MYO

ဧဝံ မေ သုတံ။ ဧကံ သမယံ ဘဂဝါ ဗာရာဏသိယံ ဝိဟရတိ ဣသိပတနေ မိဂဒါယေ။ တတြ ခေါ ဘဂဝါ ပဉ္စဝဂ္ဂိယေ ဘိက္ခူ အာမန္တေသိ—

ဒွေ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ အန္တာ ပဗ္ဗဇိတေန န သေဝိတဗ္ဗာ။ ကတမေ ဒွေ။ ယော စာယံ ကာမေသု ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂေါ ဟီနော ဂမ္မော ပေါထုဇ္ဇနိကော အနရိယော အနတ္ထသံဟိတော၊ ယော စာယံ အတ္တကိလမထာနုယောဂေါ ဒုက္ခော အနရိယော အနတ္ထသံဟိတော။

ဧတေ ခေါ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ဥဘော အန္တေ အနုပဂမ္မ မဇ္ဈိမာ ပဋိပဒါ တထာဂတေန အဘိသမ္ဗုဒ္ဓါ စက္ခုကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သမ္ဗောဓာယ နိဗ္ဗာနာယ သံဝတ္တတိ။

ကတမာ စ သာ၊ ဘိက္ခဝေ၊ မဇ္ဈိမာ ပဋိပဒါ တထာဂတေန အဘိသမ္ဗုဒ္ဓါ စက္ခုကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သမ္ဗောဓာယ နိဗ္ဗာနာယ သံဝတ္တတိ။

အယမေဝ အရိယော အဋ္ဌင်္ဂိကော မဂ္ဂေါ၊ သေယျထိဒံ— သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ သမ္မာဝါစာ၊ သမ္မာကမ္မန္တော၊ သမ္မာအာဇီဝေါ၊ သမ္မာဝါယာမော၊ သမ္မာသတိ၊ သမ္မာသမာဓိ။

အယံ ခေါ သာ၊ ဘိက္ခဝေ၊ မဇ္ဈိမာ ပဋိပဒါ တထာဂတေန အဘိသမ္ဗုဒ္ဓါ စက္ခုကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သမ္ဗောဓာယ နိဗ္ဗာနာယ သံဝတ္တတိ။

ဣဒံ ခေါ ပန၊ ဘိက္ခဝေ၊ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ— ဇာတိပိ ဒုက္ခာ၊ ဇရာပိ ဒုက္ခာ၊ ဗျာဓိပိ ဒုက္ခော၊ မရဏမ္ပိ ဒုက္ခံ၊ အပ္ပိယေဟိ သမ္ပယောဂေါ ဒုက္ခော၊ ပိယေဟိ ဝိပ္ပယောဂေါ ဒုက္ခော၊ ယမ္ပိစ္ဆံ န လဘတိ တမ္ပိ ဒုက္ခံ၊ သင်္ခိတ္တေန ပဉ္စုပာဒါနက္ခန္ဓာ ဒုက္ခာ။

ဣဒံ ခေါ ပန၊ ဘိက္ခဝေ၊ ဒုက္ခသမုဒယံ အရိယသစ္စံ— ယာယံ တဏှာ ပေါနောဘဝိကာ နန္ဒီရာဂသဟဂတာ တတြတတြာဘိနန္ဒိနီ၊ သေယျထိဒံ— ကာမတဏှာ၊ ဘဝတဏှာ၊ ဝိဘဝတဏှာ။

ဣဒံ ခေါ ပန၊ ဘိက္ခဝေ၊ ဒုက္ခနိရောဓံ အရိယသစ္စံ— ယော တဿာယေဝ တဏှာယ အသေသဝိရာဂနိရောဓော၊ စာဂေါ၊ ပဋိနိဿဂ္ဂေါ၊ မုတ္တိ၊ အနာလယော။

ဣဒံ ခေါ ပန၊ ဘိက္ခဝေ၊ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စံ— အယမေဝ အရိယော အဋ္ဌင်္ဂိကော မဂ္ဂေါ၊ သေယျထိဒံ— သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ သမ္မာဝါစာ၊ သမ္မာကမ္မန္တော၊ သမ္မာအာဇီဝေါ၊ သမ္မာဝါယာမော၊ သမ္မာသတိ၊ သမ္မာသမာဓိ။

ဒီနောက်မှာ သစ္စလေးပါးကို သိရမည့်အရာ၊ ပယ်ရမည့်အရာ၊ မျက်မှောက်ပြုရမည့်အရာ၊ ပွားများရမည့်အရာ ဆိုပြီး တစ်ခုချင်းစီကို သုံးဆင့်၊ စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်ပါးအဖြစ် ဆက်လက်ဟောကြားထားပါတယ်။

ဣဒံ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

တံ ခေါ ပနိဒံ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ ပရိညေယျန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

တံ ခေါ ပနိဒံ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ ပရိညာတန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

ဣဒံ ဒုက္ခသမုဒယံ အရိယသစ္စန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

တံ ခေါ ပနိဒံ ဒုက္ခသမုဒယံ အရိယသစ္စံ ပဟာတဗ္ဗန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

တံ ခေါ ပနိဒံ ဒုက္ခသမုဒယံ အရိယသစ္စံ ပဟီနန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

ဣဒံ ဒုက္ခနိရောဓံ အရိယသစ္စန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

တံ ခေါ ပနိဒံ ဒုက္ခနိရောဓံ အရိယသစ္စံ သစ္ဆိကာတဗ္ဗန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

တံ ခေါ ပနိဒံ ဒုက္ခနိရောဓံ အရိယသစ္စံ သစ္ဆိကတန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

ဣဒံ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

တံ ခေါ ပနိဒံ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စံ ဘာဝေတဗ္ဗန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

တံ ခေါ ပနိဒံ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စံ ဘာဝိတန္တိ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ပုဗ္ဗေ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသု စက္ခု ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံ ဥဒပါဒိ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဥဒပါဒိ၊ အာလောကော ဥဒပါဒိ။

ယာဝကီဝဉ္စ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ဣမေသု စတူသု အရိယသစ္စေသု ဧဝံ တိပရိဝဋ္ဋံ ဒွါဒသာကာရံ ယထာဘူတံ ဉာဏဒဿနံ န သုဝိသုဒ္ဓံ အဟောသိ၊ နေဝ တာဝါဟံ၊ ဘိက္ခဝေ၊ သဒေဝကေ လောကေ သမာရကေ သဗြဟ္မကေ သဿမဏဗြာဟ္မဏိယာ ပဇာယ သဒေဝမနုဿာယ အနုတ္တရံ သမ္မာသမ္ဗောဓိံ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ ပစ္စညာသိံ။

ယတော စ ခေါ မေ၊ ဘိက္ခဝေ၊ ဣမေသု စတူသု အရိယသစ္စေသု ဧဝံ တိပရိဝဋ္ဋံ ဒွါဒသာကာရံ ယထာဘူတံ ဉာဏဒဿနံ သုဝိသုဒ္ဓံ အဟောသိ၊ အထာဟံ၊ ဘိက္ခဝေ၊ သဒေဝကေ လောကေ သမာရကေ သဗြဟ္မကေ သဿမဏဗြာဟ္မဏိယာ ပဇာယ သဒေဝမနုဿာယ အနုတ္တရံ သမ္မာသမ္ဗောဓိံ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ ပစ္စညာသိံ။

ဉာဏဉ္စ ပန မေ ဒဿနံ ဥဒပါဒိ— “အကုပါ မေ ဝိမုတ္တိ၊ အယမန္တိမာ ဇာတိ၊ နတ္ထိဒါနိ ပုနဗ္ဘဝေါ” တိ။

ဣဒမဝေါစ ဘဂဝါ။ အတ္တမနာ ပဉ္စဝဂ္ဂိယာ ဘိက္ခူ ဘဂဝတော ဘာသိတံ အဘိနန္ဒုံ။

ဣမသ္မိဉ္စ ပန ဝေယျာကရဏသ္မိံ ဘညမာနေ အာယသ္မတော ကောဏ္ဍညဿ ဝိရဇံ ဝီတမလံ ဓမ္မစက္ခု ဥဒပါဒိ—

“ယံ ကိဉ္စိ သမုဒယဓမ္မံ၊ သဗ္ဗံ တံ နိရောဓဓမ္မံ” တိ။

ပဝတ္တိတေ စ ဘဂဝတာ ဓမ္မစက္ကေ ဘုမ္မာ ဒေဝါ သဒ္ဒမနုဿာဝေသုံ—

“ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတနေ မိဂဒါယေ အနုတ္တရံ ဓမ္မစက္ကံ ပဝတ္တိတံ အပ္ပဋိဝတ္တိယံ သမဏေန ဝါ ဗြာဟ္မဏေန ဝါ ဒေဝေန ဝါ မာရေန ဝါ ဗြဟ္မုနာ ဝါ ကေနစိ ဝါ လောကသ္မိန်” တိ။

ဘုမ္မာနံ ဒေဝါနံ သဒ္ဒံ သုတ္ဝါ စာတုမဟာရာဇိကာ ဒေဝါ သဒ္ဒမနုဿာဝေသုံ—

“ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတနေ မိဂဒါယေ အနုတ္တရံ ဓမ္မစက္ကံ ပဝတ္တိတံ အပ္ပဋိဝတ္တိယံ သမဏေန ဝါ ဗြာဟ္မဏေန ဝါ ဒေဝေန ဝါ မာရေန ဝါ ဗြဟ္မုနာ ဝါ ကေနစိ ဝါ လောကသ္မိန်” တိ။

စာတိမဟာရာဇိကာနံ ဒေဝါနံ သဒ္ဒံ သုတ္ဝါ တာဝတိံသာ ဒေဝါ သဒ္ဒမနုဿာဝေသုံ။
တာဝတိံသာနံ ဒေဝါနံ သဒ္ဒံ သုတ္ဝါ ယာမာ ဒေဝါ သဒ္ဒမနုဿာဝေသုံ။
ယာမာနံ ဒေဝါနံ သဒ္ဒံ သုတ္ဝါ တုသိတာ ဒေဝါ သဒ္ဒမနုဿာဝေသုံ။
တုသိတာနံ ဒေဝါနံ သဒ္ဒံ သုတ္ဝါ နိမ္မာနရတီ ဒေဝါ သဒ္ဒမနုဿာဝေသုံ။
နိမ္မာနရတီနံ ဒေဝါနံ သဒ္ဒံ သုတ္ဝါ ပရနိမ္မိတဝသဝတ္တီ ဒေဝါ သဒ္ဒမနုဿာဝေသုံ။
ပရနိမ္မိတဝသဝတ္တီနံ ဒေဝါနံ သဒ္ဒံ သုတ္ဝါ ဗြဟ္မကာယိကာ ဒေဝါ သဒ္ဒမနုဿာဝေသုံ။

“ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတနေ မိဂဒါယေ အနုတ္တရံ ဓမ္မစက္ကံ ပဝတ္တိတံ အပ္ပဋိဝတ္တိယံ သမဏေန ဝါ ဗြာဟ္မဏေန ဝါ ဒေဝေန ဝါ မာရေန ဝါ ဗြဟ္မုနာ ဝါ ကေနစိ ဝါ လောကသ္မိန်” တိ။

ဣတိဟ တေန ခဏေန၊ တေန မုဟုတ္တေန၊ ယာဝ ဗြဟ္မလောကာ သဒ္ဒေါ အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆိ။ အယဉ္စ ဒသသဟဿီ လောကဓာတု သင်္ကမ္ပိ သမ္ပကမ္ပိ သမ္ပဝေဓိ၊ အပ္ပမာဏော စ ဩဠာရော ဩဘာသော လောကေ ပါတုရဟောသိ အတိက္ကမ္မေဝ ဒေဝါနံ ဒေဝါနုဘာဝံ။

အထ ခေါ ဘဂဝါ ဥဒါနံ ဥဒါနေသိ—

“အညာသိ ဝတ ဘော ကောဏ္ဍညော၊ အညာသိ ဝတ ဘော ကောဏ္ဍညော” တိ။

ဣတိ ဟိဒံ အာယသ္မတော ကောဏ္ဍညဿ “အညာကောဏ္ဍညော” တွေဝ နာမံ အဟောသီတိ။

ဓမ္မစက္ကပဝတ္တနသုတ္တံ နိဋ္ဌိတံ။

“လူ ၉၀% မသိသေးတဲ့ အံ့ဩစရာ ၃ ချက်!”

🎙️ Voiceover (၄၅ စက္ကန့်)

“ခဏရပ်! ဒီအချက် ၃ ချက်ကို သိပြီးပြီလား?”

(၁) ရေဘဝဲ (Octopus) မှာ နှလုံး ၃ လုံး ရှိပါတယ်။

(၂) ပျားတွေက သူတို့အချင်းချင်း အကနဲ့ လမ်းညွှန်ဆက်သွယ် ကြပါတယ်။

(၃) ငှက်ကုလားအုတ် (Ostrich) ရဲ့ မျက်လုံးဟာ ဦးနှောက်ထက်တောင် ပိုကြီး ပါတယ်။

“ဘယ်အချက်က သင့်ကို အံ့ဩစေဆုံးလဲ? Comment မှာ ရေးခဲ့ပါ။ ဒီလို ဗဟုသုတတွေ နေ့တိုင်း သိချင်ရင် Follow လုပ်ထားဖို့ မမေ့နဲ့!”

ဒီနေ့ရဲ့ အံ့ဩစရာ ဗဟုသုတ ၃ ချက်။ ဘယ်အချက်ကို အရင်က မသိခဲ့လဲ? 🤔👇

#ဗဟုသုတ

💔 မင်းမဖတ်ရတဲ့ စာ

နောက်ဆုံးအပိုင်း (၁၀)

ငါးနှစ် ကြာသွားတယ်။

ကျွန်တော် အိမ်ထောင်မပြုခဲ့ဘူး။

နှစ်တိုင်း မိုးရွာတဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာ…

Bus Stop ကို ပန်းဖြူလေးတစ်စည်း ယူသွားတတ်တယ်။

တစ်နှစ်မှာ…

မိုးရေထဲက ကလေးမလေးတစ်ယောက် ပြေးလာပြီး…

“ဦးဦး… ထီးလေး အတူမိုးခိုလို့ရမလား…”

လို့ မေးလိုက်တယ်။

အဲဒီစကားက…

သဇင်ကို ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့တဲ့နေ့က စကားနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း…

ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်တယ်။

“ရတာပေါ့…”

ကလေးမလေးက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်…

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးဦး… မေမေက အမြဲပြောတယ်…”

“လူကောင်းတွေက မိုးရွာတဲ့နေ့မှာ အမြဲတွေ့ရတတ်တယ်” တဲ့…

ကျွန်တော် အံ့ဩသွားတယ်။

“မေမေနာမည် ဘာလဲ သမီး…”

ကလေးမလေးက ကောင်းကင်ကို လက်ညှိုးထိုးရင်း…

“သဇင်…”

လို့ ပြုံးပြောလိုက်တယ်။

ကျွန်တော်လည်း မိုးကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်…

“ငါ ကတိတည်ပါတယ်… ဘဝကို ရှေ့ဆက်နေပါတယ်… ဒါပေမယ့် မင်းကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး…”

မိုးစက်တွေ တဖြည်းဖြည်း ကျလာတယ်…

အဲဒီမိုးစက်တွေကြားမှာ…

သဇင်ရဲ့ အပြုံးလေးကို မြင်လိုက်ရသလို ခံစားမိခဲ့တယ်။

ပြီးပါပြီ။

“တကယ်ချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့သူတွေက ဝေးသွားနိုင်ပေမယ့်… နှလုံးသားထဲကတော့ ဘယ်တော့မှ ထွက်မသွားကြပါဘူး…”

💔 မင်းမဖတ်ရတဲ့ စာ

အပိုင်း (၉)

ကျွန်တော် သဇင်ပေးခဲ့တဲ့ စာအုပ်လေးကို ဖွင့်လိုက်တယ်။

နောက်ဆုံးစာမျက်နှာမှာ…

စာရွက်သေးသေးလေးတစ်ရွက် ကပ်ထားတယ်။

“ကိုကို…

ကျွန်မ မရှိတော့ရင်…

နှစ်တိုင်း မိုးရွာတဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာ…

ကျွန်မတို့ စတွေ့ခဲ့တဲ့ Bus Stop ကို တစ်ခေါက်လောက် သွားပေးနော်…

အဲဒီနေရာမှာ…

ကျွန်မရဲ့ နောက်ဆုံးလက်ဆောင်ကို ကိုကို တွေ့လိမ့်မယ်…”

နောက်နှစ်…

မိုးရာသီရဲ့ ပထမဆုံးနေ့…

ကျွန်တော် Bus Stop ကို သွားခဲ့တယ်။

ထိုင်ခုံအောက်မှာ…

သံဘူးလေးတစ်ဘူးကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့…

ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် အတူရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေ…

ရုပ်ရှင်လက်မှတ်လေး…

ပန်းခြောက်လေး…

ပြီးတော့…

လက်စွပ်နှစ်ကွင်း…

အောက်မှာ စာတစ်ကြောင်း…

“လက်မထပ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့်… ကျွန်မနှလုံးသားထဲမှာ ကိုကိုက ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းပါ…”

ကျွန်တော့်မျက်ရည်တွေ ထိန်းမရတော့ဘူး…

(နောက်ဆုံးအပိုင်း ဆက်ရန်…)

💔 မင်းမဖတ်ရတဲ့ စာ

အပိုင်း (၈)

သဇင်ရဲ့ အသုဘပြီးတဲ့နေ့…

ကျွန်တော် ဗီရိုထဲမှာ သိမ်းထားတဲ့ စာအိတ်ဖြူလေးကို ထုတ်လိုက်တယ်။

လက်တွေ တုန်နေတယ်။

စာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ဖတ်လိုက်တော့…

“ကိုကို…

ဒီစာကို ဖတ်နေပြီဆိုရင် ကျွန်မ အနားမှာ မရှိတော့ဘူးပေါ့…

ကျွန်မကို မမုန်းပါနဲ့နော်။

ကျွန်မ ကိုကို့ကို အရမ်းချစ်တယ်။

ဒါပေမယ့် ကျွန်မကြောင့် ကိုကို့ဘဝ မပျက်စီးစေချင်ဘူး။

တစ်ခုတော့ ကတိပေးပါ…

ကိုကို ဘဝကို ရှေ့ဆက်ပါ။

ကျွန်မအတွက် မငိုပါနဲ့…

ကျွန်မကတော့ ကိုကို့ကို ချစ်တဲ့စိတ်နဲ့ပဲ… ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ စောင့်ကြည့်နေမယ်…”

စာရွက်ပေါ်ကို ကျွန်တော့်မျက်ရည်တွေ တစ်စက်ပြီးတစ်စက် ကျလာတယ်။

အဲဒီအချိန်…

စာအိတ်အောက်မှာ ဓာတ်ပုံလေးတစ်ပုံ ပြုတ်ကျလာတယ်။

အဲဒီဓာတ်ပုံရဲ့ နောက်ကျောမှာ…

“နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို မမေ့နဲ့…”

လို့ ရေးထားတယ်…

(အပိုင်း ၉ ဆက်ရန်…)

💔 မင်းမဖတ်ရတဲ့ စာ

အပိုင်း (၇)

ဆေးရုံတစ်ခန်းလုံး အရေးပေါ်အသံတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

“လူနာကို CPR စပါ…”

ဆရာဝန်တွေ အပြေးအလွှား ကုသနေကြတယ်။

ကျွန်တော်ကတော့ အခန်းအပြင်မှာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ထားရင်း…

“တစ်ခါလောက်ပဲ… သူ့ကို ပြန်ပေးပါ…”

လို့ ဆုတောင်းနေမိတယ်။

နာရီဝက်လောက် ကြာပြီးနောက်…

ဆရာဝန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာတယ်။

“စိတ်မကောင်းပါဘူး…”

အဲဒီစကားတစ်ခွန်းနဲ့ပဲ…

ကျွန်တော့်ကမ္ဘာကြီး တစ်စစီ ပြိုကျသွားခဲ့တယ်။

သဇင်ရဲ့ လက်ထဲမှာတော့…

ကျွန်တော့်အတွက် ဝယ်ထားတဲ့ လက်ပတ်နာရီလေးတစ်လုံးကို တင်းတင်းလေး ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ…

(အပိုင်း ၈ ဆက်ရန်…)