23/09/2026
"ในคืนที่ฉันนอนจมกองเลือดเพื่อคลอดลูกแฝดสามของเขา... สามีของฉันกลับกำลังกกกอดเมียน้อยอยู่ที่เชียงใหม่!"
ห้าวันเต็มที่เขาหายสาบสูญไป ไม่ใช่แค่ห้าชั่วโมงที่ติดธุระด่วน
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและเสียงเครื่องตรวจคลื่นหัวใจในห้องไอซียูดังเป็นจังหวะเชื่องช้า เย็นเยียบจนบาดลึกเข้ากระดูก
ฉันชื่อ 'อลิน' และบนเตียงคนไข้สีขาวที่ว่างเปล่าในเช้าวันนี้ มีเพียงซองเอกสารตราครุฑวางทิ้งไว้บนหมอน
เสียงฝีเท้าเร่งรีบของรองเท้าหนังแบรนด์เนมดังกระทบพื้นกระเบื้องหน้าห้องพักฟื้นพิเศษ
"ภคิน" ผลักบานประตูเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก สูทหรูยับยู่ยี่พร้อมกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงแปลกปลอมที่ยังลอยคลุ้ง
"อลิน! คุณอยู่ไหน? พยาบาล! เมียผมหายไปไหน!" เขาตะโกนก้องห้องที่ไร้สิ่งมีชีวิต
"บอสครับ... ใจเย็นก่อนครับ" กวิน ผู้ช่วยส่วนตัวก้าวตามเข้ามา ใบหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด
"จะให้กูใจเย็นได้ยังไงวะ! ลูกแฝดสามของกูเพิ่งคลอด แล้วเมียกูหายหัวไปไหน!"
ภคินกระชากคอเสื้อผู้ช่วย ตาแดงก่ำด้วยความโกรธจัดและสับสน
"คุณอลิน... เธอเซ็นเอกสารพาลูกแฝดออกจากโรงพยาบาลไปตั้งแต่สี่วันก่อนแล้วครับ"
มือของภคินคลายออกช้าๆ ลมหายใจสะดุดกึกราวกับถูกค้อนทุบอก
"มึงพูดบ้าอะไร... เธอเพิ่งผ่าคลอดลูกสามคนนะเว้ย! เธอจะลุกเดินไปไหนได้!"
"เธอไปได้ครับบอส... เพราะเธอทิ้งสิ่งนี้ไว้ให้คุณ"
กวินยื่นมือที่สั่นเทา ชี้ไปที่ซองจดหมายสีขาวบนเตียง
ภคินปรี่เข้าไปคว้ากระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่าน ลายมือตวัดเฉียบคมที่เขาคุ้นเคยสะท้อนแสงไฟนีออนสว่างจ้า
'ภคิน... อย่าได้เพ้อเจ้อออกตามหาฉันในฐานะผัว เพราะถ้าคุณจะได้เจอหน้าฉันอีกครั้ง มันคือในฐานะจำเลยที่ศาล!'
"ปัดโธ่เว้ย! นี่มันคิดจะเรียกร้องความสนใจไปถึงไหน!" ภคินขยำกระดาษจนแหลกคามือ
"กูแค่ไปดูนารา! นารากำลังจะกรีดข้อมือตาย! อลินมันเป็นคนเข้มแข็ง มันจะอะไรนักหนาวะ!"
"แต่คุณนาราไม่ได้ท้องแปดเดือน... และไม่ได้นอนตกเลือดปางตายอยู่คนเดียวนี่ครับบอส" กวินหลุดปากพูดด้วยความขมขื่น
คำพูดนั้นทำให้ภคินชะงักงัน ร่างสูงสั่นสะท้านไปด้วยแรงสะเทือนใจ
เขานึกย้อนไปถึงข้อความที่เขาส่งหาเธอเมื่อคืนวันผ่าตัด ข้อความเลือดเย็นที่เขาบอกให้เธอ 'อดทนเพราะเธอเข้มแข็ง'
ครืด... ครืด...
สมาร์ตโฟนในกระเป๋ากางเกงของภคินสั่นเตือนรัวเร็วอย่างผิดปกติ
หน้าจอแสดงอีเมลคำสั่งศาลฉุกเฉินที่มีผลบังคับใช้ในวินาทีนี้
หัวข้อระบุชัดเจน: 'คำร้องขอคุ้มครองสวัสดิภาพ, คำสั่งอายัดบัญชีบริษัทในเครือทั้งหมด และหมายเรียกคดีฟ้องหย่าจาก ทนายอลินดา ทิพย์พสุ'
ทิพย์พสุ... นามสกุลพระราชทานของอดีตทนายหญิงสายตงฉินที่เขาเคยคุกเข่าอ้อนวอนให้เธอทิ้งอาชีพมาเป็นแม่บ้าน!
"บอสครับ..." กวินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
"คุณท่าน... คุณหญิงแม่ของบอสเพิ่งทราบเรื่อง แล้วหัวใจวายเข้าห้องฉุกเฉินเมื่อสิบนาทีที่แล้วครับ"
ภคินเบิกตากว้าง ทรุดฮวบลงนั่งบนเตียงคนไข้ที่ไร้ไออุ่น สองมือยกขึ้นกุมขมับที่เต้นตุบๆ
ในขณะเดียวกัน ณ บ้านพักตากอากาศริมทะเลสาบอันเงียบสงบ
ฉันก้มลงมองลูกน้อยทั้งสามคนในอ้อมแขน ทารกหญิงตัวเล็กที่สุดกำลังลืมตาคู่แป๋วขึ้นสบตาฉัน
ดวงตาสีน้ำตาลประกายเทาคู่นั้น ถอดแบบมาจากพ่อของเธออย่างไม่ผิดเพี้ยน
หยาดน้ำตาเม็ดอุ่นร่วงเผาะลงบนแก้มใสของลูกสาว แต่มือของฉันกลับกุมเอกสารหลักฐานการยักยอกเงินของภคินแน่น
"แม่สัญญา... จะไม่มีใครหน้าไหนมาเหยียบย่ำพวกเราได้อีก"
เสียงโทรศัพท์ส่วนตัวของฉันดังขึ้น เป็นสายจากอดีตหัวหน้าศาลผู้มีบารมีล้นฟ้า
"อลิน... หลักฐานที่หนูส่งมาเรื่องบริษัทนอมินีของภคินกับนารา ชัดเจนพอจะส่งสองคนนั้นเข้าคุกได้ทันที หนูพร้อมจะลงดาบหรือยัง?"
โปรดกด "👍" และคอมเมนต์ "YES" ด้านล่างนี้
📖 ติดตามเรื่องราวต่อได้ที่คอมเมนต์แรกสุดเลยค่ะ 👇
