Lakshayoga Dariusz Parzonko

Naga Panchami to nepalskie święto, które w tym roku przypada 17 sierpnia. Jest poświęcone Nagom - wężowym istotom, które są związane z pogodą, naturą i pomyślnością. Podczas obchodów lepi się figurki Nag, ofiarowuje się pieśni i modlitwy, można też pościć lub okazywać cześć zgodnie z lokalnymi zwyczajami. Tego dnia czczone są też szczególnie żywe węże w świątyniach. Jeżeli chcemy ofiarować Nagom żółte i białe kwiaty oraz ziarno, możemy się udać nad rzekę, by je tam zostawić. Musimy jednak pamiętać, by nie wrzucać niczego bezpośrednio do wody, tylko zostawić ofiarę nad jej brzegiem lub w jego pobliżu. Pamiętamy też, by unikać znacznego uszkodzenia roślin, z których pozyskujemy kwiaty.

Węże cechuje zachowanie, które może inspirować do refleksji i rozwoju:
🐍 Pełzają zygzakiem co symbolizuje otwarcie na nowe możliwości i nie zatracanie się w starych schematach
🐍 Wiele z nich zapada w sen zimowy co oznacza, że jest czas na pracę i praktykę, ale i czas na odpoczynek i regenerację
🐍 Zrzucają skórę co symbolizuje transformację i odrodzenie

Niosą też ze sobą bogatą symbolikę, oto kilka przykładów:
🐍 Rozpostarty kaptur kobry symbolizuje ochronę i protekcję
🐍 Wąż wspinający się w górę to metafora rozwoju
🐍 Węże służące jako biżuteria Śiwy Mahadewy to nawiązanie do wolnego umysłu panującego nad zmysłami
🐍 Trucizna węża może służyć do sporządzania lekarstw lub surowicy, stąd gad ten kojarzony jest z medycyną. Podobnie uważali Grecy, skąd wzięły się węże jako symbole aptek ⚕️

Przykłady nagijskich bóstw z tradycji Dharmy
🐍 Nagaraja (po tajsku Prayanaak) - Król Nagów, czasem uważa się, że wszyscy inni wężowi władcy są jego manifestacjami. Pomaga zwalczyć życiowe przeciwności. Przypisuje mu się też, jako Sagarze, przechowanie i przekazanie ukrytych tradycji Mahayany.
🐍 Nagarani - Królowa Nagów, związana z protekcją, wsparciem i zdrowiem (król rozbija przeciwności, królowa wzmacnia, ułatwiając ich pokonywanie, razem uzupełniają się).
🐍 Mucalinda - aspekt Króla Nagów, która utworzył z własnego ciała parasol nad głową Buddy Śakjamuniego. Czasem uważany za manifestację samego Buddy lub, że będzie Buddą w przyszłym wcieleniu.
🐍 Vasuki to wężowy władca, który pomógł bogom w pozyskaniu Amrytii (nektaru nieśmiertelności) z Oceanu Mleka
🐍 Śesza (Ananta) to wielogłowy wąż służący za łoże Wisznu. Tradycyjnie uważa się, że wcieleniem Śeszy był Patańdziali, twórca Jogasutr, najstarszego i najważniejszego dzieła o jodze
🐍 Nagakanya (na zdjęciu), której rodzicami są Nagaraja i Nagarani, zrezygnowała z założenia rodziny na rzecz ascezy, która dała jej Siddhi - boskie moce. Dzięki nim niesie pomoc potrzebującym w każdym ze światów. Jest uosobieniem współczucia i altruizmu, ale wymaga traktowania z najwyższych szacunkiem. Czasami towarzyszy dalekowschodnim formom Awalokiteśwary, Bodhisattwy Współczucia (zobacz mój artykuł na jej temat).

Na zdjęciach fragmenty ołtarza autora, Nagakanya z Nepalu i dwie mniejsze Nagarani z Dharamsali (Indie); duża Nagakanya z Nepalu, wielogłowy Nagaraja (Prayanak) z Kambodży, jednogłowy Nagaraja z Tajlandii. Fotografie własne.

Wszystkiego najlepszego z okazji Naga Panchami!

To jest to Thummo? ;p

https://www.facebook.com/share/p/1FJq6MQJmQ/

Brytyjski mnich jako pierwszy cudzoziemiec osiągnął najwyższą rangę w tajskim buddyzmie

Tajlandia zapisała nowy rozdział w historii buddyzmu. Brytyjczyk Ajahn Jayasaro, urodzony jako Shaun Michael Chiverton, został pierwszym cudzoziemcem w historii kraju, który otrzymał najwyższy królewski tytuł w hierarchii tajskich mnichów – Somdet Phra Mahapatcharayanamunee.

Decyzję ogłoszono 12 lipca 2026 roku w Królewskim Dzienniku Urzędowym. Awans objął ośmiu wybitnych mnichów, jednak to nominacja Ajahna Jayasaro wzbudziła największe zainteresowanie, ponieważ po raz pierwszy tak wysokie wyróżnienie trafiło do osoby urodzonej poza Tajlandią.

Ajahn Jayasaro urodził się 7 stycznia 1958 roku na brytyjskiej wyspie Wight. Już jako nastolatek zainteresował się filozofią buddyjską i medytacją. W wieku 17 lat rozpoczął pracę, aby zebrać pieniądze na podróż do Tajlandii, gdzie postanowił poświęcić życie praktyce buddyzmu.

Swoją drogę zakonną rozpoczął w 1978 roku, a dwa lata później przyjął pełne święcenia z rąk słynnego mistrza medytacji Luang Por Chaha. Otrzymał wtedy imię Jayasaro, oznaczające „ten, który zwycięża dzięki Dhammie”.

Przez kolejne dekady zdobył ogromny szacunek dzięki doskonałej znajomości języków tajskiego, pali i sanskrytu oraz działalności edukacyjnej. Przez lata praktykował również życie pustelnicze w tajskich lasach zgodnie z tradycją dhutanga, zanim poświęcił się nauczaniu.

W latach 1986–1996 pełnił funkcję zastępcy opata międzynarodowego klasztoru Wat Pah Nanachat, stworzonego specjalnie dla zagranicznych mnichów. Następnie został jego opatem. Później zamieszkał w ośrodku Ban Rai Thaw Si w prowincji Nakhon Ratchasima, gdzie do dziś prowadzi nauczanie i rozwija program edukacji buddyjskiej dla młodzieży.

Jayasaro odegrał także ważną rolę w popularyzacji buddyzmu Therawady na Zachodzie. Wykłada zarówno po tajsku, jak i po angielsku oraz opracował jedną z najbardziej cenionych biografii swojego nauczyciela, Luang Por Chaha.

Za swoje zasługi otrzymał liczne wyróżnienia. W 2010 roku nagrodzono go za wybitną znajomość języka tajskiego, rok później uzyskał honorowy doktorat z nauk buddyjskich, a w 2020 roku król Tajlandii nadał mu tajskie obywatelstwo jako szczególne wyróżnienie.

Jego awans był zwieńczeniem kolejnych promocji w hierarchii zakonnej w latach 2019, 2020, 2021 i 2024. Kilka tygodni przed ogłoszeniem nominacji wygłosił kazanie przed królem i królową Tajlandii w Wielkim Pałacu Królewskim w Bangkoku.

Nominacja została bardzo pozytywnie przyjęta zarówno przez tajskich buddystów, jak i wyznawców za granicą. Wielu uważa ją za symbol uznania dla życia poświęconego praktyce, edukacji i szerzeniu nauk Buddy, a także dowód na to, że w tajskim buddyzmie najważniejsze są zasługi i oddanie, a nie miejsce urodzenia.

Źródło: Thailand News (TN)