13/09/2026
Reiger Boys Vr2 - De Blokkers Vr1 5-10 (2-4)
Ze zijn er weer! De dwerg pampasgrassen! Deze bilboardadvertentie van de Intratuin kreeg mijn onverdeelde aandacht, terwijl ik voor het stoplicht stond te wachten. De reclame deed qua bombarie denken aan de aankondiging van de Hollandsche Nieuwe of de Oranje Tompoucen voor Koningsdag. Maar nee, het ging om dwerg pampasgras. En voordat ik allerlei boze lezersbrieven krijg dat ik dwerg pampasgras niet op waarde schat of nog erger, stenen door de ruit krijg. Ik heb niets tegen dwerg pampasgras. Sterker nog, ik ben een kaulo liefhebber zoals mijn dochters het zouden zeggen. Maar het voelt toch wat misplaatst om er een peperdure bilboardadvertentie aan te besteden. Of het is een marketingtruc. Mensen kunnen denken dat dwerg pampasgras iets heel bijzonders moet zijn.
Als ik die theorie toepas op onze wedstrijd van gisteren dan zou de aankondiging van ons duel een beetje als volgt kunnen zijn: eindelijk is het dan zover! De Noord-Hollandse bekerkraker tussen Reiger Boys Vr2 – De Blokkers Vr1 staat op het programma! Een do or die wedstrijd! De ploeg die verliest ligt uit het bekertoernooi, en de ploeg die wint ook!
Nu maakten wij het zelf nog iets spannender. Slechts 12 meiden waren bereid gevonden de thriller in Heerhugowaard bij te wonen. Bij 2 van de 12 werd voor de wedstrijd de enkel dicht geplamuurd omdat ze wat losse bandjes hadden. Kortom, geen zekerheid dat zij op 2 benen het einde konden halen.
Onze problemen waren kleinzeer in vergelijking met de tegenstander. Het reserveteam van de thuisploeg had ook de nodige issues. Zo hebben zij geen trainer-coach. Nu was een bestuurslid bereid gevonden om langs de lijn te staan. Tijdens het duel bleek deze man overigens een stuk fanatieker en meer betrokken dan hij vooraf liet blijken, maar dit terzijde. Geen ideale situatie voor onze tegenstander. Ik heb nog een tip. Een trainer en zijn assistent zijn dit weekend onverwacht beschikbaar gekomen. Ze wonen in het oosten van het land en ze hebben losse handjes, maar dat hoeft geen beletsel te zijn. Ik ben dan wel blij, dat we ze niet in de competitie treffen. Ik ben nog te jong voor een kunstgebit.
Verder bleek er ook geen scheidsrechter te zijn aangesteld. Zonder coach of scheidsrechter blijft er weinig begeleiding over. Gelukkig was er vanuit het team wel iemand bereid gevonden om het spel te leiden. Achteraf hoorde ik dat het een vriendje was van 1 van de speelsters. Ik heb even de illusie gehad dat ik dit soort onzin niet meer zou tegenkomen in de senioren, maar nog voor de competitie begint, ben ik wat dat betreft een stukje armer geworden.
Goed, de wedstrijd was gespeend van iedere vorm van spanning. Beide ploegen konden gezien hun positie in de bekerpoule dit potje als een oefenwedstrijd beschouwen. Onze meiden wilden er toch enige opwinding in stoppen door de starten met een 2-0 achterstand. Een goede inspiratie voor de trainer-coach voor een leuke trainingsoefening. Zelf dacht ik bij de 1-0 aan buitenspel, maar volgens onze assistent moet ik minder nadenken. Wie hier een mogelijk conflict denkt te lezen tussen de zinnen door, moet ik teleurstellen. Na afloop dronken we gezellig een biertje aan de bar. Verder kan ik ook het Reigerse broodje bal aanraden.
2-0 achter na 5 minuten, voldoende reden voor paniek. Zo niet bij De Blokkers dames 1. We zijn wel gewend om achter te staan en bovendien was iedereen vroeg in de wedstrijd goed wakker geschud. Een vloek en een zucht later, (vloek van mij, zucht van compagnon Richard), stonden we ineens 2-3 voor. Op dat moment speelden we dik 15 minuten… Voor rust prikten we er nog eentje bij waardoor we mochten rusten met een veilige marge.
Na rust gingen de teams rustig door met scoren. De Blokkers deed dat in een hogere frequentie. Het had veel weg van de troostfinale op het WK. De eerste set ging met 6-3 naar De Blokkers. De 3de tegengoal was een makkelijk gegeven penalty. De jonge leidsman wist niet hoe snel hij moest fluiten toen enkele Reiger Boys dames schreeuwden om een penalty. “Ik wilde dat mijn vrouw zo goed luisterde”, aldus de assistent-scheidsrechter van HSV Sport Heren 1. Heeft helemaal niets te maken met onze wedstrijd, maar dat sloeg weer op de arbiter van dienst bij de Heren 1 wedstrijd later op de dag. Die was ook kwistig in het geven van elfmeters op aanraden van de thuisploeg.
De 2de set werd uiteindelijk vroegtijdig afgebroken bij een stand van 4-2 voor De Blokkers. Daarom werden de setstanden maar bij elkaar opgeteld: Eindstand 5-10 voor onze dames. Op het formulier stond 5-11, ook wij kregen dus een presentje van de leidsman. Sympathiek.
Nou mensen, de voorbereiding zit erop. 2 overwinningen, 2 nederlagen. We hebben het soms erg lastig gehad, maar gisteren hebben we mooie dingen gezien en dat biedt vertrouwen voor de toekomst. De meiden zullen aan de bak moeten in de 3de klasse. Zoveel is wel duidelijk.
Tot volgende week!
