22/12/2020
Διποταμία Καστοριάς, μισό και αιώνα πριν...
Μια φωτό κυνηγετική απο τά πάτρια...
Εκείνη την εποχή που η λέξη στάμπα ήταν άγνωστη..
Τότε που το μόνο μέσο ήταν το μουλάρι
Τότε που τα αγριογούρουνα, ήταν άγρια..
Τότε που όλο το χωριό βαρουσε το πολύ δέκα τον χρόνο..
Και ήταν όλοι τους κυνηγοί...
Πάνω από πεντακόσιοι...
Σωτήρης Δημηροπουλος
ΥΓ....κυνηγούσαν καθημερινά, στα σύνορα επάνω, στην καρδιά των μαχών του Γράμμου, του εμφυλίου...Μέσα σε ναρκοπέδια πολλές φορές...
Δεν σκοτώθηκε ποτέ κανένας σε ατύχημα ματαξυ τους...Ποτέ..κι ας κυνηγούσαν με τα πολεμικά, τα ραβδωτα.. .
Μόνο μια φορά, έφυγε κάποιος από νάρκη...
Τα αγριογούρουνα και το κρέας τους, ήταν η ζωή τους όλη..
Μ αυτούς τους ανθρώπους έμαθα την ζωή...Όχι το κυνήγι μόνο...Αλλά την ζωή ..
Γι αυτο και πολεμάω, χρόνια τώρα ...
Αν ποτέ σας περάσετε από αυτά τα μέρη, ζητείστε να πάτε στο νεκροταφείο...Κάθε τάφος εκεί...είναι μια ιστορία κυνηγιού, με χίλιες σελίδες...
Ιδρώτα, αίμα, επιβίωσης...
και περηφάνιας, προσφυγικής..
Οι προγονοί μας, είναι οι Θεοί μας...
Και μας μιλάτε τώρα για κυνήγι και ζωή , εσείς οι Χατζηδακηδες, οι Χαρδαλιαδες..
Το κυνήγι κύριοι...κράτησε και κρατάει τα σύνορα εκεί πάνω..
Χωρίς κυνήγι η Ελλάδα θα ήταν τώρα κάπου πιο χαμηλά...πολύ χαμηλά..Στον χάρτη..και στις αναπνοές της..
Σωτήρης Δημηροπουλος...
Καλή Βρύση Διποταμιας Τ.Δημου Ακριτών Καστοριάς, νυν Νεστοριου
ΥΓ....και καλό είναι να αρχίσετε και κοινοποιειτε, να πείτε ότι η φωτό είναι από την διαδικτυακη ομάδα www.dipotamia.gr