22/09/2026
Fladderen, springen, gillen bij blijdschap: het zijn vormen van stimmen en bij autisme kan dit een natuurlijke manier zijn om emoties te reguleren en te uiten.
Vaak wordt dat gedrag afgeleerd vanuit bezorgdheid om pesten en uitsluiting te voorkomen, om niet “raar” bevonden te worden.
Het gevolg is dat het uiten van emoties daardoor soms verdwijnt. Wat overblijft wordt dan verkeerd gelezen als desinteresse, als gelaten, vlak, als iemand die moeilijk te peilen is.
Onderzoek naar maskeren bij autisme bevestigt dit patroon. Het onderdrukken van natuurlijke zelfregulatie kost energie en kan op termijn de zichtbare emotionele expressie doen vervlakken, los van wat iemand daadwerkelijk voelt.
En nee deze persoon wil niet kunnen fladderen op het werk, maar meer en een beter begrip kan al zo veel verschil maken.
Herken jij dit, bij jezelf of je kind? Deel het in de comments.