SoulVive

Je opent het bericht nog één keer.

Je leest het terug.
Past een zin aan.
Verwijdert hem weer.
En legt je telefoon weg.

Niet omdat je niet weet wat je wilt zeggen.

Je weet het eigenlijk heel goed.
Maar zodra je wilt handelen, verschijnt de ander in je hoofd.
Wat als zij zich geraakt voelt?
Wat als hij teleurgesteld is?
Wat als jouw keuze verkeerd wordt begrepen?
Wat als je toch nog iets langer moet nadenken?

Je wilt zorgvuldig zijn. Rekening houden met de ander. Niemand onnodig pijn doen.

Tot je merkt dat jij degene bent die stilstaat.

Ik ken dit ook.
Dat extra rondje nadenken. Nog één nacht slapen. Eerst zeker willen weten dat de ander mijn keuze begrijpt.

Alsof mijn keuze pas klopt wanneer niemand er last van heeft.

Keuzestress hebben we “allemaal”.
Maar niet iedere twijfel vraagt om meer tijd.

Sommige twijfel vraagt om beweging.

Je hoeft morgen niet je hele leven om te gooien.

Neem één kleine stap.

Stuur die mail.
Plan dat gesprek.
Spreek die grens uit.
Deel dat idee.
Maak die afspraak.

Op jouw tempo.

Maar wel in jouw richting.

Die ene stap lost niet direct alles op.

Hij doorbreekt wel de verlamming.

Je komt uit het eindeloze denken. Je ervaart opnieuw regie. En wat alleen nog in je hoofd bestond, krijgt een plek in je leven.

Dat is de beweging binnen SoulVive.

Binnen SoulVive begeleid ik je in een persoonlijk traject van weten in je hoofd naar kiezen in je leven.

In onze gesprekken vertragen we. We maken zichtbaar waar je jezelf tegenhoudt en brengen je terug naar wat jij allang voelt en weet.

Ik vertel je niet wat je moet kiezen.

Ik zorg ervoor dat je niet langer om je eigen weten heen kunt blijven bewegen.

Zodat je een keuze maakt die je kunt dragen.

En ernaar kunt handelen.

Schrijf vandaag één kleine stap op. Zet er een tijdstip naast. En voer die morgen uit.

Merk je dat je steeds terugkeert naar dezelfde twijfel?

Stuur mij het woord KEUZE. Dan kijken we of SoulVive past bij waar jij nu staat.

Maar wat als ik de verkeerde keuze maak?

Ze kijkt me aan terwijl ze het zegt.

Ik laat de stilte even staan.

Volgens mij ben je niet bang om de verkeerde keuze te maken.

Ze kijkt op.

Volgens mij weet je allang wat je wilt. Je bent alleen bang voor wat er verandert wanneer je jezelf daarin serieus neemt.

Stilte.

En daar zit het.

Niet in nóg meer nadenken.
Niet in nog een gesprek.
Niet in nog iemand die bevestigt dat wat jij voelt klopt.

Je weet het.

Je voelt het.

Maar tussen weten en kiezen kan een heel leven zitten.

Want kiezen betekent soms dat je niet langer kunt blijven waar je jezelf inmiddels bent ontgroeid.

Dat je een grens moet uitspreken die je al maanden voelt.

Dat je moet stoppen met jezelf aanpassen om de verbinding met een ander te behouden.

Dat je een positie inneemt zonder eerst toestemming te krijgen.

En precies daar zie ik vrouwen zichzelf soms verlaten.

Niet omdat ze niet krachtig genoeg zijn.

Maar omdat oude patronen veiliger kunnen voelen dan de consequenties van een nieuwe keuze.

Dus blijven ze zoeken naar antwoorden terwijl het antwoord er allang is.

Mijn werk begint niet bij jou vertellen wat je moet doen.

Ik ga je ook niet het antwoord geven.

Ik vertraag met je tot je niet meer om jezelf heen kunt.

Tot het verschil zichtbaar wordt tussen wat je zegt dat je niet weet en wat je eigenlijk niet durft te kiezen.

Want persoonlijke ontwikkeling zit niet alleen in begrijpen waarom je doet wat je doet.

Er komt een moment waarop inzicht een keuze vraagt.

You don’t need more answers.
It’s time to choose what you already know.
Stop leaving yourself behind.

Wat verandert er als je vandaag stopt met zoeken naar bevestiging en kiest voor wat je al weet?

Ze noemden het geen motivatie.

Ik wist dat het iets anders was.

Ik was altijd voorbereid.

Misschien wel beter voorbereid dan degene die tegenover mij zat.

Maar zodra er naar de klok werd gekeken…

checkte ik uit.

Niet omdat het me niets kon schelen.

Maar omdat ik voelde dat mijn verhaal minder tijd waard was.

Hoe vaak draag jij nog een oordeel over jezelf, terwijl niemand ooit vroeg wat er onder jouw gedrag zat?

Dat is het verhaal dat ik schrijf.

Niet om iemand de schuld te geven.

Maar omdat het tijd is dat ook die kant gezien wordt. Dank voor het begeleiden van dit proces 💜

✨ Voel je dat dit boek ook iets in jou raakt?

Stuur me een DM met BOEK of laat een ❤️ achter.

Dan zet ik je op de belangstellingslijst en hoor je als eerste wanneer de pre-order start.

Je trekt een kaart. Een beeld. En ineens ligt het er:
het patroon dat je vasthoudt,
de stap die je eigenlijk al wilt zetten,
de waarheid waar je steeds net te druk voor was.

De kaart geeft geen antwoord. Ze stelt de vraag die jij aan het ontwijken was.

En dáár begint verandering. Niet in een voorspelling, maar in het zien van jezelf, zonder masker.

Sla dit op voor als jij hier ooit klaar voor bent. En stuur me een bericht als je benieuwd bent naar mijn coaching, of als coach of professional naar mijn methode.

Naar buiten lijkt alles in orde, van binnen is het overleven.

Armoede achter de voordeur draagt vaak een masker. De schulden zijn betaald, maar herstel gaat verder dan een positief saldo.

Na een gastcollege aan de Hogeschool van Amsterdam mocht ik aanschuiven bij de podcast “Armoede achter de Voordeur”, gemaakt door studenten.

We spraken over wat schulden met een mens doen. De schaamte. Het schuldgevoel. Hoe je gedrag verandert als je vastloopt. Hoe moeilijk het is om hulp te vragen. En vooral: hoe er naar je geluisterd wordt als je die stap zet.

Zoals altijd bekijk ik het van twee kanten. De mens die om hulp vraagt. En de professional aan de andere kant van de tafel. Want die werelden komen pas samen als we elkaar durven te zien, zonder masker.

Beluister de aflevering via de link in de comments.
Herken jij dat op je hoede blijven, ook als de rust op papier er is? Stuur me gerust een bericht, dan kijken we samen wat past.

Ik ben benieuwd wat het bij jou losmaakt.

SoulVive -Zichtbaar zonder Maskers-

Vrouwen komen niet bij mij voor een methode. Ze komen voor wat het hen oplevert.

Helderheid over wat je eigenlijk al weet. De rust om te stoppen met jezelf bewijzen. En een keuze die blijft staan, ook als het spannend wordt.

Dat is wat je bij SoulVive Coaching haalt.

Niet nóg een gesprek over wie je zou willen zijn. Maar de ruimte om eindelijk te kiezen, en achter die keuze te blijven staan.

Herken je jezelf hierin? Stuur me een bericht, dan kijken we samen wat jij nodig hebt.

Er komt een punt waarop inzicht geen comfort meer geeft.

Alleen nog een keuze.

DM CLEAR.

Superwoman ?

Moederschap raakt hard.
Een rol zonder handleiding, zonder script. Die je leert van andere moeders, of jezelf eigen maakt. Vallend, opstaand, voelend.
Vandaag denk ik aan álle moeders.
Aan de moeders die het zijn, en de moeders die het voelen. De tantes, de bonusmoeders, de vriendinnen die er staan.
Aan de moeders op afstand. Door geografie, door ruzie, door rouw.
Aan wie haar moeder verloor, en aan wie een kind verloor en dat moederhart blijft dragen.
En aan de vrouw die moeder had willen worden. Wiens moederschap nooit een naam kreeg, maar er wel is.
Een moeder blijf je. Altijd.
Een moeder die je had kunnen zijn telt ook.
Bij SoulVive geloven we: je bent meer dan de rol. En tegelijkertijd, wat een rol.
✨
Welke moeder zie jij vandaag? Tag haar, of schrijf haar naam hieronder.

Moederschap raakt hard.

Het is een rol die je vervult zonder handleiding, zonder script. Die je leert van andere moeders, of jezelf eigen maakt. Vallend, opstaand, voelend.

Een rol die je vervult naast alle andere. Vanuit liefde. Vanuit de wens om je kinderen te ontlasten, te beschermen voor gevaren. Wat dwars door je moederhart snijdt.
Een onvoorwaardelijke liefde die een spiegel is.
En toch zijn we méér dan moeders. Al zou je dat, na dat eerste woordje “mama”, bijna niet meer geloven.

Het verlies van een moeder snijdt door merg en been.
Wie een kind verliest, verliest een wereld. Maar geen moederrol. Die draag je voor altijd mee.
En dan is er de pijn die zelden hardop wordt gezegd. Van de vrouw die moeder had willen worden. Wiens lichaam, leven of lot anders besliste. Wiens moederschap nooit een naam kreeg, maar er wel is. In haar liefde voor anderen, in wat ze draagt, in wat had kunnen zijn.

Een moeder blijf je. Altijd.

Een moeder die je had kunnen zijn telt ook.
Bij SoulVive geloven we dat zichtbaar worden begint met jezelf zien. Zonder masker, zonder script. Of je nu moedert, gemoederd hebt, nog moeder wordt, of het moederschap nooit kreeg: je bent meer dan de rol. En tegelijkertijd, wat een rol.
✨
Welke moeder zie jij vandaag? Tag haar, of schrijf haar naam hieronder. Vandaag zien we elkaar.