Steady Coaching - Beatrix Willemsen

Vandaag deed ik iets waarvan ik besefte dat ik het al een hele tijd niet meer gedaan had.

Ik skipte een afspraak omdat ik moe was. En eigenlijk is dat helemaal niet zo vreemd. Als je elke ochtend om 5 uur wakker bent en de grote race richting vakantie bezig is op het werk, in mijn eigen zaak én thuis, dan raakt je batterij op.

Maar eigenlijk ben ik vooral dankbaar.

Dankbaar omdat ik de laatste tijd echt meer energie heb. En met MS is dat allesbehalve vanzelfsprekend. En daarom voelde het vandaag goed om te kiezen voor rust, in plaats van mezelf weer over die grens te duwen.

Ik merk dat het keto-dieet en de behandeling bij mijn orthomoleculair therapeut hun vruchten beginnen af te werpen. Dat maakt me oprecht blij.

En misschien is het grappigste van heel dit verhaal wel dat rust nemen voor mij nog altijd een grotere uitdaging is dan een overvolle agenda afwerken. Blijkbaar blijft een mens altijd iets bijleren.

Gister tijdens een coachwandeling zag ik dit hart op ons pad ❤️

Wat een cadeautje

Want liefde, dat is vaak wat er ontbroken heeft

Onlangs schreef ik dit:

Mijn wens (voor jou)

Een open hart
Niet pas nadat

Een open hart
Waar alle liefde in past

**Even tijd voor jezelf?**

Soms is het precies wat je nodig hebt: een wandeling in de natuur, een goed gesprek en even stilstaan bij wat écht belangrijk is.

Op **24 augustus** en **24 september** organiseren de Rebelse Dames twee wandelavonden voor vrouwen. Een ontspannen avond vol ontmoeting, inspiratie en verdieping. Geen prestatietocht, maar samen wandelen, delen, luisteren en genieten van de natuur.

Of je nu al gelooft, zoekende bent of gewoon behoefte hebt aan rust: je bent van harte welkom.

📍 De Hooge Hoek 2-4
🕖 19.00 uur
💛 €17,50 per avond | Beide avonden samen €30,00

Loop je met ons mee?
Geef je dan op via https://www.rebelsedames.nl/wandelavonden/

Dat oordeel in je hoofd…

“Je doet dit niet goed.”
“Wat ben je toch een sukkel.”
“Dit slaat nergens op.”

Die stem is niet tegen je.

Hij probeert je juist te beschermen. Tegen afwijzing. Tegen fouten maken. Tegen pijn.

Alleen schiet hij vaak door.

Want als je alles gelooft wat die stem zegt, ga je kleiner leven dan je eigenlijk wilt.

Misschien hoef je die stem niet stil te krijgen.

Misschien hoef je hem alleen wat minder serieus te nemen.

Vandaag mag ik leerjaar 2 van Phoenix afsluiten.

Ik begon in 2024 de opleiding aan de rand, tussen 2 kasten in. Observerend, beschouwend, vriendelijk maar op afstand. Nu merk ik dat ik steeds vaker sta volop in de cirkel sta. In contact. Zoekend. Mezelf laten zien. Niet omdat het ineens vanzelf gaat, maar omdat ik steeds opnieuw de stap zet.

Ik ben trots op en dankbaar voor het feit dat ik veel aangegaan ben, gezocht heb, ook als ik het spannend vond. Ik heb mijn innerlijk kind veel beter leren kennen. En ik ben steeds meer gaan voelen. En misschien nog wel belangrijker: ik heb woorden gevonden voor wat er in mij leeft.

Het was niet makkelijk. De schrik en bang zaten diep in mijn lijf. Vertrouwen was niet vanzelfsprekend en komen met wat er écht is, dat had ik mezelf afgeleerd.

Op naar het derde jaar. Nieuwsgierig naar alles wat zich nog mag ontvouwen.

Maar eerst even een welverdiende vakantie! ⛱️🏕️🥾

Raadsel;
Wat zou nou het beste werken bij trauma?

Scroll snel naar beneden!







(Zelf)liefde
Liefde voor dat gekwetste deel in jou.
Liefde voor al die delen die zo hard gewerkt hebben
Liefde voor al die patronen.
Liefde voor daar waar het (nog) niet lukt
Liefde.

En dat is nog best moeilijk! Dus vandaag een beetje liefde voor jou (en voor mij) ❤
Daar kun je nooit genoeg van hebben!

Mensen komen vaak bij mij en willen dan van iets af. Bijvoorbeeld ze voelen zich onzeker en willen daar van af. Ze voelen zich angstig en willen daar van af.

Als je ergens van af wil, dan ben je bij mij eerlijk gezegd aan het verkeerde adres. Dan kan ik je niet helpen.

Ik kom uit een omgeving waar bij voorkeur niet gepraat werd. En vooral niet over dat wat lastig was, of waar veel gevoel bij gemoeid was. Wel werd er hard gewerkt, gezorgd voor een ander. Maar stil staan… Neeh Hup, lekker door!

En toch is dat wat nodig is, om de bron van de onzekerheid of angst te ontdekken. Om begrip te krijgen voor jezelf. Om jezelf beter te snappen. Er bij stilstaan en erover praten.

En als die angst en onzekerheid er mag zijn, pas dan verander er wat. Niet als je er een dikke muur voor zet of een grote lading bluf. En geloof me ik heus wel eens geprobeerd.

Ben jij jezelf al jarenlang groter en stoerder voor aan het doen dan dat je bent. En merk je hoeveel je dat kost. En ben je klaar op te gaan kijken wat daaronder ligt? Weet je welkom!

Begin dit jaar begon het te kriebelen. Het klopte niet meer. Mijn site, mijn logo, mijn aanbod. Ik speelde met wat ideeën en besloot te appen. Ik vertelde dat voor mij beweging belangrijk is! Op weg gaan, op onderzoek. En dat mijn cliënten die beweging, dat op weg gaan echt zelf hebben te doen. Ik kan er een stukje naast lopen, maar de beweging heeft vanuit hen te ontstaan.
En die weg, die is nooit recht-toe-recht aan. En over het algemeen zul je zo vaak terug moeten naar het begin, om weer opnieuw aan je weg te beginnen. En toch wordt die weg steeds lichter en ruimte.

Eerlijkheid is voor mij onmisbaar om mee te werken. Eerlijk naar jezelf, over je pijn, je verdriet, de patronen die je liever niet onder ogen komt. Over de donkerte in je leven. Boosheid misschien. Je zult merken als dat er mag zijn, dan voelt het gelijk anders.

Goed of fout maakt mij eerlijk niet zo veel uit. Perfecte opdrachten ook niet. In mijn begeleiding draait het om leren. Om te ontdekken wat wel of niet past.
En tja diepgang, wie mij kent, weet dat dat iets is wat bij mij past. En voor mij is diepgang echt niet urenlang over dingen die er toe doen praten en bomen. Eerder in een minuut van een goeie grap naar het echte gesprek gaan. Daar te zijn waar het over gaat, zonder oordeel, zonder dat het weg moet. Met begrip en nieuwsgierigheid.

Oh ja en natuurlijk moest mijn rebelse pelgrimmetje in het logo. Hoe kan het ook anders.

Wat zie jij in mijn logo?

9 jaar 🎂🥳🎈

Vandaag bestaat Steady 9 jaar.
Het leek me helemaal het einde: eigen baas

En wat bleek het vaak een nieuw begin te zijn!
Wat is er veel veranderd, geleerd, gecreëerd.

Naast het coachen vind ik het ondernemen een heel leuk deel van “eigen baas” zijn. Hoe werkt het het best, hoe komt alles het beste tot zijn recht.Creëren, organiseren.

De reis is niet altijd even smooth gegaan. Maar ik ben dankbaar voor waar ik nu sta! Dankbaar voor alles wat ik mocht leren, dankbaar voor (oud)cliënten. Dankbaar dat ik onderweg ben.

En enorm benieuwd naar de komende 9 jaar! Naar de veranderingen en vernieuwingen die vast en zeker zullen komen.

P.S. Komende week lanceer ik mijn nieuwe logo!