't Klein Gelukske - hoogbegaafdheidscoaching

Ik schenk als mama veel aandacht aan de onzichtbare processen die zich afspelen bij mijn gezin. Sinds een jaartje ben ik mij ook gaan focussen op de invloed en zichtbare effecten van onze nutriëntenstatus. Zo leerde ik ook dat vloeibare supplementen veel beter opgenomen worden door ons lichaam dan pillen of capsules. Mijn eigen maag verdraagt ze ook gewoon veel beter 😊

Daarom ging ik op zoek naar producenten van vloeibare clean label supplementen, keerde er enkele compleet binnenstebuiten en bleef hangen bij twee merken.

Na bijna een jaar zelf gebruiken en testen en ondertussen he-le-maal overtuigd te zijn van hun gamma, volgde ik vorige week zelf de opleiding tot adviseur voor
Super enthousiast was ik en ben ik nog steeds! Want vanaf nu zal ik het gamma niet enkel gewoon mogen toepassen in de praktijk, maar ook zelf mogen aanbieden.

Ik vertelde al vaker dat nutriënten heel belangrijk zijn voor een optimale werking van lichaam en geest. Ik heb jaren geloofd in de magie van gezonde voeding, maar hoe meer ik leerde over onze voeding, hoe meer ik besefte dat achter alle mooie verhalen een heel andere werkelijkheid schuilgaat.

Ik ben dus gaan uitzoeken op welke manier we dan wél op een verantwoorde manier aan onze broodnodige voedingsstoffen kunnen komen, náást een gezond voedingspatroon en zo begon ik mij te verdiepen in het orthomoleculaire gegeven: de kennis over de aanwezige stoffen in onze voeding en datgene wat je lichaam nodig heeft om optimaal te kunnen functioneren en gebruik te kunnen maken van het zelfherstellend vermogen van je lichaam.

Binnen mijn visie, geloof ik er steevast in dat we verder moeten kijken dan de reguliere grenzen, naar de samenhang tussen verschillende lichamelijke processen en factoren en dat onze voedingsgewoonten en leefstijl ook kunnen bijdragen aan het optimaal functioneren van lichaam en geest.

Gezondheid begint in je darmen. Daarom is het belangrijk om niet enkel aandacht te schenken aan je hoofd en lichaam, maar zeker ook aan je darmhygiëne. En daarmee bedoel ik veel meer dan een regelmatige en gezonde stoelgang. Je darmen worden namelijk niet voor niets je tweede brein genoemd.

De darmen maken onderdeel uit van een uitgebreid communicatienetwerk tussen je maag-darmstelsel, zenuwstelsel, immuunsysteem én je hersenen. Is er iets niet in orde met je darmen, merk je dat in de rest van je lichaam en vice versa. Je darmen zijn dus onderdeel van een (vicieuze) cirkel. En daarom is de hersen-darm-as een belangrijk onderdeel wanneer het gaat over stress en emotieregulatie.

In je darmen leven enorme gemeenschappen van bacteriën, virussen, schimmels en andere micro-organismen: je microbioom. Wanneer dit verstoord raakt, merk je dat (maar niet altijd meteen) in je lichaam en geest. Daarom ligt de basis van elke benadering holistisch gezien altijd bij je darmgezondheid.

Maar hoe zorg je dan voor een gezonde darm?

1. Een regelmatig en gevarieerd voedingspatroon van voldoende vezels en nutritieve voeding, voldoende vocht, beweging en slaap.
2. Daarnaast zijn ook pre-, pro- en het minder gekende postbiotica belangrijke elementen voor de gezondheid van je darmen. Niet enkel, maar toch vooral, na het nemen van een antibioticakuur of bij onregelmatige stoelgang.
3. Maar ook stressregulatie hoort thuis in dit rijtje omwille van bovengenoemde redenen.

Trouwens, je lever is even belangrijk in dit verhaal aangezien dit het grote verwerkings- en regelcentra van jouw lichaam is. Maar daar kunnen we het later over hebben.

De kop is er af. De eerste schooldag is alweer gepasseerd.
𝗛𝗼𝗲 𝘃𝗲𝗿𝗹𝗶𝗲𝗽 𝗯𝗶𝗷 𝗷𝘂𝗹𝗹𝗶𝗲 𝗱𝗲 𝗲𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲 𝗱𝗮𝗴?

Bij ons zou het een nieuwe start worden in alweer een nieuwe school, meteen weer voltijds na twee jaar amper naar school geweest te zijn en vooral thuis les gekregen te hebben.
Hij begon vol goede moed. Kwam ook heel opgewekt uit school. Had een leuke dag. Maakte ook al wat nieuwe vriendjes. Vertelde vanalles…
We waren blij, opgelucht en positief naar wat er komen zou, maar toch ook nog heel voorzichtig.
En maar goed ook want bedtijd deed alles keren en liet dat hoofdje razen aan 110 km/u. Daar volgde de explosie.
Weg goede moed…

Morgen is een nieuwe dag…

Wat is reflexintegratietherapie?

Reflexintegratietherapie is een lichaams- en bewegingsgerichte methode die ervan uitgaat dat primaire reflexen een belangrijke basis vormen voor de neurologische, motorische en sensorische ontwikkeling.

Een baby beschikt over automatische bewegingsreacties (reflexen) die worden uitgelokt door bepaalde prikkels. De meest gekende zijn bijvoorbeeld grijpreflex, zuigreflex en moro-reflex.
In de vroege ontwikkeling – vanaf conceptie tot ca. 3 jaar – zijn ze functioneel en vormen ze het fundament voor het verder groeien en ontwikkelen. Maar naarmate het centrale zenuwstelsel rijpt en een kind steeds meer bewuste motorische controle ontwikkelt, neemt de zichtbare invloed van deze primaire reflexen in principe volledig af. De reflexen zijn dan dus geïntegreerd.

Maar door bepaalde stappen over te slaan in het ontwikkelingsproces of door bepaalde gebeurtenissen, is het mogelijk dat deze eerste reflexen niet of onvoldoende geïntegreerd zijn. Bepaalde ervaringen kunnen bovendien triggers vormen om de reflexen weer actief te maken.

Het is niet noodzakelijk een probleem wanneer je nog actieve reflexen hebt, maar het kan wel verschillende ongemakken veroorzaken op motorisch, sensorisch, lichamelijk en mentaal vlak. Denk maar aan houding en evenwicht, fijne en grove motoriek, oog-handcoördinatie, sensorische verwerking en concentratie.
Bepaalde prikkels kunnen dan automatische reacties oproepen, die dan bewust of onbewust gecompenseerd moeten worden, wat ook weer extra inspanning vraagt.
Het is dus niet zozeer de actieve reflex die een probleem kan vormen, wel de invloed die ze uitoefent op het automatisch functioneren.

Tijdens reflexintegratietherapie wordt onderzocht of de primaire reflexen actief zijn. Met gerichte sensorische en motorische oefeningen wordt geprobeerd om ontwikkeling en integratie verder te ondersteunen, zodat bewuste bewegingen weer naar de voorgrond kunnen treden en dagelijkse vaardigheden efficiënter kunnen verlopen.
En daar raken we weer aan de behoefte onder zichtbaar gedrag.

Ik heb er mijn missie van gemaakt om bewustzijn te creëren in de behoefte onder gedrag.

𝗠𝗮𝗮𝗿 𝘄𝗮𝘁 𝗶𝘀 𝗸𝗶𝗷𝗸𝗲𝗻 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗱𝗲 𝗯𝗲𝗵𝗼𝗲𝗳𝘁𝗲 𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿 𝗵𝗲𝘁 𝗴𝗲𝗱𝗿𝗮𝗴 𝗲𝗻 𝘄𝗮𝘁 𝗶𝘀 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝗲𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗵𝗶𝗲𝗿𝘃𝗮𝗻?

Kijken naar de behoefte onder een bepaald zichtbaar gedrag betekent dat je je niet gaat focussen op wat het kind doet, maar wel naar wat er in het kind gebeurt. Ongeacht de leeftijd, maar vooral bij kinderen: gedrag is communicatie en moet worden beschouwd als informatie.

Ideaal hiervoor is het ijsbergmodel: wat je ziet boven het wateroppervlak is gedrag: boos worden, weigeren, roepen, slaan, weglopen, huilen, clownesk gedrag, niet luisteren, uitstellen, dichtklappen, bewegingsdrang, discussiëren, controledrang,…

Onder dat oppervlak liggen emoties, stress, lichamelijke ervaringen, vermoeidheid, prikkelverwerking, onzekerheid, angst, onbegrip, verveling, verwachtingen, gedachten, behoeften als honger, dorst, leerhonger, autonomie, veiligheid,…

Het is belangrijk om verder te kijken dan het gedrag omdat dit verschillende oorzaken kan hebben, waardoor ook de invulling van de behoefte kan verschillen.
Zo kan taakweigering bijvoorbeeld als oorzaak hebben: faalangst, verveling, gebrek aan autonomie, het nut ervan niet inzien, ongemotiveerd (maar waarom dan), desinteresse, onderontwikkelde executieve vaardigheden, overprikkeling, gebrek aan veiligheid, gebrek aan duidelijke verwachtingen, vermoeidheid, verdriet, de opdracht is niet begrepen, het kind heeft moeite met lezen of schrijven en kan de opdracht niet voltooien,…
Het lijkt logisch dat je faalangst, verveling, een leerstoornis of verdriet niet op dezelfde manier gaat aanpakken…

En toch gaat het hier heel vaak fout. Thuis, in de sportschool, in de klas, bij vriendjes, bij de dokter, tijdens diagnosetrajecten…

Ik gebruik graag de metafoor van de pleister en de wonde, waarbij de wonde het gedrag voorstelt. Wil je gedrag camoufleren, kleef je er een pleister over, maar daarbij is de wonde nog niet verdwenen. Het gedrag is enkel onderdrukt. Maar een niet aangepakte wonde kan gaan etteren. Het gedrag wordt groter. Zolang je niet de oorzaak van de wonde gaat aanpakken, zal ze niet weggaan. Daarom is begrip van het gedrag en de onderliggende behoefte cruciaal.

Kinderen die zich onbegrepen voelen, gaan minder snel gemotiveerd zijn om alsnog de taak te starten en gaan zich enkel weerbarstiger gedragen. Gedrag begrijpen daarentegen, betekent niet dat je gedrag goedkeurt, maar het geeft je wel de mogelijkheid om in verbinding te gaan en een oplossing te vinden. Belangrijk hier is ook om rekening te houden met de leeftijdsrelevante ontwikkeling en mogelijkheden van het kind.

Kortom, gedrag vertelt ons waar we moeten kijken, het vertelt ons niet automatisch wat er aan de hand is. Deze houding is waar de mogelijkheid tot ontwikkeling start.
Stel jezelf daarom altijd de vraag “Wat heeft dit kind nodig?” en doe niet zomaar voor de hand liggende en stigmatiserende aannames.

Dat is voor mij de essentie van kijken naar de behoefte onder gedrag: niet minder begrenzen, maar beter begrijpen wat je begrenst én weten wat je daarnaast moet ondersteunen.

Heeft jouw kind moeilijkheden met zijn lichaamshouding als hij zit of staat?
Kan je kind mooi rechtop zitten of moet hij altijd kunnen voorover of achterover hangen?
Steunt je kind zijn hoofd of leunt het voorover terwijl hij leest of schrijft?
Moet je kind altijd ergens tegen kunnen leunen als hij staat?
Houdt je kind zijn hoofd regelmatig schuin?
Kijkt je kind tv met open mond?
Heeft je kind moeite met stilzitten?
Heeft je kind concentratieproblemen of moeite met onthouden?
Is je kind snel overprikkeld of uit het lood geslagen?
Heeft je kind moeite met plannen of organiseren?
Is jouw kind zijn coördinatie of evenwicht niet altijd ideaal?
Durft het wel eens over zijn eigen voeten te struikelen of laat het regelmatig dingen vallen?
Is eten met witte kledij uit den boze?
Herken jij je kind in impulsiviteit, hyperactiviteit, onoplettendheid of sociaal-emotionele storing?
Wordt er bij jouw kind wel eens gedacht aan hypergevoeligheid, ADHD of ASS?

Dan zou het kunnen dat jouw kind niet geïntegreerde, onderontwikkelde of gereactiveerde primaire reflexen heeft.

RMTi is een therapievorm die gebaseerd is op de natuurlijke bewegingen en reflexen van baby’s. Zij zijn verbonden met onze neurologische paden en vormen daardoor het fundament om te kunnen groeien en leren. Alle reflexen dienen geïntegreerd te zijn voor de leeftijd van drie jaar, enkel is dat niet voor iedereen het geval. Zij kunnen niet ontstaan zijn, nog steeds actief, onderontwikkeld of gereactiveerd. Echter kan de volgende reflex niet ontstaan of voldoende ontwikkelen, als de voorgaande niet het volledige proces doorlopen heeft.

Meer weten over reflexintegratietherapie? Hou deze pagina dan zeker in de gaten!

De start van het nieuwe schooljaar staat voor de deur. En naast nieuwe boekentassen, brooddozen en een hoofd vol verhalen duiken helaas ook die kleine ongewenste schoolvriendjes weer wat vaker op: luizen.

Een eenvoudige en natuurlijke aanvulling op luizenpreventie is een etherische olie van lavendel.
Lavendel heeft een typische geur die we zelf vaak als aangenaam en rustgevend ervaren, maar die traditioneel ook wordt gebruikt om luizen op afstand te helpen houden. Jojoba-olie vormt daarbij een zachte basis die geschikt is voor plaatselijk gebruik op de huid en haar.

Breng 's ochtends een kleine hoeveelheid aan achter de oren, langs de haarlijn en op de kruin. Eventueel ook in de muts, kap of pet. Meer hoeft het niet te zijn.
Een klein extra ritueeltje voor drukke schoolochtenden, met de heerlijke ontspannende geur van lavendel als bonus.

Nota: lavendelolie is geen wetenschappelijk bewezen garantie tegen luizen, maar wordt al generaties lang toegepast als natuurlijk middel uit de traditionele kruidenleer.

https://www.deregenboog-verbinding.be/product/17088968/anti-luizen
Anti-luizen roll-on, 20 ml - € 9,99

Met het nieuwe schooljaar voor de deur wil ik het even hebben over het ontbijt en de brooddoos van je kind.

Wat doet suiker eigenlijk met het kinderbrein en -lichaam?

Naast de algemene nadelen als tandbederf, overgewicht en metabole problemen, speelt suiker namelijk nog een veel grotere rol in de ontwikkeling van onze kinderen.

Suiker wordt in het lichaam omgezet in een (voor de hersenen) belangrijke energiebron. Ze hebben dus suikers nodig, maar de nuance ligt in wélke suikers en hun hoeveelheid. Natuurlijke suikers zijn zogenaamde trage suikers. Zij worden langzaam afgegeven in het lichaam, waardoor zij voor langdurige verzadiging zorgen en voor langere tijd aan beschikbare energie.
Ideale bronnen voor trage suikers zijn fruit, havermout, volkoren (!) brood en granen, aardappelen, peulvruchten, groenten,…

Het is dus niet nodig om nog extra suiker toe te voegen aan of naast onze maaltijden. Deze suikers zijn namelijk altijd wat ze snelle suikers noemen. Het omgekeerde van wat een lichaam nodig heeft dus, want zij zorgen voor een hoge energiepiek en diepe energiedalen. Hierdoor kan het lichaam onvoldoende energie produceren waardoor kinderen sneller honger krijgen of zich moe en prikkelbaar gaan voelen.
Bovendien zorgen de snelle schommelingen in de bloedsuikerspiegel er ook voor dat hersenen zich niet kunnen focussen of nadenken.

Voornamelijk bij kinderen wordt dit snel zichtbaar in hun gedrag en emotieregulatie.

Naast het belang van energie, verzadiging en concentratie, activeert zoetigheid ook de dopamine (beloningssysteem) in de hersenen, wat een rol gaat spelen in motivatie, verwachting en het constante verlangen naar een beloning. Dit gaat dan weer tegenwerken op gebied van impulscontrole, planning en zelfregulatie, wat bij kinderen nog volop in ontwikkeling is.

Moeten we onze kinderen dan echt alle toegevoegde suikers ontzeggen? Neen. Zolang de snelle suikers niet de bovenhand nemen en het totale voedingspatroon wel een verzadigende combinatie inhoudt.
Wist je trouwens dat je niet zozeer suiker moet toevoegen om iets zoeter te maken? Er zijn superveel natuurlijke alternatieven: honing (echte, van de imker – misschien ietsje duurder, maar boordevol nutritieven!), agavesiroop, ahornsiroop en kokosbloesemsuiker. Let er wel op dat je goede kwaliteit gebruikt, anders kun je evengoed geraffineerde suiker toevoegen. Wil je het echt helemáál gezond houden: dan kies je voor zoetmakers als (gepureerde) banaan, appel of peer.

Hoe zien een ideaal ontbijt en lunch er dan uit?

Als we vertrekken vanuit een stabiele energie, langdurige verzadiging, optimale concentratie en voldoende bouwstoffen voor een groeiend lichaam en brein, is het belangrijk om volgende elementen te voorzien:

- Complexe koolhydraten en vezels zoals volkorenbrood of havermout vormen de basis voor een langdurige verzadiging en trage energie-afgave. Vermijd liever ontbijtgranen en ga bv. voor een zelfgemaakte granola. Wissel brood of aardappelen liever af met volkoren pasta of granen.
- Eiwitten afkomstig uit o.a. (onbewerkte) zuivelproducten of kip. Eiwitten zijn namelijk belangrijke bouwstenen voor wat betreft groei en herstel.
- Onverzadigde vetten die je terugvindt in bv. noten en zaden zijn belangrijk voor de ontwikkeling en werking van het zenuwstelsel.
- Fruit en groenten zijn onmisbaar omwille van hun vezels, vitaminen en nutriënten. Kies liever voor een volledig stuk fruit dan voor een sapje. Wil je toch een sapje geven? Geef dan de voorkeur aan versgeperst.

En uiteraard mogen we ook water niet over het hoofd zien! Water is namelijk minstens zo belangrijk als voeding. Onze hersenen en ons lichaam bestaan voor ca. 70 % uit water en dit op peil houden is belangrijk voor een goed verloop van alle lichaamsprocessen. Water levert zelf geen energie maar is wel noodzakelijk om vrijwel alle lichaamsprocessen goed te laten verlopen. Wanneer een kind onvoldoende drinkt wordt dat merkbaar in o.a. het cognitief functioneren en algemeen welbevinden, zowel lichamelijk als mentaal. Dehydratatie uit zich namelijk in hoofdpijn, vermoeidheid, constipatie, concentratieproblemen, duizeligheid, prikkelbaarheid,…

Kinderen zijn niet altijd even goed in het herkennen of benoemen van lichaamssignalen en kinderen die spelen verliezen bovendien nog sneller vocht. Komt nog bij dat dorst een signaal van ons lichaam is dat eigenlijk al te laat in beeld komt. Het regelmatig aanbieden van een glas water is dus niet overbodig en laten we dan ook best niet afhangen van het dorstgevoel van ons kind.
Lust je kind niet graag water? Voeg er dan wat fruit of komkommer aan toe (naargelang wat ze zelf lekker vinden) in plaats van een siroopje o.i.d.