Wandelen in Flevoland

Deze woensdag bij het Kotterbos in Almere Buiten gestart. Het weer was 10 keer beter dan vorige week en daarom kwamen er hoogstwaarschijnlijk vandaag wel 25 man om dit gebied te doorkruisen. Het mountainbike-pad soms toch even gelopen, maar de meeste paden waren in het groen en onverhard. Dat het nog steeds te droog is, is te zien bij de vijvers, waar het water verdwenen is. Ook de mollen hebben het zwaar en sommige hebben het dan ook niet gered. Het knuppelpad daarentegen konden we op ons gemak doen. De vlierbesstruiken groeiden volop. Een uitrust bankje had plaats gemaakt voor 2 hele luie stoelen. We weten niet of de barbecue een succes is geweest, maar er zat niets meer in, zelfs de kolen waren verdwenen. Met een laatste groet van dr. Lely liepen we het Kotterbos uit om bij onze parkeerplaats met de auto's en de fietsen te komen. De koffie werd daarna genuttigd bij het Belevingscentrum Oostvaarders, een rotonde verder, waar ze altijd vriendelijk zijn, zelfs onaangekondigd met een grote groep.

... acht, negen, tien, wie niet weg is is gezien! Ja, ja als je tijdens de Maandagochtend Wandeling over diverse bruggen komt die de namen dragen van oud-hollandsche kinderspelletjes dan komt al snel het kind in je boven. Het was weer ouderwets gezellig tijdens het rondje wat de wandelaars, onder begeleiding van Marga deze keer, door het Beatrixpark maakten.
De regen van de afgelopen week had er voor gezorgd dat het groen weer wat opgefrist was zodat het een heerlijke nazomerwandeling was. En ondanks de strakblauwe lucht en het heerlijke zonnetje kwamen we toch al weer de eerste sporen van de herfst tegen in de bosrand, een klein kabouterdorpje en een grote zadelzwam.
Hier en daar ontdekten we een kunstwerk en langs de waterkant bloeide het harig wilgenroosje. Van de slanke sleutelbloemen die hier in het voorjaar zo uitbundig bloeiden was weinig meer te zien, maar dat mocht de pret niet drukken. Onderweg naar het eindpunt rees de vraag bij de wandelaars op of kinderen nog wel weten wat hinkelen of hoepelen is, of blikspuit... Misschien ligt hier een schone taak voor menig opa of oma. Kun je daarna weer een stukje wandelen om bij te komen haha.

Het werd vandaag de keuze om wel of niet te gaan wandelen. De regen was hier de oorzaak van. Toch besloten 15 man om de regen te trotseren en sommigen waren zelfs op de fiets met poncho aan. De start was bij het NS station Muziekwijk. Vanaf hier liepen we naar het Muzenpark. In dit park staan meer afwijkende boomsoorten dan elders in Almere, omdat hier zand opgespoten is. Over de Hogering, waar we wel even gestopt zijn, om de harde bui regen voorbij te laten gaan. Dat lukte een beetje. Aangekomen in Pampushout waren de paden niet zo modderig als we dachten. De regen viel ook intussen wat minder hard en konden we genieten van het water en andere uitzichten van dit gebied. Ook lag er een nieuwe brug, die we nu konden oversteken. De honden werden hier vanmorgen niet uitgelaten, was te nat voor de baasjes waarschijnlijk. De woningen bij de Noorder Plassen kwamen dichterbij, maar we lieten ze links liggen. Wat wel interessant werd, was de machine die op een andere auto gereden werd. Dit was niet zo maar iets om te bewonderen, maar gewoon een staaltje van echt manoeuvreren. Deze Magni verreiker, neen niet verkeerd geschreven, was bezig geweest om boomtoppen te kappen. Na de 10 km kwamen we weer aan bij het station en hier kun je heerlijk in de NS Wachtkamer koffie drinken. Wij mochten gewoon naar binnen, want het laatste uur was het droog weer geworden en waren onze schoenen niet al te vuil meer.

Zal je net zien, is het wekenlang zo warm dat ieder kledingstuk als teveel voelt en dan beginnen we eens bij het naaktstrand en dan is het afgekoeld... Dus gingen 12 wandelaars onder leiding van Margreet 'keurig' aangekleed op pad voor een rondje Duin.
Na het Zilverstrand trokken we onder de Hollandse Brug door waar donkere wolken zich samenpakten boven Muiderberg. Op het IJmeer dromden de zwanen bij elkaar, niet vanwege de naderende buien maar omdat ze in de rui zijn. En als je daardoor niet zo goed kunt vliegen dan kruip je lekker veilig met z'n allen bij elkaar.
In het Duinlandschap aangekomen viel het ons op dat er nogal veel onkruid tussen het helmgras stond. Maar voordat we even lekker op de gemeente konden mopperen, over dat ze de boel de boel maar laten kwamen we enkele plantsoenmedewerkers tegen. Die met de hand het onkruid te lijf gingen. Wat je zegt 'een berenklus'... Wil je wel een handje helpen? Wij weten nog wel wat berenklauw te staan.
Langs het pad hing als opwarmer een bordje met daarop de vraag of we de waterval al hadden gezien. Waterval, in Almere? Onze nieuwsgierigheid was geprikkeld. Op het terrein van Vis a Vis ontdekten we de waterval, of meer de val want het water was verdampt. De meningen over mooi of lelijk waren verdeeld maar het prikkelde wel en dat moet kunst misschien wel doen. Ben je nieuwsgierig kijk dan eens op: https://jijbentm.art/event/waterval-almere/
Wij wandelden tenslotte nog een stukje door de spiksplinternieuwe wijk om door de duinen weer terug te keren naar de auto's. Het was weer een geslaagde en droge wandeling. Volgende week beginnen we de week door het Beatrixpark.

Voor de woensdag wandelochtend wandeling vertrokken wij vandaag vanaf de Dobbe. Dit keer had iedereen due mee wilde lopen het gevonden. De paden lagen dan weer in de zon en dan weer in de schaduw. Het was goed vertoeven in dit groene gedeelte van Almere. De bedoeling was om de wijk Oosterwold via een onverhard pad binnen te gaan. Helaas de sloot, waar een plank had kunnen liggen was er niet en moest er om gelopen worden. Natuurlijk kwamen we uit in deze vrije gebouwde woningen. Of je het mooi of lelijk vindt, of te chaotisch en te rommelig moet je zelf invullen. De uitspraak een "doorlopend" bouwplaats vond ik in ieder geval goed gevonden. Ook jammer is dat iedere woning een vrij pad moet hebben om langs en er tussendoor te kunnen, niet meer altijd zo is. Dus maar weer anders lopen dan de route aangeeft. Oosterwold weer uit en tien richting de Groene Kathedraal. Elke Almeerder kent dit gebied. Er was gemaaid en we konden de contouren zien. De nieuwe, reeds roestige, fietsbrug staken we over. De lift is er echter niet meer, omdat er veel vandalisme hier had plaatsgevonden. En klein stukje distributie terrein en toen weer gauw het groen met de schaduw in om weer bij onze auto's en fietsen aan te komen. Koffie drinken in Almere Jungle werd dit keer overgeslagen of toch door 2 personen niet. Wel waren de pruimen die onderweg gratis werden aangeboden goedgekeurd

Kun je verdwalen tijdens een Maandagochtend Wandeling? Ja dat kan. In het 'oer'-bos van Almere waar de wilgen scheefgezakt en piepend en krakend tegen elkaar aan leunen, het onkruid welig tiert en de braamstruiken je bij de enkels grijpen kun je je zomaar vergissen in een paadje.
Maar de groep raakte niet in paniek hoor, de honger werd gestild met de bramen die volop aanwezig waren en voor de nacht hadden sommigen hun oog al laten vallen op de campers die een fraai plekje aan het water hadden gevonden.
Maar gelukkig, het Wilgenbos is niet zo groot en toen de groep uit de bosrand tevoorschijn kwam was het juiste pad ook weer zo gevonden. Over het Markermeer waaide een verkoelend briesje wat wel zo lekker was met dit weer. Langs het nog redelijk nieuwe fietspad bloeiden diverse fraaie bloemen. Terug bij de startplek werden nog even de koppen geteld. Gelukkig, iedereen was weer uit het bos gekomen. Tenminste... we ontvingen een foto op de app van een vaste wandelaarster die nog onderweg was. Iets van een bord en een wolf. Of deze wandelaar heeft een primeur in Almere of ze is wel een heel eind van de route afgedwaald, als dat maar goed komt...

Vol verbazing keken we vanmorgen op de parkeerplaats om ons heen. Er lagen plassen en aan de bladeren hingen druppels. Een enkeling wist te vertellen dat dat door regen kwam, iets wat vroeger wel vaker voorkwam. Het was wel lekker eigenlijk. De temperatuur was eindelijk weer eens dragelijk en het rook ook wel lekker opgefrist. Misschien moet er eens vaker een buitje vallen...

Het als het mooi weer is en ook nog vakantie dan moet je toch bijna van de camping vertrekken met de Woensdag Wandeldag. Een flink aantal vaste wandelaars waren vanmorgen al vroeg vertrokken naar Limburg om daar de heuvels onveilig te maken dus de groep was niet heel groot. Maar het gaat om de kwaliteit en niet om de kwantiteit, en het was heel gezellig vandaag dus dat zat wel goed.
De route voerde om de Noorderplassen vandaag, niet zo heel ingewikkeld want zolang je het water aan je rechterhand houd ga je goed. Over het water woei een verkoelend briesje en dat was geen overbodige luxe. Achter de rietkraag hoorden we de eenden een beetje in het water plonsen, zij wel. Wij lieten ons niet kennen en liepen stug door. Zelfs de Schotse hooglanders joegen ons geen schrik aan maar toen waren we ook al bijna rond en we wisten dat er aan het einde het terras van de camping op ons wachtte. Dat was een welverdiende beloning van een warm maar fraai rondje.

Gistermorgen nam Els de deelnemers aan de Maandagochtend Wandeling mee voor een rondje door de Regenboogbuurt en over de tuibrug voor een rondje door het bos. Dat laatste was met het oog op de schaduw wel een goed idee met dit warme weer.
Nu de wandelaars om de b***t een rondje verzorgen komen er heel verrassende routes voorbij. Routes waar we al heel lang niet zijn geweest of plekjes waar we uberhaupt nog nooit zijn geweest, erg leuk! Als je ook zo'n leuk rondje van ongeveer een uur weet, schroom dan niet om je aan te melden.
Langs het pad was de speerdistel al helemaal uitgebloeid waar de cichorei er nog prachtig bij stond, het leverde allebei prachtige plaatjes op. In de voorheen modderige paadjes zaten nu scheuren van de droogte. Nou ja dan kregen de wandelaars in ieder geen vieze broek toen ze voor het gevecht van een wesp en een motje door de knieen gingen.
Na afloop van de wandeling nodigde Els de wandelaars uit voor een bakkie koffie bij haar in de tuin. Wandelen en koffie op een terras aan het water toe, wie wil er de week nu niet zo beginnen? Heerlijk toch...
Het potje in de boom is trouwens een feromoonval en dient ter bestrijding van de eikenprocessierups.

Vandaag vertrokken de wandelaars van de Woensdag Wandeldag weer eens vanaf Station Oostvaarders. In andere tijden van het jaar vertrekken we hier wel eens voor onze jaarlijkse bloesemwandeling of de kerstbomentocht. Beiden hebben we vandaag niet gezien. Wel scheen het zonnetje volop en was er geen wolkje aan de lucht, echt een buitenkansje dus voor ons. En dat was meteen de bestemming van vandaag. Als is dit fraaie woonwijkje wat klein om onze tien kilometer vol te maken. Maar dan de wandelaars niet moeilijk en slingeren vanaf het station wat door de buurt. Het Luierpark en het Meridiaanpark werden bezocht en de Eilanden-, Regenboog- en de Stripheldenbuurt werden verkend.
Vond je het vandaag veel te warm om te lopen? Nou onze bikkels niet hoor, die zijn wel wat gewend. Zo hebben we ze de afgelopen tijd gespot in Nijmegen en in Apeldoorn en zelfs op Majorca hebben ze wat voetstappen achtergelaten. En het schijnt dat sommigen volgende week een bezoek brengen aan Limburg, daar hebben ze iets met heuvels geloof ik en vlaai... maar dan kost de koffie vast meer als een euro. Daarvoor moet je toch in Almere bij het EvenaarHuis zijn.