Nog even een weekje weg, en toch voel je ‘m al aankomen.
Die druk die net wat rustiger was geworden. De agenda die zich alweer vult voordat je goed en wel terug bent.
Ik zie het bij bijna elke man die ik spreek na de zomer. Twee, drie weken rust, en binnen een paar dagen na thuiskomst is dat rustige gevoel alweer verdwenen. Je systeem is niet veranderd. Alleen de omgeving was even anders.
Rust erbij plakken lost dat niet op als je daarna weer exact hetzelfde ritme oppakt.
Daar is de Proefweek voor bedoeld. Geen twee weken weg, geen groot programma. Eén week om te voelen wat er gebeurt wanneer je systeem, niet alleen je agenda, even anders wordt aangepakt.
Ook als je de twaalf weken van The Reset nog niet aandurft, of gewoon twijfelt, maar die verandering wel wilt. Dan is dit de eerste stap.
𝗪𝗶𝗹 𝗷𝗲 𝘄𝗲𝘁𝗲𝗻 𝘄𝗮𝗮𝗿 𝗷𝗶𝗷 𝗻𝘂 𝘀𝘁𝗮𝗮𝘁? Doe de Herstel Realiteit Check. Link in bio.
Subtraining
Delen
Helping 35+ dads burn fat & boost energy
Cortisol Reset: No gym. Spreekt het je aan om in de buitenlucht te trainen in plaats van in een muffig zaaltje?
No tracking.
20 yrs Spec Ops | 200+ dads transformed
DM “READY” to reset
https://linktr.ee/subtrainingOnline Bootcamp van SubTraining:
Als je lekker aan de slag wilt gaan om aan je conditie te werken, strakker in je vel te zitten en actiever in het leven te staan. En vind je het leuk om dat in een groep te doen, terwijl je wel flink wat individuele aandacht krijgt? Dan is Bootcamp echt iets voor
20/08/2026
De afgelopen week kreeg ik continu berichten van mannen en vrouwen die me lieten weten wat de post over Puck met ze deed.
Niemand reageerde op het verhaal zelf, wat me eigenlijk het meest raakt. Ze reageerden op wat het met ze deed.
Een verhaal dat echt gemeend is, dat recht uit jezelf komt, doet meer dan roepen om aandacht. Ik snap zelf niet precies waarom dat zo goed werkt, zeker met mijn achtergrond bij Defensie, waar je juist leert om weinig van jezelf te laten zien. Maar het werkt, en het geeft me ontzettend veel energie om het toch te doen.
Toch is dit niet het enige wat ik hier ga delen. Een bedrijf runnen betekent ook promoten, vragen om hulp, aandacht vragen voor wat ik bouw. Beide horen erbij.
Op de post over de boeren zag ik iets anders. Mensen die het niet met elkaar eens waren, die stelling namen, die tegen elkaar in gingen. En toch bleven ze met elkaar in gesprek. Dat vind ik minstens zo mooi als de reacties op Puck.
Puck ging vorige week online. Ik was niet van plan om zo veel van mezelf te laten zien. Precies dat is waarom ik het toch deed.
Het reageren, het delen, ik ga hiermee door. En ik hoop dat jullie me blijven volgen en blijven reageren. Thanks...
Afgelopen vrijdag stonden er honderden boeren met trekkers bij het provinciehuis in Den Bosch. Mijn eigen stad.
Overal in het land hangt dezelfde omgekeerde vlag. Het signaal dat het niet goed gaat.
Dit protest ging over het intrekken van vergunningen bij vijf pluimveehouders. Maar het gaat over veel meer. Er ligt een landelijk stikstofplan met een harde grens van 2,6 koeien per hectare. Ik ben bang dat we over een paar jaar geen boeren meer overhebben in Nederland.
Ik boycot de supermarkt al jaren. Ik haal mijn eten rechtstreeks bij de boer. Zo puur mogelijk. Als boeren verdwijnen, verdwijnt dat ook.
Ik sta hier volledig achter de boeren.
Wil je ze steunen? Begin klein. Koop een keer rechtstreeks bij de boer in plaats van bij de supermarkt.
Wat vind jij hiervan? Laat het weten in de reacties.
14/08/2026
Laatst aan de keukentafel met mijn dochter, wist ik dat ik mijn mond moest houden.
Puck is twintig. Ze vertelde dat ze het rustiger aan gaat doen. Minder drinken. Beter voor zichzelf zorgen. Ik geloofde haar op dat moment volledig. Ik geloof haar nog steeds.
Sinds wij vanuit Frankrijk werken zitten we niet meer midden in haar leven. Ze heeft haar eigen vrienden, haar eigen ritme, haar eigen vrijheid. Ze leeft haar leven voluit. Soms misschien iets té voluit.
Als vader zie je keuzes waarvan je denkt: pas een beetje op jezelf. Maar je staat er niet meer naast om dat te zeggen. Geen blik meer over haar schouder als ze ‘s avonds vertrekt. Niet meer even aan tafel zien hoe het écht met haar gaat.
Als ze bij ons is klopt het weer. Ze zegt het zelf, meent het ook. En dan gaat ze terug naar haar eigen leven, naar haar vrienden en haar ritme, en voelen wij op afstand dat het toch weer misgaat.
Vroeger kon ik gewoon aan tafel gaan zitten en zien hoe het met haar ging. Vaak hoefde ze niet eens iets te zeggen, je ziet het aan je kind. Nu moet ik erop vertrouwen dat ze zelf haar grenzen leert kennen. Dat ze soms keuzes maakt waarvan wij denken: doe dat nou niet. Geld uitgeeft waarvan ik denk dat het slimmer kan. Een avond langer doorgaat dan goed voor haar is.
Ik ben zelf op mijn negentiende de deur uitgegaan, naar de mariniers. Ik ging op mijn bek, stond weer op en leerde ervan. Het maakte me mede tot wie ik nu ben. Ik weet dat Puck diezelfde ruimte nodig heeft. Haar eigen wil, haar eigen karakter, gevormd door het leven zelf, niet doordat haar vader blijft vertellen wat verstandig is.
Er komt een moment waarop je als vader moet stoppen met beschermen. Ik vind dat moment verdomd lastig. Ik wil ingrijpen. Waarschuwen. Zeggen: ik ben hier al geweest, geloof me nou maar. Maar dat is niet meer aan mij.
Loslaten is het enige wat hier werkt. Het is het moeilijkste wat ik als vader doe.
Hou van je ❤️
11/08/2026
𝗗𝗶𝘁 𝗴𝗲𝘃𝗼𝗲𝗹 𝗸𝗲𝗻 𝗷𝗲 𝘃𝗮𝘀𝘁 𝘄𝗲𝗹. Nog een paar dagen, dan gaat de koffer weer dicht. Een onderbuikgevoel dat niet altijd even fijn is.
Deze vakantie voelde anders dan normaal. Rustiger, trager, meer ruimte om even niets te moeten. Precies het gevoel waar de meeste mannen naar snakken en bijna nooit vinden.
Ik merk het aan mezelf ook. De laatste dagen begin je alweer te denken aan wat je terugvindt. De mail die opstapelt, het tempo dat weer aantrekt zodra je de auto instapt.
De vraag die ik mezelf dan stel: 𝑤𝑖𝑙 𝑖𝑘 𝑑𝑖𝑡 𝑟𝑢𝑠𝑡𝑖𝑔𝑒 𝑔𝑒𝑣𝑜𝑒𝑙 𝑣𝑎𝑠𝑡ℎ𝑜𝑢𝑑𝑒𝑛, 𝑜𝑓 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑖𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑙𝑜𝑠 𝑧𝑜𝑑𝑟𝑎 𝑑𝑒 ℎ𝑒𝑐𝑡𝑖𝑒𝑘 𝑤𝑒𝑒𝑟 𝑏𝑒𝑔𝑖𝑛𝑡?
De meeste mannen kiezen onbewust voor het laatste. Binnen een week is de vakantie eruit alsof hij nooit heeft plaatsgevonden.
Daarom heb ik de Reset Proefweek gemaakt. Zeven dagen, met een paar aanpassingen die je systeem echt raken. Geen twaalf weken commitment, geen grote belofte. Gewoon voelen of je lichaam reageert op verandering, voordat je kiest voor meer.
𝗧𝘄𝗶𝗷𝗳𝗲𝗹 𝗷𝗲 𝗼𝘃𝗲𝗿 𝗧𝗵𝗲 𝗥𝗲𝘀𝗲𝘁 𝗲𝗻 𝗱𝗲 𝘁𝘄𝗮𝗮𝗹𝗳 𝘄𝗲𝗸𝗲𝗻?
𝗕𝗲𝗴𝗶𝗻 𝗺𝗲𝘁 𝗱𝗲 𝗥𝗲𝘀𝗲𝘁 𝗣𝗿𝗼𝗲𝗳𝘄𝗲𝗲𝗸: Link in de bio. Meld je aan.
Zaterdagochtend, kwart voor acht, brocante markt bij Avignon.
Mijn vader naast me, Margo een paar kramen verderop. Vroeg genoeg dat de drukte er nog niet is. We zoeken niks specifieks, gewoon wat je tegenkomt.
Deze keer een koperen bakpan. Ik had hem niet nodig. Ik vond hem gewoon mooi, en ik hou van koken en zeker in koper.
‘s Middags aan tafel, verhalen die we allebei al kennen maar toch weer vertellen, de honden om onze voeten. Zondag hetzelfde ritme, slenterend door de straatjes van Uzès, zonder doel.
Ik merk hoe zeldzaam dat eigenlijk is. Zo’n ochtend zonder haast, met je vader, zonder dat er iets van je gevraagd wordt. De meeste mannen die ik spreek hebben die tijd allang opgegeven aan hun telefoon of aan het gevoel dat ze iets moeten.
Dit weekend was er weer wel. Dat is genoeg.
𝗝𝗼𝘂𝘄 𝗹𝗶𝗰𝗵𝗮𝗮𝗺 𝗶𝘀 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝘁𝗲𝗺𝗽𝗲𝗹. En daar is geen vijf, tien minuten per dag voor over?
Elke ochtend dezelfde smoes. Later, als het rustiger is. Dat moment kwam nooit. Wel tijd voor de laatste mail van de dag, nooit voor vijf minuten ademhaling.
Dag 2 van De Reset Proefweek gaat hierover. Geen dieet, geen protocol. Gewoon zien wat je dagelijks met je lichaam doet, en wat een paar minuten aandacht daar al in verandert.
𝗧𝘄𝗶𝗷𝗳𝗲𝗹 𝗷𝗲 𝗻𝗼𝗴 𝗼𝗳 𝘁𝘄𝗮𝗮𝗹𝗳 𝘄𝗲𝗸𝗲𝗻 𝗧𝗵𝗲 𝗥𝗲𝘀𝗲𝘁 𝗶𝗲𝘁𝘀 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗷𝗲 𝗶𝘀? Begin dan met een week. De Reset Proefweek: Link in bio.
“𝗜𝗸 𝗵𝗲𝗯 𝗴𝗲𝘄𝗼𝗼𝗻 𝗽𝗲𝗰𝗵 𝗺𝗲𝘁 𝗯𝗹𝗲𝘀𝘀𝘂𝗿𝗲𝘀 𝗱𝗲 𝗹𝗮𝗮𝘁𝘀𝘁𝗲 𝘁𝗶𝗷𝗱.”
Dat hoor ik vaak, in bijna elk eerste gesprek. Alsof het lichaam willekeurig kiest wie hij pakt.
Pech bestaat niet in een lichaam. Wat er wel bestaat is een lichaam dat al maanden signalen geeft, en een hoofd dat harder is dan het wil toegeven.
Vaker ziek. ‘s Ochtends al moe, hoe je ook slaapt.
Ik luisterde vroeger ook liever naar mijn hoofd dan naar mijn lijf. Tot mijn lijf harder ging schreeuwen.
Als je dit herkent, wil ik het er met je over hebben.
𝗣𝗹𝗮𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗥𝗲𝘀𝗲𝘁 𝗴𝗲𝘀𝗽𝗿𝗲𝗸.
Vijftien minuten, we kijken samen waar het vastloopt. Link in bio!
Laatst op een verjaardag stond ik met een man te praten over zijn plannen naar Zuid-Afrika. Een nieuw horloge dat hij zichzelf voor zijn verjaardag had gegeven.
Toen ik vroeg wat er op die planning stond voor zijn eigen lichaam, viel het stil.
Ik vraag het je ook. Wat staat er bij jou op de planning voor je eigen lichaam?
Hij wilde het wel. Hij had het gewoon nooit als optie gezien. Geld ging naar dingen die je kan laten zien. Zijn herstel niet.
Ik herken dat zelf ook. Ik deed het jarenlang.
Nu help ik mannen die precies op dat punt zitten. Overbelast, maar nog functionerend. Klaar om weer te voelen dat hun lichaam meewerkt in plaats van tegenwerkt.
𝗔𝗹𝘀 𝗷𝗲 𝗵𝗲𝘁 𝗮𝗻𝘁𝘄𝗼𝗼𝗿𝗱 𝗼𝗽 𝗱𝗶𝗲 𝘃𝗿𝗮𝗮𝗴 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝘄𝗲𝗲𝘁, 𝗶𝘀 𝗱𝗮𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝗲𝗴𝗶𝗻𝗽𝘂𝗻𝘁. De Reset Analyse laat zwart op wit zien waar jouw lichaam nu staat, en wat er als eerste moet gebeuren.
𝗣𝗹𝗮𝗻 𝗷𝗲 𝗥𝗲𝘀𝗲𝘁 𝗔𝗻𝗮𝗹𝘆𝘀𝗲: Link in bio.
𝗛𝗲𝘁 𝘄𝗲𝗿𝗸𝘁𝗲 𝗻𝗶𝗲𝘁. Zeven jaar geleden besloot ik dat het anders moest. Ik zag mannen en vaders om me heen die het opgaven. “Na je vijftigste hoort het erbij.
Je lijf gaat achteruit. Pijntjes horen erbij.” Voor mij voelde dat als een vlucht. Een excuus.
Ik wilde niet de man worden die zichzelf opgeeft. Dus stopte ik met alcohol, en dat was mijn kantelpunt. Meer energie, meer kracht, meer helderheid. Ik pakte de regie terug.
Met mijn achtergrond bij de mariniers weet ik wat discipline is. Maar ik heb ook gezien hoe mannen langzaam worden gesloopt door spanning die nooit wegging. Ze bleven maar doorgaan, harder trainen, strenger worden, en werden er alleen maar moe van.
Ik deed al die tijd genoeg, misschien wel te veel. Ik stopte alleen nooit echt. Rust nemen voelde als verliezen. Nu weet ik dat het de basis is waar alles op staat.
𝗗𝗼𝗲 𝗱𝗲 𝗛𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲𝗹 𝗥𝗲𝗮𝗹𝗶𝘁𝗲𝗶𝘁 𝗖𝗵𝗲𝗰𝗸: Link in bio!
Klik hier om uitgelicht te worden.
Plaats
Type
Telefoon
Adres
'S-Hertogenbosch