Vee Desimpelaere - coach & therapeut

Haar tussenjaar zit erop en Ella moet kiezen wat ze volgend jaar gaat studeren.
En dus volgen de vragen. Wat vind je leuk? Wat is je talent? Wat wil je later doen? Wat wil je worden?

Ik zie hoe groot die vraag soms wordt. De druk om te kiezen, om het te weten. Om met een beslissing vandaag richting te geven aan een leven dat nog bijna helemaal voor je ligt.

Niets van wat ik op mijn achttiende had kunnen bedenken, had kunnen bevatten wie ik ondertussen allemaal ben geweest. Sommige dingen koos ik bewust, andere kwamen op mijn pad. Ik veranderde vaak van richting. Liet dingen achter die ooit heel erg klopten en vond nieuwe dingen die ik nooit had kunnen voorzien.

Misschien is dat wat ik haar het liefst wil meegeven.
Dat ze mag kiezen. Natuurlijk. Maar dat ze zichzelf niet hoeft vast te leggen in die keuze.
Dat wat vandaag klopt, later niet meer hoeft te kloppen.
Dat een andere richting geen mislukking is. Dat je mag terugkomen op een keuze.
Dat wie je geworden bent niet hoeft te bepalen wie je blijft.
En dat er in één leven plaats is voor veel.
♥️

Dus hoef je op je 18 nog niet te weten wat je later wil.
Misschien hoeven we dat eigenlijk nooit helemaal te weten.
Misschien gaat het er veel meer om dat we onderweg blijven voelen wat nog klopt. Wat niet meer. Wat ons beweegt. Waar we naar verlangen.

En onszelf de vrijheid geven om daarnaar te leven 🦋💃

Liefs,
Vee

💌 Een kleine gedachte en daarmee nooit dé waarheid dus neem mee wat raakt en laat de rest gerust liggen.






afstuderen | keuzestress| hoofdhartlijf | bewegen | ownership | bewustzijn | vrijheid | identiteit

Een post van vorig jaar maar ook vandaag even relevant 🌈

De stad viert vandaag en alleen mijn hart wandelt mee, want we rijden terug van vakantie en kunnen er dus niet bij zijn 🏳️‍🌈.

Mijn meisjes hebben twee mama’s.
Ze waren er nooit geweest zonder de rechten waarvoor anderen gestreden hebben.
Zonder de moed van mensen die hun liefde zichtbaar maakten.
Zonder een samenleving die — stukje bij beetje — ruimte maakte voor álle vormen van liefde en ouderschap.

Super dankbaar ben ik. Voor de weg die al bewandeld is.
Maar ook wakker.
Want het is nog lang niet af.
Meer dan ooit is het nodig om op te staan voor vrijheid. Voor gelijkheid.
Voor liefde, in alle vormen.

Dus laat ons overvloedig liefhebben.
Luid. Zichtbaar. En onvoorwaardelijk.

Happy pride! 🌈
🫶

My happy place 🤍

Ik geloof dat we het meest groeien en floreren op plekken die voedzaam zijn voor lijf en ziel.
De bergen zijn bij uitstek zo’n plek voor me.
Bijna elke zomer namen onze ouders ons er naar toe,
en daarmee dus ook naar stilte en naar verwondering.
Een privilege waar toen niemand woorden aan gaf, maar dat ik vandaag als een groot cadeau zie.

Bijzonder hoe we allemaal gevormd worden door ons systeem en dus door de gewoontes waarin we opgroeien, door wat vanzelfsprekend leek, door wat ontbrak, door de kansen die we kregen, door wat werd gemist, door wat niet werd gezien.

Sommige dingen dragen we bewust mee, andere leven gewoon verder in hoe we kijken, hoe we liefhebben.
In hoe we rust zoeken en hoe we de wereld tegemoet treden.

Misschien is dat wel wat ik zo mooi vindt aan systemisch kijken en werken.
Niet om met een vinger terug te wijzen want onze ouders geven tenslotte door wat zij zelf hebben ontvangen.
Wel om met wat meer zachtheid te begrijpen waar we vandaan komen en van daaruit bewuster te kiezen wat we willen bewaren. En wat niet langer van ons hoeft te zijn.
Zodat we, telkens opnieuw, een leven kunnen vormgeven dat steeds een beetje meer van onszelf wordt ✨.

Geniet nog van de zomer 🦋.

Liefs,
Vee

💌 Een kleine gedachte en daarmee nooit dé waarheid dus neem mee wat raakt en laat de rest gerust liggen.






persoonlijke ontwikkeling | systemisch | hoofdhartlijf | psychodynamisch | ownership | bewustzijn

Step out. The world’s too pretty to wait! ✨

Meteen de perfecte samenvatting van wat ik mag gaan doen.
Twee werelden die samenkomen: bewegen én coachen.
En tegelijk de essentie van waar ik van hou: mensen helpen groeien, bewegen, floreren.
Dat doe ik nog steeds vanuit mijn eigen praktijk, en vanaf dit academiejaar mag ik dat ook meenemen naar Thomas More Sport.
Om studenten te helpen ontdekken wat het betekent om een goede coach of manager te zijn. Hoe je anderen echt in beweging brengt dus, van binnenuit.
Veel goesting om samen te kijken hoe ver we daarin kunnen gaan! 💃

Dankbaar voor die maand van pauze en lege ruimte.
Uitkijken naar het nieuwe dat mag komen.
Voor nu zachtjes de praktijk terug openen en uitkijken naar die fijne cliënten. Horen hoe hun zomer in beweging kwam.

Mag er bij jou ook wat ruimte voor beweging komen?
Vanaf september komen er terug wat plekjes vrij.
Je bent van harte welkom voor een aftoetsende vraag of verkennend gesprek.

Of al even wat meer info over hoe en wat? Je vindt me ook op www.veedesimpelaere.be.

Liefs
Vee

‘Heb je dan vroeger de foute studiekeuze gemaakt?’

Ik hoor het vaak. Over mijn weg, mijn keuzes, het nogal creatieve parcours. Over hoe het van bewegingswetenschappen naar coaching & therapie ging.
Van leiding geven naar leunen. Van doorzetten naar vertragen.
Alsof kiezen voor iets nieuws betekent dat het oude niet klopt.
Het was niet fout toen, weet ik nu.
Het was nooit fout.
Elke stap bracht me dichter bij wat klopt, bij wie ik ben.
Bij wat leeft onder de rollen, titels en verwachtingen.
En als ik nu iets heb geleerd dan is het leven geen rechte lijn loopt, dat er geen perfect plan hoeft te zijn.
En dat ik dus alles mag zijn.

Én krachtig én zacht.
Én sterk én zoekend.
Én leider én luisteraar.
Lichaam én taal.

En jij ook! 🔥

📷 door surfbabe 🫶