl Pim Weierink op datzelfde tijdstip getuige was van de serenade die Dirk van den Hoven opdroeg aan de buurvrouw. Die hier niet geheel content mee was en vroeg of Dirk een toontje lager kon zingen. Algemeen bekend is dat Żołądkowa gorzka op de stembanden slaat, dus we vergeven Dirk dat hij de toon niet hield. Nu denkt u natuurlijk, dat de bovenstaande quote van een van deze heren afkomstig is, maar niet is minder waar. Alle drie de heren waren keurig, riekend naar een distilleerderij, op tijd aanwezig voor de wedstrijd. De aanvangstijd was ook belachelijk vroeg, 10:30. De quote was afkomstig van niemand minder dan Bent Hanengraaf, die 10:45 wakker werd gebeld en zich direct verontschuldigde. Hij had natuurlijk niet verwacht dat vijf minuten later een peloton van spelers zijn kamer zou binnen stormen om hem aan te moedigen terwijl hij zich aankleedde. Eenmaal aangekomen bij Sparta Enschede, ging alles op z’n elfendertigste. Het regende, de gezichten stond sip, of brak u mag zelf oordelen, en iedereen ging ervanuit dat het een zware dobber zou worden, aangezien Sparta in de eerste klasse speelt en met een selectie van 23 man een afwerk vorm deed waar onze dronken spelers scheel van gingen kijken. Alsof het zo moest zijn, klaarde het op en begon het zonnetje te schijnen. Niet alleen het zonnetje scheen, maar Thom van Rijn was ook aan het shinen in zijn nieuwe rol als assistent grensrechter, hoe serieus hij deze taak nam bleek wel toen hij geheel op eigen houtje de netten ging inspecteren. Patrik Langendonk, de jongen die ooit tegen het eerste twee keer vanaf de middellijn de lat raakte (één goal en één keerde terug het veld in) trachtte dit tijdens de warming up weer te doen. Vol zelfvertrouwen schoot Patrik de bal achteloos richting de goal, niet denkende aan Thom van Rijn, die in volle concentratie de lat inspecteerde. Onder toeziend oog van de gehele selectie (12 man) vloog de bal met een boog richting de goal. Iedereen zag het gebeuren, behalve Thom. De gehele selectie voelde de pijn toen Thom gestrekt ging nadat Patrik accuraat en doeltreffend de bal vanaf vijftig meter in de cohones schoot. Terwijl Thom daar Krimperen van de pijn deed Patrik het nog eens dunnetjes over vanaf 10 meter. Verassend genoeg begon zat2 goed aan de wedstrijd en kwam het na vijftien minuten op 1-0 door een schitterende goal van Ramon Levink. Na vijfentwintig minuten werd Jirri Eijssink gewisseld en de medische staf constateerde al snel een zware vorm van aanstelleritus, Jirri zou niet meer terugkeren. Helaas wist Zat2 de voorsprong niet te behouden. kantelpunt in de wedstrijd was het moment dat Bob van Rijn een omhaal trachtte te proberen. De landing veroorzaakte een kleine aardverschuiving en terwijl beide teams gingen rusten met een 1-1 stand, moest de groundsmen alle zeilen bijzetten om de krater te vullen en het veld weer egaal te maken. Wie na de rust ook niet terug zou keren was Glenn Nijland, die was naar eigen zeggen “Izzy Dizzy." Zodoende speelde zat2 de gehele tweede helft met tien man. Sparta Enschede wist het overtal goed te benutten en wist uit te lopen tot 4-1. In de slot minuten deed Bob van Rijn nog wat terug en zo werd de eindstand op 4-2 bepaald. Achteraf kregen wij te horen dat de uitslag er niet toe deed, aangezien er geen officiële scheids aanwezig was moet de wedstrijd opnieuw gespeeld worden. Wordt vervolgd!

Het was een mooie zaterdagmiddag en de technische staf had er zin in. Tot grote ontsteltenis van beide heren waren erom 15:00 vier spelers aanwezig. Dit was Peter Boomers tegen het zere been want vrijdag ervoor had Peter een appje van zijn mentor, Felix Mag*th, ontvangen. “Pesser, wenn sie wollen winnen ist Deutsche punklicheit entscheidend.” Dit had Peter de spelers dan ook meegegeven op de afsluitende training. Hoe kon het dan zo zijn dat er welgeteld negen spelers ontbraken? Na kort telefonisch contact met een aantal ontbrekende spelers was het mysterie ontrafeld. Vijf spelers hadden zich keurig gemeld bij het Fannie Blankers Koen Stadion te Veldwijk en de overige vier hadden zich gemeld bij de start van de jaarlijkse Bosloop te Twickel Delden. Beide groepen waren er heilig van overtuigd dat de trainingen die ze de weken daarvoor hadden afgewerkt bedoeld waren om te excelleren bij diverse hardloop evenementen. Boomers sommeerde ze als de wiederweerga terug te keren naar het ’t Wilbert om aan te treden tegen Berghuizen 2. Onder de vier spelers die op tijd aanwezig waren, zaten twee spitsen. Niet alleen wordt bij Ajax een heuse spitsenstrijd geleverd, bij zaterdag2 is dit niet anders. Althans tot Martijn Schrik weer fit is. Bob van Rijn in de KJH rol en Ric Nijenhuis in de KD9 rol. Aangezien beide heren op tijd aanwezig waren moest Boomers wel een tactische omzetting doen waarbij er plek was voor beide pinchhitters, Ric moest uitwijken naar de rechterflank. Helaas pakte deze tactische omzetting niet goed uit. In combinatie met het ontbrekende balgevoel door de voornamelijk Mag*thiaanse trainingsaanpak keek zaterdag2 al snel tegen een 0-2 achterstand aan. Nadat de trainers een tweetal wissels had doorgevoerd en nadat iedereen het leer had aangeraakt begon zaterdag2 dan ook eindelijk te voetballen, dit resulteerde in twee goede goals van Maarten Weerkamp en Ruud Eijsink en zodoende werd de kleedkamer met een 2-2 stand opgezocht. In de rust liet Boomers de spelers die te laat waren extra lopen. Terwijl de manschappen de kleedkamers opzochten riep de trainers het negental bij elkaar. “Meine herren, Sie wollen laufen?! So laufen möchten sie! Sie gehen funfzehn minuten laufen um das Wilbert!” de overige spelers zaten een beetje verdwaasd in de kleedkamer en genoten van de extra ranja die nu beschikbaar was. Helaas kan niet gezegd worden dat deze beslissing van Boomers goed uitpakt. Vrij snel na de rust kwam Berghuizen opnieuw op voorsprong door een welgeplaatste bal in de linker kruising. Ruud Eijsink, die nu niet bekend staat om zijn scorend vermogen, zorgde voor de gelijkmaker waarna het slotakkoord was voor de KJH van het team. Bob van Rijn, die voor de rest niks bijdroeg aan de wedstrijd deed waarvoor hij werd opgesteld. Tot twee keer toe stond BvR op de goede plek om een bal in te tikken. Dit is des te specialer om dat Bop na zijn eerste goal leek op te stijgen vanaf ’t Wilbert. Bob bewaart al zijn energie en snelheid voor het vieren van zijn goals. Al jaren rent bob na een goal weg van zijn teamgenoten, gaan de armen gespreid en schreeuwt hij schunnige teksten die niemand verstaat. Op het moment dat Bob terug was, nadat hij ook veld drie en vier was overgestoken, waren er alweer tien minuten gespeeld. De laatste vijf minuten dacht de trainer een mooi gebaar te maken door Ruud Eijsink een publiekswissel te geven, “Zeg Ruudje kom jij maar ffkes wisselen.” Ruud keek strak voor zich uit alsof hij het niet hoorde. “Ruud WISSELEN!” Ruud keek nu bedeesd naar de kant en plantte zijn vinger op zijn borst, met een vragend en ontsteld gezicht vroeg hij “Wie, Peter? Ik?!” Waarop Peter resoluut antwoordde “Ja, jij!” Verontwaardigd liep Ruud naar de kant, hij weigerde de uitgestoken hand van peter en liep in een streep door na de kleedkamers. Toen de uitstekend dienstdoende arbiter had afgefloten en de manschappen de kleedkamer opzochten was van Ruud geen spoor meer te bekennen. Nadat een aantal spelers hadden ingepraat op Ruud liet hij zich toch verleiden om deel te nemen aan een uitermate gezellige derde helft. Al met al een goede overwinning (5-3) alleen moet ik u wel mededelen dat het een pyrrusoverwinning was. Aangezien Berghuizen zich uit de beker heeft teruggetrokken en wij daardoor nul wedstrijden gespeeld hebben en logischerwijs ook nul punten hebben.

De kop is eraf! Terwijl de spelers van zaterdag2 genoten van een welverdiende vakantie na een lang en zwaar seizoen, was de technische staf alweer volop bezig met de voorbereiding. De heren trainers hebben diverse trainingsclinics gevolgd in binnen- en buitenland. Helaas voor de spelers sloeg de methode van Coerver niet aan bij Peter Boomers. Boomers voelde zich meer op het gemak bij het trainingsregime van herr Felix Mag*th. Mag*th gaf Boomers een advies mee, "Sie muss einem neues flaus kaufen" en een lijfspreuk "laufen, rackeren und ackeren." Op de eerste training profileerde Boomers zich direct als een trouwe discipel van Mag*th. Hij begon de training zelfs in het Duits "jungs warum haben sie Fußball schuhe an? Wie gehen nur und allein laufen!" Alvorens hij met een grimas op zijn nieuwe fluit blies en zodoende de eerste strafexpeditie inluidde. De trainingen die daar op volgde (di-wo-do-vrij) waren in feite niet veel anders. Aangezien aanstaande zaterdag (16:00 sportpark het Wilbert) de eerste wedstrijd tegen Berghuizen2 is, heeft assistent Willem van Duist bij de Mag*th adept in het oor gefluisterd dat een training met bal toch wel noodzakelijk was. Zodoende werd de tweede week de bal geïntroduceerd. Hieronder volgt een korte reconstructie op basis van betrouwbare bronnen. Na wederom een halve marathon afgelegd te hebben op de donderdag is Sören van Duist, thuis, in opstand gekomen tegen het vele loopwerk. "Pa als keeper hoef ik niet zoveel te lopen, ik wil lekker partijtje doen. Anders stop ik!" In eerste instantie wees Willem van Duist het verzoek af, bang voor de uitbrander die hij zou krijgen als hij het trainingsregime van de Zonnekoning zou ondermijnen. Die nacht liggend in zijn bed dacht Willem na over de zin van het leven. Al snel kwam hij tot de conclusie "tis toch miene sonne!" Met gevaar voor eigen functie stapte WvD op de hoofdtrainer af en zo geschiedde de introductie van de bal. De heren van zat2 zullen deze dappere daad niet zomaar vergeten en aankomende zaterdag is het eerste wijntje voor de teamrekening. Conditioneel zijn de spelers er klaar voor, of ze dat voetballend ook zijn moet zaterdag blijken.
Tot dan!

Foto's gemaakt door Gradus Dijkman van Sv Hatto Heim!

Dank!

Hatto-Heim 2 dwingt promotie af naar 1e klasse

Dankzij een sensationele overwinning mag Hatto-Heim 2 zich eersteklasser noemen. De Hattemers wonnen na een bizarre wedstrijd met 6-2 van Achilles’12 zaterdag 2 uit Hengelo, dat met tien man kansloos was tegen de ploeg van Jan Wolf.

Nadat de eerste wedstrijd in Hengelo in een 0-1 overwinning eindigde, wisten de Hattemers dat een gelijkspel al voldoende zou zijn voor promotie. Hatto-Heim begon de wedstrijd echter niet scherp en kreeg al snel een tegentreffer te verwerken. Een lange bal van achteruit zette de aanvaller van Achilles vrij voor het doel en die schoot de bal beheerst in de verre hoek.

En zo was de stand weer helemaal in evenwicht. Hatto-Heim was het na die treffer even helemaal kwijt, maar mocht van geluk spreken dat Achilles geen grote kansen wist af te dwingen. Vlak voor de rust pakte de thuisploeg het weer wat op. Na een goeie pass van Winand Meilink kon Mike Lemstra zo naar het doel toelopen en die wist wel raad met deze kans. Hij schoot de bal laag in de linkerhoek. En zo ging Hatto-Heim alsnog met een 1-1 stand de rust in.

Nog 45 minuten stand houden en Hatto-Heim kon zich opmaken voor een feestje. De thuisploeg kwam een stuk beter de kleedkamer uit en wilde de vele toeschouwers verwennen op doelpunten. Dat kreeg de ploeg een kwartier na rust ook in de schoot geworpen toen de spelverdeler van Achilles de bal met de hand uit het doel (of zou ‘ie naast zijn gegaan?) tikte. Een strafschop voor Hatto-Heim én rood voor de speler van Achilles. Aan Arjen Eghuizen de taak om de bal in het doel te schieten. Maar gelukkig kende de aanvoerder ‘geen enkele spanning’ voor de penalty (daar was dinsdag immers nog flink op geoefend) en schoot de bal overtuigend in de hoek: 2-1.

Hattem schudde op haar grondvesten en Hatto-Heim 2 kon promotie amper nog ontlopen. Vooral nadat Rijcko Treep vlak daarna de 3-1 tegen de touwen schoot. Na knap voorbereidend werk van Meilink over rechts was het de goed ingelopen Treep die zijn strakke voorzet van dichtbij binnen kon lopen. Achilles zag de bui al hangen en het werd van kwaad tot erger voor de Hengeloërs/Hengelieden/Hengelonaren? Ritger Pap maakte de 4-1 na een flater van jewelste van de goalie van Achilles. Pap, binnenkort wordt zijn achternaam ook echt werkelijkheid, maakte hierna ook nog zijn tweede treffer na een mooie pass van Mark van Ommen.

Ook Jorn Kroes maakte nog een doelpunt na wederom een assist van Van Ommen, terwijl Achilles in de slotfase nog een eretreffer op het scorebord zette: 6-2. En zo kon het feest in Hattem gaan beginnen. De supporters werden bedankt en er werd nog lang over gesproken.

Volgend jaar zien we u graag weer als Hatto-Heim 2 in de 1e klasse gaat spelen.