Nancy van den Heuvel

Steeds als ik dacht dat ik het had, werd er weer een laagje zichtbaar.
En ging ik weer bij mezelf op onderzoek en kroop ik weer in de pen.

Ik heb het draadje gevonden waar mijn focus op ligt binnen teamdynamiek en het oplossen van ruis in organisaties.

Het ontbreken van iets essentieels dat buiten beeld is geraakt.

Of het nou is door doorgevoerde veranderingen, een leider die wil leren feeling te krijgen in het leiden van zijn team of de impact die nog aanwezig is vanuit vroeger.

Steeds komt het stuk dat wel belangrijk is, maar niet gezien wordt naar voren bij me.

Boy maakte foto's die mijn werk zichtbaar maken. Ook met een analoog toestel. Erg leuk.

En Nicole hielp me aan haar grote tafel de juiste woorden te vinden.

Neem gerust een kijkje op mijn website. Laat je me weten wat je ervan vind? www.nancyvandenheuvel.nl

Fight. Flight. Freeze. Fawn.

Ik ken ze allemaal.
Ook in mezelf.

Vanochtend in de meditatie draaiden mijn voet en schouder naar binnen, het voelde of mijn lichaam klaar was om te sprinten.
Terwijl ik gewoon wilde zitten.

Toen legde Whoopi zich rustig tegen mijn voet.
Zonder iets te doen.
Zonder iets te willen.
Gewoon er zijn.

Mijn voet draaide naar buiten.
De rust kwam langzaamaan terug.

Ik geloof dat mensen en teams soms precies dat nodig hebben.
Niet nog een interventie.
Maar iemand die rustig blijft zitten terwijl het onrustig is.

Die voelt wat er speelt, zonder het meteen te willen oplossen.

Dat is wat ik breng.
Één subtiele verschuiving is vaak het begin van echte verandering.