Dance Academy Cyprus

Καινούργια τμήματα ξεκινάνε στη σχολή μας από το μήνα Σεπτέμβριο. Commercial και heels για έφηβες και ενήλικες. Οι εγγραφές ξεκίνησαν!!

Dance Academy Cyprus Dance is a conversation between body and soul.

Ο Άγγελος Πέτρου είναι Κύπριος χορογράφος, Dance Instructor και επιχειρηματίας, με βάση την Αθήνα. Διδάσκει χορό από την ηλικία των 16 ετών και έχει εκπαιδευτεί και διδάξει διεθνώς, σε πόλεις όπως το Los Angeles, το Λονδίνο και το Παρίσι.

Είναι ιδρυτής του GET AP, ενός από τα πιο δυναμικά dance communities της Αθήνας, που σήμερα λειτουργεί σε δύο studios και συνδυάζει dance education, streetwear και δημιουργικές παραγωγές. Από το Seoul-inspired Konfectionery Dance Convention μέχρι τη sold-out παράσταση στην Τεχνόπολη Αθηνών, ο Άγγελος χτίζει αυτό που οραματίζεται ως «το πρώτο ελληνικό dance brand».

Μέσα από τη δουλειά του επιδιώκει να εξελίσσει τη νέα γενιά χορευτών, συνδέοντας τον χορό με την προσωπική έκφραση, την κοινότητα και τη σύγχρονη δημιουργική κουλτούρα. Τα μαθήματα του χαρακτηρίζονται ως «εμπειρία» για όλα τα επίπεδα χορευτών καθώς προσπαθεί να προσφέρει κάτι πέρα από χορευτικές γνώσεις.

Η ΚΥΠΡΟΣ ΧΟΡΕΥΕΙ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ!!
Η παρουσία της σχολής μας στο Φεστιβάλ του Ναυπλίου (40 άτομα αποστολή) ήταν για όλους μας μια ξεχωριστή εμπειρία. Μέσα από τους κυπριακούς χορούς, την ιδιαίτερη μουσική της πατρίδας μας, τη ζωντάνια και τη λεβεντιά των χορευτών μας, καταφέραμε να μεταφέρουμε ένα κομμάτι της Κύπρου στην Ελλάδα και να αγγίξουμε το κοινό με την αυθεντικότητα της παράδοσής μας.
Για μένα, όμως, αυτή η παρουσία είχε και μια βαθιά προσωπική συγκίνηση.
Κάθε φορά που βλέπω τους χορευτές μας να ανεβαίνουν στη σκηνή, η σκέψη μου πηγαίνει στον παππού μου, Γρηγόρη Ασσιώτη. Σε έναν άνθρωπο που από το 1948 εργάστηκε με αγάπη, μεράκι και αφοσίωση για τον κυπριακό χορό, ομαδοποιώντας τους καρτσιλαμάδες και αφήνοντας πίσω του μια πολύτιμη παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
Και πολλές φορές αναρωτιέμαι, με μεγάλη συγκίνηση:
Τι θα χορεύαμε σήμερα, αν δεν υπήρχαν άνθρωποι σαν τον παππού μου;
Ο Συρτός, η Στάμνα και η Σούστα, οι μόνοι ομαδικοί χοροί που υπάρχουν στην κυπριακή μας ΣΥΓΧΡΟΝΗ παράδοση, αποτελούν σήμερα ένα αναπόσπαστο κομμάτι των παρουσιάσεών μας. Πόσο διαφορετικά, όμως, θα γνωρίζαμε σήμερα την κυπριακή χορευτική παράδοση, αν κάποιοι άνθρωποι τότε δεν είχαν το όραμα και την αγάπη να τη διαφυλάξουν και να της δώσουν ζωή;
Ο παππούς μου τόλμησε ακόμη κάτι πρωτοποριακό για την εποχή του: έβαλε για πρώτη φορά μια κοπέλα και έναν άντρα να χορέψουν μαζί, ανοίγοντας έναν καινούργιο δρόμο στην παρουσίαση του κυπριακού χορού.
Γι’ αυτό, όταν σήμερα βλέπω τα παιδιά μας να χορεύουν στη σκηνή, νιώθω πως μαζί τους χορεύουν και όλοι εκείνοι που προηγήθηκαν. Και για μένα, κάπου ανάμεσα στη μουσική, στα βήματα και στις φιγούρες, βρίσκεται πάντα και ο παππούς μου.
Στο Ναύπλιο δεν παρουσιάσαμε απλώς ένα πρόγραμμα κυπριακών χορών. Παρουσιάσαμε ιστορία, μνήμη και τις ρίζες μας.
Και το κάναμε με ζωντάνια, περηφάνια και κυπριακή λεβεντιά.
Γιατί η παράδοση δεν είναι κάτι που ανήκει μόνο στο παρελθόν. Είναι κάτι που κάποιοι άνθρωποι αγωνίστηκαν να μας παραδώσουν ζωντανό. Και δική μας ευθύνη είναι να το κρατήσουμε ζωντανό και να το παραδώσουμε με την ίδια αγάπη στις επόμενες γενιές.