Helder Kompas

𝐃𝐞 𝐚𝐟𝐠𝐞𝐥𝐨𝐩𝐞𝐧 𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐦𝐞𝐫𝐤 𝐢𝐤 𝐬𝐭𝐞𝐞𝐝𝐬 𝐯𝐚𝐤𝐞𝐫 𝐡𝐨𝐞 𝐬𝐧𝐞𝐥 𝐰𝐞 𝐯𝐨𝐨𝐫𝐛𝐢𝐣𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐚𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐨𝐧𝐬 𝐥𝐢𝐜𝐡𝐚𝐚𝐦 𝐚𝐥𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐞𝐞𝐫𝐭 𝐭𝐞 𝐯𝐞𝐫𝐭𝐞𝐥𝐥𝐞𝐧.

We voelen spanning, onrust of vermoeidheid en gaan op zoek naar een oplossing.

We analyseren, verklaren, zoeken naar wat er moet veranderen.

Maar wat gebeurt er als je niet direct iets probeert op te lossen?

Wat gebeurt er als je eerst leert luisteren?

In mijn werk zie ik keer op keer dat ons lichaam vaak eerder signalen geeft dan ons hoofd ze kan begrijpen.

Niet omdat het lichaam alle antwoorden heeft, maar omdat het voortdurend informatie geeft over wat er in ons leeft.

Daarom organiseer ik een kleinschalige kennismaking workshop:

🌿𝐋𝐮𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫 𝐧𝐚𝐚𝐫 𝐝𝐞 𝐬𝐢𝐠𝐧𝐚𝐥𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐣𝐞 𝐥𝐢𝐣𝐟🌿

Een ochtend waarin je vertraagt, landt in je lichaam en onderzoekt welke signalen jij misschien serieuzer wilt nemen.

Niet om iets te fixen.

Niet om diep te graven.

Maar om te ervaren wat er gebeurt wanneer je even stil staat bij wat er al is.

🌿

Kennismaking workshop:

📅 Woensdag 8 juni 09:30-10:45
📍 Praktijk Helder Kompas, Haarlem
👥 Maximaal 4 deelnemers
⏱️ 75 minuten
€ 22,50

𝐕𝐨𝐨𝐫𝐚𝐟 𝐚𝐚𝐧𝐦𝐞𝐥𝐝𝐞𝐧 𝐢𝐧𝐟𝐨@𝐡𝐞𝐥𝐝𝐞𝐫𝐤𝐨𝐦𝐩𝐚𝐬.𝐧𝐥

Stuur gerust een bericht als je meer wilt weten of wilt deelnemen of neem een kijkje op mijn website https://www.helderkompas.nl

🤎 Mirella | Helder Kompas

𝐒𝐨𝐦𝐬 𝐢𝐬 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐝𝐨𝐞𝐧 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐝𝐞 𝐨𝐩𝐥𝐨𝐬𝐬𝐢𝐧𝐠.

Afgelopen meivakantie zaten mijn zoon en ik in een kano toen we onverwacht in een stroomversnelling terechtkwamen.

We schrokken.

En zoals dat vaak gaat als je schrikt, gingen we harder ons best doen.

Meer peddelen. Meer sturen. Meer controle proberen te krijgen.

Met als gevolg dat de kano alleen maar meer begon te draaien en tollen.

Op een gegeven moment keek ik naar mijn zoon en zei:

"Stop met peddelen. Hou je goed vast. Blijf rustig zitten."

Dus dat deden we.

En terwijl we achterstevoren op de stroomversnelling afgingen, gebeurde er iets onverwachts.

De rust kwam terug.

De kano stabiliseerde.

En we gleden vanzelf naar het rustige water.

Vanmorgen dacht ik hieraan terug tijdens een sessie.

Mijn cliënt voelde spanning in haar lichaam. Maar wat haar vooral onrust gaf, was niet de spanning zelf.

Ze wilde ervan af.

Ze wilde rust voelen.

Ze wilde weten wat de spanning betekende.

En juist daardoor ontstond er nóg meer onrust.

Dus we oefenden iets anders.

Niet oplossen.
Niet analyseren.
Niet veranderen.

Alleen opmerken.

De spanning.
De onrust.
De gedachten daarover.

Alles mocht er zijn.

Soms ontstaat de grootste rust niet doordat een gevoel verdwijnt, maar doordat je stopt met vechten tegen wat er is. 🛶🌿

🤎 Mirella | Helder Kompas

𝐋𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧𝐮𝐢𝐭 𝐚𝐟𝐬𝐭𝐞𝐦𝐦𝐢𝐧𝐠...
gaat voor mij niet over het negeren van mijn hoofd.

Ook niet over impulsief doen wat ik voel.

Het gaat over het 𝐬𝐞𝐫𝐢𝐞𝐮𝐬 nemen van wat ik voel.

Ook als mijn hoofd er nog van alles van vindt.

🌿

Het gaat over de moed hebben om los te laten wat niet langer klopt.

Ook als ik nog niet weet wat ervoor in de plaats komt.

🌿

Het gaat over eerlijk zijn naar mezelf.

Over opmerken wanneer mijn energie wegstroomt.

Wanneer ik iets aan het volhouden ben.

Wanneer ik diep van binnen eigenlijk al weet wat waar is.

🌿

En het gaat over eerlijk zijn naar de mensen om me heen.

Niet omdat dat altijd makkelijk is.

Maar omdat leven vanuit afstemming uiteindelijk vraagt dat ik zichtbaar wordt in wat voor mij klopt.

Ook als anderen misschien iets anders verwachten.

🌿

Ik ontdek steeds meer dat afstemming niet betekent dat alles meteen duidelijk wordt.

Soms betekent het simpelweg dat ik stop met mezelf te overtuigen van iets wat niet meer waar voelt.

🤎 Mirella | Helder Kompas



*foto: vakantie Dordogne 2026

𝐃𝐞 𝐬𝐢𝐠𝐧𝐚𝐥𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐢𝐤 𝐬𝐭𝐞𝐞𝐝𝐬 𝐬𝐞𝐫𝐢𝐞𝐮𝐳𝐞𝐫 𝐧𝐞𝐞𝐦.
Vroeger dacht ik dat ik pas iets hoefde te veranderen als het écht niet meer ging.

Nu merk ik dat de informatie vaak veel eerder aanwezig is.

Niet als een groot alarm.
Maar als kleine signalen.

Zoals:

🌿 Steeds minder zin hebben om ergens naartoe te gaan.

🌿 Uitstelgedrag bij iets waar ik normaal gesproken energie van krijg.

🌿 Het gevoel dat ik tijdens een gesprek of activiteit minder aanwezig ben.

🌿 Een zwaar of leeg gevoel na contact met iemand.

🌿 Opluchting voelen als iets niet doorgaat.

🌿 Steeds terugkerende gedachten als: "Eigenlijk weet ik dit al."

Ik zie steeds duidelijker dat deze signalen niet betekenen dat ik direct een grote beslissing moet nemen.

Maar wel dat er iets in mij aandacht vraagt.

Dat ik mag vertragen.
Luisteren.
Onderzoeken.

En soms ontdek ik dan dat wat ik probeer te negeren, eigenlijk al heel lang duidelijk is.

Welke signalen probeer jij tegenwoordig serieuzer te nemen? 🌿

🤎 Mirella | Helder Kompas

𝐒𝐨𝐦𝐬 𝐯𝐨𝐞𝐥𝐭 𝐚𝐟𝐬𝐭𝐞𝐦𝐦𝐞𝐧 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐬 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐠𝐫𝐨𝐨𝐭𝐬 𝐨𝐟 𝐬𝐩𝐢𝐫𝐢𝐭𝐮𝐞𝐞𝐥𝐬, maar juist als heel praktisch en heel eerlijk naar jezelf luisteren.

De afgelopen tijd merk ik dat dat steeds sterker wordt in mijn leven en werk.

Bijvoorbeeld in een opleiding.
Ik merk dat ik er geen plezier meer in heb. Dat ik er soms zelfs wat van weg ga, in mijn hoofd of in mijn energie. En in plaats van dat weg te duwen of “af te maken omdat ik eraan begonnen ben”, voel ik steeds helderder: dit klopt niet meer voor mij.

En dat betekent niet meteen dat ik alles hoef om te gooien. Maar wel dat ik mezelf serieus neem in wat ik voel.

Hetzelfde gebeurde deze week met mijn zoon.
Ik voelde zó duidelijk: ik wil tijd met hem. Echt tijd. Niet tussendoor, niet gehaast, maar aanwezig.

Dus heb ik mijn agenda leeggemaakt.

Niet omdat het “handig” was.
Maar omdat het klopte.

En ergens zit precies daar voor mij de kern van afstemmen in het dagelijks leven:
niet wachten tot het perfecte moment, maar luisteren naar wat nu klopt in mijn systeem — en daar ook naar handelen.

Dat vraagt soms keuzes die niet logisch lijken van buitenaf.
Maar ze geven van binnen wel rust.

En ik leer steeds meer dat dát voor mij de richting is. 🌿

🤎 Mirella | Helder Kompas

𝐕𝐞𝐞𝐥 𝐥𝐢𝐜𝐡𝐚𝐚𝐦𝐬𝐠𝐞𝐫𝐢𝐜𝐡𝐭𝐞 𝐦𝐞𝐭𝐡𝐨𝐝𝐞𝐬 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐠𝐞𝐫𝐢𝐜𝐡𝐭 𝐨𝐩 𝐥𝐨𝐬𝐥𝐚𝐭𝐞𝐧, 𝐨𝐧𝐭𝐥𝐚𝐝𝐞𝐧 𝐨𝐟 𝐡𝐞𝐭 𝐝𝐨𝐨𝐫𝐛𝐫𝐞𝐤𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐛𝐥𝐨𝐤𝐤𝐚𝐝𝐞𝐬.

Mijn werkwijze is anders.

Ik probeer niets los te maken.

Ik nodig je uit om te vertragen.

Met aandacht, ademhaling en zachte lichaamsgerichte oefeningen maken we ruimte om weer aanwezig te zijn in het lichaam.

Niet door iets te forceren, maar door aanwezig te zijn bij jezelf. Door te luisteren naar wat je lichaam je vertelt.

Want ik geloof niet dat het lichaam voortdurend gerepareerd hoeft te worden.

Vaak weet het lichaam precies wat het nodig heeft.

Wanneer er voldoende rust, veiligheid en aandacht ontstaat, komt wat gevoeld, gezien of bewogen wil worden vaak vanzelf in beweging.

Niet omdat we het activeren.

Maar omdat we er eindelijk ruimte voor maken.

🌿 Uit het hoofd. In het lijf.

🤎 Mirella | Helder Kompas

https://www.helderkompas.nl

𝐈𝐧 𝐦𝐢𝐣𝐧 𝐬𝐞𝐬𝐬𝐢𝐞𝐬 𝐠𝐚𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐨𝐩𝐥𝐨𝐬𝐬𝐢𝐧𝐠𝐞𝐧 𝐯𝐢𝐧𝐝𝐞𝐧, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐳𝐢𝐜𝐡𝐭𝐛𝐚𝐚𝐫 𝐦𝐚𝐤𝐞𝐧 𝐰𝐚𝐚𝐫 𝐢𝐞𝐦𝐚𝐧𝐝 𝐳𝐢𝐜𝐡𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐧𝐨𝐠 𝐯𝐚𝐬𝐭𝐡𝐨𝐮𝐝𝐭.

En soms zit de grootste beweging juist in:

➡️ voelen dat iets te veel is

➡️ ruimte nemen

➡️ of voor het eerst merken dat er naast gedachten ook een lichaam aanwezig is.

Steeds meer zie ik dat herstel en verandering niet lineair verlopen.

Niet alles vraagt om harder werken of meer inzicht.

Soms zit de grootste beweging juist in:

✅️ verantwoordelijkheid nemen voor je eigen proces

✅️ merken dat je over je grens heen bent gegaan

✅️ ruimte durven nemen

✅️ of ontdekken dat veiligheid niet alleen iets mentaals is, maar ook iets lichamelijks

Het lichaam liegt niet.

En regulatie begint pas echt wanneer we stoppen met onszelf voortdurend te forceren.

🤎 Mirella | Helder Kompas

Https://www.helderkompas.nl

𝐕𝐚𝐧𝐝𝐚𝐚𝐠 𝐫𝐞𝐚𝐥𝐢𝐬𝐞𝐞𝐫𝐝𝐞 𝐢𝐤 𝐦𝐞 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧𝐬, 𝐰𝐚𝐭 𝐞𝐢𝐠𝐞𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐡𝐞𝐥𝐞𝐦𝐚𝐚𝐥 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐳𝐨 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧 𝐢𝐬.

Vorige week zou iemand met een hogedrukspuit mijn tuin komen doen. Superefficiënt. “Dan is het zo klaar.”

En toch voelde ik weerstand.

Niet omdat ik geen hulp wil.
Maar omdat ik ineens voelde:
ik wil dit helemaal niet snel en functioneel oplossen.

Ik wilde gewoon zelf rustig in de tuin zitten.
Met een mesje het onkruid tussen de tegels weghalen.
Muziek zachtjes op de achtergrond.
Af en toe even stoppen voor een slok water in de zon.

Vroeger zou ik waarschijnlijk beginnen aan de voorkant.
Dat zie je meteen vanuit het raam. Netjes. Logisch.

Nu voelde ik:
nee, ik begin achterin.
Daar waar straks mijn loungeset kan staan.
Daar waar ik dit weekend meteen van kan genieten.

En ergens tijdens het werken kwam die bekende gedachte voorbij:
“nog even doorgaan, dan is het klaar.”

Maar voor het eerst voelde ik heel duidelijk:
het hóeft niet af.

Het was genoeg.
Genoeg ruimte om de loungeset neer te zetten.
Genoeg rust om er nu al van te genieten.

Dus in plaats van door te pushen, zit ik nu in een tuin die nog niet perfect is, met mijn lunch in de zon en straks een boek.

En ergens raakt dat aan een groter proces.

Minder leven vanuit:

- hoe het hoort
- wat logisch is
- wat het efficiëntst is

En meer vanuit:

- wat klopt
- wat voedt
- wat rust geeft in mijn systeem

Wat me daarin steeds meer raakt:
herstel zit voor mij niet alleen in rust nemen.
Maar ook in jezelf toestemming geven om het op jouw manier te doen.

Zelfs als het langzamer gaat.
Zelfs als het nog niet af is.

🤎Liefs,

Mirella | Helder Kompas

Https://www.helderkompas.nl

Soms hoeft er niet eerst gepraat, opgelost of begrepen te worden.
Soms begint het met simpelweg weer even aanwezig zijn in je lichaam. 🌿

Vandaag kwam iemand gespannen en onrustig binnen. We begonnen met bewust landen. Voelen hoe je zit. Niets hoeven veranderen. Alleen met aandacht aanwezig zijn bij jezelf.

Daarna een eenvoudige oefening:
een hand op de buik, een hand op het hart.

Eerst de ademhaling voelen.
Daarna de aandacht naar het hart brengen.

Na een paar minuten weer terug naar de ademhaling en rustig afronden.

Wat er daarna opgemerkt werd:
✨ meer rust
✨ een slapper, zachter lichaam
✨ armen en benen die zwaarder aanvoelden
✨ spanning die zakte

En ook:
gapen, tranende ogen, een boer laten.

Het lichaam ontlaadt vaak op zijn eigen manier wanneer er weer ruimte en veiligheid ontstaat.

Zo klein kan terugkomen bij jezelf soms beginnen.

🤎Liefs,

Mirella | Helder Kompas