Helder Kompas

𝐖𝐞 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐯𝐚𝐚𝐤 𝐠𝐨𝐞𝐝 𝐠𝐞𝐰𝐨𝐫𝐝𝐞𝐧 𝐢𝐧 𝐝𝐨𝐨𝐫𝐠𝐚𝐚𝐧, 𝐧𝐚𝐝𝐞𝐧𝐤𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐳𝐨𝐞𝐤𝐞𝐧 𝐧𝐚𝐚𝐫 𝐨𝐩𝐥𝐨𝐬𝐬𝐢𝐧𝐠𝐞𝐧. Maar soms vergeten we iets wat we ooit heel vanzelfsprekend konden: voelen.

Misschien herken je het wel.

Je gaat door, past je aan en lost op. Je bent moe, onrustig of prikkelbaar en merkt pas achteraf dat je lichaam al eerder iets aangaf. Soms merk je het wel op, maar rationaliseer je het weg of neem je het niet serieus.

Daarom maakte ik de 7-daagse online ervaring: 𝐋𝐮𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐧𝐚𝐚𝐫 𝐝𝐞 𝐬𝐢𝐠𝐧𝐚𝐥𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐣𝐞 𝐥𝐢𝐣𝐟.

Een week waarin je niet hoeft te leren hoe je jezelf kunt verbeteren.

Je hoeft niets op te lossen.

Je hoeft alleen opnieuw te oefenen met voelen. Met opmerken wat er in je lichaam gebeurt. En met daar even bij blijven.

Elke dag bestaat uit een korte meditatie en reflectievragen. Stap voor stap verschuift je aandacht van het richten van je aandacht, naar opmerken, bewustwording en uiteindelijk het serieuzer nemen van de signalen van je lichaam.

Ik heb de 7-daagse inmiddels zelf helemaal doorlopen. Niet alleen als maker, maar als deelnemer. En juist daardoor heb ik de inhoud nog verder kunnen verfijnen.

De 7-daagse staat nu klaar voor jou.

Wil je opnieuw leren luisteren naar wat je lichaam je vertelt?

Je kunt direct starten. Op jouw eigen tijd. In jouw eigen tempo. Vanuit jouw eigen vertrouwde omgeving.

Ga naar mijn website voor meer info. Of klik op de link: https://www.helderkompas.nl/7-daagse-online-ervaring

🤎 Mirella | Helder Kompas

𝐈𝐤 𝐝𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐢𝐤 𝐞𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐤𝐚𝐧𝐭𝐢𝐞 𝐚𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐳𝐨𝐞𝐤𝐞𝐧 𝐰𝐚𝐬. 𝐀𝐜𝐡𝐭𝐞𝐫𝐚𝐟 𝐛𝐥𝐞𝐞𝐤 𝐢𝐤 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐡𝐞𝐞𝐥 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐭𝐞 𝐳𝐨𝐞𝐤𝐞𝐧.

Een tijdje was ik op zoek naar dé vakantie. Iets leuks, iets bijzonders, iets waar mijn zoon én ik blij van zouden worden. Ik bleef kijken, vergelijken en bedenken.

Tot ik merkte: veel van wat ik bedacht voelde eigenlijk helemaal niet zo fijn.

Uiteindelijk ontstond onze vakantie bijna vanzelf.

Een paar dagen Limburg. Twee dagen Toverland. Een fijn hotel, natuur, zwembad en een bad met bruisbal. En later nog een dagje Deventer.

Geen grote, perfect uitgestippelde vakantie, maar verschillende kleine stukjes die pasten bij wat wij nodig hadden.

En juist daardoor ontstond er ruimte.

Voor avontuur én rust. Voor spanning én herstel. Voor samen dingen beleven én ieder ons eigen moment.

Ik stapte in achtbanen die ik spannend vond, omdat mijn energie er toch naartoe trok. De volgende dag was die energie er niet meer en ging mijn zoon alleen. Mijn hoofd wilde op de laatste ochtend nog een museum of outlet bezoeken, maar mijn lichaam zei: naar huis.

Steeds opnieuw kon ik mezelf afvragen:

𝐖𝐚𝐭 𝐤𝐥𝐨𝐩𝐭 𝐞𝐫 𝐧𝐮?

Niet alles hoefde leuk, bijzonder of spectaculair te zijn. Soms was het gewoon samen Regenwormen spelen op een terras, buiten ontbijten, een ijsje eten aan het water of in de schaduw zitten terwijl mijn zoon in een achtbaan zat.

En misschien is dat wel waar we onszelf vaker toestemming voor mogen geven.

Niet de perfecte vakantie bedenken, maar luisteren naar wat voor jou klopt.

𝐖𝐚𝐧𝐭 𝐬𝐨𝐦𝐬 𝐨𝐧𝐭𝐬𝐭𝐚𝐚𝐭 𝐝𝐞 𝐦𝐞𝐞𝐬𝐭𝐞 𝐫𝐮𝐬𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐝𝐨𝐨𝐫 𝐯𝐞𝐫𝐝𝐞𝐫 𝐰𝐞𝐠 𝐭𝐞 𝐠𝐚𝐚𝐧. 𝐌𝐚𝐚𝐫 𝐝𝐨𝐨𝐫 𝐝𝐢𝐜𝐡𝐭𝐞𝐫 𝐛𝐢𝐣 𝐣𝐞𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐭𝐞 𝐛𝐥𝐢𝐣𝐯𝐞𝐧. 🌿

🤎 Mirella | Helder Kompas

𝐃𝐞 𝐚𝐟𝐠𝐞𝐥𝐨𝐩𝐞𝐧 𝐩𝐞𝐫𝐢𝐨𝐝𝐞 𝐬𝐭𝐨𝐧𝐝 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐦𝐢𝐣 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐭𝐞𝐤𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐥𝐮𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫𝐞𝐧.

Luisteren naar mijn eigen signalen.
Naar wat mijn lichaam aangaf.
Naar wat energie gaf en wat juist niet meer klopte.

Ik heb de afgelopen tijd veel mogen creëren, ontdekken en verfijnen. Niet door harder te werken of meer te doen, maar juist door steeds opnieuw af te stemmen op wat passend voelde.

En daar ontstond iets moois uit. Iets waar ik al langer naar verlangde, maar wat pas vorm kreeg toen ik stopte met zoeken en begon te voelen.

Binnenkort deel ik daar meer over. 🌿

Maar nu eerst…

Tijd om de aandacht weer naar mezelf te brengen.

De komende vijf weken ga ik genieten van rust, mijn zoon, mooie momenten, kleine avonturen en vooral: ruimte.

Niet omdat ik weg moet van mijn werk, maar omdat ik dichtbij mezelf wil blijven.

Ik wens je ook een zomer toe waarin je af en toe mag vertragen. Even voelen. Even luisteren naar wat jij nodig hebt.

🤎 Liefs,

Mirella | Helder Kompas

𝐒𝐨𝐦𝐬 𝐰𝐞𝐞𝐭 𝐣𝐞 𝐥𝐢𝐜𝐡𝐚𝐚𝐦 𝐞𝐞𝐫𝐝𝐞𝐫 𝐰𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐧𝐨𝐝𝐢𝐠 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐝𝐚𝐧 𝐣𝐢𝐣𝐳𝐞𝐥𝐟. Tijdens deze sessie gebeurde precies dat.

Soms begint een sessie niet met een plan, maar met wat er in het moment zichtbaar wordt.

We starten een sessie met landen in het lichaam. Aandacht voor de adem, voor wat er voelbaar is, en voor de signalen die zich aandienen.

Deze keer kwam spanning in het borstgebied naar voren. En terwijl we daar bij bleven met aandacht, rustig ademend, begon die spanning zich te verplaatsen en op te bouwen in het lichaam.

Niet iets wat “weg moest”, maar iets wat zichtbaar werd.

We bleven erbij. Voelen. Ademen. Waarnemen wat er gebeurt als je niet weggaat van wat je voelt.

Op een bepaald moment vroeg het lichaam om beweging.

We gingen dansen.

Niet als iets bedacht, maar als een natuurlijke reactie van het systeem om spanning te laten stromen via beweging.

Daarna opnieuw stil worden. Navoelen. Wat is er nu merkbaar?

Meer ruimte. Meer aanwezigheid. Meer zachtheid in het lichaam.

Tot slot een eenvoudige ontspanningsoefening, waarin spanning steeds verder kon zakken en losgelaten worden.

Aan het einde voelde ze zich steviger in haar lichaam en rustiger aanwezig in zichzelf.

En misschien is dat steeds opnieuw waar het om draait:

Niet oplossen wat er is, maar leren blijven bij wat zich laat zien — tot het weer kan bewegen.🌿

🤎 Mirella | Helder Kompas

𝐃𝐞 𝐚𝐟𝐠𝐞𝐥𝐨𝐩𝐞𝐧 𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐦𝐞𝐫𝐤 𝐢𝐤 𝐬𝐭𝐞𝐞𝐝𝐬 𝐯𝐚𝐤𝐞𝐫 𝐡𝐨𝐞 𝐬𝐧𝐞𝐥 𝐰𝐞 𝐯𝐨𝐨𝐫𝐛𝐢𝐣𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐚𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐨𝐧𝐬 𝐥𝐢𝐜𝐡𝐚𝐚𝐦 𝐚𝐥𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐞𝐞𝐫𝐭 𝐭𝐞 𝐯𝐞𝐫𝐭𝐞𝐥𝐥𝐞𝐧.

We voelen spanning, onrust of vermoeidheid en gaan op zoek naar een oplossing.

We analyseren, verklaren, zoeken naar wat er moet veranderen.

Maar wat gebeurt er als je niet direct iets probeert op te lossen?

Wat gebeurt er als je eerst leert luisteren?

In mijn werk zie ik keer op keer dat ons lichaam vaak eerder signalen geeft dan ons hoofd ze kan begrijpen.

Niet omdat het lichaam alle antwoorden heeft, maar omdat het voortdurend informatie geeft over wat er in ons leeft.

Daarom organiseer ik een kleinschalige kennismaking workshop:

🌿𝐋𝐮𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫 𝐧𝐚𝐚𝐫 𝐝𝐞 𝐬𝐢𝐠𝐧𝐚𝐥𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐣𝐞 𝐥𝐢𝐣𝐟🌿

Een ochtend waarin je vertraagt, landt in je lichaam en onderzoekt welke signalen jij misschien serieuzer wilt nemen.

Niet om iets te fixen.

Niet om diep te graven.

Maar om te ervaren wat er gebeurt wanneer je even stil staat bij wat er al is.

🌿

Kennismaking workshop:

📅 Woensdag 8 juni 09:30-10:45
📍 Praktijk Helder Kompas, Haarlem
👥 Maximaal 4 deelnemers
⏱️ 75 minuten
€ 22,50

𝐕𝐨𝐨𝐫𝐚𝐟 𝐚𝐚𝐧𝐦𝐞𝐥𝐝𝐞𝐧 𝐢𝐧𝐟𝐨@𝐡𝐞𝐥𝐝𝐞𝐫𝐤𝐨𝐦𝐩𝐚𝐬.𝐧𝐥

Stuur gerust een bericht als je meer wilt weten of wilt deelnemen of neem een kijkje op mijn website https://www.helderkompas.nl

🤎 Mirella | Helder Kompas

𝐒𝐨𝐦𝐬 𝐢𝐬 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐝𝐨𝐞𝐧 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐝𝐞 𝐨𝐩𝐥𝐨𝐬𝐬𝐢𝐧𝐠.

Afgelopen meivakantie zaten mijn zoon en ik in een kano toen we onverwacht in een stroomversnelling terechtkwamen.

We schrokken.

En zoals dat vaak gaat als je schrikt, gingen we harder ons best doen.

Meer peddelen. Meer sturen. Meer controle proberen te krijgen.

Met als gevolg dat de kano alleen maar meer begon te draaien en tollen.

Op een gegeven moment keek ik naar mijn zoon en zei:

"Stop met peddelen. Hou je goed vast. Blijf rustig zitten."

Dus dat deden we.

En terwijl we achterstevoren op de stroomversnelling afgingen, gebeurde er iets onverwachts.

De rust kwam terug.

De kano stabiliseerde.

En we gleden vanzelf naar het rustige water.

Vanmorgen dacht ik hieraan terug tijdens een sessie.

Mijn cliënt voelde spanning in haar lichaam. Maar wat haar vooral onrust gaf, was niet de spanning zelf.

Ze wilde ervan af.

Ze wilde rust voelen.

Ze wilde weten wat de spanning betekende.

En juist daardoor ontstond er nóg meer onrust.

Dus we oefenden iets anders.

Niet oplossen.
Niet analyseren.
Niet veranderen.

Alleen opmerken.

De spanning.
De onrust.
De gedachten daarover.

Alles mocht er zijn.

Soms ontstaat de grootste rust niet doordat een gevoel verdwijnt, maar doordat je stopt met vechten tegen wat er is. 🛶🌿

🤎 Mirella | Helder Kompas

𝐋𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧𝐮𝐢𝐭 𝐚𝐟𝐬𝐭𝐞𝐦𝐦𝐢𝐧𝐠...
gaat voor mij niet over het negeren van mijn hoofd.

Ook niet over impulsief doen wat ik voel.

Het gaat over het 𝐬𝐞𝐫𝐢𝐞𝐮𝐬 nemen van wat ik voel.

Ook als mijn hoofd er nog van alles van vindt.

🌿

Het gaat over de moed hebben om los te laten wat niet langer klopt.

Ook als ik nog niet weet wat ervoor in de plaats komt.

🌿

Het gaat over eerlijk zijn naar mezelf.

Over opmerken wanneer mijn energie wegstroomt.

Wanneer ik iets aan het volhouden ben.

Wanneer ik diep van binnen eigenlijk al weet wat waar is.

🌿

En het gaat over eerlijk zijn naar de mensen om me heen.

Niet omdat dat altijd makkelijk is.

Maar omdat leven vanuit afstemming uiteindelijk vraagt dat ik zichtbaar wordt in wat voor mij klopt.

Ook als anderen misschien iets anders verwachten.

🌿

Ik ontdek steeds meer dat afstemming niet betekent dat alles meteen duidelijk wordt.

Soms betekent het simpelweg dat ik stop met mezelf te overtuigen van iets wat niet meer waar voelt.

🤎 Mirella | Helder Kompas



*foto: vakantie Dordogne 2026

𝐃𝐞 𝐬𝐢𝐠𝐧𝐚𝐥𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐢𝐤 𝐬𝐭𝐞𝐞𝐝𝐬 𝐬𝐞𝐫𝐢𝐞𝐮𝐳𝐞𝐫 𝐧𝐞𝐞𝐦.
Vroeger dacht ik dat ik pas iets hoefde te veranderen als het écht niet meer ging.

Nu merk ik dat de informatie vaak veel eerder aanwezig is.

Niet als een groot alarm.
Maar als kleine signalen.

Zoals:

🌿 Steeds minder zin hebben om ergens naartoe te gaan.

🌿 Uitstelgedrag bij iets waar ik normaal gesproken energie van krijg.

🌿 Het gevoel dat ik tijdens een gesprek of activiteit minder aanwezig ben.

🌿 Een zwaar of leeg gevoel na contact met iemand.

🌿 Opluchting voelen als iets niet doorgaat.

🌿 Steeds terugkerende gedachten als: "Eigenlijk weet ik dit al."

Ik zie steeds duidelijker dat deze signalen niet betekenen dat ik direct een grote beslissing moet nemen.

Maar wel dat er iets in mij aandacht vraagt.

Dat ik mag vertragen.
Luisteren.
Onderzoeken.

En soms ontdek ik dan dat wat ik probeer te negeren, eigenlijk al heel lang duidelijk is.

Welke signalen probeer jij tegenwoordig serieuzer te nemen? 🌿

🤎 Mirella | Helder Kompas