Wandelen in Flevoland

Van oudsher is juli de hooimaand. Niet zo gek dus dat de vorige week nog fris gekleurde bermen nu goudkleurig op een hoopje langs het pad lagen. Nou ja, dan vallen je opeens andere zaken op.
Hier zag ik een kale en daar een hele harige, ik ontdekte hele grote maar ook hele kleintjes, lekker zachte maar ook - au - hele stekelige en zowel bleke als kleurrijke exemplaren. Als je goed keek waren er hele lekkere en waren sommige niet te pruimen…
En dan heb ik het natuurlijk niet over de wandelaars maar over de blaadjes die de maaimachine hebben overleefd...

Gestart vandaag vanaf de parkeerplaats bij Vis a Vis aan de IJmeerdijk. Een mooi aantal wandelaars hadden er zin in. Via het strand naar de hoogbouw. De een vindt dit mooi de ander wat minder. Er blijkt nog een nieuwe toren gebouwd te worden met 28 etages. Wij liepen verder door de wijk Duin met zijn mooie schelpenpaadjes en leuke huizen. Omdat iemand hier de weg weet, weken we iets af van de route. Daarna lieten wij via het station Poort, Poort achter ons en gingen onder de A6 door om via het Kromslootpark terug te lopen naar onze startplek. Het was wat frisjes en de nudisten bij het Zilverstrand waren er daarom niet denken wij. Voor ons wel net zo fijn. Het laatste stukje over het zand om uit te komen bij restaurant Poortdok. Officieel gaat deze om 12:00 uur open, maar vandaag mochten we gewoon plaats nemen en kwam de koffie er snel aan. Iedereen had het naar zijn zin en verheugt zich al weer op volgende week.

Een tijdje geleden kwam Willem-Jan (of eigenlijk zijn vrouw) met het leuke idee om de Street Art route door de stad eens te wandelen tijdens de Maandagochtend Wandeling. Eigenlijk was hij wat te kort en het leek mij leuk om ook gelijk de ‘normale’ kunst in het centrum mee te nemen. De route lag al even op de plank en ik had hem ergens in deze periode gepland. Maar ja dan krijg je hielspoor en moeten de wandelaars elkaar vermaken op de maandagochtend. En dat lukt prima en dan blijkt ook dat Willem-Jan het idee van de Street Art route nog niet vergeten was. Gelukkig maar, want het was vanmorgen een verrassend kleurrijk begin van de week.
Vanaf de Lesplaats ging het over de Boulevard richting het Centrum. De beelden van de vlinders, kikkers en (water-) vogels langs de Boulevard kenden de wandelaars al maar ze blijven prachtig.
En waar de meeste mensen het Station aan de kant van het Centrum verlaten daar liepen de wandelaars vanmorgen eens langs de ‘achterkant’ waar verrassende collages de gevels versieren. Vervolgens ging het door de hal, waar een kunstzinnige pilaar staat, naar het Centrum waar we ons in de Odeonstraat vergaapten aan de fraaie gevelschilderingen van de flatwoningen die hier staan. De normale gevels van deze flats zijn trouwens net zo kleurrijk als de schilderingen. Waarschijnlijk is de architect geïnspireerd door de dampen die uit de nabij gelegen Blowboot opstijgen.
Helemaal opgevrolijkt vervolgden de wandelaars hun weg om bij het Skate Plaza van de volgende kunstwerken te genieten. Op het parkeerterrein bij het Ziekenhuis was het breedste kunstwerk van de dag te bewonderen. Hier werd ook de hoop uitgesproken dat het ziekenhuispersoneel hopelijk gauw gratis mag parkeren. Vanaf de lift bij het Esplanada hield een papegaaiduiker onze wandelaars in de gaten die tenslotte via een gevelschildering bij het Weerwaterplein weer op naar het eindpunt gingen.
Een van de voordelen van een wandeling door de stad is dat je nog eens langs een koffietentje komt en wie de wandelaars een beetje kent weet dat ze zo’n gelegenheid niet laten lopen. Het was dus niet alleen een leuk maar ook weer een lekker begin van de week!

Gisteren werd er nog hard gewerkt aan de afronding van de kunstwerken in het Natuurpark Lelystad. Dit weekend is de opening van de jaarlijkse Kunstroute. Als de wisenten, de elanden en de zwijnen zich dus eventjes niet laten zien valt er nog genoeg te genieten tijdens een rondje door dit fraaie park.

Het was vanmorgen weer genieten met de woensdagwandeling. Niet te warm en veel in de schaduw kunnen lopen. Vertrokken vanaf de Kemphaan om het Almeerderhout in te gaan. Het liep allemaal prima, maar voor sommigen moest er wel even soms een steentje uit de schoenen gehaald worden. De paden waren redelijk onderhouden of toch niet zo? De brandnetels hebben we omzeild en het pad met de boomtakken links laten liggen. De varkens voor het opeten van de berenklauw zijn er niet meer, maar ook de schapen in het schapenbos waren onvindbaar. Gelukkig zijn tuinliefhebbers netjes en de paden door het terrein van de VTV -Waterland en van de BTV de Windhoek lagen er keurig bij. We hadden weer een avontuurlijke wandeling gehad, waarbij zelfs opgemerkt werd, dat we 2 paden voor het eerst liepen en dat in al die jaren. Altijd leuk zo'n wandelapp waarop je dit kunt terugzien. Aan het eind stond Geert te wachten op ons, tja we waren iets later dan verwacht, voor de koffie bij Almere Jungle en om even bij te praten hoe het met hem gaat.

Naar ik aanneem hebben de meesten van jullie de laatste dagen niet zo heel veel gedaan, ja een beetje zitten puffen in de schaduw misschien. Maar volgens de weervrouwen was de temperatuur vandaag weer zodanig, dat buitenactiviteiten weer goed te doen waren.
Dus vanmorgen werden weer de nodige wandelschoenen gestrikt en stapten de wandelaars op de fiets naar ‘De Lesplaats’ voor een fijne wandeling rond het Weerwater. Deze week nam Carla de groep mee op sleeptouw. Gelukkig is de route bij een rondje Weerwater nooit het probleem, zolang je het water aan je rechterhand houd komt het vanzelf goed.
Nu heb ik de naam dat ik nogal eens nauwelijks begaanbare paadjes op zoek met hier en daar een modderpoel en omgevallen bomen over het pad en links en rechts prikkende dingen langs het pad. Dan zou je toch denken als ik er niet ben dat ze lekker op het fietspad blijven. Maar wat schets mijn verbazing toen ik de foto’s zag… Diep gebukt moest er worden om je hoofd niet te stoten aan de takken en blote armen moesten hoog worden geheven om niet geprikt te worden. Alleen de blubber hebben ze niet gevonden, of tenminste die staat niet op de foto.
Onderweg genoten de wandelaars van een verkoelend windje dat over het Weerwater woei, we stonden even stil bij het ‘Pi-pad’ waar iemand die wiskunde in zijn/haar pakket had de nodige uitleg gaf en we liepen langs de mini-bieb. Je kunt wel zien dat hele groepen de laatste dagen met een boek onder een parasol hebben gezeten, de bieb was bijna door zijn voorraad boeken heen. Bij het beeld van Enith Brigitha kon men de verleiding weerstaan om net als zij een duik te nemen en even verderop schrok een reiger zo van het ‘geklets’ dat hij van schrik zijn visje achter liet op het fietspad en het hazenpad koos. De wandelaars lieten het visje maar links liggen, zo vers zag het er niet uit en men had liever kibbeling…
Na de nodige kruip door - sluip door paadjes trok men over de Floriadebrug en toen waren ze alweer bijna rond. Gelukkig stonden de fietsen en de auto op de Lesplaats te wachten, de nodige rotzooi helaas ook. Maar ach daar stoorden de wandelaars zich even niet aan, na zo’n lekkere wandeling is de week weer goed begonnen!
IK ben benieuwd wie zich aanbied voor de route van volgende week.

Code oranje en het Nederlands elftal speelt niet eens, dan is het vast voor de warme temperatuur vandaag. Wij gingen daarom wat vroeger op pad vanaf de Dobbe aan de Vaart. Deze plek is soms moeilijk te vinden, zelfs dit keer voor de fietsers, maar gelukkig had iedereen het gevonden en starten we keurig op tijd. De route ging gedeeltelijk door het bos, waar heerlijk schaduw was, langs het Gooimeer, waar de zon goed te voelen was. Helaas ook paadjes met brandnetels, bramen en het vele riet. Onze voeten konden hierdoor wel bijkomen, omdat het toch best nog vochtig was op de grond. Ook de grote kattenstaart staat heel mooi in bloei. De berenklauw begint al aardig op te komen en hun bloemen ruik je soms Na gezwoegd, gezweet en genoten te hebben kwamen we via het Cirkelbos weer uit bij de fietsen en auto's. Voor onze koffiestop werd dit keer niet massaal gekozen voor Almere Jungle, slechts 1 persoon. Iedereen ging zijn eigen weg en hoopt dat het toch wat koeler gaat worden.

Nadat de wandelaars van de Woensdag Wandeldag hadden genoten van een Nieuwjaarslunch wilden de wandelaars van de Maandagochtend Wandeling ook wel zoiets. Dus spraken we af om een Midzomerlunch te organiseren. En zoiets kun je gerust aan de dames over laten. Ellen bedacht een fraaie route door het Vroege Vogelbos en Franka reserveerde een tafel bij Het Eksternest. En zo schoven we gisteren aan voor een heerlijke lunch. De lucht was blauw, het zonnetje deed zijn best en een heerlijk windje maakt het helemaal af. Kortom het smaakte naar meer; de agenda's werden getrokken en een afspraak voor een High Tea werd ingepland. Ergens in het najaar bij het bezoekerscentrum De Oostvaarders.
Wordt er dan niet meer gewandeld zul je denken. Nou, ook dat kun je wel aan de dames overlaten. Komende week maken ze een rondje om het Weerwater en er worden plannen gesmeed voor de weken daarna, gezellig wordt het in ieder geval.

Het is bijna Midzomer, van oudsher de beste tijd om elfjes en kabouters tegen te komen in het bos. Maar daar geloven wij niet meer in, toch…
Maar vanmorgen sloeg ons hart toch een keertje over. Zagen we daar nu warempel een elfje in het gras zitten?
Helaas, het bleek slechts een nachtvlindertje te zijn. Ook leuk…

Met een groep van 16 man vandaag op pad voor onze woensdag wandeling. Startpunt was bij de Golfclub Almeerderhout. Voor degenen die met de auto kwamen, ging de hefboom gewoon open. De fietsers konden hun fiets keurig in de daarvoor bestemde hekken plaatsen. Daar gingen wij mooi op tijd. Helaas al na 200 meter, waar wij rechtsaf moesten, had het onkruid vrij spel al een hele lange tijd gehad. Dan maar even via het fietspad langs de bosrand. Verderop konden we wel rechtsaf en via deze afslag kwamen we in het groen en later op de route. Wij waren daar niet alleen. Het reetje zag ons, bleef staan, keek en sprong toen weg. Nog gauw eeen foto maken is gelukt. Dit stuk bos ligt tegen Nobelhorst aan en via deze weg gingen wij daarna langs de diverse huizen, die hier gebouwd zijn en nog worden. Geen obstakels dit keer. Via de Paradijsvogelweg kwamen we eerst door het Vogelbos. Dit is door de bewoners een belevingsplaats geworden. Mooie plekken om even stil te staan. Bij het theater gekeken naar een optreden van een zangeres. Verder door ligt de zorgbakkerij Schep. Voor velen een onbekende plek. Omdat het een kleine groep was, in goed overleg naar binnen gegaan. Leuke zaak met heerlijk gebak, brood en ijs. Daar konden we niet zomaar aan voorbij gaan. Rugzakken gevuld ijsjes op, op naar de laatste kilometers via het bos bij de golfbaan en het fietspad, waar de zon steeds meer ging schijnen. Zo kwamen we weer aan bij onze startplek. Wat was het een afwisselende route, waarbij niet vergeten moet worden wat er onderweg allemaal geplukt kan worden om op te eten. Van kersen, aalbessen, wilde aardbeien, kruisbessen, vijgen tot mirabellen nog niet helemaal rijp, toe. Onze wandeling duurde wel iets langer dit keer. Gelukkig had de golfclub iets lekkers te drinken voor ons en zo sloten wij deze morgen hier af.