GoalZone Sports

နှစ်နှစ်လောက် ဝေးကွာနေခဲ့တဲ့ ဥရောပရဲ့ အကြီးဆုံးစင်မြင့်ဆီ ယူနိုက်တက် ပြန်ရောက်လာပြီ။ ဒါပေမယ့် မဲခွဲမှုထွက်လာတဲ့အခါတော့ ပြန်လာတာနဲ့ လမ်းက လွယ်သွားတာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။ ယူနိုက်တက်ဟာ အိမ်ကွင်းမှာ ဘိုင်ယန်မြူးနစ်၊ ရိုးမား၊ လိုက်ပ်ဇစ်နဲ့ ဆာဘားတို့ကို လက်ခံကစားရမယ်။ အဝေးကွင်းမှာတော့ အက်သလက်တီကိုမက်ဒရစ်၊ စပို့တင်းလစ္စဘွန်း၊ ဗီလာရီးယဲလ်နဲ့ ကိုမိုတို့ဆီ သွားရမယ်။

ဒီစာရင်းထဲမှာ ပထမဆုံး မျက်စိကျစရာက ဘိုင်ယန်မြူးနစ်ပဲ။ အိမ်ကွင်းမှာ ဘိုင်ယန်ကို လက်ခံရတာက အခက်အခဲတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် ယူနိုက်တက်အတွက်တော့ ကိုယ့်အိမ်မှာ ကစားရတာက အားသာချက်ကြီးတစ်ခုရှိတယ်။ ၁၉၉၉ ချန်ပီယံလိဂ်ဖိုင်နယ်က ဘိုင်ယန်နဲ့ ယူနိုက်တက်ရဲ့ သမိုင်းဝင်ဇာတ်လမ်းကို ပြန်သတိရစေမယ့်ပွဲလည်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ရိုးမားနဲ့ လိုက်ပ်ဇစ်ကလည်း လွယ်လွယ်နဲ့ အမှတ်ပေးမယ့်အသင်းတွေ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် အိမ်ကွင်း ၄ ပွဲထဲမှာ ဒီသုံးပွဲကို ယူနိုက်တက်က ရလဒ်ကောင်းကောင်း ထုတ်နိုင်ရင် League Phase အဆင့်မှာ အခြေအနေတော်တော်လေး ကောင်းသွားနိုင်တယ်။

အဝေးကွင်းပိုင်းကတော့ ပိုပြီး စမ်းသပ်ခံရမယ့်နေရာ။ အက်သလက်တီကိုမက်ဒရစ်ဆိုတာက ချန်ပီယံလိဂ်အတွေ့အကြုံနဲ့ ပွဲကြမ်းကြမ်းကစားနိုင်တဲ့အသင်း။ စပို့တင်းလစ္စဘွန်းကလည်း ကိုယ့်အိမ်ကွင်းမှာ Tempo မြန်မြန်နဲ့ Pressing ပြင်းပြင်းကစားနိုင်တယ်။ ဗီလာရီးယဲလ်ကလည်း လာလီဂါရဲ့ Tactical အသင်းတစ်သင်းဖြစ်ပြီး ကိုမိုကတော့ နာမည်ကြီးအသင်းတွေလို အတွေ့အကြုံမရှိပေမယ့် အဝေးကွင်းဆိုတာ ဘယ်တော့မှ လျှော့တွက်လို့မရတဲ့နေရာပဲ။ အထူးသဖြင့် ယူနိုက်တက်အနေနဲ့ Away Game တွေမှာ Defensive Transition ကို ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း ထိန်းနိုင်မလဲဆိုတာ အရေးကြီးလာမယ်။

အရင်က ယူနိုက်တက်ရဲ့ ချန်ပီယံလိဂ်မှာ အဓိကအားသာချက်က အတွေ့အကြုံနဲ့ Big Game Mentality ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဖာဂူဆန်ခေတ်က ဘာစီလိုနာ၊ ရီးရဲလ်၊ ဘိုင်ယန်လို အသင်းကြီးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတိုင်း ပွဲကြီးတွေမှာ တစ်ချက်ထိုးဖောက်ပြီး ရလဒ်ယူနိုင်တဲ့ DNA ရှိခဲ့တယ်။ အခု မိုက်ကယ်ကာရစ်ရဲ့ ယူနိုက်တက်ကတော့ အဲဒီအမွေအနှစ်ကို ပြန်ယူရုံနဲ့ မလုံလောက်တော့ဘူး။ High Pressing၊ Build-up နဲ့ Defensive Transition သုံးပိုင်းစလုံးကို တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲ တည်ငြိမ်အောင်လုပ်နိုင်မှ ဥရောပအဆင့်မှာ တကယ်ပြန်ရပ်တည်နိုင်မှာ။

ဒီမဲခွဲမှုကို အဆင့်သတ်မှတ်ရရင် ယူနိုက်တက်အတွက် မလွယ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်လည်း မကြမ်းဘူး။ အိမ်ကွင်းမှာ အမှတ်တွေကို အများဆုံးစုဆောင်းပြီး အဝေးကွင်းမှာ မလိုအပ်တဲ့အမှားတွေ မလုပ်နိုင်ရင် Top 8 ကိုတောင် မျှော်လင့်လို့ရတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ချန်ပီယံလိဂ်ဆိုတာ နာမည်ကြီးအသင်းတွေကို မဲခွဲရုံနဲ့ အနိုင်ရတာမဟုတ်ဘူး။ အခွင့်အရေးရတဲ့ညမှာ ဘယ်အသင်းက ကိုယ့်ရဲ့အကောင်းဆုံးပုံစံကို ထုတ်ပြနိုင်လဲဆိုတာပဲ အဆုံးအဖြတ်ပေးသွားမှာပါ။

Photo Credit

Goal Zone

ဇာက့်ဇီရဲ့ အနာဂတ်က အိုးလ်ထရက်ဖို့ဒ်နဲ့ တဖြည်းဖြည်း ဝေးလာနေချိန်မှာ ယူနိုက်တက်ရဲ့ တိုက်စစ်နေရာအတွက် နောက်ထပ်နာမည်တစ်ခုက ပိုပြီးကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ထွက်ပေါ်လာတယ်။ အဲဒီနာမည်ကတော့ ခရစ္စတယ်ပဲလေ့စ်ရဲ့ တိုက်စစ်မှူး ဖိလစ် မာတီတာပါ။

ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါ ယူနိုက်တက်အနေနဲ့ ကစားသမားကို သဘောကျရုံနဲ့ မပြီးတော့ဘူး။ ဘင်ဂျေကော့ဘ်စ်ရဲ့ အဆိုအရ မာတီတာကို ခေါ်ယူဖို့က ခက်ခဲတဲ့ အပြောင်းအရွှေ့တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဓိကပြဿနာကတော့ ပဲလေ့စ်ဘက်က သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပြောင်းရွှေ့ကြေးပါ။

အက်စတွန်ဗီလာက မာတီတာအတွက် ပေါင်သန်း ၂၀ ကနေ ၂၅ သန်းကြား ကမ်းလှမ်းခဲ့ပေမယ့် ပဲလေ့စ်ဘက်ကတော့ အဲဒီပမာဏကို လက်ခံဖို့ အဆင်သင့်မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းပါတယ်။ ယူနိုက်တက်သာ မာတီတာကို တကယ်လိုချင်ရင် ပေါင်သန်း ၂၀၊ ၂၅ သန်းလောက်နဲ့ အလုပ်ဖြစ်ဖို့ မလွယ်ဘူး။

မာတီတာကလည်း ပရီးမီးယားလိဂ်ကို အကျွမ်းတဝင်ရှိပြီးသား နံပါတ် ၉ တစ်ယောက်။ Physicality ကောင်းတယ်၊ ခံစစ်ကစားသမားတွေနဲ့ ကိုယ်ကာယအသုံးပြုပြီး ဘောလုံးထိန်းနိုင်တယ်၊ ဂိုးဧရိယာထဲမှာ အဆုံးသတ်နိုင်တယ်။ အထူးသဖြင့် မိုက်ကယ်ကာရစ်ရဲ့ တိုက်စစ်ပုံစံမှာ အရှေ့ဆုံးကနေ Defender တွေကို ဖိအားပေးပြီး တိုက်စစ်လမ်းကြောင်းတွေ ဖွင့်ပေးနိုင်တဲ့ နံပါတ် ၉ မျိုးက တန်ဖိုးရှိလာနိုင်တယ်။

ယူနိုက်တက်က အရင်ကလည်း ဈေးကြီးတဲ့ တိုက်စစ်မှူးတွေကို ခေါ်ယူခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုက အရင်လို ကစားသမားနာမည်ကြီးတာတစ်ခုတည်းနဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့မရတော့ဘူး။ ဇာက့်ဇီထွက်သွားရင် အစားထိုးမယ့်သူဟာ မိုက်ကယ်ကာရစ်ရဲ့ Football System ထဲမှာ တကယ်အသုံးဝင်မယ့်သူ ဖြစ်ရမယ်။

မာတီတာက အဲဒီနေရာကို ဖြည့်ပေးနိုင်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ယူနိုက်တက်က ပဲလေ့စ်တောင်းတဲ့ ပြောင်းရွှေ့ကြေးကို မပေးချင်ဘဲ နောက်ထပ်ရွေးချယ်စရာတစ်ခုဆီ လှည့်သွားမလား။ ဇာက့်ဇီရဲ့ ဇာတ်လမ်းပြီးသွားရင် ယူနိုက်တက်ရဲ့ နံပါတ် ၉ ဇာတ်လမ်းကတော့ အခုမှ စတော့မယ်ထင်ပါတယ်။

Photo Credit

Goal Zone

မန်ချက်စတာယူနိုက်တက်ရဲ့ အပြောင်းအရွှေ့ဈေးကွက်ကတော့ တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီးစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလာပြီ။ ဘရိုက်တန်ရဲ့ ဖာဒီ ကာဒီအိုဂလူကို ပေါင်သန်း ၄၀ ဝန်းကျင်နဲ့ ခေါ်ယူဖို့ ယူနိုက်တက်ဘက်က အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီး ကစားသမားနဲ့ Personal Terms လည်း သဘောတူညီထားပြီလို့ သတင်းတွေထွက်လာတယ်။

အသက် ၂၆ နှစ်ရှိပြီဖြစ်တဲ့ ဖာဒီဟာ ဘယ်နောက်ခံလူတစ်ယောက်တည်းလို့ ပြောရင် မပြည့်စုံဘူး။ ဘောလုံးကို သယ်ဆောင်ပြီး တိုက်စစ်အထိ လိုက်ပါကစားနိုင်သလို Wing-back ပုံစံနဲ့လည်း အသုံးချလို့ရတဲ့ ကစားသမားမျိုး။ ယူနိုက်တက်က လက်ရှိလိုအပ်နေတဲ့ ဘေးတန်းကစားကွက်အတွက်တော့ ဒီလို Profile မျိုးက တော်တော်လေး အရေးကြီးတယ်။

အထူးသဖြင့် Ruben Amorim ရဲ့ System ကို ဆက်ပြီးတည်ဆောက်မယ်ဆိုရင် ဖာဒီလို Full-back တစ်ယောက်က Build-up အဆင့်မှာ အကျိုးရှိနိုင်တယ်။ ဘေးစည်းနားမှာပဲ ကပ်ကစားရုံမဟုတ်ဘဲ အတွင်းဘက်ကို ဝင်ကစားနိုင်တဲ့ Inverted Role မျိုးပါ လုပ်နိုင်တာကြောင့် ယူနိုက်တက်ရဲ့ ဘောလုံးပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ Transition နှစ်ခုစလုံးမှာ အသုံးဝင်လာနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီအပြောင်းအရွှေ့က တကယ်ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ယူနိုက်တက်အနေနဲ့ ဘရိုက်တန်ဆီ ပေါင်သန်း ၄၀ ပေးရုံနဲ့ ပြီးသွားမှာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဖာဒီဟာ ဘရိုက်တန်ကို မရောက်ခင် ဖီနာဘာချီကနေ ထွက်လာခဲ့တာမို့ Sell-on Clause ပါဝင်နေပြီး ပြောင်းရွှေ့ကြေးရဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်တဲ့ ပေါင် ၄ သန်းကို ဖီနာဘာချီဘက်က ရရှိမယ်လို့ သိရတယ်။

ဘလီဘာနောက်မှာ ဖာဒီ ကာဒီအိုဂလူကိုပါ ချိတ်လာတာကြည့်ရင် ယူနိုက်တက်က ဘရိုက်တန်ထဲက အရည်အသွေးရှိတဲ့ ကစားသမားတွေကို တော်တော်လေး သဘောကျနေတဲ့ပုံပါပဲ။ တကယ်လို့ ဒီတူရကီသားသာ အိုးထရက်ဖို့ဒ်ကို ရောက်လာခဲ့ရင် ယူနိုက်တက်ရဲ့ ဘေးတန်းကစားပုံက အရင်ကထက် ပိုပြီး Dynamic ဖြစ်လာနိုင်တယ်။

အပြောင်းအရွှေ့ဈေးကွက်မှာ ကစားသမားတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ထက် ကိုယ့်အသင်းရဲ့ System နဲ့ ကိုက်ညီမကိုက်ညီက ပိုအရေးကြီးတယ်။ ဖာဒီကတော့ ယူနိုက်တက်ရဲ့ လက်ရှိလိုအပ်ချက်နဲ့ ကြည့်ရင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ Piece တစ်ခု ဖြစ်လာနေပါပြီ။

Photo Credit

Goal Zone

မန်ချက်စတာယူနိုက်တက်ဟာ ကွင်းလယ်ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ဒီနွေရာသီမှာ ပိုက်ဆံကို တော်တော်လေး သုံးလိုက်ပြီ။ အန်ဒရီ ဆန်းတို့စ်၊ ယူရီ တီလီမန်စ်နဲ့ အခု နောက်ဆုံး ကားလို့စ် ဘာလီဘာ။ ကွင်းလယ်သုံးယောက်အတွက် စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ်က £148m ဝန်းကျင်ရှိနေပြီး Add-ons တွေပါ ထည့်တွက်ရင် £150m ကျော်သွားနိုင်တယ်။

ဒီနေရာမှာ စိတ်ဝင်စားစရာက ယူနိုက်တက်က ကွင်းလယ်တစ်နေရာတည်းကို ကစားသမားသုံးယောက်နဲ့ အလျင်အမြန် ဖြည့်လိုက်တာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့လိုချင်တာက Midfield Structure တစ်ခုလုံးကို ပြန်တည်ဆောက်တာ။ ကာဆီမီရို ထွက်သွားပြီ၊ မန်နူရယ် အူဂါတေးကလည်း ဒဏ်ရာပြဿနာရှိနေတဲ့အချိန်မှာ ဘာလီဘာက Physicality နဲ့ Ball-winning ကို ပေးနိုင်မယ့်သူ၊ ဆန်းတို့စ်က Progressive Passing နဲ့ ကွင်းလယ်ကနေ တိုက်စစ်ကို ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်မယ့်သူ၊ တီလီမန်စ်ကတော့ Ball Progression နဲ့ Tempo Control ဘက်မှာ အသုံးဝင်မယ့်သူဖြစ်တယ်။

အရင်က ယူနိုက်တက်ရဲ့ ကွင်းလယ်ဆိုတာ ပေါလ် စခိုးလ်စ်၊ မိုက်ကယ် ကာရစ်၊ ဒါရင်း ဖလက်ချာ၊ နောက်ပိုင်းမှာ မိုက်ကယ် ကာရစ်နဲ့အတူ ကွင်းလယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ခေတ်တွေရှိခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ အသင်းရဲ့ Midfield Balance က တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ပြဿနာဖြစ်လာခဲ့တာ။ အခု ကာရစ်ကိုယ်တိုင် နည်းပြဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ သူ့ရှေ့ကခေတ်တွေရဲ့ ပြဿနာကို £150m ဝန်းကျင်သုံးပြီး ပြန်ပြင်နေရတာက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်။

ဒါပေမယ့် ပိုက်ဆံသုံးလိုက်တာနဲ့ ပြဿနာပြေလည်သွားပြီလို့တော့ ပြောလို့မရသေးဘူး။ Hull City ကို ၂-၀ နဲ့ ရှုံးခဲ့တဲ့ပွဲမှာ တီလီမန်စ်နဲ့ ဆန်းတို့စ်တို့ရဲ့ Midfield Performance က မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဘာလီဘာကလည်း Pre-season မှာ ရခဲ့တဲ့ ခြေကျင်းဝတ်ဒဏ်ရာကနေ ပြန်လာနေတာမို့ သူ့ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ချက်ချင်းမျှော်လင့်လို့မရသေးဘူး။

တကယ်တော့ ယူနိုက်တက်အတွက် ဒီ £150m ဆိုတာ ကစားသမားသုံးယောက်ဝယ်လိုက်တာထက် ပိုပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တဲ့ Midfield Identity ကို ပြန်ရှာဖို့ ထိုးလိုက်တဲ့ ပိုက်ဆံဖြစ်တယ်။ ဘာလီဘာရဲ့ Ball-winning၊ ဆန်းတို့စ်ရဲ့ Progressive Passing၊ တီလီမန်စ်ရဲ့ Technical Quality တွေ တစ်သင်းတည်းမှာ အလုပ်ဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ ယူနိုက်တက်ရဲ့ ကွင်းလယ်ဟာ အရင်လို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်လို့ရတဲ့ နေရာတစ်ခု မဖြစ်တော့နိုင်ဘူး။

ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ အဖြေပေးရမှာက ကစားသမားတွေ မဟုတ်ဘူး။ ကာရစ်ပဲ။ £150m ဝန်းကျင်သုံးထားတဲ့ ဒီ Midfield Project ကို သူ့ရဲ့ Tactical System ထဲမှာ ဘယ်လိုအသက်သွင်းမလဲဆိုတာက အဓိကပါ။ ပိုက်ဆံက အခွင့်အရေးကို ဝယ်ပေးနိုင်တယ်။ အောင်မြင်မှုကိုတော့ မဝယ်ပေးနိုင်ဘူး။ ဒီသုံးယောက် တကယ်အလုပ်ဖြစ်လာတဲ့နေ့မှ ယူနိုက်တက်ရဲ့ ပေါင်သန်း ၁၅၀ ဇာတ်လမ်းက တန်ဖိုးရှိ၊ မရှိ အဖြေပေါ်လာမှာပါ။

Photo Credit

Goal Zone

ဘရူနိုတောင် မျှော်လင့်ချက်ထားတဲ့ ကွင်းလယ် ကစားသမားသစ် ဘာလီဘာအတွက် ပရိသတ်တွေလည်း သူ့လိုပဲမျှော်လင့်နေကြတယ် ။ ယူနိုက်တက်ပရိသတ်တွေအတွက် ကားလို့စ် ဘာလီဘာဆိုတာ နာမည်အသစ်တစ်ခုထက် ပိုပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီကစားသမားရဲ့ အားသာချက်တွေက ယူနိုက်တက်ကွင်းလယ်မှာ လိုအပ်နေခဲ့တဲ့ အရာတွေနဲ့ တော်တော်လေးကို တိုက်ဆိုင်နေလို့ပါ။

ဘာလီဘာက ကွင်းလယ်မှာ Physicality အားကောင်းသလို စွမ်းအင်အပြည့်နဲ့ ကစားနိုင်တယ်။ အထူးသဖြင့် ကိုယ်တိုင်ဘောလုံးသယ်ယူပြီး ရှေ့ကို တိုက်ရိုက်ရွှေ့ပေးနိုင်တဲ့စွမ်းရည်က သူ့ရဲ့ ထင်ရှားတဲ့အချက်တစ်ခုပါ။ ဒီလိုကစားသမားမျိုးရှိလာရင် ခံစစ်ကနေ တိုက်စစ်ပြောင်းတဲ့ Transition အချိန်မှာ ယူနိုက်တက်ရဲ့ ကစားပုံက ပိုပြီး အရှိန်ရလာနိုင်တယ်။

ပြီးတော့ ဘရူနို ဖာနန်ဒက်စ်ရဲ့ စကားကို နားထောင်ရင် ဒီခေါ်ယူမှုအပေါ် အသင်းအတွင်းမှာ ဘယ်လောက်အထိ မျှော်လင့်ထားလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့ရတယ်။ ယူနိုက်တက်က ဘာလီဘာကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်ကတည်းက စောင့်ကြည့်ခဲ့တာဆိုတော့ ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ပြီး ခေါ်လာတဲ့ ကစားသမားတော့ မဟုတ်ဘူး။ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် သူ့မှာရှိတဲ့ အလားအလာကို အသင်းက အချိန်ကြာကြာ လေ့လာထားခဲ့တာပါ။

အခုက ဘာလီဘာအတွက်လည်း စမ်းသပ်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ်။ ပရီးမီးယားလိဂ်ရဲ့ ဖိအားတွေကြားမှာ သူ့ရဲ့ အားအင်၊ ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ အားသာချက်နဲ့ ဘောလုံးသယ်ယူနိုင်စွမ်းတွေကို ဘယ်လောက်အထိ အသုံးချနိုင်မလဲဆိုတာက အဓိကပါ။ ဒါပေမယ့် ဘရူနိုလို အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကတောင် ပရိသတ်တွေ သူ့ကို သဘောကျကြမယ်လို့ ယုံကြည်နေပြီဆိုရင်တော့ ဒီကောင်လေးရဲ့ Old Trafford ဇာတ်လမ်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့ တကယ်တန်နေပြီ။

Photo Credit

Goal Zone

၁၆ နှစ်ကြာမှ ပြန်ရောက်လာတဲ့ ယူနိုက်တက်ရဲ့ PFA ဆုကို အခုတော့ပြန်ရခဲ့ပါပြီ ။ တစ်ချိန်က ရူနီရယူထားခဲ့ဖူးတဲ့ဆုကို ယူနိုက်တက်အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က ၁၆ နှစ်နီးပါးကြာပြီးမှ ပြန်ယူလာနိုင်ခဲ့ပြီ။ ဒီတစ်ခါ အဲ့ဒီနာမည်ကတော့ ဘရူနို ဖာနန်ဒက်စ်ပါ။ ၂၀၂၆ ပရီးမီးယားလိဂ် တစ်နှစ်တာအကောင်းဆုံးကစားသမားဆုကို ဘရူနို ရရှိသွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီဆုက ဘရူနိုရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အောင်မြင်မှုလို့ပဲ ပြောရင် မပြည့်စုံဘူး။ ယူနိုက်တက်အတွက်လည်း ရူနီနောက်ပိုင်း PFA တစ်နှစ်တာအကောင်းဆုံးဆုကို ကိုယ့်ကစားသမားတစ်ယောက်က ပြန်လည်ရယူပေးနိုင်တာဖြစ်တယ်။ အထူးသဖြင့် အသင်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူနေတဲ့ ဘရူနိုအတွက် ဒီအသိအမှတ်ပြုမှုက ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိတယ်။

ဘရူနိုရဲ့ အထူးခြားဆုံးအချက်က အသင်းကောင်းနေတဲ့အချိန်မှာပဲ ပေါ်လာတဲ့ ကစားသမားမျိုးမဟုတ်တာပါ။ ယူနိုက်တက်ရဲ့ တိုက်စစ်ကို ဦးဆောင်ရင်း အခွင့်အရေးတွေဖန်တီးပေးတယ်၊ ဘောလုံးလမ်းကြောင်းတွေကို ပုံဖော်ပေးတယ်၊ အသင်းအတွက် အရေးကြီးတဲ့အချိန်တိုင်း ကိုယ်တိုင်တာဝန်ယူဖို့လည်း မတွန့်ဆုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအတွက်ပဲ အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက ပိုမြင့်လာတာ။

ရူနီပြီးနောက် ယူနိုက်တက်က ဒီဆုနဲ့ ဝေးကွာနေခဲ့တဲ့နှစ်တွေက တော်တော်ရှည်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ အဲ့ဒီအကွာအဝေးကို ဘရူနိုက ဖြတ်ကျော်ပေးလိုက်ပြီ။ ဆုတစ်လုံးက ရာသီတစ်ခုရဲ့အဆုံးသတ်ကို ကိုယ်စားပြုနိုင်ပေမယ့် ဘရူနိုအတွက်တော့ ယူနိုက်တက်အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ နောက်ထပ်အခန်းသစ်တစ်ခန်း စတင်ဖွင့်လိုက်တဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

Photo Credit

Goal Zone

ယူနိုက်တက်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကိုကြည့်ရင် ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်ချက်ကို နာမည်ကြီးကစားသမားတွေဆီမှာပဲ ထားဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ အခု မိုက်ကယ်ကာရစ် လက်ထဲမှာ အရေးကြီးလာတာက လူငယ်တွေရဲ့ အရည်အချင်းကို တကယ့်ပထမအသင်းအဆင့်မှာ အသုံးချနိုင်ဖို့ပါ။ ကိုဘီမိန်နူးလို လူငယ်တစ်ယောက်ကို ပြန်လည်ယုံကြည်ပြီး အဓိကနေရာမှာ ကစားခွင့်ပေးခဲ့တာကလည်း ဒီအတွေးအခေါ်ရဲ့ အကောင်းဆုံးသက်သေတစ်ခုပါ။

ယူနိုက်တက်ဆိုတာ လူငယ်တွေကို မွေးထုတ်လာတဲ့သမိုင်းရှိတဲ့အသင်းပါ။ ဘက်စ်ဘီဘေဘီတွေကနေ ဖာဂူဆန်ခေတ်ရဲ့ ဂစ်၊ ဘက်ခမ်း၊ စကိုးလ်စ်၊ နောက်ပိုင်း ရက်ရှ်ဖို့ဒ်တို့အထိ ဒီအသင်းရဲ့ အင်အားက Academy ကနေ ထွက်လာတဲ့ကောင်တွေပါပဲ။ အခုလည်း ကိုဘီမိန်နူးအပြင် အိုင်ဒန်ဟီဗန်၊ ရှီးယားလေစီနဲ့ ဂျေဂျေဂါဘရီယယ်တို့လို လူငယ်တွေက ကိုယ့်အလှည့်ကို စောင့်နေကြတယ်။ အထူးသဖြင့် ၁၅ နှစ်အရွယ် ဂျေဂျေဂါဘရီယယ်က ယူ-၂၁ ပွဲဦးထွက်မှာတောင် ဂိုးတစ်ဂိုးနဲ့ Assist နှစ်ကြိမ်လုပ်ပြခဲ့တာက ဒီမျိုးဆက်မှာ ဘာတွေရှိနေလဲဆိုတာ ပြနေတယ်။

တကယ်တော့ လူငယ်တစ်ယောက်ကို ပထမအသင်းထဲ ထည့်ကစားပေးတာနဲ့ သူ့ကို ယုံကြည်တာ မတူဘူး။ အမှားလုပ်ခွင့်ပေးရမယ်၊ ပွဲကြီးတွေမှာလည်း တာဝန်ယူခိုင်းရမယ်။ မိုက်ကယ်ကာရစ်ရဲ့ အားသာချက်ကတော့ ယူနိုက်တက်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို သိတဲ့သူဖြစ်သလို ကစားသမားတွေကို ကိုယ့်နေရာမှာ သဘာဝအတိုင်း ကစားခွင့်ပေးပြီး ယုံကြည်မှု ပြန်တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တာပါ။ ကိုဘီမိန်နူးကို ဗဟိုကွင်းလယ်မှာ ပြန်ထားပေးခဲ့တာက ဒီအချက်ကို အထင်ရှားဆုံးပြခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် ဒီလူငယ်မျိုးဆက်ကို ကျွန်တော်တို့ အရမ်းမျှော်လင့်လို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ရက်ပိုင်းအတွင်း စူပါစတားဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်တာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို အချိန်ပေးပြီး ပွဲတွေထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း အတွေ့အကြုံရလာအောင် လမ်းဖွင့်ပေးဖို့ပဲ လိုတယ်။ တစ်ချိန်က ဂစ်တို့၊ စကိုးလ်စ်တို့ကို ယူနိုက်တက်ပရိသတ်တွေ ဒီလိုပဲ စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒီနေ့မှာတော့ သူတို့နောက်ကို လိုက်လာမယ့် မျိုးဆက်သစ်တွေကို ပြန်စောင့်ကြည့်ရမယ့်အချိန် ရောက်လာပြီ။ လူငယ်တွေကို ယုံကြည်ပေးနိုင်ရင်… ယူနိုက်တက်ရဲ့ နောက်ထပ်အကောင်းဆုံးဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်က အဲဒီကောင်တွေရဲ့ခြေထောက်အောက်မှာ စတင်နေနိုင်ပါတယ်။

Photo Credit

Goal Zone

ကွင်းလယ်မှာ လူတွေပြည့်နေတဲ့အသင်းတစ်သင်းကို ကြည့်ပြီး ဘာကြောင့် အလယ်ကွင်းက အားနည်းနေသေးတာလဲဆိုတာ စဉ်းစားဖူးကြမယ်ထင်တယ်။ ယူနိုက်တက်ရဲ့ ပြဿနာက အဲ့ဒီလိုပါပဲ။ ဘရူနို ဖာနန်ဒက်စ်ရှိတယ်၊ ကိုဘီ မိန်နူးရှိတယ်၊ မန်နူအယ် အူဂါတေးရှိတယ်။ အခု အန်ဒရေး ဆန်တို့စ်နဲ့ ယူရီ တီးလီမန်းစ်တို့ပါ ရောက်လာပြီ။ ဒါပေမယ့် ကစားသမားစာရင်းကိုကြည့်ပြီး ကွင်းလယ်ကို အားကောင်းပြီလို့ တစ်ခါတည်းပြောလို့တော့ မရသေးဘူး။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကွင်းလယ်ဆိုတာ ကစားသမားကောင်းတွေ စုပြုံထားရုံနဲ့ အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ တစ်ယောက်က ဘောလုံးကိုင်တဲ့အချိန် နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်နေရာမှာ Cover လုပ်မလဲ၊ ဘယ်သူက တိုက်စစ်ကို ချိတ်ဆက်မလဲ၊ ဘယ်သူက ပြိုင်ဘက်ရဲ့ Counter ကို ဖြတ်တောက်မလဲဆိုတာ အချင်းချင်း နားလည်နေဖို့လိုတယ်။ ကာဆီမီရို ထွက်သွားပြီးနောက် ယူနိုက်တက်ရဲ့ Midfield Balance ကို ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ ကြိုးစားနေရတာကလည်း ဒီအချက်ကြောင့်ပဲ။ အန်ဒရေး ဆန်တို့စ်နဲ့ တီးလီမန်းစ်ကို အရင်ခေါ်ပြီးနောက် ကားလို့စ် ဘာလီဘာကိုပါ ထပ်ဖြည့်လိုက်တာက ယူနိုက်တက်ဟာ အလယ်ကွင်းရဲ့ အင်အားနဲ့ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ပြန်တည်ဆောက်ချင်နေတယ်ဆိုတာ ပိုသိသာလာတယ်။

အထူးသဖြင့် တီးလီမန်းစ်နဲ့ ဆန်တို့စ်နှစ်ယောက်ရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်။ တီးလီမန်းစ်က Line-breaking Pass တွေနဲ့ ကစားကွက်ကို ရှေ့ဆက်ပေးနိုင်တဲ့သူ၊ ဆန်တို့စ်ကတော့ Duel နဲ့ Defensive Work တွေမှာ အားထည့်ပေးနိုင်တဲ့ပုံစံ။ ဒါပေမယ့် ယူနိုက်တက်မှာ ဒီလိုအရည်အသွေးတွေကို စုစည်းပြီး တစ်သင်းလုံးအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးမယ့် Structure က အရေးကြီးနေတုန်းပဲ။ အဲ့ဒါကြောင့် ဘာလီဘာရောက်လာတာက နာမည်တစ်ခုထပ်တိုးတာထက် ကွင်းလယ်မှာ လှုပ်ရှားနိုင်တဲ့အားကို ထပ်ဖြည့်လိုက်တာလို့ မြင်ရတယ်။

ဖာဂူဆန်ခေတ်က ယူနိုက်တက်ကို ပြန်ကြည့်ရင် ကွင်းလယ်က ဒီလိုပဲ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာ။ ရွိုင်ကီးန်၊ စခိုးလ်စ်၊ ဖလက်ချာတို့ဟာ တစ်ယောက်ချင်းစီ ဘယ်လောက်ကောင်းတယ်ဆိုတာထက် တစ်ယောက်ကလုပ်ရမယ့်အလုပ်ကို နောက်တစ်ယောက်က သိနေခဲ့တာက ပိုအရေးကြီးတယ်။ လက်ရှိ ယူနိုက်တက်ကတော့ အဲ့ဒီအဆင့်ကို ပြန်ရောက်ဖို့အတွက် ကစားသမားတွေကို စုဆောင်းပြီးနေပြီ။ အခု မိုက်ကယ် ကာရစ်လုပ်ရမယ့် အဓိကအလုပ်က ဒီကစားသမားကောင်းတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီကောင်းတဲ့အဖွဲ့အဖြစ်မဟုတ်ဘဲ တစ်သင်းလုံးကောင်းတဲ့ ကွင်းလယ်အဖြစ် ပြောင်းပေးဖို့ပဲ။ အဲ့ဒီအလုပ်သာ အောင်မြင်သွားရင် ယူနိုက်တက်ရဲ့ ကစားသမားစာရင်းဟာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြိုင်ဘက်တွေကို တကယ်စိုးရိမ်စေမယ့် အင်အားတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။

Photo Credit

Goal Zone

ပြီးခဲ့တဲ့ရာသီက အားနည်းချက် ဒီရာသီမှာလည်း ပြန်မြင်နေရပြန်ပါပြီ ။ ယူနိုက်တက်ရဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ရာသီကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရင် အမြဲတမ်း ဝေဖန်ခံခဲ့ရတဲ့အရာတွေထဲမှာ Set Piece Defending က ထိပ်ဆုံးမှာ ပါခဲ့တယ်။ Corner ဖြစ်ဖြစ်၊ Free-kick ဖြစ်ဖြစ် ပြိုင်ဘက်က ဘောလုံးတင်ပေးလာတာနဲ့ အသင်းရဲ့ ခံစစ်တန်းမှာ တစ်ခုခုလွဲချော်သွားတာတွေ မကြာခဏ မြင်ခဲ့ရတယ်။

အဆိုးဆုံးကတော့ ဒီရာသီအစမှာတောင် အဲ့ဒီဇာတ်လမ်းက မပြီးသေးတာပဲ။ ဟူးလ်နဲ့ပွဲမှာ ယူနိုက်တက်က ပွဲကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အချိန်တွေရှိခဲ့ပေမယ့် Set Piece ကနေ အန္တရာယ်တွေကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး။ တစ်ဖက်အသင်းက Corner နဲ့ Free-kick တွေကနေ အခွင့်အရေးဖန်တီးလာတဲ့အချိန်မှာ Marking ပိုင်းနဲ့ Positioning ပိုင်းက မေးခွန်းထုတ်စရာတွေ ဖြစ်လာတယ်။

ဒီလိုပြဿနာမျိုးက ကစားသမားတစ်ယောက်ရဲ့ Individual Mistake လောက်နဲ့ မပြီးဘူး။ Defensive Organisation ကောင်းဖို့လိုတယ်။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို Mark လုပ်မလဲ၊ ဘယ်သူက Near Post ကို တာဝန်ယူမလဲ၊ Second Ball ကျလာရင် ဘယ်သူက အရင်တက်မလဲဆိုတာ Training Ground ထဲမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြင်ဆင်ထားဖို့လိုတယ်။

ယူနိုက်တက်လို အသင်းကြီးတစ်သင်းအတွက်တော့ ဒီလိုအခြေခံအချက်တွေက ပိုပြီးတောင် အရေးကြီးတယ်။ ဖာဂူဆန်ခေတ်က ယူနိုက်တက်ကို ပြန်ကြည့်ရင် Set Piece တစ်ခုဆိုတာ ပြိုင်ဘက်အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုထက် ယူနိုက်တက်အတွက် ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခုလိုတောင် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ ပြိုင်ဘက်က ဘောလုံးတင်လာတိုင်း ကိုယ့်ဂိုးပေါက်ဘက်က ပရိသတ်တွေ စိုးရိမ်နေရတဲ့အခြေအနေ ဖြစ်နေတယ်။

မိုက်ကယ်ကာရစ်အနေနဲ့ ဒီပြဿနာကို အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင်ဖို့လိုတယ်။ ပွဲတစ်ပွဲပြီးတိုင်း ရလဒ်ကိုပဲကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့ရာသီက အားနည်းချက်ဟာ ဒီရာသီမှာပါ ဆက်ရှိနေတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါက Warning Sign တစ်ခုဖြစ်နေပြီ။ ယူနိုက်တက်ရဲ့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးမှာ Tactical System အသစ်တွေ၊ ကစားသမားသစ်တွေနဲ့ တိုက်စစ်ပိုင်းကောင်းမွန်လာတာတွေက အရေးကြီးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခြေခံခံစစ်ကို မတည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ဘယ်လောက်ပဲကောင်းတဲ့ Football ကို ကစားပါစေ အဆုံးမှာ ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပါ။

Set Piece ဆိုတာ ပွဲရဲ့ ၉၀ မိနစ်လုံးမှာ အမြဲတမ်း ဖြစ်နေတဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဖြစ်လာတဲ့အချိန်မှာ တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ပွဲရဲ့ရလဒ်ကို ပြောင်းပစ်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီတစ်ချက်ကို မိုက်ကယ်ကာရစ်အနေနဲ့ အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင်နိုင်ဖို့လိုနေပြီ။ ဒီရာသီ ယူနိုက်တက်ရဲ့ တိုးတက်မှုကို စောင့်ကြည့်တဲ့အခါ Set Piece Defending ကလည်း မျက်စိမလွှဲသင့်တဲ့ အချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပါပြီ။

Photo Credit

Goal Zone

မနေ့က ကာရင်တန်ထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့တဲ့ ဘာလီဘာက Medical စစ်ဆေးမှုတွေကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းပြီးသွားပြီ။ ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးတာ၊ ဗီဒီယိုရိုက်ကူးတာနဲ့ Interview အပါအဝင် Media ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုတွေလည်း အားလုံးပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတော့ အပြောင်းအရွှေ့ရဲ့ အဓိကအဆင့်တွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျော်ဖြတ်ပြီးသွားပြီလို့ ပြောရမယ်။

ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာပြီးပြီဆိုတော့ ဘာလီဘာကို ယူနိုက်တက်ကစားသမားသစ်အဖြစ် ပရိသတ်ရှေ့မှာ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ယူနိုက်တက်ဘက်ကလည်း ဒီနေ့မှာပဲ အပြောင်းအရွှေ့ကို တရားဝင်ကြေညာသွားဖို့ ရှိနေတယ်။ ကာရင်တန်မှာ ဓာတ်ပုံရိုက်နေတဲ့ ဘာလီဘာရဲ့ ပုံရိပ်တွေကတော့ မကြာခင် ယူနိုက်တက်ဂျာစီနဲ့ တရားဝင်မြင်တွေ့ရတော့မယ့် အကြိုမြင်ကွင်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီ။

အခုကစပြီး ဘာလီဘာအတွက်တော့ ဘရိုက်တန်က ကစားသမားဘဝကို ပြန်လှည့်ကြည့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ယူနိုက်တက်ရဲ့ ကွင်းလယ်မှာ သူဘာလုပ်ပြနိုင်မလဲဆိုတာကပဲ အရေးကြီးလာပြီ။ ဒီနေ့ တရားဝင်ကြေညာချက်ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ ယူနိုက်တက်ပရိသတ်တွေအတွက်လည်း ဘာလီဘာရဲ့ ဇာတ်လမ်းက သတင်းတစ်ပုဒ်အနေနဲ့ မဟုတ်တော့ဘဲ အသင်းရဲ့ အခန်းသစ်တစ်ခန်းအဖြစ် စတင်သွားတော့မှာပါ။

Photo Credit

Goal Zone