YellowBlack Pulse

Το ευχαριστούμε είναι λίγο …

Συνεχίζουμε σταθερά και αμείωτα.

Κόλλησε η βελόνα δεν αισθάνομαι καλά !

3.000 κόσμος στην Καβάλα.
Μεσημεριάτικα. Καθημερινή. Ντάλα ήλιος.
Άνθρωποι που ταξίδεψαν από την Αθήνα, κόσμος από κάθε γωνιά της Βόρειας Ελλάδας και μια εξέδρα που θύμισε σε όλους μας τι σημαίνει να είσαι ΑΕΚ.

Ο κόσμος της ΑΕΚ ήταν καταπληκτικός. Ήταν εκεί. Όπως είναι πάντα.

όσο κάθεσαι στο Facebook και διαβάζεις τα σχόλια για την ομάδα — «γιατί φέρνει αυτόν;», «γιατί δεν φέρνει εκείνον;», «γιατί παίζει ο ένας;», «γιατί δεν παίζει ο άλλος;» — μπορεί εύκολα να ξεχάσεις τι είναι πραγματικά η ΑΕΚ.

Μέχρι να ανοίξεις την τηλεόραση και να ξεκινήσει ένα παιχνίδι.

Και τότε… θυμάσαι.

Θυμάσαι τι σημαίνει ΑΕΚ.

ΑΕΚ δεν είναι η γκρίνια του Facebook.
Δεν είναι τα σχόλια κάτω από μια ανάρτηση.
Δεν είναι μόνο οι μεταγραφές, οι ενδεκάδες και η καθημερινή κριτική.

ΑΕΚ είναι να ταξιδεύεις ώρες για να δεις την ομάδα σου.

Είναι να μπαίνεις σε ένα γήπεδο, να βλέπεις το χορτάρι και να σου γυρίζει το μυαλό.

Να βγαίνουν οι παίκτες και να τους κοιτάς σαν να βγαίνει μπροστά σου ολόκληρη η ΑΕΚ.

Να ξεκινάει το παιχνίδι και για 90 λεπτά να νιώθεις ότι βλέπεις το ακριβότερο, το σημαντικότερο, το ομορφότερο θέαμα στον κόσμο.

ΑΕΚ είναι ο κόσμος της.

Μπορεί οι εποχές να έχουν αλλάξει. Μπορεί ο αγνός ρομαντισμός να μοιάζει πλέον λίγο ξεπερασμένος.

Αλλά ας κρατήσουμε και κάτι από αυτόν.

ΑΕΚ δεν είναι μόνο όσα συζητάμε.

Είναι κυρίως αυτό που νιώθουμε.

Και αυτό που έγινε χθες στην Καβάλα ήταν ΑΕΚ.

Κρατήστε λίγο τον ρομαντισμό ρε

Ανάμεικτα συναισθήματα. Καμία μομφή προς τον παίχτη. Ευχομαι να υπάρχει πλάνο και η ομάδα να βρει τον δρόμο της.

Μόνο ΑΕΚ!

ΟΣΓΕΑ

Δεν ξέρω τι να γράψω … αφήνω την φωτογραφία να μιλήσει …

Ο Γκεοργκίεφ ΔΕΝ είναι μπακ.

Ο Βιντα και ο Πετραν παίζουν με την ψυχούλα τους αλλά η σωματική τους κατάσταση δεν τους επιτρέπει να ανταποκριθούν στο υψηλό επίπεδο.

Ο Λυκόγιαννης είναι κανονικός ποδοσφαιριστής, μόλις βρει αγωνιστικό ρυθμό και βρεθεί σε μια αξιοπρεπή σωματική κατάσταση θα είναι πολύ χρήσιμος.

Ο Καλοσκαμης είναι εκνευριστικά αδιάφορος και το θέμα είναι ότι η ομάδα τον έχει ανάγκη.

Αυτά σε πρώτη φάση, τα υπόλοιπα με το σφύριγμα της λήξης.

💛🖤 ΣΚΕΦΤΗΚΑΜΕ ΚΑΤΙ. ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ!

Αν συμφωνείτε βάλτε καρδούλα στο ποστ !

Η φετινή σεζόν έχει πολλά παιχνίδια. Πολύ περισσότερα από άλλες χρονιές. Και είναι δεδομένο πως αρκετοί κάτοχοι διαρκείας, για διάφορους λόγους, δεν θα μπορέσουν να βρίσκονται στο γήπεδο σε κάθε αγώνα.

Την ίδια στιγμή, υπάρχουν πολλοί Ενωσίτες —φοιτητές, άνεργοι, οικογενειάρχες, ηλικιωμένοι και άνθρωποι που απλώς δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράζουν εισιτήριο κάθε φορά— που θα ήθελαν να βρίσκονται δίπλα στην ΑΕΚ.

Και κάπου εδώ σκεφτήκαμε το εξής:

Να δημιουργήσουμε ένα μόνιμα καρφιτσωμένο post, όπου όποιος κάτοχος διαρκείας γνωρίζει εκ των προτέρων ότι δεν θα μπορέσει να πάει σε ένα παιχνίδι, θα μπορεί να προσφέρει ΔΩΡΕΑΝ το εισιτήριό του σε έναν άλλο Ενωσίτη που θέλει και έχει ανάγκη να βρεθεί στην Φιλαδέλφεια

Χωρίς αντίτιμο.
Χωρίς «πόσα δίνεις;».
Χωρίς deals.
Χωρίς παζάρια.

⚠️ ΠΡΟΣΟΧΗ:

Εδώ δεν θα γίνει αγορά και πώληση εισιτηρίων.

Στα σχόλια θα γράφουν μόνο όσοι θέλουν να προσφέρουν το εισιτήριό τους ΔΩΡΕΑΝ, με γνώμονα την Ενωσίτικη αλληλεγγύη.

Η ΑΕΚ δεν είναι χρηματιστήριο.
Δεν είναι μαγαζί για μεροκάματο.
Και το διαρκείας δεν το αγοράζεις για να βγάζεις κέρδος από κάθε αγώνα που δεν θα πας.

Το αγοράζεις για να είσαι εκεί.

Κι όταν δεν μπορείς να είσαι εκεί, ίσως μπορείς να κάνεις έναν άλλον Ενωσίτη να βρεθεί στη θέση σου.

Αυτό θέλουμε να δημιουργήσουμε. Μια μικρή πράξη αλληλεγγύης μέσα στην οικογένεια της ΑΕΚ. 💛🖤

Αν συμφωνείτε, το κάνουμε.

👇 Πείτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια.

Γνώμες ;

Τι μου έρχεται στο μυαλό όταν ακούω τις λέξεις ΑΕΚ και Καβάλα

Ιούλιος του 2023. Η ΑΕΚ έχει μόλις κατακτήσει το πρωτάθλημα και το τρόπαιο ταξιδεύει σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Στην Καβάλα, όμως, συνέβη κάτι που δύσκολα θα μπορούσε να γραφτεί καλύτερα ούτε σε σενάριο. Ένα ζευγάρι ΑΕΚτζήδων παντρευόταν εκείνη την ημέρα και, μόλις τελείωσε το μυστήριο, δεν πήγε κατευθείαν στη δεξίωση.

Πήραν τον δρόμο για την εκδήλωση όπου βρισκόταν η κούπα της πρωταθλήτριας ΑΕΚ. Η νύφη με το νυφικό, ο γαμπρός με το κοστούμι και ανάμεσά τους… το τρόπαιο της Ένωσης. 🏆

Γιατί κάποιοι γάμοι έχουν φωτογραφίες με λουλούδια και τούρτες.
Αυτός είχε την κούπα του πρωταθλήματος. 😂

ΑΕΚ παντού. Ακόμα και την ημέρα του γάμου.

Σήμερα η ΑΕΚ αντιμετωπίζει τον Νέστο στην Καβάλα για τη φάση του Κυπέλλου Ελλάδος και, ειλικρινά, είμαι περισσότερο περίεργος να δω την ενδεκάδα παρά σίγουρος για το τι πρόκειται να επιλέξει ο προπονητής.

Πρόβλεψη δεν θα κάνω. Και πώς να κάνεις, δηλαδή, με το ψυχάκι που έχουμε στον πάγκο; Με την καλή έννοια πάντα. Ο άνθρωπος δεν σου αφήνει και πολλά περιθώρια να μπεις στο μυαλό του.

Την Κυριακή, για παράδειγμα, περίμενα να δω ένα πολύ μεγαλύτερο rotation. Τελικά είδαμε τη βασική ενδεκάδα να παίρνει αρκετό χρόνο, προφανώς με στόχο να βρει ρυθμό και συνοχή. Ίσως, τελικά, αυτό να είναι ένα από τα «μυστικά» του. Να μην αλλάζει τα πάντα μαζικά, αλλά να κρατάει έναν κορμό ενεργό και να δίνει σταδιακά χρόνο στους υπόλοιπους.

Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για σήμερα.

Θα δούμε ξανά αρκετές φανέλες βασικών; Θα πάρουν την ευκαιρία τους παίκτες που δεν έχουμε δει ουσιαστικά καθόλου μέχρι τώρα; Προσωπικά θεωρώ αρκετά πιθανό να πάρουν χρόνο ποδοσφαιριστές όπως ο Γεωργίεφ, ο Αλεξίου, ο Καλοσκαμης και ο Κουτέσα, χωρίς όμως να μπορώ να πω με βεβαιότητα ποιος ή ποιοι θα ξεκινήσουν.

Θα έχει ενδιαφέρον επίσης να δούμε αν θα δοκιμαστεί κάτι διαφορετικό σε επίπεδο σχηματισμού. Δεν το θεωρώ το πιθανότερο σενάριο, αλλά δεν θα μου προκαλούσε και ιδιαίτερη έκπληξη αν δούμε κάποιους ποδοσφαιριστές σε διαφορετικούς ρόλους ή θέσεις.

Στην επίθεση, θεωρώ αρκετά πιθανό να πάρει ξανά χρόνο ο Κοιτά, κυρίως για να αρχίσει να βρίσκει αγωνιστικό ρυθμό και να μπει περισσότερο στην εξίσωση.

Στον άξονα, περιμένω να δούμε Βιτάλι, ο οποίος χρειάζεται παιχνίδια, ενώ δεν αποκλείω να τον δούμε δίπλα στον Κάιρινεν, από τη στιγμή που ο Φινλανδός δεν ξεκίνησε την Κυριακή. Θα ήταν μια λογική ευκαιρία να πάρει χρόνο και να αποκτήσει αγωνιστικό ρυθμό δίπλα στο Βιτάλη , μιας και δεν έχουν πολλά αγωνιστικά λεπτά δίπλα δίπλα .

Κάτω από τα δοκάρια, θα πόνταρα στον Μπρινιόλι. Τον Μπαλαμότι τον είδαμε στο Κύπελλο, οπότε θεωρώ αρκετά πιθανό να μοιραστούν τα παιχνίδια και να πάρει σήμερα την ευκαιρία του ο Ιταλός.

Στην άμυνα, όμως, πραγματικά σηκώνω τα χέρια ψηλά. 😂 Εκεί περιμένω ίσως το μεγαλύτερο rotation, αλλά το ποιοι ακριβώς θα πάρουν φανέλα βασικού είναι κάτι που δεν μπορώ να προβλέψω με σιγουριά.

Και κάπου εδώ σταματάω.

Δεν δίνω ενδεκάδα σήμερα. Δεν το ρισκάρω. 😂

Η αλήθεια είναι πως μου είχαν στείλει αρκετά μηνύματα για να πάρουμε θέση σχετικά με το πακέτο που βγήκε για τα ευρωπαϊκά παιχνίδια.

Είχαμε σκοπό να γράψουμε. Το σκεφτόμουν, όμως, αρκετά. Γιατί από τη στιγμή που μας έχετε δώσει την τιμή να εκπροσωπούμε ένα μικρό κομμάτι του κόσμου της ΑΕΚ μέσα από αυτή τη σελίδα, δεν θέλω να γράφω απλώς για να γράφω. Θέλω όταν παίρνω θέση, να είναι πραγματικά αυτή που πιστεύω.

Και, για να πω την αλήθεια, δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη.

Υπάρχει γκρίνια για τις τιμές; Φυσικά και υπάρχει. Και δικαιολογημένα.

Οι τιμές είναι υψηλές. Πολύ υψηλές.

Και μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Τις περίμενα.

Τα τελευταία χρόνια αυτή είναι η κατάσταση. Όχι μόνο στην ΑΕΚ, αλλά γενικότερα στο ποδόσφαιρο. Ο οπαδός έχει γίνει το πιο εύκολο πορτοφόλι.

Του παίρνουν 100.

Μετά 200.

Μετά άλλα 300.

Και στο τέλος του χρόνου κάθεται κάτω και συνειδητοποιεί ότι έχει αφήσει χιλιάδες ευρώ στην ομάδα που αγαπά.

Και ξέρετε ποιο είναι το πιο τρελό;

Το κάνει επειδή την αγαπάει.

Μίλησα με έναν φίλο που έχει ήδη πληρώσει 650 ευρώ για το διαρκείας του. Τώρα πρέπει να βάλει άλλα 300-400 ευρώ για τα ευρωπαϊκά. Και το συγκεκριμένο παιδί έρχεται από την Πελοπόννησο.

Πόσο πρέπει να αγαπάς την ΑΕΚ για να κάνεις τέτοια έξοδα;

Και εδώ είναι που πρέπει να είμαστε ειλικρινείς.

Έχουμε κακομάθει κι εμείς.

Το έχουμε καταπιεί.

Το έχουμε αποδεχτεί.

Γιατί η Φιλαδέλφεια είναι γεμάτη κάθε Κυριακή. Γιατί ξέρουν ότι ο κόσμος θα βάλει το χέρι στην τσέπη. Ξέρουν ότι ο ΑΕΚτζής θα βρει τρόπο.

Και το εκμεταλλεύονται.

Την Τετάρτη παίζουμε στην Καβάλα με τον Νέστο, ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας, και το εισιτήριο είναι 30 ευρώ.

Τριάντα ευρώ.

Πήγαμε στη Λιβαδειά και πληρώσαμε 30.

Πήγαμε εδώ.

Πήγαμε εκεί.

Πόσες φορές έχουμε πληρώσει 30άρια για να ακολουθήσουμε την ΑΕΚ;

Το έχουν μάθει πλέον.

Ξέρουν ότι δύσκολα θα πεις «δεν πάω».

Και αυτό είναι το μεγαλύτερο όπλο τους.

Γιατί εμείς δεν μπορούμε να μείνουμε μακριά από την ΑΕΚ.

Εκεί ακριβώς πατάνε.

Και όσο κι αν θέλεις να διαμαρτυρηθείς, όσο κι αν λες «φτάνει», έρχεται η ώρα του αγώνα και είσαι πάλι εκεί.

Γιατί είναι η ΑΕΚ.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε πως όλα είναι φυσιολογικά.

Δεν είναι φυσιολογικό.

Ούτε είναι φυσιολογικό το γήπεδο να γίνεται σταδιακά ένα προϊόν για όλο και λιγότερους.

Γιατί πού είναι ο φοιτητής;

Πού είναι ο πατέρας που θέλει να πάει με τα δύο παιδιά του;

Πού είναι ο άνθρωπος που παίρνει έναν βασικό μισθό και πρέπει να υπολογίσει αν θα του περισσέψουν χρήματα για να δει την ομάδα του;

Πού είναι ο παππούς που ακολουθεί την ΑΕΚ μια ολόκληρη ζωή;

Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι λιγότερο ΑΕΚ επειδή δεν μπορούν να διαθέσουν 1.000 ευρώ τον χρόνο για να βλέπουν την ομάδα τους.

Και αυτό είναι που με ενοχλεί περισσότερο.

Γιατί κάποτε το ποδόσφαιρο ήταν το άθλημα του λαού.

Σήμερα, ο λαός δυσκολεύεται να μπει στο γήπεδο.

Και πριν βγει κάποιος και πει:

«Ναι, αλλά μιλάμε για Champions League».

Ναι.

Champions League.

Το δεχόμαστε.

Αλλά εμείς δεν εμφανιστήκαμε τώρα επειδή είδαμε τα αστέρια του Champions League.

Ήμασταν εκεί στη Β’ Εθνική.

Ήμασταν εκεί στο ΟΑΚΑ.

Ήμασταν εκεί στους διασυρμούς.

Ήμασταν εκεί όταν η ΑΕΚ γέμιζε με χρέη.

Ήμασταν εκεί όταν όλα κατέρρεαν.

Ήμασταν εκεί τη χρονιά που πέσαμε.

Ήμασταν εκεί με τον Πανθρακικό.

45.000 άνθρωποι.

Δεν υπήρχε Champions League τότε.

Δεν υπήρχαν πακέτα.

Δεν υπήρχαν ευρωπαϊκές βραδιές.

Υπήρχε μόνο η ΑΕΚ.

Και ήμασταν εκεί.

Και κάθε χρόνο πληρώνουμε διαρκείας.

Και κάθε χρόνο υπάρχουν παιχνίδια κεκλεισμένων των θυρών.

Και πολλές φορές δεν φταίει καν ο άνθρωπος που έχει πληρώσει.

Δεν είναι αδικία αυτό;

Είναι.

Φυσικά και είναι.

Αλλά έτσι έχουν γίνει οι εποχές.

Έτσι έχει γίνει το ποδόσφαιρο.

Η εμπορευματοποίηση έχει χτυπήσει παντού. Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στις περισσότερες μεγάλες ομάδες.

Δεν χρειάζεται λοιπόν ούτε να πούμε ψέματα στον κόσμο ούτε να κάνουμε ότι όλα είναι καλά.

Δεν είναι όλα καλά.

Οι τιμές είναι ακριβές.

Πολύ ακριβές.

Τις περίμενα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τις χειροκροτήσω.

Και από την άλλη, δεν πρόκειται να αρχίσουμε να κατηγορούμε τον κόσμο που γκρινιάζει.

Γιατί τον καταλαβαίνουμε.

Καταλαβαίνουμε τον άνθρωπο που βλέπει τον λογαριασμό του και σκέφτεται αν μπορεί να αντέξει ακόμη ένα έξοδο.

Καταλαβαίνουμε τον πατέρα που πρέπει να επιλέξει.

Καταλαβαίνουμε τον φοιτητή.

Καταλαβαίνουμε αυτόν που έρχεται από την επαρχία και πληρώνει εισιτήριο, βενζίνες, διόδια, φαγητό και όλα τα υπόλοιπα.

Και πάνω απ’ όλα καταλαβαίνουμε κάτι πολύ απλό:

Δεν είναι ότι δεν θέλουμε να πάμε.

Δεν είναι ότι δεν αγαπάμε την ΑΕΚ.

Το ακριβώς αντίθετο.

Την αγαπάμε τόσο πολύ, που πολλές φορές πληρώνουμε πράγματα που κανονικά δεν μπορούμε να πληρώσουμε.

Και στο τέλος λέμε:

«Θα τα βρω. Θα τα καταφέρω. Θα πάω».

Γιατί;

Γιατί είναι η ΑΕΚ.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να θεωρείται δεδομένο.

Ο κόσμος της ΑΕΚ δεν είναι ανεξάντλητος.

Και η αγάπη δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν λευκή επιταγή.