MANASIS School of Greek Dance and Culture

MANASIS School of Greek Dance and Culture Welcome to
Australia’s largest Greek dance school:
>
School of Greek Dance and Culture

A LOVE, A PASSION, A WAY OF LIFE...

Over the past four decades, and together with the ever-growing experience of its students and two instructors, the > School of Greek Dance and Culture has set unmatched, unrivalled standards, in execution, choreography and discipline. One of the school’s fundamental beliefs is to continuously strive to present a new movement, a new position, a new idea, differing from the customary formation, to show that dance too, just like art, evolves.
..we must understand where we come from, in order to know where we want to go...

As the school endlessly searches and creates new methods of execution, its belief is that all culture should evolve with time, whilst still remaining firmly embedded in its traditional past. With services ranging from dance classes for all ages and abilities, professional dance performances, traditional instrumental floorshows, school incursions, cultural education programmes and themed corporate events, > is able to create a fun, interactive and energetic programme to suit any function, anywhere!

__________________________________


MAINSTREAM DANCE CLASSES:
Beginner, Junior, Intermediate, Senior-

Catering to age groups from approximately 3 - 25 years of age, and conducted weekly in dance studios at various locations around Melbourne. Lessons are primarily focused on traditional and contemporary dance from all the geographical regions of Greece. SPECIALIST DANCE CLASSES:
Adult and Mature Age-

Catering to all age groups for Greeks and non-Greeks, who are preparing for their wedding or other special event, or wish to simply learn social Greek dances, further develop existing dance skills, and are looking for a fun and enjoyable way to keep fit.
*Private tuition also available. SENIOR DANCE GROUP:
Professional Performing Group-

With over 400 unique and traditional costumes, and an endless dance repertoire covering all regions of Greece, the Senior Dance Group is able to present both traditional and contemporary Greek dance routines, of the highest standards, to cater for any function. EDUCATION / ENTERTAINMENT:
Ranging from school incursions, cultural education programmes and themed corporate events, the school is able to create a fun, interactive and energetic programme to suit any function. THE BAND:
With a repertoire consisting of music from all regions of Greece, and a collection of over 200 traditional folk instruments, let > Band Live! put a personal, unique and very memorable touch to your special event. EXTRA-CURRICULAR ACTIVITIES:
Ranging from nation-wide tours, tavern nights, concerts, cultural workshops and many other team bonding activities, > provides an extensive range of extra-curricular events throughout each year.

__________________________________


0423 486 137 | +613 9774 7450
[email protected]

PO Box 2200 Oakleigh VIC 3166

www.manasisdance.com.au
www.facebook.com/ManasisDanceOFFICIAL

DAY 13: But now it was time to party...After the intensity of the Evolution performance and the formalities of the prese...
27/09/2026

DAY 13:

But now it was time to party...

After the intensity of the Evolution performance and the formalities of the presentation, the Dream Team was directed back towards our table, where once again, philoxenia took over the evening.

Upon finding our table, emotions took over yet again...

There was no elaborate sign.
No printed banner.
No branding.
Just a simple piece of masking-tape, with handwritten bold letters:
"AUSTRALIA"
I cannot properly explain what that moment felt like.
There it was.
One word.
Yet somehow, it embodied everything we were.
Everything we represented.
Everything that had brought us thousands of kilometres from Melbourne to this tiny village outside Larissa.
"AUSTRALIA"
That was where we had come from.
That was where MANASIS had built its story.
That was where our dancers had been raised, trained and educated in Greek culture.
That was where generations of our families had built lives after leaving Greece.

It was overwhelming.
We sat down, ate, drank, talked.
We were approached by locals who took a genuine interest in our Dream Team, our journey and the story behind our return.

Succulent chicken skewers, cooked to perfection over a charcoal grill, began arriving at the table, accompanied by drinks, desserts and that unmistakable warmth which had characterised every moment of our return to Armenio.

But the food was only the beginning.
Inevitably, the music took over.

With an incredible group of musicians providing the soundtrack, the evening quickly transformed into a traditional Greek glendi that would continue well into the early hours of the morning. And this was certainly not a limited regional repertoire. Through their extraordinary musicianship and seemingly endless knowledge of Greek music, we travelled across the country- from the dances and sounds of the Larissa region to traditions from almost every corner of Greece.

Leading the musicians was clarinettist Dedousis Konstantinos , together with his exceptional live band, whose playing would keep the circle alive for hours.

It was during these hours that the people of Armenio began to discover something about the Dream Team that could not necessarily be seen during a formal stage performance.

They were not simply a polished troupe trained to reproduce a series of pre-arranged choreographic sequences.

They were dancers who understood Greek dance.

The knowledge carried within that group extended far beyond what had been rehearsed for the stage. One dance would lead naturally to another, then another, and another, with members of the Dream Team recognising regional rhythms, formations and sequences and stepping effortlessly into the circle.

What they demonstrated throughout the night was not choreography being performed.

It was cultural knowledge being lived.

And this is where the beauty of the panigiri reveals itself.

It is not scripted.

It is not a production.

It is not predetermined.

There is no choreographer standing at the side directing what happens next. There is simply a connection between the dancers as a collective, their connection with the musicians, and their shared understanding of the traditions being expressed.

It is felt rather than explained.

The musicians play.

The dancers respond.

The energy moves around the circle.

And somehow, without anyone needing to say what comes next, everyone knows.

So we danced.

For hours.

As a team. As a community. As a family.

Our original “Famous 15” remembered leaving Armenio in 2024 with one overwhelming feeling- we simply did not want the night to end.

Two years later, it was even harder for our Dream Team to say goodbye.

This time, the connection had deepened. What had begun as a warm welcome in 2024 had developed into something more enduring. There was hospitality, certainly, but there was also genuine care, genuine interest and a connection that extended well beyond the boundaries of a performance or a single evening.

These were relationships we did not want to simply walk away from.

And, in a way, we didn't.

Eventually, the time came when we had to leave. The bus would depart, the village would gradually return to its quieter rhythm, and our journey would continue towards the next destination.

But the connections remained.

Many of the friendships formed in Armenio continue through social media, conversations and messages across the distance that separates Australia and Greece. The physical distance may be considerable, but the relationships created through moments like these have a way of making that distance feel considerably smaller.

Perhaps that is one of the greatest gifts of DESTINATION PATRIDA.

We may have to leave the village, but we do not necessarily leave the people behind.

And so, as we finally farewelled Armenio, we did so with the hope that this would not be our last embrace with this beautiful community. We eagerly anticipate the day when another DESTINATION PATRIDA Tour brings us back to the heartland of Larissa, back to the square, back to the music, and back to the wonderful people who have now become such an important part of our journey.

Armenio had welcomed us twice.

We already knew we wanted to return a third time.

For some of our Dream Team, inspired by the philoxenia, glendi, and atmosphere, the party continued on our bus.
For others, it was an absolute 'burn-out moment'. Just shy of half-way through the entire Tour managing, coordinating and delivering endless components finally caught up, and a few quick hours of rest were undoubtedly required. Some of the most significant components of the Tour were about to come, and we were eagerly anticipating the opportunities.

We would like to extend our sincere appreciation to former student Maria Hatzilada and her family for the original proposal and introduction to local dance instructor Μιχαλης Τσακνακης , who subsequently extended the invitation and created the opportunity for MANASIS to participate in this special event as part of our 2026 Greece Tour.

We would also like to acknowledge members of our extended network who happened to be holidaying in Greece and made the effort to travel to Armenio specifically to support our team — Kon and Helen Elizabeth Natsioulas and their families. Their presence was another unexpected reminder that although we had travelled from Australia, we were never truly travelling alone.

And finally, our sincere thanks to the wonderful members and volunteers of Μ.Ε.Σ Αρμενίου Άνθιμος Γαζής for their hospitality, their philoxenia and the warmth with which they welcomed the Dream Team, together with all of the participating organisations, instructors and dancers who shared the evening with us and made our team feel genuinely appreciated and valued.

🇬🇷✈️🥳🏖🌞⛪️🕺💃👏🙏💪

_____________________

ΗΜΕΡΑ 13:

Αλλά τώρα είχε έρθει η ώρα για γλέντι...

Μετά την ένταση της παρουσίασης του Evolution και την ολοκλήρωση των επίσημων διαδικασιών, το Dream Team κατευθύνθηκε και πάλι προς το τραπέζι μας, όπου για ακόμη μία φορά η φιλοξενία πήρε τα ηνία της βραδιάς.

Ζουμερά σουβλάκια κοτόπουλου, ψημένα στην εντέλεια πάνω στα κάρβουνα, άρχισαν να καταφθάνουν στο τραπέζι, συνοδευόμενα από ποτά, γλυκά και εκείνη την ζεστασιά που είχε χαρακτηρίσει κάθε στιγμή της επιστροφής μας στο Αρμένιο.

Όμως το φαγητό ήταν μόνο η αρχή.

Με μια εξαιρετική ομάδα μουσικών να δίνει το μουσικό στίγμα της βραδιάς, η ατμόσφαιρα μεταμορφώθηκε γρήγορα σε ένα αυθεντικό ελληνικό γλέντι, το οποίο θα συνεχιζόταν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Και ασφαλώς, το ρεπερτόριο δεν περιορίστηκε μόνο στην ευρύτερη περιοχή. Μέσα από την εξαιρετική τους δεξιοτεχνία και τη φαινομενικά ανεξάντλητη γνώση τους γύρω από την ελληνική μουσική, ταξιδέψαμε σε ολόκληρη την Ελλάδα- από τους χορούς και τους ήχους της Λάρισας μέχρι παραδόσεις από σχεδόν κάθε γωνιά της χώρας.

Επικεφαλής των μουσικών ήταν ο κλαρινίστας Κώστας Δεδούσης, μαζί με την εξαιρετική ζωντανή ορχήστρα του, το παίξιμο της οποίας θα κρατούσε τον κύκλο ζωντανό για ώρες.

Ήταν μέσα σε αυτές τις ώρες που οι άνθρωποι του Αρμενίου άρχισαν να ανακαλύπτουν κάτι για το Dream Team που δεν μπορούσε απαραίτητα να φανεί σε μια επίσημη παρουσίαση πάνω στη σκηνή.

Δεν ήταν απλώς μια άρτια εκπαιδευμένη ομάδα χορευτών, προετοιμασμένη να αναπαράγει μια σειρά από προκαθορισμένες χορογραφικές ακολουθίες.

Ήταν χορευτές που γνώριζαν τον ελληνικό χορό.

Η γνώση που κουβαλούσε μέσα του το σύνολο της ομάδας ξεπερνούσε κατά πολύ όσα είχαν προετοιμαστεί για τη σκηνή. Ο ένας χορός οδηγούσε φυσικά στον επόμενο, και μετά στον επόμενο, και στον επόμενο, με τα μέλη του Dream Team να αναγνωρίζουν τους τοπικούς ρυθμούς και τις χορευτικές ακολουθίες και να μπαίνουν με φυσικότητα στον κύκλο.

Αυτό που παρουσίασαν καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας δεν ήταν απλώς μια χορογραφία που εκτελούνταν.

Ήταν πολιτιστική γνώση που ζούσε.

Και εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται η ομορφιά του πανηγυριού- του γλεντιού.

Δεν είναι σκηνοθετημένο.

Δεν είναι μια παραγωγή.

Δεν είναι προκαθορισμένο.

Δεν υπάρχει κάποιος χορογράφος στην άκρη να υποδεικνύει τι θα ακολουθήσει. Υπάρχει απλώς η σύνδεση μεταξύ των χορευτών ως συνόλου, η σύνδεσή τους με τους μουσικούς και η κοινή τους κατανόηση των παραδόσεων που εκφράζονται εκείνη τη στιγμή.

Το νιώθεις, δεν χρειάζεται να το εξηγήσεις.

Οι μουσικοί παίζουν.

Οι χορευτές ανταποκρίνονται.

Η ενέργεια κινείται γύρω από τον κύκλο.

Και κάπως έτσι, χωρίς κανείς να χρειάζεται να πει τι ακολουθεί, όλοι γνωρίζουν.

Και έτσι, χορέψαμε.

Για ώρες.

Ως ομάδα. Ως κοινότητα. Ως οικογένεια.

Οι δικοί μας «Famous 15» θυμούνταν ότι είχαν φύγει από το Αρμένιο το 2024 με ένα και μόνο συναίσθημα να κυριαρχεί- απλώς δεν θέλαμε να τελειώσει η βραδιά.

Δύο χρόνια αργότερα, ήταν ακόμη πιο δύσκολο για το Dream Team να αποχαιρετήσει.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση είχε βαθύνει. Αυτό που είχε ξεκινήσει το 2024 ως μια θερμή υποδοχή είχε εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό και διαχρονικό. Υπήρχε φιλοξενία, ασφαλώς, αλλά υπήρχε επίσης πραγματικό ενδιαφέρον, πραγματική φροντίδα και μια σχέση που ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια μιας εμφάνισης ή μιας μόνο βραδιάς.

Ήταν σχέσεις από τις οποίες δεν θέλαμε απλώς να απομακρυνθούμε.

Και, κατά κάποιον τρόπο, δεν το κάναμε.

Κάποια στιγμή, όμως, ήρθε η ώρα που έπρεπε να φύγουμε. Το λεωφορείο θα αναχωρούσε, το χωριό θα επέστρεφε σταδιακά στους πιο ήσυχους ρυθμούς του και το ταξίδι μας θα συνεχιζόταν προς τον επόμενο προορισμό.

Οι σχέσεις, όμως, παρέμεναν.

Πολλές από τις φιλίες που δημιουργήθηκαν στο Αρμένιο συνεχίζονται μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τις συζητήσεις και τα μηνύματα που διασχίζουν την απόσταση που χωρίζει την Αυστραλία από την Ελλάδα. Η φυσική απόσταση μπορεί να είναι μεγάλη, όμως οι σχέσεις που δημιουργούνται μέσα από στιγμές σαν κι αυτές έχουν έναν τρόπο να την κάνουν να μοιάζει πολύ μικρότερη.

Ίσως αυτό να είναι ένα από τα μεγαλύτερα δώρα του DESTINATION PATRIDA.

Μπορεί να χρειάζεται να φύγουμε από ένα χωριό, αλλά δεν σημαίνει ότι αφήνουμε πίσω μας τους ανθρώπους του.

Και έτσι, καθώς αποχαιρετούσαμε τελικά το Αρμένιο, το κάναμε με την ελπίδα ότι αυτή δεν θα ήταν η τελευταία μας αγκαλιά με αυτή την υπέροχη κοινότητα. Ανυπομονούμε ήδη για την ημέρα που ένα ακόμη DESTINATION PATRIDA Tour θα μας φέρει πίσω στην καρδιά της Λάρισας, πίσω στην πλατεία, πίσω στη μουσική και πίσω στους υπέροχους ανθρώπους που πλέον έχουν γίνει τόσο σημαντικό κομμάτι της δικής μας διαδρομής.

Το Αρμένιο μας είχε καλωσορίσει δύο φορές.

Ήδη γνωρίζαμε ότι θέλαμε να επιστρέψουμε και τρίτη.

Θα θέλαμε να εκφράσουμε τις θερμές και ειλικρινείς μας ευχαριστίες στην πρώην μαθήτριά μας Μαρία Χατζηλάδα και την οικογένειά της για την αρχική πρόταση και τη γνωριμία μας με τον τοπικό χοροδιδάσκαλο Μιχάλη Τσακνάκη, ο οποίος στη συνέχεια απηύθυνε την πρόσκληση και δημιούργησε την ευκαιρία για τη συμμετοχή του MANASIS σε αυτή την ξεχωριστή εκδήλωση, στο πλαίσιο του Greece Tour 2026.

Θα θέλαμε επίσης να αναγνωρίσουμε μέλη του ευρύτερου δικτύου μας, οι οποίοι έτυχε να βρίσκονται για διακοπές στην Ελλάδα και έκαναν την προσπάθεια να ταξιδέψουν μέχρι το Αρμένιο ειδικά για να υποστηρίξουν την ομάδα μας — τον Kon και την Helen Elizabeth Natsioulas και τις οικογένειές τους. Η παρουσία τους αποτέλεσε ακόμη μία απρόσμενη υπενθύμιση ότι, παρόλο που είχαμε ταξιδέψει από την Αυστραλία, στην πραγματικότητα δεν ταξιδεύαμε ποτέ μόνοι.

Και τέλος, τις θερμές μας ευχαριστίες στα υπέροχα μέλη και τους εθελοντές του Μ.Ε.Σ. Αρμενίου «Άνθιμος Γαζής» για τη φιλοξενία τους, τη ζεστασιά τους και τον τρόπο με τον οποίο υποδέχθηκαν το Dream Team, καθώς και σε όλους τους συμμετέχοντες φορείς, χοροδιδασκάλους και χορευτές που μοιράστηκαν μαζί μας αυτή την ξεχωριστή βραδιά και έκαναν την ομάδα μας να αισθανθεί πραγματικά ευπρόσδεκτη, εκτιμημένη και σημαντική.

🇬🇷✈️🥳🏖🌞⛪️🕺💃👏🙏💪

DAY 13:IT WAS TIME FOR ARMENIO TO EXPERIENCE OUR “EVOLUTION”The moment had been building throughout the evening.We had a...
26/09/2026

DAY 13:
IT WAS TIME FOR ARMENIO TO EXPERIENCE OUR “EVOLUTION”

The moment had been building throughout the evening.

We had arrived in Armenio, reconnected with familiar faces, met new ones, watched three wonderful performances and shared conversations with instructors who, like us, have dedicated themselves to the teaching and preservation of Greek dance. The Dream Team had watched patiently from the side of the dance floor, taking in the atmosphere and allowing the evening to unfold around them.

Now, it was our turn.

Before the performance, I was afforded the opportunity to address the audience. It was important to acknowledge the significance of returning to Armenio after our 2024 visit and the warmth with which we had once again been welcomed. There is something particularly meaningful about returning to a place where relationships have already begun to form, and we expressed our gratitude to the Μ.Ε.Σ Αρμενίου Άνθιμος Γαζής for being invited back to share in the community’s celebration as part of our DESTINATION PATRIDA, 2026 Greece Tour.

But we had not come simply to repeat our previous appearance.

For Armenio, we had brought something that sits very close to the heart of the MANASIS identity.

The Evolution Bracket.

Conceived and choreographed by MANASIS in 2008 for our first Multicultural Folkloric Dance Concert, Evolution was born from a simple but ambitious idea- to present Greek traditional dance as a continuous Performing Art, rather than as a succession of individual dances presented one after another.

Over the years, that original concept developed into one of the defining productions of MANASIS.

With only modest refinements, Evolution became one of our two signature Senior Dance Group productions, entrusted exclusively to dancers who had reached the pinnacle of our school. It became a production that demanded not only technical ability, but an understanding of rhythm, movement, musical structure, formation and the character of the traditions being presented.

Its strength lies in its continuity.

There are no conventional pauses between dances. Instead, the production moves seamlessly from one region, rhythm and choreographic language into another, creating a continuous journey through Greek dance. The traditional material remains unmistakably Greek at its core, but the way it is presented is transformed through choreography, musical arrangement, formations, transitions, movement and pacing.

This was never about changing the tradition for the sake of change.
It was about allowing tradition to breathe.
To evolve.
To communicate.

And to demonstrate that Greek dance could exist not only as a social expression of culture, but as a fully developed Performing Art capable of commanding a stage and taking an audience somewhere.

For almost two decades, Evolution had become inseparable from the identity of MANASIS. It had travelled with us across Australia, appeared on some of the most significant stages and occasions in our calendar, and become one of the productions through which audiences came to recognise the distinctive MANASIS approach.

Yet there remained one audience we had never presented it to.

A Greek audience.

Until DESTINATION PATRIDA 2026.

And now, standing in Armenio, that moment had arrived once again.

The Dream Team was ready.
The audience was waiting.
The lights came up.
The music began.
And Evolution came to life.

What followed was an extraordinary response.

As the production moved from one section into the next, the audience remained completely absorbed. The continuous structure of Evolution often creates this reaction. Rather than providing the audience with obvious moments to pause and applaud between individual dances, the production keeps moving, asking those watching to remain engaged with the journey and to discover what comes next.

Sometimes that concentration creates silence.
Not because the audience is disengaged, but because they are watching.
Listening.
Trying to understand.
Waiting to see where the journey will lead.

In Armenio, however, that concentration gradually became something else.

By the time we reached the final moments, the energy in the space had changed completely.

And when the final movement arrived, the audience erupted.

For a dancer, this is the moment you hope for.

Because performing is never simply about placing movement in front of an audience.

The dancers create energy with the intention of inspiring and motivating those watching. When that energy is reflected back by the audience, something happens that cannot be rehearsed and cannot be choreographed.

The relationship between dancer, audience and environment begins to change.

The dancers feel the audience.
The audience feels the dancers.

The movement becomes bigger. The smiles become wider. The energy rises. There is more bounce, more enthusiasm, more intensity- an elevation that comes from somewhere beyond the choreography itself.

And suddenly, the distinction between those performing and those watching becomes less important.

Everyone becomes part of the same moment.

It becomes something almost metaphysical.

At that point, the experience has moved far beyond the simplistic instruction to “go, perform, finish, leave”.

It is not a job.
It is an existence.
And Armenio reminded us of that once again.

Because moments like these reaffirm something we have always believed at MANASIS.

This is not simply what we do.
It is who we are.

As the performance concluded, we were once again reminded that the relationships created through DESTINATION PATRIDA extend well beyond the dance floor. The warmth of the reception, the response of the audience and the generosity shown to our team became another part of the growing story of this remarkable journey.

The committee, through its President, Ms Nikoleta Vairli , presented our dance school with a beautiful plaque as a memento of our visit. It was a generous gesture of appreciation and one that will remain with the school as a tangible reminder of our return to Ossa and the relationship that had begun here in 2024.

There was, however, no time to dwell on it for too long.
Because the formal performance may have been over...
But the night certainly wasn't.

And what came next was something very different.

The tables were ready.
The food was arriving.
The drinks were being poured.
The musicians were ready to continue.

The formal programme had reached its conclusion, but in Greece, the end of the performance often means the beginning of the real celebration.

It was time for the glendi.

And Armenio was just getting started.

Armenio had welcomed us once before.
Two years later, it welcomed us again.

And as the evening unfolded, we were about to discover that some places do not simply become stops on an itinerary.
They become part of the story.

We would like to extend our sincere appreciation to former student Maria Hatzilada and her family for the original proposal and introduction to local dance instructor Μιχαλης Τσακνακης , who subsequently extended the invitation and created the opportunity for MANASIS to participate in this special event as part of our 2026 Greece Tour.

We would also like to acknowledge members of our extended network who happened to be holidaying in Greece and made the effort to travel to Armenio specifically to support our team Kon and Helen Elizabeth Natsioulas and their families. Their presence was another unexpected reminder that although we had travelled from Australia, we were never truly travelling alone.

And finally, our sincere thanks to the wonderful members and volunteers of Μ.Ε.Σ Αρμενίου Άνθιμος Γαζής for their hospitality, their philoxenia and the warmth with which they welcomed the Dream Team, together with all of the participating organisations, instructors and dancers who shared the evening with us and made our team feel genuinely appreciated and valued.

🇬🇷✈️🥳🏖🌞⛪️🕺💃👏🙏💪
_____________________

ΗΜΕΡΑ 13:
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΟ ΑΡΜΕΝΙΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ «EVOLUTION»

Η στιγμή χτιζόταν καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς.

Είχαμε φτάσει στο Αρμένιο, είχαμε ξανασυναντήσει γνώριμα πρόσωπα, γνωρίσει καινούργιους ανθρώπους, παρακολουθήσει τρεις υπέροχες εμφανίσεις και είχαμε συζητήσει με δασκάλους που, όπως κι εμείς, έχουν αφιερώσει τον εαυτό τους στη διδασκαλία και τη διατήρηση του ελληνικού χορού. Το Dream Team παρακολουθούσε υπομονετικά από την άκρη του χορευτικού χώρου, απορροφώντας την ατμόσφαιρα και αφήνοντας τη βραδιά να εξελιχθεί γύρω του.

Τώρα, ήταν η δική μας σειρά.

Πριν από την εμφάνιση, μου δόθηκε η ευκαιρία να απευθυνθώ στο κοινό. Ήταν σημαντικό να αναγνωρίσουμε τη σημασία της επιστροφής μας στο Αρμένιο, μετά την επίσκεψή μας το 2024, καθώς και τη ζεστασιά με την οποία μας υποδέχθηκαν και πάλι. Υπάρχει κάτι ιδιαίτερα σημαντικό στο να επιστρέφεις σε έναν τόπο όπου έχουν ήδη αρχίσει να δημιουργούνται σχέσεις, και εκφράσαμε την ευγνωμοσύνη μας προς τον Μ.Ε.Σ. Αρμενίου «Άνθιμος Γαζής» για την πρόσκληση να επιστρέψουμε και να μοιραστούμε ξανά τη γιορτή της κοινότητας, αυτή τη φορά στο πλαίσιο της περιοδείας μας DESTINATION PATRIDA, Greece Tour 2026.

Όμως δεν είχαμε έρθει απλώς για να επαναλάβουμε την προηγούμενη εμφάνισή μας.

Για το Αρμένιο, είχαμε φέρει κάτι που βρίσκεται πολύ κοντά στην καρδιά της ταυτότητας της MANASIS.

Το Evolution Bracket.

Σχεδιασμένη και χορογραφημένη από τη MANASIS το 2008 για την πρώτη μας Multicultural Folkloric Dance Concert, η Evolution γεννήθηκε από μια απλή αλλά φιλόδοξη ιδέα- να παρουσιάσει τον ελληνικό παραδοσιακό χορό ως μια συνεχή Παραστατική Τέχνη, αντί για μια διαδοχή μεμονωμένων χορών που παρουσιάζονται ο ένας μετά τον άλλον.

Με την πάροδο των χρόνων, αυτή η αρχική ιδέα εξελίχθηκε σε μία από τις χαρακτηριστικές παραγωγές της MANASIS.

Με μόνο μικρές προσαρμογές, η Evolution έγινε μία από τις δύο signature παραγωγές του Senior Dance Group, εμπιστευμένη αποκλειστικά σε χορευτές που είχαν φτάσει στην κορυφή της σχολής μας. Έγινε μια παραγωγή που απαιτούσε όχι μόνο τεχνική ικανότητα, αλλά και κατανόηση του ρυθμού, της κίνησης, της μουσικής δομής, των σχηματισμών και του χαρακτήρα των παραδόσεων που παρουσιάζονται.

Η δύναμή της βρίσκεται στη συνέχεια.

Δεν υπάρχουν συμβατικές παύσεις ανάμεσα στους χορούς. Αντίθετα, η παραγωγή μετακινείται αδιάκοπα από τη μία περιοχή, τον έναν ρυθμό και τη μία χορογραφική γλώσσα στην άλλη, δημιουργώντας ένα συνεχές ταξίδι μέσα από τον ελληνικό χορό. Το παραδοσιακό υλικό παραμένει αναμφισβήτητα ελληνικό στον πυρήνα του, όμως ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται μεταμορφώνεται μέσα από τη χορογραφία, τη μουσική σύνθεση, τους σχηματισμούς, τις μεταβάσεις, την κίνηση και τον ρυθμό της παρουσίασης.

Αυτό δεν αφορούσε ποτέ την αλλαγή της παράδοσης για χάρη της αλλαγής.

Αφορούσε το να επιτρέψουμε στην παράδοση να αναπνεύσει.

Να εξελιχθεί.

Να επικοινωνήσει.

Και να αποδείξουμε ότι ο ελληνικός χορός μπορεί να υπάρχει όχι μόνο ως κοινωνική έκφραση του πολιτισμού, αλλά και ως μια ολοκληρωμένη Παραστατική Τέχνη, ικανή να κατακτήσει μια σκηνή και να ταξιδέψει ένα κοινό κάπου αλλού.

Για σχεδόν δύο δεκαετίες, η Evolution είχε γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της MANASIS. Είχε ταξιδέψει μαζί μας σε όλη την Αυστραλία, είχε παρουσιαστεί σε μερικές από τις σημαντικότερες σκηνές και περιστάσεις του ημερολογίου της MANASIS και είχε γίνει μία από τις παραγωγές μέσα από τις οποίες το κοινό άρχισε να αναγνωρίζει τη χαρακτηριστική προσέγγιση της MANASIS.

Ωστόσο, υπήρχε ακόμη ένα κοινό στο οποίο δεν την είχαμε παρουσιάσει ποτέ.

Ένα ελληνικό κοινό.

Μέχρι το DESTINATION PATRIDA 2026.

Και τώρα, στεκόμενοι στο Αρμένιο, εκείνη η στιγμή είχε έρθει ξανά.

Το Dream Team ήταν έτοιμο.
Το κοινό περίμενε.
Τα φώτα άναψαν.
Η μουσική ξεκίνησε.
Και η Evolution πήρε ζωή.

Αυτό που ακολούθησε ήταν μια εκπληκτική ανταπόκριση.

Καθώς η παραγωγή περνούσε από το ένα μέρος στο επόμενο, το κοινό παρέμενε απόλυτα απορροφημένο. Η συνεχής δομή της Evolution συχνά δημιουργεί αυτή την αντίδραση. Αντί να προσφέρει στο κοινό εμφανή σημεία για να σταματήσει και να χειροκροτήσει ανάμεσα στους επιμέρους χορούς, η παραγωγή συνεχίζει να κινείται, ζητώντας από όσους παρακολουθούν να παραμένουν συνδεδεμένοι με το ταξίδι και να ανακαλύπτουν τι ακολουθεί.

Κάποιες φορές αυτή η συγκέντρωση δημιουργεί σιωπή.
Όχι επειδή το κοινό δεν συμμετέχει, αλλά επειδή παρακολουθεί.
Ακούει.
Προσπαθεί να καταλάβει.
Περιμένει να δει πού θα οδηγήσει το ταξίδι.

Στο Αρμένιο, όμως, αυτή η συγκέντρωση σταδιακά μετατράπηκε σε κάτι άλλο.

Μέχρι να φτάσουμε στις τελευταίες στιγμές, η ενέργεια στον χώρο είχε αλλάξει εντελώς.

Και όταν έφτασε η τελευταία κίνηση, το κοινό ξέσπασε.

Για έναν χορευτή, αυτή είναι η στιγμή που περιμένεις.

Γιατί η εμφάνιση δεν είναι ποτέ απλώς το να τοποθετείς κίνηση μπροστά σε ένα κοινό.

Οι χορευτές δημιουργούν ενέργεια με σκοπό να εμπνεύσουν και να παρακινήσουν εκείνους που παρακολουθούν. Όταν αυτή η ενέργεια επιστρέφει από το κοινό προς τους χορευτές, συμβαίνει κάτι που δεν μπορεί να προβληθεί στις πρόβες και δεν μπορεί να χορογραφηθεί.

Η σχέση ανάμεσα στον χορευτή, το κοινό και το περιβάλλον αρχίζει να αλλάζει.

Οι χορευτές αισθάνονται το κοινό.
Το κοινό αισθάνεται τους χορευτές.

Η κίνηση γίνεται μεγαλύτερη. Τα χαμόγελα πλατύτερα. Η ενέργεια ανεβαίνει. Υπάρχει περισσότερη ζωντάνια, περισσότερος ενθουσιασμός, μεγαλύτερη ένταση- μια ανύψωση που έρχεται από κάπου πέρα από την ίδια τη χορογραφία.

Και ξαφνικά, η διάκριση ανάμεσα σε εκείνους που χορεύουν και εκείνους που παρακολουθούν γίνεται λιγότερο σημαντική.

Όλοι γίνονται μέρος της ίδιας στιγμής.

Γίνεται κάτι σχεδόν μεταφυσικό.

Σε εκείνο το σημείο, η εμπειρία έχει ξεπεράσει κατά πολύ την απλοϊκή εντολή «πήγαινε, χόρεψε, τελείωσε, φύγε».

Δεν είναι δουλειά.
Είναι ύπαρξη.
Και το Αρμένιο μας το θύμισε για ακόμη μία φορά.

Γιατί στιγμές σαν κι αυτή επιβεβαιώνουν κάτι που πάντα πιστεύαμε στη MANASIS.

Αυτό δεν είναι απλώς αυτό που κάνουμε.
Είναι αυτό που είμαστε.

Καθώς η εμφάνιση ολοκληρώθηκε, θυμηθήκαμε για ακόμη μία φορά ότι οι σχέσεις που δημιουργούνται μέσα από το DESTINATION PATRIDA εκτείνονται πολύ πέρα από τον χορευτικό χώρο. Η ζεστασιά της υποδοχής, η ανταπόκριση του κοινού και η γενναιοδωρία που επιδείχθηκε απέναντι στην ομάδα μας έγιναν ακόμη ένα κομμάτι της ιστορίας αυτού του μοναδικού ταξιδιού που συνεχίζει να γράφεται.

Η οργανωτική επιτροπή, μέσω της Προέδρου της, κας Νικολέτας Βαΐρλη, προσέφερε στη σχολή χορού μας μια όμορφη αναμνηστική πλακέτα για την επίσκεψή μας. Ήταν μια γενναιόδωρη χειρονομία εκτίμησης, η οποία θα παραμείνει στη σχολή ως μια απτή υπενθύμιση της επιστροφής μας στο Αρμένιο και της σχέσης που είχε ξεκινήσει εδώ το 2024.

Δεν υπήρχε, όμως, χρόνος να σταθούμε για πολύ σε αυτό.
Γιατί η επίσημη εμφάνιση μπορεί να είχε τελειώσει...
Αλλά η βραδιά σίγουρα όχι.

Και αυτό που ακολούθησε ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό.

Τα τραπέζια ήταν έτοιμα.
Το φαγητό άρχισε να έρχεται.
Τα ποτά σερβίρονταν.
Οι μουσικοί ήταν έτοιμοι να συνεχίσουν.

Το επίσημο πρόγραμμα είχε ολοκληρωθεί, όμως στην Ελλάδα το τέλος μιας εμφάνισης συχνά σημαίνει την αρχή της πραγματικής γιορτής.

Ήρθε η ώρα για το γλέντι.

Και το Αρμένιο μόλις ξεκινούσε.

Το Αρμένιο μας είχε υποδεχθεί μία φορά στο παρελθόν.
Δύο χρόνια αργότερα, μας υποδέχθηκε ξανά.

Και καθώς η βραδιά εξελισσόταν, επρόκειτο να ανακαλύψουμε ότι ορισμένα μέρη δεν γίνονται απλώς στάσεις σε ένα πρόγραμμα.

Γίνονται μέρος της ιστορίας.

Θα θέλαμε να εκφράσουμε την ειλικρινή μας εκτίμηση στην πρώην μαθήτρια Μαρία Χατζηλάδα και την οικογένειά της για την αρχική πρόταση και τη γνωριμία μας με τον τοπικό δάσκαλο χορού Μιχάλη Τσακνάκη, ο οποίος στη συνέχεια απηύθυνε την πρόσκληση και δημιούργησε την ευκαιρία για τη συμμετοχή της MANASIS σε αυτή την ιδιαίτερη εκδήλωση, στο πλαίσιο της περιοδείας μας στην Ελλάδα το 2026.

Θα θέλαμε επίσης να αναγνωρίσουμε μέλη του ευρύτερου δικτύου μας, τα οποία έτυχε να βρίσκονται για διακοπές στην Ελλάδα και έκαναν την προσπάθεια να ταξιδέψουν μέχρι το Αρμένιο αποκλειστικά για να στηρίξουν την ομάδα μας- τον Kon και την Helen Natsioulas και τις οικογένειές τους. Η παρουσία τους αποτέλεσε ακόμη μία απρόσμενη υπενθύμιση ότι, παρόλο που είχαμε ταξιδέψει από την Αυστραλία, στην πραγματικότητα δεν ταξιδεύαμε ποτέ πραγματικά μόνοι.

Και, τέλος, τις θερμές μας ευχαριστίες στα υπέροχα μέλη και τους εθελοντές του Μ.Ε.Σ. Αρμενίου «Άνθιμος Γαζής» για τη φιλοξενία, τη ζεστασιά και την αγάπη με την οποία υποδέχθηκαν το Dream Team, καθώς και σε όλους τους συμμετέχοντες οργανισμούς, δασκάλους και χορευτές που μοιράστηκαν μαζί μας αυτή τη βραδιά και έκαναν την ομάδα μας να αισθανθεί πραγματικά ευπρόσδεκτη, εκτιμημένη και σημαντική.

🇬🇷✈️🥳🏖🌞⛪️🕺💃👏🙏💪

DAY 13:By now, the Dream Team had settled into its familiar pre-performance rhythm. Costumes were being prepared, stretc...
25/09/2026

DAY 13:

By now, the Dream Team had settled into its familiar pre-performance rhythm. Costumes were being prepared, stretches completed and the final preparations underway.

But before it was our turn to take the floor, we had the opportunity to sit back and simply watch.

And there was plenty to watch.

As part of «Στον Κύκλο των Ήχων» presented by Μ.Ε.Σ Αρμενίου Άνθιμος Γαζής , three dance groups would take to the floor- each representing a different generation and expression of the continuing relationship between Greek dance, community and cultural inheritance.

The first to perform was the local children's group of Armenio.

Watching children take to the stage is always something special. Their movements may not yet possess the refinement of an experienced senior dancer, and their confidence can sometimes fluctuate from one moment to the next, but what they represent is far more important than technical perfection.

These young dancers had spent the previous year learning.

They had been taught dances, movements and customs, rehearsed together, made mistakes, corrected them, repeated them and gradually developed the confidence to stand before their community and present what they had learned.

Their performance demonstrated a clear commitment to authenticity. The dances and customs were presented with a purist approach, reflecting an effort to preserve the forms, movements and character of the traditions as faithfully as possible.

It is work that can sometimes be underestimated because audiences naturally experience the final product as entertainment.

But there is a much deeper discipline behind it.

Every step represents something inherited. Every formation carries the imprint of generations. Every rehearsal reinforces something that existed before the dancer entered the room. And every young dancer must learn to submit themselves to the discipline of the instructor, the group and, ultimately, the tradition itself.

This is an art form in its own right.

And, in many respects, it is also the philosophy upon which our own regular dance classes at MANASIS are built.

The responsibility placed upon an instructor to teach accurately, upon a dancer to learn respectfully, and upon an entire organisation to maintain and transmit its cultural inheritance should never be underestimated. Behind every performance that appears effortless is discipline, repetition, respect and a conscious connection to ancestry.

Watching these young dancers reminded us that preservation takes many forms, and that the instructors, dancers and organisations who dedicate themselves to this work deserve recognition for ensuring that these traditions continue to live.

When the young dancers of Armenio finished, the Dream Team did something that felt important. We went to them. We congratulated them, applauded them and acknowledged their efforts personally.

For a young dancer, moments like this can carry significance far beyond the few minutes spent on a stage. To have an older, more experienced group of dancers recognise your effort is a form of validation. It tells a child that the hours spent rehearsing matter. That learning their heritage matters. That standing in front of their community matters. More importantly, it reinforces character.

It teaches young people that commitment is noticed, that effort deserves recognition and that the things they are learning from those who came before them are worthy of pride.

Perhaps one day, some of those children will become instructors themselves. Perhaps they will continue dancing. Perhaps they will simply carry the memories of these evenings into adulthood and pass something of them on to their own families.

Whatever their individual paths may become, moments like this help establish the foundations.

The applause ended, and the evening continued.

Next to take the floor was the Αγροτικός,Πολιτιστικός & Αθλητικός Σύλλογος Φυτόκου Μαγνησίας , under the instruction of Μαρία Ζωή Λημνιώτη . Their presentation brought with it beautiful traditional costumes and an impressive selection of Greek folk dances, each reflecting the regional character and traditions they had worked to preserve.

They were followed by the local dance group of Armenio, under the instruction of Μιχαλης Τσακνακης , who presented a selection of traditional dances and costumes from Thrace.

Once again, we found ourselves watching not simply a performance, but different expressions of the same responsibility- instructors teaching, dancers learning, organisations preserving and communities providing the environment in which tradition can continue to exist.

At the conclusion of the performances, we had the opportunity to meet with the instructors personally.

As has become a tradition throughout DESTINATION PATRIDA, we presented each instructor with a DESTINATION PATRIDA Gift Pack.

These Gift Packs have become an important part of our journey. They are presented to communities, organisations and individuals who open their doors to us, welcome the Dream Team and become part of our story across Greece. Each contains elements of our official tour programme and selected items representing MANASIS, our journey from Australia and the wider story we are attempting to tell through DESTINATION PATRIDA.

They are not simply gifts.

They are our way of saying thank you- while leaving behind a small piece of Australia with those who have shared a piece of Greece with us.

The exchange also gave us the opportunity to spend some time discussing our respective philosophies, purposes and approaches to teaching Greek dance. There was genuine interest in the way MANASIS has developed its own methodology and in the way we approach Greek dance not only as a means of cultural preservation, but as a living Performing Art.

The conversation was particularly encouraging because, despite differences in methodology and application, there was an obvious shared foundation.

A belief that what we teach matters.

A belief that those who come through our doors deserve to understand what they are learning.

And a belief that Greek dance can remain connected to its origins while continuing to speak to new generations.

By this point, however, there was one group that had been waiting patiently.

Our Dream Team had completed their stretches. They had warmed up. They had watched three wonderful performances. They had applauded, congratulated, spoken with instructors and absorbed the atmosphere of the evening.

Now they were standing together at the side of the dance floor.

The lights were ready.

The audience was ready.

And Armenio was about to have its turn at witnessing one of the most recognisable expressions of the MANASIS philosophy.

The Evolution Bracket was next.

We would like to extend our sincere appreciation to former student Maria Hatzilada and her family for the original proposal and introduction to local dance instructor Μιχαλης Τσακνακης, who subsequently extended the invitation and created the opportunity for MANASIS to participate in this special event as part of our 2026 Greece Tour.

We would also like to acknowledge members of our extended network who happened to be holidaying in Greece and made the effort to travel to Armenio specifically to support our team Kon and Helen Elizabeth Natsioulas and their families. Their presence was another unexpected reminder that although we had travelled from Australia, we were never truly travelling alone.

And finally, our sincere thanks to the wonderful members and volunteers of Μ.Ε.Σ Αρμενίου Άνθιμος Γαζής for their hospitality, their philoxenia and the warmth with which they welcomed the Dream Team, together with all of the participating organisations, instructors and dancers who shared the evening with us and made our team feel genuinely appreciated and valued.

🇬🇷✈️🥳🏖🌞⛪️🕺💃👏🙏💪
_____________________

ΗΜΕΡΑ 13:

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, το Dream Team είχε πλέον βρει τον γνώριμο ρυθμό της πριν από κάθε εμφάνιση. Οι στολές ετοιμάζονταν, οι διατάσεις είχαν ολοκληρωθεί και οι τελευταίες προετοιμασίες βρίσκονταν σε εξέλιξη.

Πριν όμως έρθει η σειρά μας να πάρουμε τη θέση μας στον χώρο, είχαμε την ευκαιρία να καθίσουμε και απλώς να παρακολουθήσουμε.

Και υπήρχαν πολλά να παρακολουθήσουμε.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Στον Κύκλο των Ήχων», που παρουσίαζε ο Μ.Ε.Σ. Αρμενίου «Άνθιμος Γαζής», τρία χορευτικά συγκροτήματα θα ανέβαιναν στον χώρο- το καθένα εκπροσωπώντας μια διαφορετική γενιά και μια διαφορετική έκφραση της συνεχιζόμενης σχέσης ανάμεσα στον ελληνικό χορό, την κοινότητα και την πολιτιστική κληρονομιά.

Πρώτο εμφανίστηκε το παιδικό τμήμα του Αρμενίου.

Το να βλέπεις παιδιά να ανεβαίνουν στη σκηνή είναι πάντα κάτι ξεχωριστό. Οι κινήσεις τους μπορεί να μην έχουν ακόμη την τελειότητα ενός έμπειρου χορευτή μεγαλύτερης ηλικίας και η αυτοπεποίθησή τους μπορεί κάποιες φορές να μεταβάλλεται από στιγμή σε στιγμή, όμως αυτό που εκπροσωπούν είναι πολύ σημαντικότερο από την τεχνική αρτιότητα.

Αυτά τα παιδιά είχαν περάσει τον προηγούμενο χρόνο μαθαίνοντας.

Είχαν διδαχθεί χορούς, κινήσεις και έθιμα, είχαν κάνει πρόβες μαζί, είχαν κάνει λάθη, τα είχαν διορθώσει, είχαν επαναλάβει ξανά και ξανά τις κινήσεις και σταδιακά είχαν αποκτήσει την αυτοπεποίθηση να σταθούν μπροστά στην κοινότητά τους και να παρουσιάσουν όσα είχαν μάθει.

Η εμφάνισή τους ανέδειξε μια ξεκάθαρη προσήλωση στην αυθεντικότητα. Οι χοροί και τα έθιμα παρουσιάστηκαν μέσα από μια πιο καθαρόαιμη προσέγγιση, αντικατοπτρίζοντας την προσπάθεια να διατηρηθούν οι μορφές, οι κινήσεις και ο χαρακτήρας των παραδόσεων όσο το δυνατόν πιο πιστά.

Είναι μια δουλειά που κάποιες φορές μπορεί να υποτιμάται, επειδή το κοινό φυσιολογικά βιώνει το τελικό αποτέλεσμα ως ψυχαγωγία.

Όμως πίσω από αυτό υπάρχει μια πολύ βαθύτερη πειθαρχία.

Κάθε βήμα αντιπροσωπεύει κάτι που έχει κληρονομηθεί. Κάθε σχηματισμός φέρει το αποτύπωμα γενεών. Κάθε πρόβα ενισχύει κάτι που υπήρχε πριν ακόμη ο χορευτής περάσει την πόρτα της αίθουσας. Και κάθε νέος χορευτής πρέπει να μάθει να υποτάσσεται στην πειθαρχία του δασκάλου, της ομάδας και, τελικά, της ίδιας της παράδοσης.

Αυτό είναι μια μορφή τέχνης από μόνο του.

Και, από πολλές απόψεις, αυτή είναι επίσης η φιλοσοφία πάνω στην οποία βασίζονται τα δικά μας τακτικά μαθήματα χορού στη MANASIS.

Η ευθύνη που ανατίθεται στον δάσκαλο να διδάξει με ακρίβεια, στον χορευτή να μάθει με σεβασμό και σε έναν ολόκληρο οργανισμό να διατηρήσει και να μεταδώσει την πολιτιστική του κληρονομιά δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται. Πίσω από κάθε εμφάνιση που μοιάζει αβίαστη, υπάρχει πειθαρχία, επανάληψη, σεβασμός και μια συνειδητή σύνδεση με την καταγωγή και την κληρονομιά.

Παρακολουθώντας αυτούς τους νεαρούς χορευτές, θυμηθήκαμε ότι η διατήρηση της παράδοσης παίρνει πολλές μορφές και ότι οι δάσκαλοι, οι χορευτές και οι οργανισμοί που αφιερώνουν τον εαυτό τους σε αυτή την προσπάθεια αξίζουν αναγνώριση, γιατί διασφαλίζουν ότι αυτές οι παραδόσεις συνεχίζουν να ζουν.

Όταν οι μικροί χορευτές του Αρμενίου ολοκλήρωσαν την εμφάνισή τους, το Dream Team έκανε κάτι που μας φάνηκε σημαντικό. Πήγαμε κοντά τους. Τους συγχαρήκαμε, τους χειροκροτήσαμε και αναγνωρίσαμε προσωπικά την προσπάθειά τους.

Για έναν νεαρό χορευτή, στιγμές σαν κι αυτή μπορούν να έχουν σημασία πολύ μεγαλύτερη από τα λίγα λεπτά που πέρασε πάνω σε μια σκηνή. Το να αναγνωρίζει την προσπάθειά σου μια μεγαλύτερη και πιο έμπειρη ομάδα χορευτών αποτελεί μια μορφή επιβεβαίωσης. Λέει σε ένα παιδί ότι οι ώρες που αφιέρωσε στις πρόβες έχουν αξία. Ότι το να μαθαίνει την κληρονομιά του έχει αξία. Ότι το να στέκεται μπροστά στην κοινότητά του έχει αξία. Και, ακόμη σημαντικότερο, ενισχύει τον χαρακτήρα.

Διδάσκει στους νέους ανθρώπους ότι η αφοσίωση γίνεται αντιληπτή, ότι η προσπάθεια αξίζει αναγνώριση και ότι όσα μαθαίνουν από εκείνους που προηγήθηκαν είναι άξια υπερηφάνειας.

Ίσως κάποια μέρα, κάποια από αυτά τα παιδιά να γίνουν και τα ίδια δάσκαλοι. Ίσως συνεχίσουν να χορεύουν. Ίσως απλώς κρατήσουν τις αναμνήσεις αυτών των βραδιών μαζί τους στην ενήλικη ζωή και μεταδώσουν κάτι από αυτές στις δικές τους οικογένειες.

Όποια κι αν είναι η πορεία που θα ακολουθήσει ο καθένας τους, στιγμές σαν κι αυτή βοηθούν να τεθούν τα θεμέλια.

Το χειροκρότημα τελείωσε και η βραδιά συνεχίστηκε.

Στη συνέχεια πήρε τη θέση του ο Αγροτικός, Πολιτιστικός & Αθλητικός Σύλλογος Φυτόκου Μαγνησίας, υπό τη διδασκαλία της Μαρίας Ζωής Λημνιώτη. Η παρουσίασή τους έφερε μαζί της υπέροχες παραδοσιακές φορεσιές και μια εντυπωσιακή επιλογή ελληνικών δημοτικών χορών, καθένας από τους οποίους αντικατόπτριζε τον τοπικό χαρακτήρα και τις παραδόσεις που είχαν εργαστεί για να διατηρήσουν.

Ακολούθησε το τοπικό χορευτικό συγκρότημα του Αρμενίου, υπό τη διδασκαλία του Μιχάλη Τσακνάκη, παρουσιάζοντας μια επιλογή παραδοσιακών χορών και φορεσιών από τη Θράκη.

Για ακόμη μία φορά, βρεθήκαμε να παρακολουθούμε όχι απλώς μια εμφάνιση, αλλά διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας ευθύνης- δάσκαλοι να διδάσκουν, χορευτές να μαθαίνουν, οργανισμοί να διατηρούν και κοινότητες να δημιουργούν το περιβάλλον μέσα στο οποίο η παράδοση μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει.

Με την ολοκλήρωση των εμφανίσεων, είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε προσωπικά τους δασκάλους.

Όπως έχει πλέον γίνει παράδοση σε όλη τη διάρκεια του DESTINATION PATRIDA, προσφέραμε σε κάθε δάσκαλο ένα DESTINATION PATRIDA Gift Pack.

Αυτά έχουν γίνει ένα σημαντικό μέρος του ταξιδιού μας. Προσφέρονται σε κοινότητες, οργανισμούς και ανθρώπους που μας ανοίγουν τις πόρτες τους, υποδέχονται το Dream Team και γίνονται μέρος της ιστορίας μας σε όλη την Ελλάδα. Το καθένα περιλαμβάνει στοιχεία από το επίσημο πρόγραμμα της περιοδείας μας και επιλεγμένα αντικείμενα που εκπροσωπούν τη MANASIS, το ταξίδι μας από την Αυστραλία και την ευρύτερη ιστορία που προσπαθούμε να αφηγηθούμε μέσα από το DESTINATION PATRIDA.

Δεν είναι απλώς δώρα.

Είναι ο δικός μας τρόπος να πούμε ευχαριστώ- αφήνοντας παράλληλα ένα μικρό κομμάτι της Αυστραλίας πίσω μας, σε εκείνους που μοιράστηκαν μαζί μας ένα κομμάτι της Ελλάδας.

Η ανταλλαγή αυτή μας έδωσε επίσης την ευκαιρία να αφιερώσουμε λίγο χρόνο συζητώντας τις αντίστοιχες φιλοσοφίες, τους σκοπούς και τις προσεγγίσεις μας στη διδασκαλία του ελληνικού χορού. Υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον για τον τρόπο με τον οποίο η σχολή μας έχει αναπτύξει τη δική της μεθοδολογία και για τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε τον ελληνικό χορό όχι μόνο ως μέσο πολιτιστικής διατήρησης, αλλά και ως μια ζωντανή Παραστατική Τέχνη.

Η συζήτηση ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντική, γιατί, παρά τις διαφορές στη μεθοδολογία και την εφαρμογή, υπήρχε μια ξεκάθαρη κοινή βάση.

Η πεποίθηση ότι αυτό που διδάσκουμε έχει σημασία.

Η πεποίθηση ότι όσοι περνούν την πόρτα μας αξίζουν να κατανοούν αυτό που μαθαίνουν.

Και η πεποίθηση ότι ο ελληνικός χορός μπορεί να παραμένει συνδεδεμένος με τις ρίζες του, ενώ παράλληλα συνεχίζει να μιλά στις νέες γενιές.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, όμως, υπήρχε μία ομάδα που περίμενε υπομονετικά.

Το Dream Team είχε ολοκληρώσει τις διατάσεις του. Είχε ζεσταθεί. Είχε παρακολουθήσει τρεις υπέροχες εμφανίσεις. Είχε χειροκροτήσει, συγχαρεί, συνομιλήσει με τους δασκάλους και απορροφήσει την ατμόσφαιρα της βραδιάς.

Τώρα στέκονταν όλοι μαζί στην άκρη του χώρου.

Τα φώτα ήταν έτοιμα.

Το κοινό ήταν έτοιμο.

Και το Αρμένιο ήταν έτοιμο να βιώσει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες εκφράσεις της φιλοσοφίας της σχολής μας.

Το Evolution Bracket ακολουθούσε.

Θα θέλαμε να εκφράσουμε την ειλικρινή μας εκτίμηση στην πρώην μαθήτρια Μαρία Χατζηλάδα και την οικογένειά της για την αρχική πρόταση και τη γνωριμία μας με τον τοπικό δάσκαλο χορού Μιχάλη Τσακνάκη, ο οποίος στη συνέχεια απηύθυνε την πρόσκληση και δημιούργησε την ευκαιρία για τη συμμετοχή της MANASIS σε αυτή την ιδιαίτερη εκδήλωση, στο πλαίσιο της περιοδείας μας στην Ελλάδα το 2026.

Θα θέλαμε επίσης να αναγνωρίσουμε μέλη του ευρύτερου δικτύου μας, τα οποία έτυχε να βρίσκονται για διακοπές στην Ελλάδα και έκαναν την προσπάθεια να ταξιδέψουν μέχρι το Αρμένιο αποκλειστικά για να στηρίξουν την ομάδα μας- τον Kon και την Helen Elizabeth Natsioulas και τις οικογένειές τους. Η παρουσία τους αποτέλεσε ακόμη μία απρόσμενη υπενθύμιση ότι, παρόλο που είχαμε ταξιδέψει από την Αυστραλία, στην πραγματικότητα δεν ταξιδεύαμε ποτέ πραγματικά μόνοι.

Και, τέλος, τις θερμές μας ευχαριστίες στα υπέροχα μέλη και τους εθελοντές του Μ.Ε.Σ Αρμενίου Άνθιμος Γαζής για τη φιλοξενία, τη ζεστασιά και την αγάπη με την οποία υποδέχθηκαν το Dream Team, καθώς και σε όλους τους συμμετέχοντες οργανισμούς, δασκάλους και χορευτές που μοιράστηκαν μαζί μας αυτή τη βραδιά και έκαναν την ομάδα μας να αισθανθεί πραγματικά ευπρόσδεκτη, εκτιμημένη και σημαντική.

🇬🇷✈️🥳🏖🌞⛪️🕺💃👏🙏💪

Address

Melbourne, VIC
3166

Telephone

+61423486137

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when MANASIS School of Greek Dance and Culture posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to MANASIS School of Greek Dance and Culture:

Shortcuts

Featured

Share

Category