Fiona van Es Dressage

10/12/2023

☺️☺️

06/09/2023

😉

Teach the student that shows up.
I’ve gotten what some have referred to as “difficult” students… the slow thinkers, the dyslexics, those with shockingingly minimal proprioception, the nervous over thinkers, the physically challenged,…
Whatever. I teach them the best I can. They learn what they learn. It’s not my job to decide if their speed of progress is acceptable or not- that’s up to them! If they are happy and having fun, and they keep showing up, (and yes, pay their bill) then I keep teaching them the absolute best I know how!!!!
I’ve had students that progress [what to me feels] painfully slow at first, but then things click and, like grass growing, you can’t see it, but there it is!!! Some are slow thinkers but fast learners. Some have a challenging learning style that pushes me to become a better teacher. Sometime kids show no RIDING progress, but parents rave about how the child is better behaved and a better listener for 1-2 days following their lesson- that’s progress!!!! Who cares if they still bumble around in posting trot, and can’t figure out diagonals. Sometimes adults struggle for awhile until they get strong/fit enough and then suddenly make a big leap. Sometimes fear issues can hold someone back for what feels like forever, but then they “suddenly”, after a year of repetition, break free and find their confidence.

Progress isn’t linear, and sometimes we are using the wrong metrics to measure success anyways. If two hours at the barn is the only time a parent isn’t worried about their child taking their own life, than who cares if the kid doesn’t want to trot and is content steering at the walk.

Sometimes us pros think “good” students have to be like us- athletic with big goals, and dedication to spare. But not everyone is in it for that, and that’s okay- I’ll meet them where they are and teach the best I can… using THEIR metrics- not mine.

Btw- pic is most instructor’s dream student. Quick learner, good feel, knows left from right, memorizes a pattern quickly, brave without being reckless…. But I would be out of business if I could only teach kids like this one. 😉

04/07/2023

Hiep hiep hoera. Suzy 1 jaar 🥳🥳 En wat is het een grote lieve meid aan het worden 😇

24/04/2023

Afgelopen zaterdag toch maar weer eens de gok genomen om een selectie wedstrijd mee te rijden. Niet mijn specialiteit 😅🙈🤣
Maar Miss zou Miss niet zijn als ze mij niet verraste met een fijne proef, fijne punten en een goede klassering. 5e met 198,5 punten. 💪💪

05/03/2023

Koppie weer omhoog en verder trainen 💪

4 Likes, 1 Comments - Fiona van Es () on Instagram: "Paardrijden is echt lastig... Waar het vorige week heel goed ging met Miss op wedstrijd, vond ze ..."

17/01/2023

Voor iedereen die denkt dat zijn of haar paard niet naar de tandarts hoeft omdat hij of zij gewoon nog goed eet...
Ook het gebit van je paard verdient aandacht!

Soms hebben paarden een kies teveel (supernumerary). Vaak staat daar geen kies tegenover en groeit deze dus door. Het paard op de foto is 22 jaar en heeft achter de achterste bovenkies een extra kies. Meestal is met preventief behandelen de lengte van zo'n kies onder controle te houden en is extractie niet nodig. Maar als dit niet gebeurt kunnen er grote problemen ontstaan. In de loop der jaren is de kies bij dit paard ver doorgegroeid en heeft een groot g*t in de tong gecreëerd. Zo'n ver doorgegroeide kies kan niet onbeperkt ingekort worden, dit moet in etappes gebeuren (4-6mnd behandelen). Op de foto zie je hoe het er voor en na de behandeling uitzag. Overigens heeft dit paard meerdere problemen in de mond, maar ik wil nu graag de extra kies 'illustreren'. Dit paard had geen klachten met eten volgens de eigenaar, terwijl de scherpe punt van deze kies met elke kauwslag de tong in ging. Weer een voorbeeld van hoe "hard" paarden vaak voor zichzelf zijn.

11/12/2022

Gekke miss 🙈🤪
Ik heb met haar het plan opgepakt om veel wedstrijden te rijden. Door haar uitdagende karakter ben ik erg geneigd om maar een beetje thuis te blijven rijden, maar daar leert ze niet dat mee op pad gaan geen ramp is 🙈 Dus 2 weken geleden op wedstrijd geweest (waarvan ook 1x een 1e prijs, maar tijdens het losrijden ook zandgehapt).
Vandaag dus ook weer op pad geweest. Het reizen wordt ook al minder eng. Ik kon haar daar gelukkig even longeren. Ze heeft ohz geen rare fratsen uitgehaald (dat was het doel). Tijdens de 1e proef kroop ze erg achter mijn been (door de spanning). 2e proef liep ze alweer fijner. Toch wel een beetje trots dat het blijkbaar ook een beetje 'normaal' kan 🤣