VRC JO 12-02

Het einde van een prachtig seizoen. Een mooie prijs op het het toernooi van ASC Nieuwland als beloning!

Ben Van de Pavert dank je wel dat we weer het hele seizoen in jouw mooie tenues van de beste sanitair- en tegelzetspecialst mochten spelen!

VRC JO12-2 sluit seizoen af met 1e plaats op toernooi ASC Nieuwland! Leuk toernooi, goede sfeer en klinkende overwinningen voor de jongens. Na een 4-0 en 3-0 overwinning tegen Soest en FC Horst volstond een 1-1 gelijkspel tegen de gastheren voor de toernooiwinst.

Dank aan alle meegereisde ouders voor de support en gezelligheid. Dit is waar we het met zijn allen uiteindelijk voor doen!

Fijn weekend, René en Edward

Prachtige afsluiting van een mooi en gezellig voetbalseizoen met JO 12-2! De klassieker JO 12-2 vs OLDSTARS werd nipt gewonnen door OLDSTARS.
BEDANKT ALLEMAAL VOOR JULLIE INZET, LACH, GEZELLIGHEID EN SUPPORT!

Jo12-2 - De Meern 4-1

Zaterdag was het de laatste thuiswedstrijd van het seizoen. De oranje kanaries van De Meern kwamen op bezoek. Op de ranglijst precies onder elkaar, maar in wedstrijdpunten een gapend g*t in het voordeel van onze jongens. Met een beetje geluk is de derde plek in bereik. Wekelijks denken we nog even aan de 0-3 bij rust op Panhuis, had er nog meer ingezeten?

De selectie van 12-2 was voor de tweede keer achter elkaar niet groter dan 11. Thijssie in het gips, Dante er net uit, Noah ziek en Jesse op het strand. Eindelijk weer op echt gras, veld 5, hetgeen alleen de ouders en leiders echt konden waarderen. Voor Robbin een achterste lijn met Niek, Lasse en Matthijs, in middenlinie Jula, Kasper, Eyob en Thijmen en in de aanval Remon, Jort en Justin.

De wedstrijd begon rommelig, de bal voelde als een hete vuurbal die zo snel mogelijk weg moest. Bij de Oranjes was dat niet veel anders. VRC kwam als eerste bij zinnen en probeerde weer wat rond te spelen. Een paar goede aanvallen tot gevolg, uit het boekje langs de buitenkanten met Justin en Remon en Jort als stormram er tussenin. Heelas gingen de eerste kansjes aan de neus voorbij. Maar het was wachten op de 1-0. Deze kwam er ook uit wederom een aanval vanuit het middenveld. Remon trapte hem weer eens aan op een diepe bal van Eyob, snelde de verdediger voorbij en verschalkte de keeper. Kenmerkend was wel hoge circus gehalte in de eerste helft. Kasper en Jula zwaaide een paar keer met de benen boven het hoofd, terwijl een kopbal makkelijker was geweest. De verdediging heerste samen met een sterk middenveld. 1-0 bij rust, geen vuiltje aan de lucht.

In de tweede helft ging het even snel. Justin kon combinerend met Eyob een voorzet op het hoofd van Jort afleveren, 2-0. Jort was ook goed voor de 3-0. Geheel op eigen kracht beukte hij door de verdediging. Daarna werd het weer rommelig en kon De Meern steeds verder oprukken. Gelukkig stond Robbin weer goed op te letten bij diverse kansen. Het ontbreken van doellijntechnologie voorkwam de 3-1. Aan de ander kant waren we toch nog een keer succesvol. Kasper lepelde vanaf 16 meter de bal over de keeper, 4-0. De Meern kreeg uiteindelijk wel loon naar werken. De 4-1 vloog hoog in de hoek boven Robbin. 11 man, geen wissels, was toch wel weer een uitdaging maar ook goed voor het groepsgevoel. Lasse, Thijmen en Matthijs strompelden met enige regelmaat over veld 5. Met een goede motivatie van allemaal haalden zij ook het eindsignaal.

Prima en meer dan terechte overwinning waarmee 12-2 ineens is doorgeschoten naar plek 3. Komende zaterdag gaan we die plek helemaal veilig stellen met de uitwedstrijd in de schaduw van de Galgenwaard!

Forza JO 12-2 ole ole!

GVVV - VRC 2-5 (1-3)

De vroege ochtend ... het stadionnetje van GVVV, de Geldersche Voetbal Vereniging Veenendaal. De tribune in blauw en wit kijkt ons leeg aan, aan de andere kant de statribune, bevolkt met André, Betty en Marijn. Aan de korte zijde, niet in het uitvak, de harde kern van VRC. Na twee magere potjes werd het weer eens tijd om de punten mee naar huis te nemen.

Beide teams verschijnen met een zeer smalle selectie aan de aftrap, aan beide kanten precies 11. Thijssie aan de aftrap met een manchet van René van de Kerkhof gaat het proberen ondanks het alweer flink is gevallen. Na de wedstrijd blijkt dat gips nodig is om alles weer aan elkaar te zetten. Bikkel!

De wedstrijd wordt gestart, VRC speelt richting de eigen supporters en lijkt goed wakker te zijn bij de aftrap. Vanaf het begin wordt georganiseerd gespeeld. Matthijs weet alleen dat zijn tegenstander nr 17 heeft, zijn hoofd zat nog twee etages hoger. Noah leidde de verdediging en Thijmen pakte zijn plek rechts in de verdediging. Over onze doelman, komen we later nog te spreken. De middenlinie werd gevormd door Thijs, Kasper, Jesse en Jula. De resterende drie, Justin, Eyob en Remon vormde de aanvalslinie! VRC speelde lekker vrijuit en probeerde goed te combineren, dat leverde mooie acties op. Toch kwamen we nog niet bij het doel van de blauwen. Een spaarzame counter werd door Robbin prima uit het doel gedoken. Daarna was het een individuele actie van Eyob die zorgde voor de terechte 0-1. Deze werd daarna snel gevolgd door de door de 0-2 van Thijs, die goed door bleef gaan in de 16 meter na een voorzet van Justin. De buit leek binnengehaald te kunnen worden, maar dat bleek al snel wat overmoedig. De halve keeper van GVVV jaste de bal geheel onverwacht in de kruising achter Robbin, 1-2. 12-2 was niet onder de indruk, want direct van de aftrap ging de bal via Eyob naar Remon die het laatste zetje kon geven, 1-3. De middenvelders waren de goede ondersteuning van de aanval en nodige hulp voor de verdedigers. De verdedigers bleven goed geconcentreerd om de aanvalletjes van de thuisploeg onschadelijk te maken.
In de rust met name gericht op het vasthouden van de manier van spelen, dat soms een lust voor het oog, ook voor de onpartijdige toeschouwers, was.
In de rust had GVVV de boel wat aangepast, ze kwamen wat scherper uit de startblokken nu ze naar de eigen frituur mochten spelen. Gelukkig waren Noah, Matthijs en Thijmen nog steeds goed bij de les, toch viel de 2-3, de anschlusstreffer. Maar wederom was dit de trigger om even aan te zetten. Jula, Jesse, Kasper en Thijs namen weer bezit van het middenveld. Remon werd een paar goed goed weggestuurd en liet de tegenstanders telkens zijn nummer 3 zien. Helaas was hij niet geheel gelukkig met zijn voorzetten, maar dan maar zelf scoren. Een vies balletje door de benen van de keeper was voldoende voor de 2-4. De blauwen zetten nog een keer aan. In een van de aanvallen kwamen ze tot aan Robbin, maar die wilde niet van wijken weten. Een pingel te gevolg. Zelf veroorzaken is ook zelf stoppen! Ja hoor, met een handje in de linker benedenhoek dook hij de pingel eruit. Wat hebben we hem gemist! Het slotakkoord was weer voor 12-2, de 2-5 van Remon zorgde voor de eindstand.

Een meer dan verdiende uitslag! 11 boys die vandaag iets extra's wilden doen, klasse gespeeld boys! Drie punten mee van Panhuis naar Spitsbergen. Nog twee wedstrijden te gaan, goed voor nog 6 punten .... laten we die gaan ophalen voor een prachtige eindklassering.

VRC JO12-2 - Vriendenschaar JO12-1: opnieuw een drieklapper voor de helden in blauwgeel

Op de eerste bijna-zomerse zaterdag mocht de blauwgele brigade aantreden tegen Vriendenschaar JO12-1. Een tegenstander die voor de winterstop ook al werd getroffen in een tumultueuze ontmoeting op Sportpark Spitsbergen. Zou het er deze keer ook zo heet aan toe gaan? Of zou het slechts de hitte van de brandende zon zijn om de gemoederen bezig te houden?

Vlak voor de geplande aanvangstijd was het sowieso de vraag of er gevoetbald kon worden: een tegenstander was nog niet te vinden. Al bijna werden er hesjes opgehaald vor een onderlinge trainingspartij, maar toen verschenen de mannen van Vriendenschaar toch ten tonele. Oponthoud op de weg naar Veenendaal zorgde ervoor dat zij maar net op tijd op veld 3 aantraden. Gelukkig maar, want het was prachtig voetbalweer.

De JO12-2 van VRC begon met de 11 mannen die ook op de training waren geweest aan de wedstrijd. Met slechts 1 wissel, door verschillende redenen konden er niet meer dan 12 spelers meedoen vandaag. Aan de andere kant ook wel eens lekker, iedereen zou voldoende speeltijd krijgen. We begonnen furieus, net als in de voorgaande wedstrijden waarin de eerste helft voor VRC was. Met name Remon werd in aanvallend opzicht vaak gevonden en hij kwam regelmatig oog in oog met de keeper. Helaas was hij minder scherp in de afronding dan in de voorgaande wedstrijden waardoor het betrekkelijk lang 0-0 bleef. In de eerste de beste serieuze counter wist Vriendenschaar tegen de verhoudingen in de 0-1 aan te tekenen. Onzorgvuldig handelen aan VRC zijde leidde de tegentreffer in, Robbin kansloos latend. De 1-1 liet daarna niet lang meer op zich wachten, want de verdediging van Vriendenschaar had verdacht veel weg van een g*tenkaas. Het was Remon die nu wel de keeper wist te verschalken. Niet veel later gevolgd door de 2-1 van Jula, die goed mee was gelopen en de bal van Remon in de voeten geschoven kreeg. De druk op de goal van Vriendenschaar bleef aanhouden, met name door een op het middenveld heersende Jesse en een rechterkant met Kasper en Justin die het veld goed breed hielden en telkens de bal bij een aanvaller wisten te krijgen.

Toch viel de 3-1 pas na de rust, Remon tekende voor zijn 2e van de dag. Daarna was het verzet gebroken en werd het voetbal in rap tempo minder. De aanvalsdrang niet, waardoor Eyob, Justin en Jesse binnen 4 minuten de stand naar 6-1 tilden. Met name de 5-1 van Justin was van grote schoonheid: hij speelde zijn tegenstander uit met de kenmerkende sleepbeweging om de bal daarna verwoestend hoog in de korte hoek te schieten. Bij Vriendenschaar was de wil om te voetballen inmiddels al lang verdwenen. Zij zagen met lede ogen aan hoe VRC aan het doelsaldo werkte en het eigen doel schoon hield. Ook verdedigend stond het weer goed: Niek, Noah en Mattijs bleven geconcentreerd en hadden ook vandaag weer een belangrijke bijdrage aan deze teamprestatie.

Met de overwinning van vandaag nestelt VRC zich steeds steviger in de top 3, met een meer dan realistisch uitzicht op de 2e positie achter het oppermachtige DOVO. Delta Sport staat nu nog op de 2e plaats, maar zij hebben 2 wedstrijden meer gespeeld. Kortom: we hebben nog een mooi doel om voor te spelen: aan het einde van de competitie 2e worden zou een prestatie van formaat zijn. Maar belangrijker: het is mooi om te zien hoe het plezier in het voetbal weer terug is bij de jongens en de begeleiding. De laatste 3 wedstrijden werd er 21 keer gescoord en slechts 1 tegendoelpunt geincasseerd! Plezier en prestatie gaan hand in hand, en zo hoort het.

Aanstaande zaterdag wacht de uitwedstrijd tegen SVMM JO12-1, warvan we kunnen zeggen dat SVMM-uit altijd lastig is. Maar we gaan ook dan voor de punten, om 10:00 uur is de aftrap in Maarn!

Merinos - JO 12-2 0-9 (0-3)

Uit op de Groene Velden tegen het blauw wit van de Merinos. De plek waar de schootvoetbalkampioenschappen worden uitgevochten en enkele spelers van JO 12-2 nog steeds kans maken op een finaleplaats. Een goed gevulde tribune met ouders, broers en zussen en opa's en oma. Een enkel uitstapje naar de nieuwe bisinessclub van Merinos en de shirtjes vers vanuit de tuin!

De tegenstander van vandaag had vorige week de eerste overwinning geboekt, dus we waren gewaarschuwd. Vandaag helaas zonder de onfortuinlijke Dante. De wedstrijd zelf startte in een mooi ochtendzonnetje. De opstelling van 12-2 was op diverse plaatsen aangepast om wat verder naar voren te kunnen spelen. Het begin van de westrijd was vreselijk rommelig. Geel en blauw bleken in de fase niet van elkaar te onderscheiden met en enorme flipperkast tot gevolg. Merinos drong aan, Robbin was goed geconcentreerd. Verrassend genoeg scoorde de 12-2 als eerste. Kasper kreeg de eerste op het bord. Het doelpunt zorgde ervoor dat er wat beter gevoetbald werd. Nieuwkomer Lasse zorgde voor de 0-2 met een schot van grote afstand over de kleine keeper. Dit was ook gelijk het moment dat de kleine keeper werd vervangen door een grote keeper. Veel verschil maakte het niet want kort voor rust kwam 12-2 door Thijs op de bekende 0-3 tussenstand. Geflatteerd zou je normaal zeggen. Het voetbal niet best, maar wel een comfortable voorsprong.

De tweede helft zouden we spelen om weer echt te gaan voetballen, maar het bleef enorm onrustig. Gelukkig was onze grensrechter goed bij de les en werden counters van Merinos terecht afgevlagd. 12-2 wilde alleen nog maar naar voren om de score op te voeren en dat lukte ook. Hoewel de kermis weer net vertrokken is leek het wel een schiettent. Iedereen wilde schieten, hetgeen het spel niet beter maakte. Met name in het laatste deel van de wedstrijd ging het snel, met Kasper, Jort, Jort, Thijs, Thijs en Jesse draaide het scorebord dol naar 0-9. Achterin hielden we het keurig droog met Matthijs, Jula, Noah en Niek. De middenvelders en aanvallers probeerden soms alleen en soms samen het beter te doen. Thijmen, Eyob, Justin waren een beetje de olie in de motor om de 0-9 te bereiken.

Al met al een prima overwinning in een lelijke wedstrijd. Plek 2 achter DOVO is goed in beeld. Volgende week komt Vriendenschaar naar Spitsbergen, hopelijk dan weer met oogstrelend voetbal.

Kom het zelf bekijken en de boys aanmoedigen!

JO 12-2 - Focus 6-0 (3-0)

Een mooie lente ochtend met het zonnetje en blauwe lucht. Het veld keurig strak gemaaid kunstgras. Een tegenstander met een foei lelijk shirt, maar wel met meer punten. Prima condities voor de volgende wedstrijd van 12-2.

Helaas bleek Karel verhinderd om te fluiten, dus was Corné de man in het azuurblauwe zwart. Thijmen was helaas eerder deze week hard in aanraking gekomen met een muur en moest zich afmelden. Maar hij was er wel om de anderen aan te moedigen, topper! Lasse zat voor het het eerst bij de wedstrijdselectie.

De wedstrijd werd iets later afgetrapt. 12-2 was vanaf het begin af aan scherp op de bal en won direct de meeste duels. Thijs had vandaag de turbo erop en snelde een paar keer voorbij de directe tegenstander. De goede ballen kwamen uit het sterke middenveld. Kansjes werden kansen, kansen werden doelpunten. Achterin werden de speldenprikjes van Focus professioneel teniet gedaan. De 1-0 en 2-0 waren prima acties van Thijs. Helaas waren we soms iets te gretig en verg*ten we buitenspel te voorkomen. Toch was er voor rust na mooi samenspel ook de 3-0 door Remon. De 3-0 werd de ruststand en Focus had nog geen echte kans gehad. 3-0 bij rust ... wanneer hadden we dat eerder?
De waarschuwingen waren er dan ook in de rust, hoewel deze tegenstander minder sterk en gevaarlijk bleek.
De tweede helft werd wat slordiger en we wilden heel graag vooruit voetballen, daarbij verg*ten de verdedigende taken nog wel eens en moest de verdediging soms flink aan de bak. Toch werd wel duidelijk dat we deze wedstrijd niet zouden verliezen! Uit een corner en een mislukt schot van Remon kon Jula prachtig in de hoek achter de keeper koppen, 4-0. Naarmate de tweede helft vorderde ging Focus verder naar voren, waarmee voor 12-2 voldoende ruimte kwam om er lekker snel uit te komen. Justin genoot van de enorme ruimte, toch wisten we hem te weinig te vinden. Hij kwam er wel een paar keer goed en gevaarlijk door. De 5-0 van Eyob was er één in een soort vertraagde herhaling. Goed vrijgelopen tikte hij de bal met rechts langs de keeper en het duurde vervolgens enkele seconden voordat de bal zeer langzaam over de doellijn tot stilstand kwam. Het slotakkoord werd door Remon ingeluid, hij katapulteerde zich vanaf de middenlijn alleen richting de keeper. De keeper was echter goed uitgekomen, maar Remon liet niet afschrikken en hield balbezit. Tot op de achterlijn ging hij door en schoof de bal voor het doel. Jort stuitte nog op een verdediger maar Justin wist er wel raad mee, 6-0.

Een prima overwinning vandaag voor het eigen publiek! Corné bleek een betere scheidsrechter dan Blom. We zijn in een keer gestegen naar de 4e plaats, met nog twee wedstrijden tegoed. Komende zaterdag gaan we naar blauw witte schapen op de Groene Velden om weer drie punten bij te schrijven!

DOVO - VRC 12-2 ... VRC baalt!

Het stond weer op het programma, de jaarlijkse clash met de Rooien. In de vorige competitie werden we nog flink afgedroogd met 7-2 en werd DOVO net geen kampioen. In de nieuwe competitie doen ze het ook weer goed met 9 punten uit 3 wedstrijden. VRC staat vooraf zeer verdienstelijk in de middenmoot met 4 uit 2.

Deze wedstrijd moesten we Matthijs missen na een door de weekse operatie. Noah miste 12 teamgenoten omdat het een thuiswedstrijd in gedachten had en kwam daardoor wat later. Thijs liep een beetje half ziek de kleedkamer in. We waren weer in gepland op echt gras, dat is toch het echte voetbal.

De scheidsrechter van DOVO pakte het vooraf even serieus aan, niet alleen alle werkvergunningen werden gecontroleerd maar ook volgde een schoolmeesterachtige toespraak over respect, lelijke woorden en ingooien. De grensrechters kregen de opdracht arweecie ... je weet wel arweecie ?? Réne knikte instemmend en bekende later dat arweecie hem ook niet duidelijk was.

De wedstrijd. 12-2 had er in zin en startte prima aan de wedstrijd. Veel ballen werden veroverd en ook nog vaak een andere gele gespeeld. Het lukte DOVO niet om dicht bij ons doel te komen terwijl de 12-2 loerde op de klassieke PSV-counters. Eigenlijk niet ons spelletje maar het kwam zo uit vandaag. Na een paar minuten bleek het voor Thijs jammergenoeg toch dat hij te ziek was. Beterschap man! Daarna volgde een periode waarin 12-2 Remon prima wist te vinden. Remon had de brommer aangetrapt en liet de tegenstander telkens zijn rugnummer zien. In een paar vlijmscherpe actie met verschillende goede passes kwam hij drie keer voor de keeper van de Rooien: 0-1, 0-2 en 0-3. Wat een weelde! Het enige dat DOVO bracht waren de acties van de enorme reus, waarvan velen van 12-2 flink van onder de indruk waren. Robbin niet, die keerde met kunst- en vliegwerk de sporadische kansen van DOVO. Het stond goed, en 12-2 creëerde zelfs kansen op een grotere voorsprong. Helaas lukte dat niet, maar het plezier, de strijd en het inzicht waren een lust voor het oog. De rust werd dan ook bereikt met een comfortabele voorsprong.

In de rust werden de puntjes op de i gezet en benadrukt dat we nog een helft zo moesten doorgaan, hetgeen ook heel normaal zou zijn. Toch veranderde alles in de tweede helft alles. DOVO's nummer 2 riep nog eens "het kan nog jongens" tegen zijn teammaatjes ... ik dacht: doe is niet zo gek joh ...

Zoals gezegd de tweede helft was anders, heeeeeel anders. DOVO had het strijdplan veranderd en was zeker niet voornemens zich gewonnen te geven. Voor 12-2 was in de rust ingesust met een 0-3 onder het kussen. DOVO kwam furieus in het tweede bedrijf, terwijl 12-2 wat inzakte. Zelf kwamen we niet op de andere helft, maar dat hoefde in de eerste helft ook niet echt. De Rooien werden beter en feller. Al snel viel de 1-3, maar uiteraard was er nog niets aan de hand. Toen de 2-3 korte tijd later viel werd het toch wel spannend. 12-2 gaf niet meer thuis, overal kwamen we te laat, geen duel werd meer gewonnen. We moesten nog verder achteruit en stonden met 10 man te verdedigen, het was wachten op nog een tegendoelpunt en die kwam er ook:3-3. De 0-3 was verdwenen als sneeuw voor de zon, maar daarmee was het nog niet afgelopen, want ook de 4-3 viel nog binnen tot grote vreugde van de Rooien en ontsteltenis van blauw-gele spelers en supporters. In de laatste minuut waren er dan nog een paar kansen voor VRC. Maar VRC was zover ingesust dat die helaas die niet werden verzilverd. 4-3 .... dat is b***n! Teleurstelling en boosheid op zichzelf. Na afloop hebben we nog eens uitgebreid gesproken over deze wedstrijd en wat we hiervan zouden kunnen leren. Mooi om de jongens hierin mee te nemen. Winnen, verliezen, vreugde en teleurstelling. Een verlies dat niet nodig was geweest! Over twee weken gaan we weer voor de drie punten!