Nanda van Londen

Daar werd ik me gister weer even bewust van gemaakt toen ik een mooi gesprek had met een klant van mij. Ik heb heel vaak hele mooie gesprekken met klanten, dit komt mede omdat ik zelf ook heel open ben. Dan ontstaat er een nog diepere verbinding en dit is iets wat ik heel belangrijk vind.

Ik deel regelmatig dingen die ik zelf ook nog lastig vind. En ik geloof dat ik dit nooit zomaar deel. Alles wat ik in gesprek zeg heeft er hoger doel. Om de ander te laten ervaren dat niks gek is en ook om bewustwording te creëren op vlakken die ze zelf nog niet hadden.

Ik leef zowiezo vanuit de overtuiging: ‘ Alles gebeurd om een reden en alles loopt zoals het zou moeten lopen.’ Dus ook alles wat ik zeg is niet zomaar.

En zo zei ik tijdens een gesprek gister:’ Ik vind het altijd knap en kan soms tegen mensen op kijken die heel veel verantwoordelijkheid kunnen dragen in hun werk. Bijvoorbeeld als ze heel veel mensen aansturen etc….Dat zou ik niet kunnen zei ik.”

En toen zei mijn klant ongeveer dit :’ Je moet jezelf niet tekort doen want je draagt juist super veel verantwoordelijkheid. Je garandeert mensen dat ze zich door jou hulp eigenlijk altijd beter gaat voelen. Dat is een grote verantwoordelijkheid die je dan op je neemt. En die mag je even ownen zei ze nog.”

Wauw die nam ik even in me op. Wat een fijne bewustwording was dat weer even. En het klopt helemaal. Want iedereen die mij me komt denken dat ze alles al gedaan hebben en ik weet dat dit niet zo is. Ik ben heel zelfverzekerd over wat ik doe want ik begeleid al meer dan 8 jaar mensen met allemaal dezelfde klachten. Nou ja, bijna allemaal dezelfde klachten. En vaak gemiddeld 30 trajecten voor een langere tijd tegelijk.

Ik geniet nog even na van deze mooie bewustwording en laat hem nog even extra binnenkomen. We zijn nooit uitgeleerd en hoe mooi is dat🤎

Misschien heb je het zelf gedacht.
Misschien heeft je partner het gezegd. Je moeder. Een vriendin.

“Misschien is het beter als je je laat opnemen…”

En voordat je het weet wordt dát het volgende verhaal in je hoofd:

Zie je wel. Het gaat écht niet goed met mij. Blijkbaar is het zó erg dat ik dit zelf niet meer kan.

Maar weet je wat ik zo vaak zie?

Dat niet alleen jij niet meer weet wat je moet doen, maar je omgeving óók niet.

Ze zien je worstelen. Ze zien dat je bang bent, slecht slaapt, steeds meer dingen moeilijk vindt en van alles probeert zonder echt vertrouwen te krijgen.

En ze willen helpen.

Maar zij hebben die kennis vaak ook niet. Dus als niemand meer weet wat verstandig is, klinkt “misschien moet je je laten opnemen” ineens als een logische volgende stap.

En daar gebeurt iets belangrijks.

Want hoe langer niemand je kan vertellen wat er gebeurt en wat je kunt doen, hoe sneller jij de conclusie trekt dat er blijkbaar iets héél ernstigs met je aan de hand is.

Maar geen richting hebben is niet hetzelfde als geen uitweg hebben.

De vraag die ik veel eerder zou stellen is:

Heb jij eigenlijk ooit een helder plan gekregen?

Begrijp je wat er in je zenuwstelsel gebeurt?
Waarom je hoofd de hele dag zoekt naar oplossingen en zekerheid?
Weet je wat je angst onbewust in stand houdt?
Weet je wat je dagelijks kunt trainen?
En heb je iemand die je niet alleen geruststelt of vraagt hoe je week was, maar je daadwerkelijk leert hoe jij hier anders mee om kunt gaan?

Want als je dat allemaal niet hebt, ben je iedere dag ontzettend hard aan het werk zonder te weten of je überhaupt de goede kant op gaat.

En dát put uit.
Dát maakt machteloos.
Dát haalt het vertrouwen steeds verder onderuit.

Totdat je denkt: dan moet ik blijkbaar maar opgenomen worden.

Terwijl je misschien vooral iets nodig hebt wat je al die tijd hebt gemist:

kennis, richting, dagelijkse training en een helder plan waardoor je weer gaat ervaren: ik snap wat er gebeurt, ik groei en ik kan mezelf hierin steeds beter dragen.

Vandaag kreeg ik weer een mooie review van een man die mooie stappen heeft mogen zetten in de afgelopen 6 maanden.

Iedere leeftijd heeft zijn charmes en dat is ook echt zo. Toen ze klein waren wilde ik dat ze af en toe hun mond hielden en nu ze deze leeftijd ( 13 en 14 jaar) hebben bereikt, ben ik blij als ze tegen me praten😂

Er word vaak gezegd als ze klein zijn:’ Je moet er echt van genieten want voordat je het weet zijn ze groot.’

Ik vind dit altijd een beetje een dooddoener want het is toch belangrijk om van elke leeftijd te genieten. Elke leeftijd brengt leuke en mindere dingen met zich mee. Dat is ook bij mij zo. Ik word met de jaren steeds wijzer maar krijg ook steeds meer last van opvliegers🤩

Nu weer even terug naar het nachtleven. Onze dochters willen steeds vaker lekker met vriendinnen op pad en dat is natuurlijk helemaal leuk. Ik ben heel blij dat ze leuke dingen willen doen en dat ze veel sociale contacten hebben. Maar ik was eigenlijk nog niet klaar voor het opblijven en brengen en halen in de nacht🫣

Mijn man en ik houden er allebei van om lekker op tijd erin te gaan dus dit is nog weleens een dingetje als ze vragen tot hoe laat ze mogen blijven. Want ik wil het liefste zeggen tot 22.00 maar dat antwoord word helaas niet gewaardeerd. Ik heb veel voor onze meiden over maar dit is toch wel een dingetje elke keer.

Maar weet je waar ik wel achter kwam? Als iemand anders ze ophaalt, dan val ik gewoon ik slaap. Ik hoorde vaak moeders zeggen dat ze dan wakker blijven of dan nog niet echt kunnen slapen maar daar heb ik gelukkig geen last van. Dat had ik wel verwacht. Ik had verwacht dat ik ongerust zou zijn of slecht zou slapen totdat ze er zijn. Maar alles behalve dat.

En ik denk dat dit ook te maken heeft met het feit dat ik op dieper niveau steeds meer leef vanuit vertrouwen. Ik vertrouw erop dat alles altijd wel goed komt. In sommige situatie gaat dit helemaal vanzelf en in sommige situaties moet ik dit bewust tegen mezelf zeggen.

Maar gelukkig gaat het in dit voorbeeld helemaal vanzelf. Het voelt soms best gek want moet ik niet meer met hun bezig zijn als ze zo laat nog weg zijn? Nee waarom? Waarom zou ik me druk maken om dingen die niet nodig zijn?

Er kan elke minuut van de dag wat gebeuren dus waarom zou dit anders moeten zijn? Ik vertrouw erop dat……🤎

Het blijft zo gaaf om elke keer weer te horen dat het leven met angst en paniek toch echt wel anders kan worden. Als je eenmaal angst en paniek hebt gehad, dan zal het altijd een onderdeel van je leven blijven.

Maar we onderschatten vaak onze eigen invloed daarin doordat we vaak niet de juiste tools en handvaten mee krijgen. Want je kunt ervoor zorgen dat je elke dag blijft groeien. Je hoeft geen genoegen te nemen met hoe het nu is.

En ja, het is belangrijk om in het NU te proberen het te accepteren hoe het nu is maar altijd met de wetenschap dat het veel beter kan worden. Het hoeft geen groot onderdeel meer te zijn in je leven.

Ook al denk je dat je alles al gedaan hebt en dat je een heel groot probleem hebt en een apart geval bent. Dat zijn vaak maar verhalen🙏🤎

Als jij vaak denkt:’ Dit kan toch niet mijn leven zijn?’ En je voelt ergens nog een beetje hoop, weet dat ik er voor je ben om het volledig anders aan te gaan pakken🙏🤎

Ps: Heb jij mijn podcast al beluistert op Spotify?

Dit zijn toch de berichtjes waar je het voor doet ❤️

Deze jongedame heeft een tijde geleden haar traject bij mij afgerond.

En wat ik hier vooral zo mooi aan vind, is dat ze niet zegt: alles lukt weer, ik voel nooit meer angst en ik doe alles weer zoals vroeger.

Nee.

Sommige dingen lukken wel. Andere nog niet. De ene keer gaat iets goed en de andere keer komt die onrust of angst ineens toch weer om de hoek kijken.

Maar dát is juist het hele proces.

Herstellen van angst en paniek gaat voor mij niet over zo snel mogelijk weer alles kunnen of nooit meer iets voelen.

Het gaat erom dat je anders leert kijken naar wat je voelt en denkt. Dat je niet na één mindere ervaring gelijk denkt: zie je wel, ik kan het niet. Dat je blijft oefenen, blijft proberen en steeds meer vertrouwen krijgt in jezelf.

En dan kan er ineens weer zóveel.

Een festival. De snelweg. Naar Italië. Een volle bus door de bergen. De trein.

Niet omdat de angst eerst helemaal weg was, maar omdat de angst steeds minder bepaalt.

En misschien vind ik dat laatste nog wel het allerbelangrijkste uit haar bericht: er zijn nog dingen die ze niet doet of durft, maar ze heeft er voor nu vrede mee.

Geen haast. Niet alles hoeft vandaag opgelost.

Wel het vertrouwen: dat komt wel weer. 🍀

En dát is voor mij herstellen van angst en paniek.