Α.Σ. Θεαγένης Ζωγράφου

«ΔΑΣΚΑΛΕ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ…»

Τι κρύβεται πίσω από το «δεν μπορώ» ενός παιδιού και πώς μπορούν να βοηθήσουν προπονητής και γονείς.

Του Γιώργου Τάγκα
Καθηγητή Φυσικής Αγωγής (Τ.Ε.Φ.Α.Α.)
Ειδικότητα: Ταε Κβο Ντο και Πυγμαχία.

Υπάρχουν δύο λέξεις που έχω ακούσει αμέτρητες φορές όλα αυτά τα χρόνια μέσα στον σύλλογο:

«Δεν μπορώ.»

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι πολλές φορές το παιδί τις λέει πριν καν προσπαθήσει. Δεν έχει αποτύχει, δεν έχει δοκιμάσει, έχει όμως ήδη αποφασίσει ότι δεν θα τα καταφέρει.

Μια τέτοια περίπτωση είναι και η «Ελπίδα». Δεν είναι το πραγματικό της όνομα. Είναι μια αθλήτρια που συνεχίζει να προπονείται και θέλω φυσικά να προστατεύσω την ταυτότητά της.

Το όνομα όμως δεν το επέλεξα τυχαία. Πιστεύω ότι πίσω από κάθε «δεν μπορώ» πρέπει να υπάρχει πάντα η ελπίδα ότι κάποια στιγμή μπορεί να γίνει «μπορώ».

Η Ελπίδα αρκετές φορές, όταν έδειχνα μια καινούργια άσκηση ή ένα ανταγωνιστικό παιχνίδι, αντιδρούσε αμέσως:

«Δάσκαλε, εγώ αυτό δεν μπορώ να το κάνω.»
Θυμάμαι μια προπόνηση που της ζήτησα να εκτελέσει μια αγωνιστική τεχνική με μια συναθλήτριά της που ήταν αρκετά προχωρημένη.

«Δάσκαλε, δεν μπορώ να κάνω την άσκηση μαζί της. Είναι πολύ καλή.»

Τη ρώτησα: «Την ίδια άσκηση δεν την έκανες πριν από λίγο με την άλλη συναθλήτριά σου;»

«Ναι, αλλά αυτή είναι καλύτερη από εμένα και δεν θα μπορέσω να την κάνω καλά.»

Της απάντησα: «Η άσκηση είναι ίδια. Ο παρτενέρ αλλάζει, αλλά η ικανότητά σου δεν αλλάζει
επειδή απέναντί σου βρίσκεται κάποιος καλύτερος, προσπάθησε.»

Την έκανε και τα κατάφερε. Μόλις τελείωσε όμως, γύρισε και με ρώτησε:

«Δάσκαλε, την έκανα σωστά;»

Εκεί φαινόταν ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν ήταν η τεχνική, ήταν η αμφιβολία για τον εαυτό της και η συνεχής σύγκριση με τους άλλους.

Αυτό είναι κάτι που βλέπουμε συχνά στα παιδιά. Επειδή κάποιος άλλος είναι καλύτερος, πιο δυνατός, πιο γρήγορος ή πιο έμπειρος, αρχίζουν να πιστεύουν ότι τα ίδια δεν είναι αρκετά καλά.

Όμως πάντα θα υπάρχει κάποιος καλύτερος σε κάτι. Το ζητούμενο δεν είναι ένα παιδί να γίνει καλύτερο από όλους τους άλλους, αλλά να μάθει να συγκρίνει περισσότερο τον σημερινό του εαυτό με αυτόν που ήταν χθες.

Η Ελπίδα δεν σταμάτησε ξαφνικά να λέει «δεν μπορώ». Συνέχισε να έχει τις αμφιβολίες της και κάποιες φορές τις έχει ακόμη ασχέτως αν τα καταφέρνει.

Αυτό που έχει αλλάξει, όμως είναι το σημαντικότερο. Πλέον προσπαθεί πριν αποφασίσει ότι δεν μπορεί, και αυτή είναι για μένα η πραγματική πρόοδος.

Δεν περιμένω από ένα παιδί να αλλάξει μέσα σε μία προπόνηση. Περιμένω όμως, σιγά σιγά, να αρχίσει να δίνει στον εαυτό του την ευκαιρία να δοκιμάσει.

Σε αυτή την προσπάθεια το παιδί δεν είναι μόνο του. Ο τρόπος που θα αντιδράσει ο προπονητής αλλά και ο γονιός όταν ακούσουν το «δεν μπορώ» μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στο αν το παιδί θα προσπαθήσει ή θα εγκαταλείψει πριν καν δοκιμάσει.

Ως προπονητής έχω διαπιστώσει ότι δεν μπορείς να αντιμετωπίζεις όλα τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο.

Υπάρχουν φορές που πρέπει να δώσεις χρόνο σε ένα παιδί, να καταλάβεις τι το φοβίζει και να το βοηθήσεις να αποκτήσει σταδιακά περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό του.

Υπάρχουν όμως και στιγμές που γνωρίζεις τις δυνατότητές του και ξέρεις ότι μπορεί να κάνει αυτό που του ζητάς. Εκεί πιστεύω ότι πρέπει να επιμείνεις και να μην αφήσεις το «δεν μπορώ» να γίνει η εύκολη διέξοδος.

Σε αυτές τις περιπτώσεις πολλές φορές λέω:

«Προσπάθησε πρώτα και μετά αποφασίζουμε αν μπορείς ή όχι.»

Εξίσου σημαντική είναι και η στάση των γονιών. Φράσεις όπως «κοίτα πόσο καλά το κάνει το άλλο παιδί» ή «αφού μπορεί εκείνος, γιατί δεν μπορείς εσύ;» μπορεί να λέγονται με καλή πρόθεση, αλλά σε ένα παιδί που ήδη αμφιβάλλει για τον εαυτό του μπορεί να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο αυτή την αμφιβολία.

Χρειάζεται προσοχή και μετά από έναν αγώνα. Οι συνεχείς ερωτήσεις «γιατί δεν έκανες αυτό;», «γιατί έχασες;», «είδες πώς έπαιξε ο άλλος;» μπορεί τελικά να κάνουν το παιδί να φοβάται όχι μόνο την ήττα, αλλά και όσα θα ακολουθήσουν μετά από αυτή.

Μερικές φορές, μετά από έναν δύσκολο αγώνα, το παιδί δεν χρειάζεται άλλον έναν προπονητή. Χρειάζεται απλώς τον γονιό του.

Δεν πιστεύω ότι πρέπει να μαθαίνουμε στα παιδιά ότι «μπορούν να κάνουν τα πάντα». Δεν είναι αλήθεια. Ούτε κάθε προσπάθεια θα καταλήξει απαραίτητα σε επιτυχία.

Αυτό που πρέπει να τους μάθουμε είναι να μη λένε «δεν μπορώ» πριν προσπαθήσουν. Να μπορούν να πουν:

«Δεν ξέρω αν μπορώ, αλλά θα προσπαθήσω.»

Και αν προσπαθήσουν και δεν τα καταφέρουν;
Τότε υπάρχει μια μικρή λέξη που αλλάζει ολόκληρο το νόημα:

«Ακόμη δεν μπορώ.»

Γιατί όσο υπάρχει το «ακόμη», υπάρχει περιθώριο για προσπάθεια, βελτίωση και εξέλιξη, και όσο υπάρχει αυτό το περιθώριο, υπάρχει πάντα και η Ελπίδα.

«ΔΑΣΚΑΛΕ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΞΥΠΟΛΗΤΟΙ;»

✍️ Άρθρο του Γιώργου Τάγκα
Καθηγητή Φυσικής Αγωγής
Ειδικότητα Tae Kwon Do

Είναι μια ερώτηση που έχω ακούσει αμέτρητες φορές όλα αυτά τα χρόνια. Κυρίως από μικρά παιδιά που έρχονται πρώτη φορά στο Ταε Κβο Ντο, αλλά πολλές φορές και από γονείς.

«Μπορώ να κάνω με κάλτσες;»
«Γιατί πρέπει να βγάλω τα παπούτσια μου;»
«Ντρέπομαι λίγο…»

Και κάθε φορά προσπαθώ να τους εξηγήσω ότι στις πολεμικές τέχνες σχεδόν τίποτα δεν γίνεται τυχαία.
Η ξυπόλυτη προπόνηση δεν είναι απλά μια παράδοση που έμεινε από τα παλιά χρόνια.

Υπήρχε και μια πραγματική αναγκαιότητα πίσω από αυτό.Οι άνθρωποι παλαιότερα, ανάλογα και με τον τόπο στον οποίο ζούσαν, είχαν πολύ μεγαλύτερη επαφή με το έδαφος στην καθημερινότητά τους. Δούλευαν στα χωράφια, περπατούσαν μεγάλες αποστάσεις, κινούνταν συνεχώς πάνω σε φυσικό έδαφος και το σώμα τους λειτουργούσε πολύ πιο “φυσικά” σε σχέση με σήμερα.

Τα πέλματα, οι αστράγαλοι και συνολικά η ισορροπία του σώματος αναπτύσσονταν διαφορετικά μέσα από αυτή τη συνεχή επαφή με τη γη.

Οι παραδοσιακές πολεμικές τέχνες γεννήθηκαν μέσα σε εκείνες τις κοινωνίες και διατήρησαν αυτή τη σύνδεση του ανθρώπου με το έδαφος, θεωρώντας ότι η σωστή βάση είναι το σημείο από το οποίο ξεκινά κάθε τεχνική, κάθε κίνηση και κάθε ισορροπία του σώματος.

Το ανθρώπινο πέλμα είναι γεμάτο νευρικές απολήξεις και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σημεία ισορροπίας του σώματος.

Όταν προπονείσαι χωρίς παπούτσια, το σώμα “διαβάζει” καλύτερα το έδαφος και ο εγκέφαλος λαμβάνει συνεχώς πληροφορίες για τη θέση και την κίνηση του σώματος.

Στην αθλητική επιστήμη αυτό ονομάζεται ιδιοδεκτικότητα (proprioception).
Με απλά λόγια, το σώμα μαθαίνει να ελέγχει καλύτερα τον εαυτό του στον χώρο. Γι’ αυτό και οι αθλητές που προπονούνται ξυπόλητοι αποκτούν καλύτερη ισορροπία, πιο δυνατούς αστραγάλους και μεγαλύτερο έλεγχο στις κινήσεις τους.

Στο Ταε Κβο Ντο η δύναμη δεν ξεκινά από το πόδι που χτυπά.

Ξεκινά από το πόδι που πατά.

Αν η βάση σου δεν είναι σωστή, τότε χάνεται η ισορροπία, η ταχύτητα και πολλές φορές ακόμα και η ίδια η τεχνική.

Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο που προσωπικά θεωρώ πολύ σημαντικό. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει χάσει αρκετά την επαφή του με τη γη και με το ίδιο του το σώμα.

Όλη μέρα μέσα σε παπούτσια, αυτοκίνητα, τσιμέντο, οθόνες και ένταση. Όταν όμως ένα παιδί ανεβαίνει ξυπόλυτο στο τατάμι, αρχίζει σιγά σιγά να αισθάνεται διαφορετικά: την ισορροπία του, την κίνηση του σώματός του, την επαφή με το έδαφος, τη συγκέντρωσή του.

Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία των πολεμικών τεχνών. Ότι ακόμα και κάτι τόσο απλό, όπως το να αφήσεις τα παπούτσια έξω από το τατάμι, έχει λόγο.

Δεν είναι μόνο θέμα παράδοσης.
Είναι θέμα σεβασμού, πειθαρχίας, ελέγχου του σώματος αλλά και σύνδεσης του ανθρώπου με τον εαυτό του.

Για αυτό στο Ταε Κβο Ντο δεν κάνουμε προπόνηση ξυπόλητοι απλώς επειδή “έτσι γίνεται”.
Το κάνουμε γιατί υπάρχει ουσία πίσω από αυτό

------------------------------------------------------------------------------------

👉 Α.Σ. ΘΕΑΓΕΝΗΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ – Εκεί όπου ο χαρακτήρας προηγείται της νίκης.

ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ 8

▪️210 7780473
▪️6974873656

🥋 Οι εγγραφές συνεχίζονται όλο τον χρόνο για παιδιά, εφήβους και ενήλικες.

Υπεύθυνος Επικοινωνίας:
Γιώργος Τάγκας
Καθηγητής Φυσικής Αγωγής

Ζήσε την εμπειρία του Ολυμπιακού αθλήματος, που χτίζει σώμα και πνεύμα! Σας περιμένουμε να γνωριστούμε και να γίνετε μέλη της ομάδας μας💪🏻💪🏻Τα μαθήματα ξεκινάνε από την Τετάρτη 03/09 και ώρα 19.00-21.00
🎖️Ανάπτυξη πειθαρχίας, ενδυνάμωση και τεχνικές αυτοάμυνας
📍Γρηγορίου Κουσίδη & Στρατηγού Μακρυγιάννη 8, Ζωγράφου
📞 210-7780473
Καλή αθλητική χρονιά🥋🥋

Ζήσε την εμπειρία του Ολυμπιακού αθλήματος, που χτίζει σώμα και πνεύμα! Σας περιμένουμε να γνωριστούμε και να γίνετε μέλη της ομάδας μας💪🏻💪🏻Τα μαθήματα ξεκινάνε από την Τετάρτη 03/09 και ώρα 19.00-21.00 🎖️Ανάπτυξη πειθαρχίας, ενδυνάμωση και τεχνικές αυτοάμυνας 📍Γρηγορίου Κουσίδη & Στρατηγού Μακρυγιάννη 8, Ζωγράφου 📞 210-7780473 Καλή αθλητική χρονιά🥋🥋

Ο Α.Σ. ΖΩΓΡΑΦΟΥ συμμετείχε στο Α’ Κύπελλο Πανελλήνιας Συμμετοχής με 5 αθλητές,οι οποίοι έκαναν την παρθενική τους εμφάνιση,αφήνοντας πολλές υποσχέσεις για το μέλλον:

Φροκαι Εράλντο- Χάλκινο μετάλλιο🥉
Χαντζόπουλος Μύρωνας
Ντουντούμης Γεώργιος
Αυγίδης Αλέξανδρος
Βάθης Νεκτάριος
Πολύ καλή προσπάθεια για πρώτη φορά. Πολλά συγχαρητήρια σε όλους!!💪🏻

Συμμετοχή των μικρών μας αθλητών στο 2ο Rising Star Baby Cup⭐️Συγχαρητήρια σε όλους!

Πανελλήνιο Τεχνικό Πρωτάθλημα Poomsae 2024
Θερμά συγχαρητήρια για την εξαιρετική εμφάνιση στις αθλήτριες του Α.Σ. ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ ΖΩΓΡΑΦΟΥ στις Γυναίκες 18-30 ετών,
Χανάν Νταούντι
Άννα-Μαρία Τσεκούρα.
Ευχαριστούμε πολύ τον Δάσκαλο Γιώργο Τάγκα για την εξαιρετική καθοδήγηση στο αγωνιστικό αλλά κυρίως στο ψυχολογικό κομμάτι των αθλητριών
Θερμά Συγχαρητήρια σε όλους!!!!

Ο Πρωταθλητής Ελλάδος στους Εφήβους, Σωτήρης Παπάζογλου, μέλος του Α.Σ Ταεκβοντό Ζωγράφου και μέλος της Εθνικής Ομάδας Εφήβων-Νεανίδων, θα συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων-Νεανίδων που θα διεξαχθεί στην Κορέα 1-6 Οκτωβρίου 2024.
Σωτήρη, σού ευχόμαστε καλή επιτυχία!!!!!💪🏻

Ο αθλητής του Α.Σ. ΖΩΓΡΑΦΟΥ Σωτήρης Παπάζογλου κατέκτησε την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Νεανίδων που διεξήχθη στην Καρδίτσα 5,6,7 Ιουλίου 2024.
Ο Πρωταθλητής Ελλάδας με αυτή την διάκριση εξασφάλισε και τη συμμετοχή του στην Εθνική Ομάδα Ε/Ν για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα διεξαχθεί στην Κορέα το φθινόπωρο του 2024 .
Πολλά Συγχαρητήρια στον αθλητή αλλά προπαντός ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ στον προπονητή του Συλλόγου μας Γιώργο Τάγκα για την εξαιρετική προετοιμασία του αθλητή μας, καθώς και την εξαιρετική καθοδήγηση για την κατάκτηση της πρώτης θέσης. Αγαπημένε μου Γιώργο σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.
Είμαι πολύ περήφανος για σένα ευχαριστώ αγόρι μου.

Συγχαρητήρια σε όλους τους μικρούς μας αθλητές!!Συνεχίζουμε δυναμικά💪