Vida Libre

Ayeczka podsumowała ten czas rysunkiem:

Było sobie szczęśliwe serduszko. I kiedyś przyszedł zły groźny duch, który udawał, że też jest serduszkiem… i uwięził serduszko. Zrobiło się bardzo smutne. Ale na szczęście przybyło inne serduszko i je uwolniło. I teraz znowu się uśmiecha zadowolone.

Cóż, żyjemy w świecie, w którym wszystkie energie są obecne. To kwestia naszej przytomności i decyzji, które z nich karmimy swoją uwagą. Czasem wkradają się niepostrzeżenie w formie wszelakich iluzji, korzystając z naszej nieuwagi. I bywa tak, że kiedy już w czymś jesteśmy, to nie możemy tego zobaczyć - właśnie dlatego, że jesteśmy w tym. Wtedy potrzeba szerszej perspektywy, jakiegoś zewnętrznego odbicia, które trafi chociażby w kącik oka, przebijając bańkę filtrującą nasze postrzeganie.

Po to jest społeczność, po to są kręgi, po to są nauczyciele. Nie żeby nas oceniać, tylko po to, żeby nam pokazać coś, czego czasem nawet nie chcemy zobaczyć. Jak te małe lustereczka, którymi puszcza się świetliste zajączki. Albo wielkie, klarowne, czyste zwierciadła, którym udało się już wzrosnąć w świadomości do tego stopnia, że nie boją się już odbijać niczego.

Wbrew pozorom być samemu ze sobą jest najłatwiej. Siedzieć w swej pustelni, medytować i łechtać się własną nieskazitelnością. Ale odosobnienia są po to, by z nich wracać między ludzi - po to, żeby nauczyć się w ich obecności zachować ten sam spokój i to samo rozprzestrzenienie, którym nas karmią chwile samotności. No i dzielić się skarbami, które odkrywamy po drodze, bo czasem jedno słowo albo jedna historia wystarczy, żeby w czyimś sercu rozbłysła nowa iskra.

Każdy coś wnosi i z czymś się boryka. Każdy jest po to, żeby coś komuś pokazać w nim samym. Każdy ma szansę na to, żeby wyciągnąć wnioski z tego, co odbija mu świat. I dopiero wtedy, kiedy zarówno w ciszy wewnątrz jak i wśród tłumu tafla naszego jeziora pozostaje gładka, wiemy, że coś zrozumieliśmy…

Looking back doesn’t make sense in terms of rescratching the pain, but it carries the bliss of perspective on how many steps were done ever since.

When we started the Vision Quest in Poland in 2018 as a community we knew almost nothing and from this nothing we were trying to share as much as we could.

The Seed got planted. And year after year we were coming back to nourish it with waters of our dreams, efforts and dedication. Putting our hands deep into the soil of unprocessed layers of our understanding. To give space for the roots to grow firm and strong. To bring more hearts into this shared prayer. To bring more of us to the edge of resistance. To assist each other in moving beyond the fear and finding the Vision of what was waiting on the other side.

Closing the 9th round of this spiral we feel the smell of blooming flowers and the sweet taste of satisfaction of good work that was done.

So good to see Supporters becoming Questers and Questers becoming Supporters. So good to feel everyone immersed in the same growing frequency, simply knowing what needs to be done without explaining it any longer.

Harmony, focus and connection - this is how it feels when trying to sum it all up. May this feeling stay with you all throughout the whole year, may all your prayers be heard and fulfilled, may your courage and devotion come back to you multiplied with blessings and benevolence of Great Spirit.

Good luck, be well, see you sooner or later ❤️

When we lost Marek, we were starting anew from the scratch… and slowly slowly we arrived to Hilton 😉

With the support and benevolence of so many wonderful people Mama Maloka grows in power and beauty. And this Family grows in shared focus and connection ❤️

Some Questers already completed their cycle, some are just starting. They are all welcome and supported. Their 3rd night this year starts soon… it’s cold, it’s rainy, it’s Their Time.

Life grows in cycles… and each time we pass through the same threshold, we can see how much further we are ✨

Vision Quest starts again. Here we are again. In the same place and time, in completely different places within…

Welcome back 🫶

Everyone wants to have a drum and they drum wherever, whatever, whenever… but drumming is not for fun.

Even though this is just another AI video, it does touch upon an issue worth reflecting on…

Comment PROTOCOL. I’ll send you the five practices our healers used to burn off what the body accumulates and rebuild what modern life depletes. They told you the drum was just music — something primitive people did around a fire. It was medicine: a way of reaching into your nervous system and changing your brain’s state on purpose, and your body answers it because it’s the first sound you ever knew, in the womb. Here is what it actually does, and why science is only now proving our elders right. #medicine #health #natural #wisdom