Van Loon Carrière Coaching

Sunset and moonrise,
strandwandeling met Thijs na het eten
Voor mij na heerlijk dagje Amsterdam met vriendin
Voor Thijs na een fijne schooldag
❤️🍀

6 jaar geleden vandaag, dat ik op het meest onverwachte moment een ontroerend aanzoek kreeg en “ja ik wil” zei,
2 jaar geleden vandaag dat de liefde van mijn leven gecremeerd werd, onwerkelijk nog steeds,
Hier op dit plekje in het duin, een van onze mooiste favoriete plekjes hebben we een beetje as in gegraven, nu is precies daar ineens een bunker uitgegraven,
Vandaag was hij de hele weg bij ons, in de duinen, in de zee, op het terras, en bij onze paardenhemel, ik weet dat hij het geweldig vindt dat we hier zijn.
❤️

21 augustus, 15.50 uur, 2 jaar 💫
Schat ik mis je 😢
Geen woorden
Just wish you were here,
Nog één keer, je zien, voelen, ruiken, in je kruipen en zeggen dat ik van je hou, hoe trots ik op je ben
Was je maar hier
Je zou zo trots zijn op Jaribi en de jongens
Kon je nog maar even bij ons zijn
😪🖤

Precies 7 jaar geleden eerste schooldag op Bonaire, ook voor Hein als docent op het Liseo.
Nu gaan de jongens naar Jac P Thijsse, de school waar Hein les gaf met heel veel plezier voordat we naar Bonaire vertrokken. (vandaag eerst sportdag). Dat voelt heel fijn toch vertrouwde school.
En ook 12 jaar geleden dat jongens voor het eerst naar school gingen.
Nu voor het eerst sinds hun schoolcarrière samen in dezelfde klas.
Super trots op ze ❤️❤️
En wat missen we Hein op zulke momenten 🥲

Highlights van eerste week in Chalet Logo met Monique Meijer op bezoek.
Heel bijzonder om met goede vriendin uit Bonaire nu hier in Zwitserland een ander deel van mijn leven te delen. Mijn geboortegrond en bijzondere plekken te laten zien maar ook nieuwe herinneringen samen met de jongens te maken. Zwitserland 🇨🇭 Frankrijk 🇫🇷 meer van Genève, de bergen en onze berg Ajonc met de Miribel en het uitzicht op de Mont Blanc als hoogtepunt. Dat blijft ons gezin altijd trekken. Na 40 jaar blijven we hier altijd nog terugkomen. Ons huis op de berg.
Precies 9 jaar geleden heb ik deze trip voor hey eerst met Hein en de jongens gemaakt.

Dit jaar met de tent in 4 dagen naar Champery, chalet Logo, Zwitserland 🇨🇭 een klein nieuw avontuur met de jongens. Via de Ardennen, Elzas, Jura richting meer van Genève en dan omhoog naar Champery. Een route met veel herinneringen. Met Hein en de jongens jaren geleden ook gedaan voordat we naar Bonaire verhuisden. En wat genoten we ervan. Onderweg Bibi opgepikt die met ons mee terug reisde. 7 jaar geleden vandaag vertrokken we op ons avontuur naar Bonaire, en vandaag denk ik eraan terug wat een geweldige tijden we samen hebben beleefd. Op Bonaire maar ook daarvoor. Hein was een avonturier eigenlijk best wel. En ik hoop dat nu mee te geven aan onze jongens. Hij reist zeker met ons mee. En ik hoop dat we hem trots maken.
Zo probeer ik mijn belofte te houden, het leven te blijven kleuren en de kinderen de kleuren aanreiken dat was ik de laatste tijd op Bonaire toch wat vergeten besef ik. 🍀💞

Ons huis begint steeds meer op orde te komen en ons thuis te worden. Nog maar 2 weken dat we er wonen en al zoveel bezoek en logeetjes mogen ontvangen. Met als hoogtepunt vriendjes uit Bonaire helemaal met de trein uit Hengelo voor 2 dagen fietsen naar de Mac in Alkmaar, voetballen en gamen met de jongens en New York pizza. Wat een feest. En nadat we ze op de trein hebben gezet en uitgezwaaid door naar het strand voor een drankje en een strandwandeling omdat het kan. 🍀

Mijn nieuwe dagelijkse routine. Een rondje door het bos, zo op 10 min afstand lopen vanuit ons huis. Met als mijn favoriet het grote bomenpad zoals ik het noem. Een nieuwe verslaving. Hier vind ik een nieuwe rust en gevoel van nietigheid en oneindigheid tussen deze eeuwenoude bomen.
🍀🍀

En dan wonen we in ons nieuwe huis en nieuwe omgeving. De eerste week in ons huis zit er op.
Eerste dagen met veel lieve hulp van vrienden en familie hard gewerkt. Van hier tot Bonaire.
En zo begint het steeds meer thuis te worden. Oud en nieuw mixed goed samen, volgende week spullen ophalen die met de boot uit Bonaire zijn gekomen.
Tussendoor doodzieke Thijs, de huisarts en het ziekenhuis weten we nu te vinden, en toch verjaardag vieren, 16 jaar, dat moet toch gevierd worden. Eerste feestje is gevierd met zijn allen. Wat een geluk. 🍀
Langzaam begint rust en energie te komen om de buurt te verkennen. Zo uit huis een prachtig wandelgebied in.
Barrie vindt jaloezieën voor zijn raam, kan geen toeval zijn.. 💫
Na het eten even op het fietsje naar het strand. 🍀🙏

Afscheid nemen, al weer 1,5 week geleden dat we ons eiland, ons thuis van de afgelopen 7 jaar, achter hebben gelaten. Maar zo veel mooie en heftige herinneringen nemen we met ons mee.
Afscheid nemen daar ben ik slecht in, ik richt mij meteen op de toekomst, omdat afscheid nemen pijn doet.

Gelukkig dwongen lieve vrienden mij om toch even stil te staan, ja en dan komt alles wel binnen. Onze eeuwige rollercoaster. Maar ook juist de waardevolle momenten. Zonder diepte punten geen hoogte punten, zonder verdriet geen liefde, zonder angst geen hechting.

Het besef dat delen wat er in je omgaat, wat je mist, wat je nodig hebt en wat je verwacht toch wel cruciaal is, als je steun wilt krijgen van de mensen van wie je houdt en die staan te popelen om er voor je te zijn maar ook niet weten hoe. Moet je je uitspreken, niet terugtrekken.

Het besef van wat je allemaal achterlaat, hoe het allemaal anders had kunnen zijn, kansen die ik heb laten liggen maar ook kansen die ik hebt gepakt. Zacht zijn voor mijzelf dat ik gedaan heb wat ik kon. Soms kon ik gewoon niet anders. En dankbaar voor wat er was.

De deur achter ons thuis achter mij dichttrekken en een deel van mijn hart voelen breken. Nog nooit heb ik dat gehad bij het verlaten van een huis. Zelfs bij de zo trots door Hein geplante kokosnoot die nu een palmboom 🌴 is.

De laatste weken waren heftig maar mooi, laatste keer dit, laatste keer dat. Maar afscheid nemen van vrienden doe ik niet, ik ga jullie zien
🙏❤️😘🫶