GoldiEquestrian

Od jakiegoś czasu zaczęło męczyć mnie przebywanie w różnych stajniach. Początkowo zrzucałam to na przepracowanie, zmęczenie, brak energii. Tylko że w pewnym momencie zaczęło brakować mi też motywacji. Myślałam, że po powrocie z urlopu, po złapaniu dystansu i chwilowego odpoczynku od świata jeździeckiego poczuję się lepiej. Nie umiałam stwierdzić, skąd we mnie wzięła się taka niechęć do rozmowy o koniach, do czytania czy do trenowania - od wielu lat choruję na depresję oraz zmagam się z innymi problemami natury psychicznej, więc pomyślałam, że może przyszedł ten moment, kiedy trochę rzeczywistość mnie dołuje, ale nie. Dołuje mnie świat koni.
Doszłam do wniosku, że chodzi o całokształt tego, jak to wszystko wygląda. Ile jest cierpienia wokół tego sportu, ile starań dobrych ludzi, aby to zmienić. Zazwyczaj wygląda to jak walka z cieniem. Żyję w swojej bańce, ale czasami do środka wdzierają się obrazy, ludzie czy emocje, które mnie wykańczają.
Coraz częściej jest mi przykro, jak patrzę na część tych zwierząt, które nie mają takiego szczęścia, że ich właściciel zrobi wszystko, aby im pomóc. Sprawia mi to duży ból oraz smutek. Jeżdżąc po różnych miejscach na mapie Polski mogłam się naoglądać wielu rzeczy. Przez moment czułam dużą motywację i potrzebę do wprowadzania zmian. Nie zrozumcie mnie źle, cały czas mam to w sobie, ale jestem zmęczona. Ciągłym ocenianiem, podważaniem oczywistych spraw, negatywnymi emocjami wokoło ze strony „miłośników” tych zwierząt.
Coraz częściej zaczęłam zauważać sama w sobie, że chcę dogodzić klientom. Boję się, że stracę możliwość zarobku. Nie było i nie będzie to nigdy kosztem konia, ale czasami uginałam się pod presją, żeby zrobić trochę więcej, aby zadowolić człowieka. Chyba to mnie pokonało. Nie było momentu, żebym danemu koniowi sprawiła ból bądź dyskomfort, ale czasami wiedziałam, że dana para nie jest na coś gotowa, ale jeźdźcowi zależało. Więc się uginałam.

Niestety, w momencie połączenia pasji z pracą, trochę zboczyłam z trasy. Cały czas uczę się stawiać granice, dbam o to, aby moi klienci zawsze wiedzieli dlaczego czegoś nie możemy zrobić. Dlaczego akurat musimy wrócić do zwykłego „kręcenia kółek”. Brakuje mi feedbacku ze strony klienta i wtedy zaczynam wpadać w spiralę swoich negatywnych myśli.
Z pewnością na początku mojej „kariery zawodowej” miałam więcej siły w sobie, aby walczyć o dobro koni, ale gdzieś się pogubiłam. Jest mi zwyczajnie ciężko pracować nie tyle z końmi, co z ludźmi. Nie chcę spełniać ich oczekiwań kosztem koni, chociaż większość z nas posiada te zwierzęta, aby w jakimś stopniu spełniać swoje marzenia i wymagania.
Również spotkałam taką ścianę w pracy z moim koniem - że MUSZĘ coś zrobić, że ona MUSI już coś umieć, że inni przecież już to mają, a ja w takim razie jestem słabym trenerem, bo tego nie mam.
Ten post ma mieć wydźwięk mojego zrzucenia z siebie jakiegoś ciężaru. Może znajdzie się ktoś, kogo również przygniata taka forma rzeczywistości i trafił w ślepy zaułek. Nie wie, komu wierzyć, kto ma rację, kto chce dla ciebie dobrze.
Chciałabym, aby ten sport wyglądał inaczej, ale chyba jest to nieosiągalne. Bywa dobrze, ale na ogół jest ciężko. Szczególnie pogodzić się z rzeczywistością.

Świat - da się coś zmienić? 🤨
Jakiś czas nie wrzucałam tutaj moich wywodów i tematów nazbierało się sporo, nie będę ukrywać 😅
Dzisiaj chciałabym poruszyć kwestię zmian w świecie jeździeckim, które zachodzą lub, wręcz przeciwnie, sytuacji, wydawałoby się utartych i niezmiennych.
Moje algorytmy na Facebooku i na Instagramie doskonale wiedzą, co lubię oglądać - rolki i posty dotyczące pracy z końmi, ich dobrostanu, o tematyce fizjoterapeutycznej, weterynaryjnej lub urywki z treningów skupiających się na szkoleniu według szkół klasycznych, bądź na szkoleniu 📱 Często wyświetlają mi się również informacje, dotyczące piętnowania danych zahowań w świecie jeździeckim (czytaj ostatnimi czasy Strzegom 😅) lub treści ujawniające te "ciemne" strony jeździectwa (czytaj niedawno powrócił w trendy temat wyścigów ). Za każdym razem zastanawiam się, czy to ja żyję w jakieś bańce, otoczona ludźmi o dobrych zamiarach i szczytnych celach, czy faktycznie świat jest aż tak zacofany i ulokowany niezmiennie w danych przekonaniach?
Nie mam w planach wypowiadać się na temat zawodów w Strzegomiu czy rozwodzić się o wyścigach konnych, bo byłoby to odgrzewanie kotleta, a i tak każdy jest przekonany, że jego racja jest "najracjejsza" 😆
W dzisiejszych czasach mamy nieograniczony dostęp do wiedzy, literatury, badań naukowych. Jeśli wiemy gdzie szukać i jakimi kryteriami się kierować, aby umieć rozróżnić wiedzę wartościową od fake newsów czy informacji błędnych, nieprawdziwych, to co nas powstrzymuje przed zmianą na lepsze? Dlaczego nie możemy pozbyć się niektórych szkodliwych nawyków i przyzwyczajeń? Czy aż tak boimy się zmian?
Zmiany niosą często ze sobą coś nowego i nieznanego. Spora część z nas lubi "taplać się w bagienku" i wychodzić z założenia, że lepsze znane piekło, niż nieznane niebo. Inaczej stan rzeczy się ma, gdy decydujemy tylko i wyłącznie o sobie, ale tutaj w grę wchodzi druga żywa i czująca istota. Zwierzę, które się z nami komunikuje, jeśli tylko chcemy nauczyć się go słuchać. Praktycznie w każdym miejscu związanym z końmi, znajdziemy sygnalizujące ból, dyskomfort czy rezygnację. Dlaczego decydujemy się odwracać wzrok? Co nas tak przeraża i hamuje przed reakcją?
Tu jest pies pogrzebany. Często ostateczną decyzją, przeważającą szalę na niekorzyść koni, są ich właściciele. Jeśli kiedykolwiek, ktokolwiek z Was zwrócił uwagę jakiemuś właścicielowi konia, chcąc wejść w kulturalną dyskusję na temat koni, zapewne spotkał się z niechęcią lub wręcz agresją. Zrozumiałym jest to, że nie każdy ma ochotę słuchać wywodów ludzi dookoła, dlatego ważne jest, aby nasz przekaz nie był w żadnym stopniu oskarżający czy nacechowany negatywnymi emocjami. Mimo tego, największą przeszkodą w zmianach są sami jeźdźcy.
Ryba psuje się od głowy i jeśli jakaś persona, uważana przez ogół za, swego rodzaju, wyznacznika tego, co poprawne i tego, co złe, powie, że coś jest w porządku to... no kurczę, chyba jest w porządku, co nie?
A no nie zawsze. Człowiek uczy się całe życie. Naszym obowiązkiem jest dbać o dobrostan psychiczny i fizyczny koni, jeśli decydujemy się na pracę z nimi. Wymaga to niejednokrotnie zburzenia swoich poglądów i zbudowania na ich zgliszczach czegoś nowego. Jest to prze potwornie trudne, bo zmusza nas do wyjścia ze strefy własnego komfortu. Wiele osób nie decyduje się na zmiany, bo oznaczałyby to naukę wszystkiego od zera. Poświęcenia czasu. Niejednokrotnie pokaźnych nakładów finansowych. Oraz, co według mnie jest najtrudniejsze, przyjęcia "na klatę" faktu, że dotychczas robiliśmy coś źle.
Dopiero gdy będziemy, jako ogół jeźdźców, gotowi psychicznie, aby zmierzyć z własnymi emocjami i swoim ego, przyjdzie moment, że coś się zmieni. Zmieni się postrzeganie świata jeździeckiego, nastawienie jeźdźców do koni i do innych osób z grupy pasjonatów tego sportu. Krzykiem w Internecie możemy osiągnąć dwie rzeczy - trafić do grupy odbiorców już będących po naszej stronie lub sprowokować jednostki myślące wręcz przeciwnie. Ważne jest, aby ten krzyk nie był pustymi frazesami, nacechowanymi oskarżycielskim tonem. Na siłę jeszcze nikt nikogo do zmiany poglądów nie zmusił. Tutaj potrzebna jest reforma najtrudniejsza do zrealizowania - osobista, wewnętrzna, każdego z nas osobna. Do momentu, aż ktoś uważa, że nie zawinił, niestety nie uda się nic zmienić.

Hej 🙋🏼‍♀️
Dzisiejszy post dotyka tematu, w moim odczuciu, trudnego dla osób wysokowrażliwych. Mowa o presji - czy da się jej uniknąć w pracy z końmi? Gdzie leży granica etyki? Czy presja może być pozytywna?
Zapraszam do przeczytania i podzielenia się swoją opinią oraz przemyśleniami 🫶🏻




Presja w pracy z końmi, konie, jazda konna, trening konia i jeźdźca, trener koni, instruktor jazdy konnej, zwierzęta, praca z końmi, koń, holistyczne jeździectwo

Hej wszystkim! 👐
Dzisiaj trochę informacji na temat treningu - jakie mamy jego rodzaje, czym każdy z nich się charakteryzuje i jak lepiej planować rozwój naszego konia? 🤔
Zapraszam do lektury i powodzenia podczas treningów ❤️




Jazda konna trening koni rozwój rodzaje treningu trening ogólnorozwojowy koni trening specjalistyczny ujeżdżenie skoki trening siłowy kondycyjny mobilnościowy