نبض احساس

همیشه یک دلیل هست
برای اینکه کسی را
غیر معمولی دوست بداریم...!
مثلا لبخندش
مثلا چشم‌هایش
مثلا حرف‌هایش...

گاهی فقط یک لبخند 😊
گاهی فقط یک نگاه 👀
و گاهی
همه‌ی دنیا در صدای کسی‌ست... 🕊️

کاش لااقل امروز را اینجا بودی
باران می گرفت
قدم می زدیم
تو ذوق می کردی و من تماشا
کاش بودی و می دیدی
وقتی تو حواسم را زودتر از باران پرت می کنی
خیس نمی شوم!
من
اینجا
بی تو
زیر باران
آب می شوم!


باران بهانه بود
برای قدم زدن با تو...
حالا بی‌تو،
هر قطره
زخم تازه‌ای‌ست.

مولانا به جا تو کتاب فيه مافیه میگه:
در انتخاب همنشین و معشوق دقت کنید، معشوق شما آینه شماست؛ معشوقی انتخاب کنید که شما را رشد دهد، شما را دوست داشتنی تر، عزیزتر؛ شریف تر و پخته تر نشان دهد.
#مولانا
#مولانا #حکمت #رشد
#مولانا #معشوق

به کجا پا بگذارم که نبندند پَرَم
نیزه می‌رویَد از این راه که من میگذرم

منم آن حس شکفتن که به تعبیر بهار
رگ هرشاخه‌ی خشک ست مسیرسفرم

ای درختان که به سیرابی‌تان دل بستم
عطش سبز شما کرد به جان شعله ورم

نفسی بی‌تو اگر پر زده‌ام از دل تنگ
داغ صدخاطره زنجیر بروید زِپرم

زاده‌ی ابرم ودلداده‌ی باران خزر
چمنی تشنه بیارید که از گریه پُرَم


گاهی راهی که می‌رویم پر از خار و نیزه است، اما در دل ما حس شکفتن و زندگی هنوز می‌جوشد…
به درختان سبز امید تکیه می‌زنم، تا عطش جانم را سیراب کنند و با داغ خاطراتم، قوی‌تر شوم.
زاده ابر و دلداده بارانم، تشنه‌ام به چمنی سبز که از اشک‌های جاری‌ام پُر باشد.

#شعر #زندگی #امید #طبیعت #باران #احساس

اینها
نمی دانند عشق چیست
به
جای
خالی
تو
می گویند تنهایی...!



کاش می‌فهمیدند…
جای "تو" با هیچ واژه‌ای پُر نمی‌شود،
نه با تنهایی،
نه با سکوت،
نه با هیچکس دیگر…

#دلنوشته #فاصله

در دیده زباده خواب داری
بر چهره ز طره تاب داری

چون زلف پریش خویش بر خویش
پیچیده و اضطراب داری

از عیش مگر نخفته ای دوش
کامروز بدیده خواب داری

دوشینه چه خورده ای که امروز
چشمان خوش خراب داری

حرفی ز لبت سوال کردم
از چشم دو صد جواب داری


تو مستی یا خواب؟
این چشم‌های نیمه‌باز، این نازِ بی‌حساب...
لب بسته‌ای، اما نگاهت با دل آدم چه‌ها که نمی‌کند...

#دلبرانه

بین
هجوم
این همه تصویر رنگ رنگ

تنها
نگاهِ توست که در قاب میزنم...



دوربین‌ها می‌چرخند، رنگ‌ها می‌رقصند
اما دلم فقط یک فریم را ثبت می‌کند:
تو را... همان نگاه بی‌تکرار را.

نه بادبادک ها ما را به آسمان برد
نه دست هايمان آن قدر گرم بود
كه خورشيد را روشن كنيم

حالا ديگر نه تو پشت پنجره می ايستی
نه من از آن كوچه می گذرم

عشق همين است
فقط می توان
از آن شعر ساخت!


نه باد ما را برد،
نه دست‌هایمان رسید…
تو دیگر پشت پنجره نیستی
و من دیگر
از آن کوچه نمی‌گذرم.

می‌خواهمت اگرچه تویی خواهش محال
هی می‌زند دلم به هوای تو بال بال

لب‌ریزم و پُرم چقدر بعدِ رفتن‌ات
گاهی پُر از شکست و زمانی پر از ملال

از خواب و از خیال گذشتم؛ ولی نشد
نتوان گذشت از تو و از عشق، بی‌خیال

ای مرغک مهاجر! ما هر دو عاشقیم
من شعر عاشقانه سرایم، تو هم بنال!

هجرت مکن پرنده که پاییز رفتنی‌ست
فردا پر از درخت شود این گل و نهال

از من درود بر رفقا، گرچه هیچ‌کس
با من نگفت: آی چطوری و کیف‌حال
۰۰۰
می‌خواست مثل ماه و ستاره شود که شد
یک انفجار و بعد...
هوا رفت
«مین‌پال»...

#یحیاجواهری

#دلنوشته ‌چکان
🕊️