Violeta Coaching

Een rechtvaardigere wereld begint bij jezelf, daar is journalist Clarice Gargard van overtuigd. Bij zelfliefde, om precies te zijn. Daarom roept ze in De verwondering op tot een liefdevolle revolutie 💛

Stream deze aflevering van De verwondering op NPO Start 👉 bit.ly/deverwondering-gemist

De enige weg is de liefde 🤍

Ter ere van de ware liefde.

Happy Valentijnsdag lieve ziel❤️

Wandelen in de natuur 💚💚💚💚
Want een cadeau.

NS-wandeling Driebergen-zeist - Maarn (15km)


nswandeling

Orbs;
Verwelkom de energieën om je heem ✨️✨️✨️

Het lichtknopje vinden💫

Verlichting schijnt zo te zijn als een lichtknopje indrukken in het donker.
Na het indrukken is er licht en in dat licht ziet alles er anders uit.
Dat wat misschien eerst een spook leek, blijkt in het licht gewoon een blouse te zijn.
Het spook was een illusie, evenals de angst ervoor.
Je was bang voor iets dat er niet was.
Maar je gevoelens van angst waren echt, die verzon je niet.

Het lichtknopje vinden in het donker is echter zo eenvoudig nog niet.
Je moet niet alleen weten waar het knopje zit, je moet überhaupt weten dàt er een lichtknopje bestaat en wat licht is.
Je hoort over licht dat zelfs het donker verlicht en dat je het licht zal gaan zien.
Je hebt geen idee wat licht of zien is, maar iets in jou wil dit wel eens zien!
Je hoeft er alleen maar een lichtknopje voor in te drukken.

Maar….er is 1 maar, wordt er gezegd. Namelijk het donker, dat wat je zo goed kent, verdwijnt dan wel met 1 druk op de knop.
Oei, durf je nog op zoek te gaan naar dat lichtknopje?
Je weet immers niet wat licht is en het donker is je realiteit.
Je gelooft in illusies, want zolang je niet anders kijkt, is dat wat je ziet.
Angst voor het onbekende is jou welbekend.
Laat mij maar lekker in het duister tasten, zei je nog.

Maar op een dag vind je toch het lichtknopje en drukt erop.
Het licht gaat aan en het is verblindend.
Je geniet van het licht en ziet van alles wat je eerst niet zag.
Maar je ziet ook dingen die je eerst niet zag en dat was eigenlijk wel prima, dat je het niet onder ogen kwam.
Gelukkig kun je je ogen sluiten en het ongemak buitensluiten.
Helaas begint het licht steeds vaker te knipperen en je wordt bang dat je het kwijt zal raken, want het donker wil je niet zien.

Van angst sluit je je ogen en plots zit je weer in het donker.
Zo donker, dat je vergeten bent dat er licht is en een lichtknopje.
Je zicht is beperkt en je visie ook, want je gelooft weer wat je denkt te zien.
Je gelooft al je gedachten en je zelfbeeld.

Op een donkere dag in die diepe duisternis, kwam er plots een herinnering aan het licht.
“Waar vind ik het, ik zie geen hand voor ogen! Help me alsjeblieft!”
De bron van licht hielp een handje; een lichtflits volgde en het licht werd gevonden.
Geen lichtknopje buiten je, maar een altijd schijnend licht in je.

Fijne winterzonnewende ✨️

Terugkeren naar het licht

Wat een cadeau om dit boek te mogen lezen en vooral te voelen.

Een aanrader ✨️